اسوشیتدپرس روز سهشنبه با نشر روایت پناهندگان افغان در امریکا، به چالشهای اقتصادی سازمانهای حامی پناهندگان در امریکا، مشکلات مالی پناهندگان و خطر اخراج از خانههای شان پرداخته است.
رحمانی، یکی از هزاران پناهجوی تازهوارد است که پس از قطع کمکهای مالی از سوی ترامپ، از حمایتهای مالی محروم شده است. رحمانی باید حدود ۱۸۵۰ دالر اجاره خانه را بپردازد، اما پولی برای پرداخت ندارد. او که پدر دو فرزند است، در یک سازمان تحت حمایت امریکا در کابل کار میکرد و پس از استیلای طالبان به امریکا پناهنده شد.
رحمانی میگوید که هفتهها به دنبال کار میگردد، در بازارهای کوچک و فروشگاههای بزرگ به دنبال کار است، اما تاکنون موفق نشده است.
رحمانی هرچند تحت حمایت برنامه پناهندگی فدرال بوده است که برای سه تا شش ماه به پناهجویان تازه وارد کمکهای همچون اجاره مسکن، تامین غذا و کاریابی ارائه میکند، اما خدمات مسکن اخیرا از سوی ترامپ متوقف شده است.
رحمانی که اکنون بیکار و ناتوان از تامین هزینههای زندگی است، نگرانیهایش هر روز بیشتر میشود. پزشک برای کاهش استرس برای او دارو تجویز کرده است.
رحمانی میگوید: «بدون این دارو، افکار منفی همیشه سراغ من میآید.»
رحمانی اکنون با خود فکر میکند که آیا آمدنش به امریکا «اشتباه بوده است؟»
او میگوید: «اگر از خانه بیرونم کنند، کجا باید بمانم؟ آیا باید با خانوادهام در خیابان بمانم؟»
رحمانی هرچند یکی از مراجعین سازمان خیریه «خدمات اجتماعی لوتری منطقه پایتخت» است، اما این سازمان نیز در انتظار بازپرداخت ۳.۷ میلیون دالر از سوی حکومت فدرال است تا بتواند همچون قبل خدماتی را برای پناهندگان ارائه کند.
این سازمان از یکسو با پرداخت حقوق کارکنانش با مشکل مواجه شده و از دیگرسو مجبور به اخراج یکسوم کارمندانش بهدلیل قطع کمکهای فدرال شده است. دو سوم مراجعین این سازمان، افغانهایی اند که پس از استیلای طالبان، برای شان ویزا و حمایت لازم در امریکا فراهم شده است.
پرداخت کمکهزینه اجاره خانه به پناهجویان، نگرانی اصلی این سازمان است. تا اوایل مارچ، حداقل ۴۲ خانواده تحت حمایت این سازمان، اطلاعیههای تخلیه دریافت کردهاند و نزدیک به ۱۷۰ نفر در مریلند و ویرجینیا در آستانه بیخانمانی قرار گرفتهاند.
کریستین، مدیرعامل این سازمان، میگوید: «هر روز صحبت از این است که چه کسی بیشتر در خطر تخلیه است؟ اجاره خانه چه کسی را اول میتوانیم پرداخت کنیم؟»
هرچند این سازمان در مدت شش هفته، ۵۰۰ هزار دالر کمک جمعآوری کرده است، اما این مبلغ نمیتواند جای کمکهای دولتی مسدود شده را پر کند.
این سازمان میگوید که انتظار داشت ترامپ همچون دوره اول ریاستجمهوری خود، پذیرش پناهجویان را کاهش دهد، اما انتظار نداشت که بودجه پناهجویانی که از قبل در امریکا حضور داشتند، قطع کند.
این قطع بودجه در حالی رخ داد که وزارت خارجه امریکا دستور داده است که تعداد پذیرش پناهجویان در سال مالی جاری به ۱۵ هزار نفر کاهش یابد. تعلیق کمکهای بشردوستانه ترامپ باعث شده است تا حمایت آژانسهای اسکان مجدد در سراسر ایالات متحده از حداقل ۳۰ هزار پناهجوی جدید تحت تاثیر قرار گیرد.
مرجیلا بدخشی، خبرنگار افغان که برای یک نهاد رسانهای تحت حمایت امریکا کار میکرد، در دسامبر ۲۰۲۱ به امریکا آمد و بهدلیل مهارت زبانی، در سازمان «خدمات اجتماعی لوتری» کارش را آغاز کرد، اما پس از کاهش بودجه سازمان، مرجیلا جز کسانی بود که اخراج شد.
او گفت: «من فکر میکردم در این شغل دایم هستم و در حال ساختن زندگی خود هستم، اما حالا بعد از سه سال، با یک اقدام سیاسی جدید، احساس میکنم به روزی که برای اولین بار به امریکا آمدم، بازگشتم.»
او که به دنبال کار است، رویای آمدن والدین و خواهرش را در امریکا به سر می پروراند، در حالی که اخیرا ترامپ برنامه پناهندگی هزاران پناهجو را تعلیق کرده است.
پناهجویانی مانند رحمانی و بدخشی، که در موقعیتی مشابه قرار دارند، اکنون با انتخابهای دشواری روبهرو هستند: ماندن و ادامه دادن به امید بهبود شرایط یا بازگشت به کشوری که از آن فرار کردهاند.
