مقام ایالت خیبرپختونخوا: روند اخراج مهاجران افغان بدون مدرک اقامت آغاز می‌شود

این مقاله همچنین به بازگشت زلمی خلیلزاد به عرصه سیاسی مرتبط با افغانستان اشاره کرده است.

ویل سیلبر،‌ یک افسر پیشین امریکا که چهار سال در افغانستان و عراق خدمت کرده و بیل روجیو، سردبیر لانگ وار جورنال در این تحلیل گفتند که ادامه تعامل حکومت ترامپ با طالبان نشان می‌دهد که این گروه به خاطر ارائه پناهگاه امن و سایر حمایت‌های مادی به القاعده و دیگر سازمان‌های تروریستی متحدش پاسخگو نخواهد بود.

در این مقاله آمده که هرچند حکومت ترامپ اولین دولتی نیست که «دیپلوماسی گروگان» ایجاد کرده و به سازمان‌های تروریستی امتیاز می‌دهد، با این حال، برداشتن این جایزه احتمالاً شبکه حقانی را که طی دو دهه گذشته چندین شهروند امریکایی و غربی را ربوده است، جسورتر خواهد کرد.

ماه گذشته یک هیئت امریکایی همراه با زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین امریکا برای افغانستان، به کابل سفر کرد. در پی این سفر، جورج گلزمن، شهروند امریکایی، پس از دو سال از بازداشت طالبان آزاد شد.

در ادامه، پولیس فدرال امریکا (اف‌بی‌آی) نیز جایزه ده میلیون دالری برای بازداشت سراج‌الدین حقانی را حذف کرد. وزارت خارجه امریکا همچنین اسم سراج‌الدین حقانی و دو عضو دیگر شبکه حقانی را از فهرست افراد تحت تعقیب این کشور حذف کرد.

نویسنده در این مطلب، برداشتن جایزه برای بازداشت اعضای شبکه حقانی را «گامی در جهت مشروعیت‌بخشی» به سراج‌الدین حقانی عنوان کرده است.

توافقنامه دوحه پنج سال پیش در دهم حوت سال ۱۳۹۸ خورشیدی، در اداره قبلی دونالد ترامپ، پس از ۱۸ ماه مذاکره میان نمایندگان گروه طالبان و امریکا در دوحه پایتخت قطر امضا شد. ملا برادر به نمایندگی از طالبان و زلمی خلیلزاد به نمایندگی از امریکا این توافقنامه را امضا کردند.

این توافقنامه شامل چهار محور اساسی؛ خروج نیروهای امریکایی از افغانستان، تعهد طالبان به قطع روابط با گروه‌های هراس‌افگن، آغاز گفت‌وگوهای بین‌الافغانی و برقراری آتش‌بس بود.

منتقدان این توافقنامه، از جمله تعدادی از مقام‌های پیشین ایالات متحده معتقدند که واشنگتن با امضای این توافقنامه، حکومت پیشین افغانستان را به حاشیه راند و این امر باعث فروپاشی ارتش و به دنبال آن سقوط کامل حکومت شد.

جاناتان رینولدز، جوان‌ترین پسر پیتر و باربی که شهروند امریکا نیز است، روز چهارشنبه گفت مادر و پدر او بدون هیچ گونه اتهامی زندانی شده‌اند.

آقای رینولدز در کنار دخترش گفت: «برای ما پیوسته گفته می‌شود که والدین‌مان هیچ کار اشتباهی انجام نداده‌اند، هیچ جرمی مرتکب نشده‌اند و به زودی آزاد خواهند شد. اما آن‌ها هنوز در زندان‌اند.»

او گفته هرچند دولت بریتانیا وعده داده که تمام تلاش خود را برای رهایی پیتر و باربی می‌کند، اما به‌عنوان شهروند ایالات متحده، از دونالد ترامپ می‌خواهد که در زمینه رهایی والدینش از بند طالبان کمک کند.

رینولدز که در ۲۶ سال گذشته در ایالات متحده زندگی کرده، با اشاره به آزادی فِی هال، شهروند امریکایی از زندان طالبان، گفت والدینش، ۱۳ نوه و فرزند امریکایی دارند و از ترامپ می‌خواهند که برای آزادی پیتر و باربی نیز اقدام کند.

در این ویدیو، آنابل، دختر جاناتان رینولدز نیز به ترامپ گفت: «آقای رئیس‌جمهور، لطفاً پدربزرگ و مادربزرگم را از زندان آزاد کنید. من فقط می‌خواهم دوباره آن‌ها را ببینم. می‌دانم که شما می‌توانید این کار را انجام دهید.»

