دادگاه عالی طالبان اعلام کرد که محکمه ابتدایی این گروه در ولسوالی دهیک غزنی یک زن و یک مرد را به اتهام آنچه «فساد اخلاقی» خوانده، شلاق زده است.
این دادگاه نوشت که هر یک از این دو نفر را با ۳۹ ضربه شلاق در ملاء عام مجازات کرده است.
دادگاه عالی طالبان یکشنبه، سوم حمل در بیانیهای نوشت که محکمه ابتدایی این گروه در ولسوالی دهیک غزنی هر یک از این دو نفر را به پنج سال حبس تنفیذی نیز محکوم کرده است. این حکم دادگاه محلی طالبان پس از تایید دادگاه عالی این گروه اجرا شده است.
طالبان شلاق زدن افرادی را که محاکم این گروه متهم میشناسد، اجرای دستور «شریعت اسلامی» مینامد. دادگاه عالی طالبان اما هیچگاه در پی شلاق زدن افراد، مراحل محاکمه آنها را توضیح نمیدهد.
این در حالی است که بسیاری از سازمانهای بینالمللی از نبود سیستم دادرسی و محاکمه عادلانه در افغانستان تحت تسلط طالبان ابراز نگرانی کردهاند.
شبکه تحلیلگران افغانستان گفت افغانستان در انتشار گازهای گلخانهای سهم حداقلی دارد، اما با بحران اقتصادی و اجتماعی ناشی از تغییرات اقلیمی مواجه است. این سازمان گفت تغییرات اقلیمی در حالت طبیعی سالانه ۵۵۰ میلیون دالر و در صورت خشکسالی تا سه میلیارد به افغانستان خسارت وارد میکند.
شبکه تحلیلگران افغانستان در ادامه روز جهانی آب یکشنبه، سوم حوت در بیانیهای نوشت که شوکهای اقلیمی مانند سیل، خشکسالی، رانش زمین، بهمن و افزایش دما، خساراتی معادل ۳.۲ تا ۱۸ درصد تولید ناخالص داخلی به افغانستان میرساند.
این سازمان تصریح کرد که افغانستان بودجه انطباقی وعهده داده شده برای مبارزه با تغییرات اقلیمی برای کشورهای فقیر را به دست نیاورده است. شبکه تحلیلگران تاکید کرد که عدم دسترسی به این بودجه افغانستان را در برابر خطرات اقلیمی به شدت آسیبپذیر کرده است.
در بیانیه شبکه تحیلگران افغانستان آمده است که تغییرات اقلیمی اقتصاد شکننده افغانستان را به شدت تهدید میکند. این سازمان خاطرنشان کرد که حوادث طبیعی اضطراری مانند سیل و رانش زمین و حوادث طبیعی خاموش چون خشکسالی سبب آسیبهای گسترده برای افغانستان شده است. این شبکه افزود که حوادث طبیعی در افغانستان محصولات و بهرهوری کشاورزی را کاهش داده و ناامنی غذایی، فقر روستایی و آوارگی را تشدید کرده است.
شبکه تحلیلگران نوشت که به دلیل ماهیت به هم پیوسته اقتصاد افغانستان، شوکهای ناشی از اقلیم در چندین بخش آسیبهای جدی میرساند. به گفته این سازمان شبکههای حملونقل، سیستمهای انرژی و خدمات عمومی مانند بهداشت و آموزش تحت تأثیر قرار گرفتهاند.
این شبکه افزود: «چالشهای ناشی از آب و هوا، ناامنی غذایی را تشدید می کند، آوارگی را به دنبال دارد، سیستم های بهداشتی و آموزشی را تحت فشار قرار می دهد و خشونت مبتنی بر جنسیت را به ویژه در جوامع آسیب پذیر روستایی تشدید میکند». شبکه تحلیگران تصریح کرد که آسیبهای به جا مانده از تغییرات اقلیمی در افغانستان به دلیل وضعیت سیاسی کشور تشدید شده است.
این در حالی است که پیشتر کمیته بینالمللی صلیب سرخ به مناسبت روز جهانی آب اعلام کرد که در حال حاضر حدود ۳۳ میلیون نفر در افغانستان به آب آشامیدنی صحی دسترسی ندارند. بررسیهای این سازمان نشان داده است که سطح آبهای زیرزمینی در بسیاری از مناطق افغانستان به ویژه در پایتخت بهطور نگران کنندهیی کاهش یافته است.
