سقوط مرگبار کودک ۱۰ ساله افغان به چاه ۲۰۰ متری سیستان و بلوچستان ایران

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان روز جمعه، اول حمل با استفاده از هشتگ «بگذارید دختران افغان بیاموزند» بر ضرورت پاسخگویی طالبان به دلیل ممنوعیت آموزش دختران، تاکید کرد.

آقای بنت نوشت: «با بازگشایی مدارس در افغانستان، دختران و زنان بالاتر صنف ششم به دلیل آزار جنسیتی توسط طالبان، از حضور در صنف‌ها محروم هستند.»

او در این یادداشت که در شبکه اجتماعی اکس منتشر کرد همچنین بر اهمیت دسترسی برابر به آموزش با کیفیت، جامع و مبتنی بر احترام به حقوق بشر، تاکید کرد.

وزارت معارف طالبان روز پنجشنبه، ۳۰ حوت با برگزاری مراسمی در کابل، سال جدید آموزشی را بدون حضور دختران بالاتر از صنف ششم آغاز کرد و زنگ مکتب را نواخت.

پس از حاکمیت دوباره طالبان بر افغانستان دختران برای چهارمین سال متوالی از ادامه آموزش بالاتر از صنف ششم، محروم شده‌اند.

بر اساس آمار یونیسف، حدود ۱.۴ میلیون دختر از آموزش فراتر از صنف ششم در افغانستان محروم شده‌اند. آمار یونسکو نیز نشان می‌دهد که ۲.۵ میلیون دختر در این کشور از فراگیری آموزش محروم هستند.

پس از سفر هیئت امریکایی به افغانستان و آزادی جورج گلزمن و بازگشت او به امریکا، وزارت خارجه این کشور در بیانیه‌ای اعلام کرد که نگران دیگر شهروندان امریکایی بازداشت‌شده توسط طالبان است.

در کنفرانس مطبوعاتی این وزارتخانه، مرضیه حسینی، خبرنگار افغانستان اینترنشنال، پرسید: «بعد از چهار سال، برای اولین‌بار نمایندگان امریکا وارد کابل شدند و با طالبان گفت‌وگو کردند. آیا این به معنای رویکرد تازه دیپلماتیک امریکا در قبال طالبان است؟ به‌جز آزادی گروگان امریکایی، چه موضوعات دیگری مورد بحث قرار گرفت؟»

خانم تمی بروس، سخنگوی وزارت خارجه امریکا، در پاسخ به این پرسش گفت: «در این لحظه موارد جدی‌ای وجود دارند که درگیر آن‌ها هستیم، اما مهم‌ترین مسئله این است که امریکایی‌ها به خانه بازگشته‌اند. فراتر از بازگرداندن امریکایی‌ها، موضوعات بلندمدتی نیز برای تغییر شرایط و وضعیت فعلی مورد بحث قرار گرفته‌اند.»

سخنگوی وزارت خارجه امریکا از ارائه جزئیات بیشتر در این زمینه خودداری کرد و تاکید داشت که در این مذاکرات ملاحظات سیاسی وجود دارد.

پیشتر هیئت امریکایی به‌شمول نماینده ویژه رئیس‌جمهور امریکا در امور گروگان‌ها و زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین این کشور در امور افغانستان، به کابل سفر کردند و با مقام‌های طالبان درباره آزادی زندانیان امریکایی گفت‌وگو شد.

پس از خروج امریکا از افغانستان در تابستان ۱۴۰۰، این اولین سفر هیئت امریکایی به افغانستان تحت کنترول طالبان بود.

تامی بروس، سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده امریکا روز جمعه، اول حمل در بیانیه‌ای خبر داد که جورج گلزمن پس از رسیدن به امریکا و دیدار با همسرش، به مکان دیگری در ایالات متحده پرواز کردند تا استراحت کنند و بهبودی یابند.

او همچنین تاکید کرد که رایان کوربت، زندانی سابق امریکایی به دست طالبان و همسرش به استقبال جورج گلزمن رفته‌اند.

تامی بروس گفت: «ما از حمایت حکومت قطر در بازگرداندن جورج به خانه قدردانی می‌کنیم. امارات متحده عربی نیز در تسهیل مذاکرات اولیه نقش داشت.»

او همچنین با اشاره به ادامه بازداشت محمودشاه حبیبی، شهروند افغان‌تبار امریکایی که در بازداشت طالبان به سر می‌برد، تاکید کرد که واشنگتن به شدت نگران وضعیت امریکایی‌هایی است که در افغانستان بازداشت هستند.

سخنگوی وزارت خارجه این کشور گفت: «امنیت و ایمنی شهروندان امریکایی در خارج از کشور اولویت اصلی وزارت خارجه است و ما بی‌وقفه در حال تلاش برای بازگرداندن امریکایی‌ها به خانه هستیم.»

محمود‌شاه حبیبی قبل از بازداشت در یک شرکت مخابراتی به نام (ای‌سی‌جی) کار می‌کرد. او پس از سقوط حکومت پیشین در افغانستان ماند. محمودشاه حبیبی سه ماه پیش از بازداشت، به سفر خارجی رفت و تنها چهار روز پس از بازگشت به کابل، توسط طالبان دستگیر شد.

طالبان محمود‌شاه حبیبی را متهم می‌کند که در شناسایی محل پنهان شدن ایمن‌الظواهری رهبر گروه القاعده در کابل با سازمان سیا همکاری کرده است.