100%

طالبان پیتر رینولدز، ۷۹ ساله، و باربی، همسر ۷۵ ساله‌اش را در ماه فبروری هنگام بازگشت به خانه‌شان در بامیان دستگیر کردند.

فِی هال، شهروندامریکایی که همراه آن‌ها بازداشت شده بود، اخیرا در چارچوب توافق با حکومت امریکا آزاد شد.

روزنامه تلگراف پیشتر در گزارشی نوشت که این زوج بریتانیایی طعمه‌ یک درگیری داخلی درون رژیم طالبان هستند. ظاهراً، دستور بازداشت آنها توسط یک فرمانده‌ شبکه حقانی صادر شده بود.

یک مقام ارشد طالبان به این روزنامه گفت: « آنها [فای هال و رینولدزها] توسط شبکه حقانی بازداشت شدند تا از دولت‌های آنها امتیازاتی بگیرند و بر ملاهبت‌الله فشار وارد کنند.»

به گفته این مقام، «آنها اکنون راضی هستند چون [امریکا] جایزه‌ دستگیری سراج‌الدین [حقانی] را برداشت و حالا منتظر دریافت امتیاز از بریتانیا هستند.»

این زوج که در کابل در سال ۱۹۷۰ ازدواج کردند، ۱۸ سال در افغانستان زندگی کرده‌ و دارای تابعیت مشترک بریتانیا و افغانستان هستند. آنها شرکت «ریبیلد» را تاسیس کرده‌اند که برنامه‌های آموزشی را برای سازمان‌های دولتی و غیردولتی فراهم می‌کند.

آنها زمانی که طالبان در سال ۲۰۲۱ قدرت را به دست گرفتند در کشور باقی ماندند.
این زوج ماه گذشته به طور جداگانه به دادگاه در کابل منتقل شدند اما پس از ساعت‌ها انتظار محکمه شان دایر نشد.

او نوشته است که حقانی با قندهار بر سر موضوعاتی چون منع آموزش دختران، روابط با پاکستان و سیاست‌های داخلی اختلاف دارد.

شبکه حقانی و پیوند با تحریک طالبان پاکستان

نویسنده با اشاره به پیوندهای نزدیک شبکه حقانی با وزیرستان شمالی و مناطق قبایلی پاکستان، خاطرنشان کرد که حقانی‌ها میزبان سنتی تحریک طالبان پاکستان‌اند و این گروه در جنگ طالبان علیه نیروهای خارجی و افغان، در کنار نیروهای حقانی و با حمایت پاکستان و آی‌اس‌آی جنگیده است.

با این حال، او شبکه حقانی را بخشی کاملاً وابسته به جنبش طالبان نمی‌داند و می‌نویسد: «حقانی‌ها هرگز با زور اسلحه در امارت اسلامی تحت سلطه قبایل احمدزی-محمدزی قندهار ادغام نشدند. آنها به‌جای آن، با امارت شریک شدند و در آن جذب شدند، اما جایگاه و استقلال نسبی خود را حفظ کردند.»

به باور او، جهان‌بینی حقانی‌ها با قندهار کاملاً متفاوت است. از زمان جنگ علیه شوروی سابق، این شبکه نسبت به پاکستان، آی‌اس‌آی و حتی امریکا نرمش نشان داده است.

اختلاف بر سر تحریک طالبان پاکستان

نویسنده توضیح می‌دهد که قندهار و شبکه حقانی دیدگاه‌های متفاوتی درباره تحریک طالبان پاکستان دارند. به گفته او، قندهار با حساسیت به پتانسیل تخریبی تی‌تی‌پی در برهم‌زدن روابط کابل با پاکستان نگاه می‌کند. به نوشته جنرال انعام‌الحق، با این حال، به دلیل نفوذ حقانی‌ها، جناح طالبان قندهاری نه قادر است و نه مایل به غلبه بر تحریک طالبان پاکستان. در مقابل، حقانی‌ها به این گروه به‌عنوان یک «نیروی ذخیره» نگاه می‌کنند که می‌تواند در صورت بروز درگیری‌های داخلی مفید باشد.

او غیبت اخیر سراج‌الدین حقانی، رهبر شبکه حقانی، و سفرهای خارجی او را نشانه ناراحتی نسبی‌اش با قندهار می‌داند و می‌نویسد: «حقانی‌ها مشتاق حل مسئله میراثی تحریک طالبان پاکستان با اسلام‌آباد هستند، اما نمی‌خواهند از مزیت نظامی بالقوه این گروه دست بکشند.» او نتیجه‌گیری کرده: «تحریک طالبان پاکستان استخوانی در گلوی امارت اسلامی است.»