نویسنده رمانهای مشهور کاغذپرانباز و هزار خورشید تابان از جامعه جهانی خواست در همبستگی با دختران افغان بایستد و بر حق آنها برای بازگشت به مکاتب و دانشگاهها پافشاری کند. خالد حسینی در پیامی اختصاصی که به افغانستان اینترنشنال فرستاده، گفت: «قلب من با خواهران افغانم است.»
او دختران و زنان افغانستان را «شجاعترین و مقاومترین انسانهایی» توصیف کرده که تاکنون دیده است، زیرا به گفته او: «آنها نقش قربانیان خاموش و درمانده را نپذیرفتهاند و بار دیگر روحیهای شکستناپذیر از شجاعت، ایستادگی و استقلال را نشان دادهاند.»
خالد حسینی نویسنده، پزشک و فعال بشردوست افغان-امریکایی است که با رمانهای پرفروش کاغذپرانباز و هزار خورشید تابان شهرت جهانی یافت. آثار او به دهها زبان ترجمه شده و دهها میلیون نسخه آن در سرتاسر جهان به فروش رفته است.
در بخشی از پیام نویسنده پرفروش کاغذپرانباز آمده است که زنان افغانستان «علیرغم تهدید به بازداشت یا حتی سرنوشتهای بدتر، دست به اعتراض زده و خواهان بازگشت به مکاتب متوسطه و دانشگاهها شدهاند.»
آقای حسینی تأکید کرده است: «ما اکنون نمیتوانیم آنها را تنها بگذاریم و نباید آنها را فراموش کنیم.»
او از جامعه جهانی خواسته است که بر حق آموزش دختران پافشاری کند، «نه فقط برای تحقق رؤیاهای فردیشان، بلکه برای کمک به بازسازی و التیام سرزمینی که دههها از خشونت و بحران رنج برده است.»
خالد حسینی در پایان پیام اختصاصی خود نوشته است: «من همراه با شما و میلیونها نفر در سراسر جهان، از رژیم طالبان میخواهم که درهای مکاتب و دانشگاهها را بگشاید و اجازه دهد دختران افغان بار دیگر به تحصیل بازگردند.»
با نواختن زنگ مکتب در اول حمل ۱۴۰۴، سال آموزشی جدید در افغانستان آغاز شد؛ اما دروازههای مکاتب دخترانه همچنان بسته ماند. این چهارمین سال متوالی است که طالبان مانع بازگشایی مکاتب دخترانه میشود.
طالبان همچنین تحصیلات عالی را برای دختران و زنان ممنوع کرده است، در حالی که افغانستان با کمبود شدید کادر پزشکی زن مواجه است. این ممنوعیت، آموزش زنان در رشتههای پزشکی را نیز شامل میشود؛ موضوعی که آینده بخش صحت را با بحران جدی روبهرو میکند.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل هشدار داده است که در صورت ادامه این ممنوعیتها، امسال بیش از ۵۰۰۰ مادر و کودک جان خود را از دست خواهند داد. این نهاد اعلام کرده که ادامه این محدودیتها میتواند منجر به مرگ دستکم ۱۶۰۰ مادر و ۳۵۰۰ نوزاد شود.
یونیسف تأکید کرده است: «اینها فقط اعداد نیستند، بلکه بیانگر زندگیهای از دسترفته و خانوادههای متلاشیشدهاند.»
اداره احصائیه طالبان اعلام کرد که در سال ۱۴۰۳ دستکم ۲ میلیون و ۶۳۴ هزار و ۶۰۰ شناسنامه الکترونیک صادر کرده است.
این اداره گفت از این میان یک میلیون و ۹۳۰ هزار شناسنامه به مردان و حدود ۷۰۵ هزار دیگر به زنان توزیع شده است.
اداره احصائیه و معلومات طالبان یکشنبه، سوم حوت در بیانیهای نوشت که در سال ۱۴۰۳ دستکم ۶۶۰ هزار شناسنامه در کابل، بیش از ۲۰۰ هزار در هرات، ۱۹۰ هزار در قندهار، بیش از ۱۷۰ هزار در بلخ و نزدیک به ۱۲۰ هزار در ننگرهار صادر شده است.
این اداره طالبان افزود که از آغاز روند توزیع شناسنامه الکترونیک تاکنون بیش از ۱۵ میلیون و ۵۶۸ هزار نفر این شناسنامهها را به دست آوردهاند. اداره احصائیه طالبان نوشت که روند توزیع این شناسنامهها در ۷۳ مرکز در سراسر افغانستان جریان دارد.