فاکس‌نیوز روز جمعه، اول حمل گزارش داد که جورج گلزمن به امریکا رسید و از او به‌گونه «قهرمانانه» استقبال شد. او که به‌تازه‌گی پس از سفر هیئت امریکایی به کابل، از زندان طالبان آزاد شده است گفت: «احساس می‌کنم دوباره متولد شده‌ام. هیچ واژه‌ای برای بیان احساسم ندارم.»

او همچنین ار مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده امریکا، مایک والتز مشاور امنیت ملی این کشور و آدام بوهر، نماینده ویژه امریکا در امور گروگاه‌ها قدردانی کرد و گفت: «رئیس‌جمهور ترامپ فوق‌العاده است.»

الکساندرا، همسر جورج گلزمن که کمی پس از فرود آمدن هواپیمای او رسید، برای اولین بار پس از ربوده شدن در پنجم دسامبر سال ۲۰۲۲ در کابل، یکدیگر را در آغوش گرفتند.

جورج گلزمن تاکید کرد: «واژه‌ای برای بیان قدردانی خود از آزادی‌ام ندارم.»

رایان کوربت، که در ماه جنوری پس از تقریبا ۹۰۰ روز اسارت در دست طالبان آزاد شده بود، هنگام ورود جورج گزمن به امریکا از او استقبال کرد. گلزمن و کوربت مدتی در افغانستان در کنار یکدیگر در اسارت بودند.

پس از سفر هیئت امریکایی به کابل، گزارش شد که جورج گلزمن پس از دو سال از بازداشت طالبان آزاد شده است. گلزمن ۶۶ ساله برای جهانگردی به افغانستان رفته بود.

زلمی خلیلزاد نماینده پیشین امریکا در امور افغانستان پیشتر اعلام کرد که طالبان به عنوان یک «نشانه حسن نیت» نسبت به دونالد ترامپ و مردم امریکا، با آزادی گلزمن موافقت کرد.

آسوشیتدپرس روز جمعه، اول حمل گزارشی را از وضعیت پناهجویان اخراج‌شده از امریکا به پاناما، منتشر کرد. براساس این گزارش این پناهجویان به دنبال پذیرش پناهندگی‌شان در کشورهای مختلف هستند.

حیات‌الله ۲۹ ساله، که پس از تسلط طالبان بر افغانستان این کشور را ترک کرده، در میان ۳۰۰ نفری است که اخیرا از امریکا به پاناما اخراج شده‌اند. او گفت: «بعد از این نمی‌دانم چه خواهم کرد.»

به گزارش آسوشیتدپرس حدود ۱۲ پناهجو سه‌شنبه همین هفته به نمایندگی‌های دیپلوماتیک در پایتخت پاناما از جمله سفارت کانادا، بریتانیا، قنسولگری‌های سوئیس و استرالیا مراجعه کردند تا فرایند درخواست پناهندگی خود را آغاز کنند.

طبق این گزارش نمایندگی‌های دیپلوماتیک این کشورها در پایتخت پاناما، اجازه ورود این پناهجویان به دفاتر را نداده و از آن‌ها خواسته‌اند تا با سفارت‌ها از طریق تلفنی یا ایمیل ارتباط برقرار کنند.

براساس گزارش آسوشیتدپرس، نمایندگی‌های دیپلوماتیک این کشورها به پناهجویان یا پاسخ ندادند و یا پاسخی دریافت شده که نشان می‌دهد سفارتخانه‌ها قادر به کمک به آن‌ها نیستند.

در یکی از ایمیل‌ها، حیات‌الله، پناهجوی افغان توضیح داده بود که چرا مجبور به فرار از افغانستان شده و نوشته بود: «لطفا نگذارید که مرا به افغانستان بازگردانند، جایی که هیچ راهی برای زنده ماندن ندارم.»

سفارت کانادا در در پاسخ نوشت: «سفارت کانادا در پاناما خدمات ویزای مهاجرت ارائه نمی‌دهد و همچنین خدماتی برای پناهجویان ندارد. ما مجاز به پاسخگویی به هیچ پرسشی در مورد ویزای مهاجرت نیستیم.»

قنسولگری سوئیس نیز به گروه اعلام کرد که باید با سفارت این کشور در کاستاریکا تماس بگیرند و تنها یک برگه حاوی شماره‌های عمومی و ایمیل‌های سفارت را به آن‌ها داده است.

به گزارش آسوشیتدپرس دیپلومات‌های کانادایی، بریتانیایی و استرالیایی در پاناما به درخواست این خبرگزاری برای اظهار نظر پاسخ ندادند. قنسولگری سوئیس نیز ادعای رد کردن پناهجویان را تکذیب کرد.

پاناما به عنوان هم‌پیمان امریکا، قرار بود محل توقف موقت مهاجرانی باشد که اخراج آن‌ها مستقیما از امریکا دشوارتر بود. برخی از این پناهجویان با بازگشت داوطلبانه به کشورهای خود موافقت کردند، اما دیگران به دلیل ترس از آزار و اذیت، از بازگشت خودداری کرده و به یک اردوگاه دورافتاده منتقل شدند.

اوایل این ماه، پاناما مهاجران باقی‌مانده در اردوگاه را آزاد کرد و به آن‌ها یک ماه فرصت داد تا کشور را ترک کنند. حکومت پاناما اعلام کرد که این افراد از دریافت کمک‌های سازمان‌های بین‌المللی خودداری کرده و تصمیم گرفته‌اند خودشان راهی برای خروج بیابند.