چالش وحدت در صفوف طالبان

به گفته این روزنامه نزدیک به ارتش پاکستان، حفظ وحدت در میان طالبان به چالشی بزرگ تبدیل شده است. نویسنده هشدار می‌دهد: «بدون وحدت، نزاع‌های داخلی احتمالاً طالبان را از هم خواهد پاشید.» او فاش کرد که در دوره غیبت و ناراحتی سراج‌الدین حقانی، قندهار با اعزام نیروهای خود به مناطق تحت نفوذ حقانی‌ها در امتداد مرز پاکستان، اقتدار خود را تحمیل کرده است. در مقابل، حقانی به دنبال روابط مستقل با کشورهای منطقه و غرب است، حتی اگر این روابط به قیمت فاصله بیشتر با قندهار تمام شود.

توصیه‌هایی برای پاکستان

نویسنده با اشاره به پیچیدگی روابط میان قندهار، حقانی، تحریک طالبان پاکستان و نفوذ امریکا، پیشنهاد می‌کند: «پاسخ پاکستان باید شامل ادامه دیپلوماسی مذهبی با قندهار، اجرای دیپلپماسی بین‌المللی در چارچوب توافق دوحه، پاسخ نظامی سنجیده و بی‌امان در دو سوی مرز بدون جنجال، مبارزه قاطع با تروریسم در داخل، و فراهم کردن راهی برای خروج حقانی‌ها از مخمصه خودساخته‌شان باشد. پیگیری صبورانه این سیاست بدون واکنش‌های شتاب‌زده مانند بستن مرزها باید ویژگی اصلی آن باشد.»

هشدار درباره آینده

نویسنده هشدار می‌دهد که اگر مسئله تحریک طالبان پاکستان حل نشود، صبر پاکستان ممکن است به پایان برسد و معادله شکننده منطقه بر هم بخورد. نویسنده می‌افزاید: «بدون حل این مسئله، افغانستان با وجود منابع معدنی و ظرفیت‌هایش، درگیر مشکلات باقی خواهد ماند.» او تلویحاً طالبان را تهدید می‌کند که اگر این چالش‌ها حل نشود، ممکن است ائتلافی از مجاهدین سابق، طالبان ناراضی و بقایای نظام جمهوری علیه این گروه شکل گیرد و ورق برگردد. این جنرال بازنشسته هشدار می‌دهد: «در چنین وضعیتی، کابل ممکن است بار دیگر دستخوش تغییر شود.»

یک مقام کاخ سفید گفته که تعرفه پایه ۱۰ درصدی از بامداد اجرایی می‌شود.

بنا به جدول تعرفه‌‌های حکومت امریکا، کالاهای صادراتی این کشور به افغانستان مشمول ۴۹ درصد تعرفه گمرکی است.

میزان کل تجارت کالایی ایالات متحده با افغانستان در سال ۲۰۲۴ حدود ۳۴.۰ میلیون دالر برآورد شده است.

بنا به اطلاعات دفتر نماینده ویژه تجاری امریکا، صادرات کالاهای امریکا به افغانستان در سال ۲۰۲۴ به ۱۱.۴ میلیون دالر رسید که نسبت به سال ۲۰۲۳ کاهش ۷۶.۹ درصدی (معادل ۳۸.۲ میلیون دالر) داشته است.

واردات کالاهای امریکا از افغانستان در سال ۲۰۲۴ مجموعاً ۲۲.۶ میلیون دالر بوده که نسبت به سال ۲۰۲۳ افزایش ۱۳.۲ درصدی (معادل ۲.۶ میلیون دالر ) داشته است.

بنا به اطلاعات این دفتر، بیلانس یا تراز تجاری ایالات متحده با افغانستان از مازاد تجاری ۲۹.۷ میلیون دالری در سال ۲۰۲۳ به کسری تجاری ۱۱.۱ میلیون دالری در سال ۲۰۲۴ تغییر یافته است.

تعرفه برای احیای صنایع و افزایش عواید حکومت فدرال

ترامپ چهارشنبه ۱۳ حمل (دوم اپریل) فرمان اجرایی وضع تعرفه را امضا کرد و این روز را به عنوان روز کسب استقلال اقتصادی امریکا توصیف کرد.