اداره احصائیه و معلومات طالبان در پایان سال ۱۴۰۲ اعلام کرده بود که به سه میلیون و ۱۲۴ هزار نفر در افغانستان شناسنامه الکترونیک توزیع کرده است. این اداره در آن زمان گفت دو میلیون و ۶۸ هزار شناسنامه به مردان و یک میلیون و ۵۶ هزار شناسنامه به زنان صادر شده است.
روند توزیع شناسنامه الکترونیک بعد از جنجالهای فراوان سرانجام در ماه ثور سال ۱۳۹۷ آغاز شد و محمداشرف غنی، رئيسجمهور وقت، نخستین کسی بود که این شناسنامه را دریافت کرد.
اعتراضات بر سر جزئیات این شناسنامهها با آغاز روند توزیع آن پایان نگرفت و معترضان بر درج نام "افغان" به عنوان هویت ملی مردم افغانستان چندین بار دروازه چند مرکز توزیع شناسنامهها را بستند.
همچنین، قبلا شماری از مقامهای حکومت پیشین ادعا کردهاند که طالبان پس از تسلط بر افغانستان به هزاران غیرافغان در مناطق مرزی شناسنامه توزیع کرده است.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل میگوید دختران و زنان در افغانستان معمولاً مسئول تامین آب در خانوادهها اند و بیشترین آسیب ناشی از کمآبی را متحمل میشوند.
یونیسف افزود که سال گذشته، برای ۶۸۸ هزار نفر در افغانستان آب آشامیدنی فراهم کرده است.
یونیسف روز یکشنبه، سوم حمل در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس بر حق دسترسی کودکان به آب آشامیدنی پاک در افغانستان تاکید کرد. این سازمان نوشت: «هر کودک شایسته آب آشامیدنی پاک است تا رشد کند و سالم بماند.»
صندوق حمایت از کودکان ملل متحد تاکید کرده است که برای کاهش مشکلات زنان و دختران در فراهم کردن آب، تأسیسات آب پاک را مستقیماً به خانههای افراد نیازمند میرساند. به گفته یونیسف، بیشتر این تأسیسات با انرژی خورشیدی کار میکنند.
این نهاد وابسته به سازمان ملل همچنین اعلام کرده که در سال ۲۰۲۴ میلادی برای صدها هزار نفر در افغانستان آب آشامیدنی پاک و امکانات بهداشتی در خانهها، مکاتب و شفاخانهها فراهم کرده است.
مجمع عمومی ملل متحد در سال ۱۹۹۳، بیستودوم مارچ را بهعنوان «روز جهانی آب» نامگذاری کرد.
پیشتر، کمیته بینالمللی صلیب سرخ به مناسبت این روز در گزارشی نوشت که تخمین زده میشود ۳۳ میلیون نفر در افغانستان با کمبود شدید آب مواجهاند.
همچنین، سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد بر اهمیت حفاظت از یخچالهای طبیعی افغانستان تاکید کرد و گفت که این یخچالها بهعنوان منابع حیاتی آب برای منطقه عمل میکنند.
رسول موسوی، مدیرکل پیشین آسیای جنوبی وزارت خارجه ایران، سفر هیئت امریکایی به کابل را نقطه عطفی در تحولات روابط خارجی طالبان خواند.
او میگوید با استناد به برخی اطلاعات، هیئت امریکایی در ابتدا به قندهار رفت و بعد از انجام ملاقاتهایی در این ولایت، وارد کابل شد.
رسول موسوی در اکس نوشت: «به نظر میرسد دستگاههای اطلاعاتی و سیاسی منطقه مانند زمان سقوط جمهوریت در غفلت راهبردی هستند.»
زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا در امور افغانستان به همراه نماینده ویژه دونالد ترامپ، رئیسجمهور امریکا در امور گروگانها در سفر به کابل، با امیرخان متقی، وزیر خارجه طالبان دیدار کرد.
پس از خروج امریکا از افغانستان در تابستان ۱۴۰۰ این اولین سفر هیئت امریکایی به افغانستان تحت کنترول طالبان بود.
در پی سفر این هیئت امریکایی به کابل، جورج گلزمن، شهروند امریکایی پس از دو سال از بازداشت طالبان آزاد شد. زلمی خلیلزاد به دنبال آن گفت: طالبان به عنوان یک «نشانه حسن نیت» نسبت به دونالد ترامپ و مردم امریکا با آزادی گلزمن موافقت کرد.