او گفت: «دوم اپریل ۲۰۲۵ برای همیشه به‌عنوان روزی در یادها خواهد ماند که صنعت امریکا دوباره متولد شد، روزی که سرنوشت این کشور بازپس گرفته شد و آغازی بود بر مسیر ثروتمند ساختن دوباره امریکا.»

او با دفاع از تصمیم خود برای وضع تعرفه‌های متقابل افزود: «طی دهه‌ها، کشور ما از سوی کشورهای دور و نزدیک، چه دوست و چه دشمن، غارت، چپاول، تحقیر و تاراج شده است... تعرفه‌های متقابل یعنی اگر آن‌ها با ما چنین کنند، ما هم با آن‌ها همان خواهیم کرد. خیلی ساده است. از این ساده‌تر نمی‌شود.»

رئیس‌جمهور امریکا وعده داد این تعرفه‌ها به تولید بیشتر در داخل کشور و در نتیجه، «رقابتی سالم‌تر و قیمت‌هایی پایین‌تر برای مصرف‌کنندگان» خواهد انجامید.

ترامپ تاکید کرد: «کارخانه‌ها و مشاغل با شتابی چشمگیر به کشور بازمی‌گردند، روندی که همین حالا هم در جریان است. ما توان صنعتی داخلی خود را به‌طور بی‌سابقه‌ای تقویت خواهیم کرد، بازارهای خارجی را خواهیم گشود و موانع تجاری را درهم خواهیم شکست... این واقعا دوران طلایی امریکا خواهد بود.»

ترامپ ۲۵ دلو ۱۴۰۳ با صدور فرمانی اجرایی، تیم اقتصادی خود را موظف کرده بود تا طرحی را برای وضع تعرفه‌های متقابل بر هر کشوری که بر واردات محصولات آمریکا تعرفه اعمال می‌کند، تهیه کند.

100%

ترامپ: دیگر کسری بودجه سایر کشورها را جبران نمی‌کنیم

ترامپ ۱۳ حمل از روابط امریکا با شرکای تجاری خود، از جمله کانادا و مکسیکو، انتقاد کرد و گفت: «ما از بسیاری کشورها حمایت مالی می‌کنیم، آن‌ها را سر پا نگه می‌داریم و به ادامه فعالیت اقتصادی‌شان کمک می‌کنیم. چرا باید این کار را بکنیم؟ به همین دلیل است که با کسری بودجه‌های عظیم روبه‌رو هستیم و این حجم سنگین از بدهی در سال‌های گذشته بر دوش ما گذاشته شده. واقعا دیگر نمی‌خواهیم آن را تحمل کنیم.»

او مخالفت خود را با آنچه «سیاست تسلیم یک‌جانبه اقتصادی» خواند، اعلام کرد و افزود ایالات متحده دیگر قرار نیست کسری بودجه سایر کشورها را جبران کند.

ترامپ تعرفه‌های اعمال‌شده علیه سایر کشورها را اعلام کرد و بدین‌ترتیب برای چین ۳۴ درصد، اتحادیه اروپا ۲۰ درصد، جاپان ۲۴ درصد، کوریای جنوبی ۲۵ درصد، سوئیس ۳۱ درصد، بریتانیا ۱۰ درصد، تایوان ۳۲ درصد، مالزیا ۲۴ درصد، هند ۲۶ درصد، برازیل ۱۰ درصد، اندونزی ۳۲ درصد، ویتنام ۴۶ درصد و سنگاپور ۱۰ درصد، ونزوئلا ۱۵ درصد و اوکراین ۱۰ درصد تعرفه در نظر گرفته خواهد شد.

اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، ۱۲ حمل گفت این اتحادیه «طرحی قوی» برای مقابله با تعرفه‌های دولت ترامپ آماده کرده است.

او در عین حال تاکید کرد اتحادیه اروپا ترجیح می‌دهد راه‌حلی دیپلماتیک برای سیاست تعرفه‌ای دولت ترامپ بیابد.

100%

ترامپ: اگر می‌خواهید تعرفه صفر باشد، محصولتان را در آمریکا تولید کنید

ترامپ خطاب به رهبران کشورهای جهان گفت: «اگر شکایت دارید و می‌خواهید نرخ تعرفه‌تان صفر باشد، پس محصولتان را همین‌جا در امریکا تولید کنید؛ چون اگر کارخانه و کالای تان را در داخل امریکا بسازید، دیگر تعرفه‌ای وجود نخواهد داشت.»

رئیس‌جمهور ایالات متحده تاکید کرد: «اگر می‌خواهید تعرفه‌های ما کاهش پیدا کند، اول تعرفه‌های خودتان را پایین بیاورید.»

او ضمن دفاع از سیاست‌های تعرفه‌ای خود، از ساخت کارخانه‌های بزرگ در سراسر امریکا خبر داد و افزود حتی پیش از اعلام رسمی تعرفه‌های متقابل، «شرکت‌هایی بزرگ و ثروتمند» وارد میدان شده‌اند و پروژه‌ای به ارزش ۶۱میلیارد دالر برای احداث یک کارخانه عظیم کلید خورده است.

روزنامه واشنگتن پست ۹ حمل به نقل از چهار منبع آگاه گزارش داد ترامپ بر ادامه سیاست‌های تعرفه‌ای خود تاکید دارد و مشاوران ارشد خود را تحت فشار قرار داده تا در موضوع تعرفه‌ها با شدت بیشتری عمل کنند.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پس از سفر ماه گذشته صادق خان، نماینده ویژه پاکستان برای افغانستان، به کابل، دو طرف تلاش‌هایی را برای ازسرگیری گفت‌وگوها درباره موضوعاتی چون وجود پناهگاه‌های تحریک طالبان پاکستان در خاک افغانستان و مسایل ترانزیتی و اقتصادی آغاز کرده‌اند.

برخی منابع گزارش داده‌اند که قرار است در ماه جاری، هیئت‌هایی از دو طرف مذاکرات رسمی در سطح بالا را شروع کنند.

با این حال، کهوکهر در یک برنامه دان نیوز با اشاره به این تلاش‌ها خطاب به طالبان گفت: «اگر بپذیریم که شما می‌توانید هر تعداد از شهروندان ما را که بخواهید بکشید، خون بی‌گناهان بر دستان تان باشد و با این حال انتظار داشته باشید که ما با شما بر سر میز مذاکره بنشینیم، چنین گفت‌وگویی به موفقیت نخواهد رسید.»

این سناتور سابق پاکستانی همچنین با انتقاد از اظهارات برخی مقامات این کشور درباره طالبان افزود: «از نظر من، آنها نه برادرند و نه اسلامی. آنها چهره‌ای از اسلام را نشان می‌دهند که حتی اجازه تحصیل را به دختران نمی‌دهد؛ بنابراین شایستگی این را ندارند که خود را اسلامی بنامند.»

کهوکهر با ابراز مخالفت با شیوه حکومتداری طالبان اظهار داشت: «چگونه می‌توان آنها را برادر خطاب کرد، در حالی که پایگاه‌هایی را در اختیار تحریک طالبان پاکستان قرار داده‌اند و از این گروه حمایت می‌کنند؟ گروهی که در داخل پاکستان حملات انجام می‌دهد و فرزندان، شهروندان و نیروهای امنیتی ما را به قتل می‌رساند. آیا با این وجود، باز هم باید آنها را برادر بنامیم؟»

وی پیشنهاد کرد که با طالبان باید مانند سایر کشورها برخورد شود و تاکید کرد: «ما باید منافع خود را در اولویت قرار دهیم و بر اساس آن عمل کنیم.»

با افزایش حملات شبه‌نظامیان در پاکستان به ویژه حمله و گروگان‌گیری اخیر در قطار جعفر اکسپرس در بلوچستان، روابط پاکستان با طالبان به شدت به تیرگی گرایید.

ارتش پاکستان گفت که این حمله از خاک‌ افغانستان سازمان‌دهی و مدیریت شده است. برخی مقامات پاکستانی «طالبان را نیروی نیابتی هند» خواندند. وزیر دفاع پاکستان هشدار داد که شبه‌نظامیان مخالف خود را در خاک افغانستان هدف قرار خواهند داد.

در مقابل، طالبان، پاکستان را متهم به حمایت از داعش کرد و گفت که پایگاه‌های این گروه در بلوچستان پاکستان موقعیت دارد. با این حال، اکنون دو طرف سعی دارند که اختلافات خود را از طریق مذاکره و گفت‌وگو حل کنند.

با این حال، این اظهارات کهوکهر نشان‌دهنده شکل گرفتن فضای سنگین انتقادی علیه طالبان افغان در پاکستان است، گروهی که اسلام آباد روی پیروزی آن در افغانستان سرمایه‌گذاری زیادی کرد و امیدوار بود با پیروزی آن به اهداف امنیتی‌اش در افغانستان دست یابد.