نخست‌وزیر سابق پاکستان می‌گوید مقامات خیبرپختونخوا صلاحیت‌ مذاکره با طالبان را ندارند

منابع محلی می‌گویند که طالبان او را روز شنبه شانزدهم حمل از زندان آزاد و به پدرش تحویل دادند. این منابع گفتند که قدریه حاضر نبود از زندان طالبان بیرون شود، اما پدرش او را با «زور» و با بدرفتاری از زندان بیرون و با خود برد. به گفته منابع، «قدریه آنقدر لت‌وکوب شده بود که از هوش رفت.»

قدریه زن ۲۸ ساله است. او پیشتر در ویدیویی از زندان کیله‌گی بغلان، گفت که طالبان قصد دارد او را از زندان آزاد و به پدرش تحویل می‌دهد. قدریه در این ویدیو که در اختیار افغانستان اینترنشنال قرار گرفته است، برای نجات جان خود درخواست کمک کرد و هشدار داد که پس از رهایی از زندان ممکن است به دست پدرش کشته شود.

قدریه گفت پدرش هشدار داده است که به شیوه «بسیار بی‌رحمانه‌ای» او را خواهد کشت.

در ماه اسد ۱۴۰۲ منابع از بغلان به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان در شهر پلخمری، مرکز ولایت بغلان، قصد دارد یک زن را به اتهام فرار از خانه سنگسار کند. در آن زمان فعالان حقوق بشر با راه‌اندازی کارزاری گسترده‌ای از خطر سنگسار این زن قربانی خشونت خانگی جلوگیری کردند.

در یک فایل صوتی این زن می‌گوید طالبان او را سنگسار نکردند اما او بیش از ۱۵۰ شلاق (کیبل) را در زندان تحمل کرده است.

قدریه در ویدیویی که به تازگی به افغانستان اینترنشنال رسیده، می‌گوید دو سال قبل پدرش علیه او در دادگاه طالبان شکایت کرد و خواهان سنگسار او شد. قدریه گفت در آن زمان او که در خانه پدر خود با خشونت خانگی روبرو بود، برای نجات به خانه خواهرش در کابل پناه برده بود.

طالبان پس از دریافت شکایت خلیل‌الرحمان، پدر قریه، این زن را بازداشت کرد.

براساس روایت این زن، در آن زمان خلیل‌الرحمان، پدرش، او را به «فرار از خانه» متهم کرد و از محکمه طالبان خواست او را سنگسار کند. او گفت پدرش از او بخاطر گرفتن طلاق نیز ناراض است.

به گفته این قربانی خشونت خانگی، دو سال بعد از این ماجرا طالبان تصمیم گرفتند او را از زندان کیله‌گی در بغلان رها کنند و به پدرش تحویل دهند. با این حال این زن می‌گوید تحویل دادن او به پدرش می‌تواند به قیمت جان او تمام شود.

در ویدیویی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، قدریه می‌گوید زندان طالبان برای او نسبت به خانه پدر امن‌تر است.

او از مقامات طالبان، مردم افغانستان و جامعه جهانی می‌خواهد تا زمان فراهم شدن یک مکان امن برای زندگی، از تسلیم دادن او به پدرش جلوگیری کنند.

قدریه در این ویدیو می‌گوید محکمه طالبان ابتدا حکم پنج سال زندان برای او صادر کرد، اما پدرش گفت دخترش یا باید سنگسار شود یا باید ۱۰ سال زندانی شود.

به گفته او محکمه دوم برای او حکم ۱۸ ماه زندان صادر کرد، اما پدرش خواهان اعدام و یا سنگسار او شد.

این زن قربانی گفت که بعد از تحمل دو سال شرایط دشوار، پدرش می‌خواهد او را به خانه ببرد، اما خانه پدرش برای او ناامن است.

قدریه افزود که رئيس محکمه شهری طالبان حکم رهایی و تسلیم‌دهی او را صادر کرده است.

به گفته این زن پدرش هشدار داده است که او را به شیوه‌ای «بسیار بی‌رحمانه» خواهد کشت «تا جهان بداند که جزای طلاق گرفتن و بیرون شدن از خانه چیست.»

وزارت مهاجرین روز شنبه ۱۶ حمل از نشست عبدالکبیر وزیر مهاجرین با وزیر صنعت و تجارت و انس حقانی، مسئول تماس با شخصیت‌های افغان خبر داد. در این نشست بر لزوم رسیدگی به مهاجرین اخراج‌شده تاکید شده است.

وزارت مهاجرین طالبان در خبرنامه‌ای اعلام کرد که در این دیدار، موضوعات مرتبط با وضعیت اقتصادی مهاجران بازگشته، توسعه کسب‌وکارهای آن‌ها و ارائه تسهیلات بازاریابی مورد بحث و بررسی قرار گرفت. عبدالکبیر، در این نشست به چالش‌های پیش روی مهاجران اشاره کرده و بر تداوم همکاری با آن‌ها تاکید ورزیده است.

نورالدین عزیزی، وزیر صنعت و تجارت طالبان، اظهار داشت که این وزارت به مهاجران بازگشته کننده در زمینه ایجاد کسب‌وکارهای کوچک، ارائه آموزش‌های حرفه‌ای و دسترسی به بازار کمک خواهد کرد. وی همچنین متعهد شد که برای ثبات اقتصادی و ادغام اجتماعی مهاجران با وزارت مهاجرین همکاری کند.

انس حقانی، مسئول کمیسیون تماس طالبان با شخصیت‌های افغان، نیز بیان کرد که این کمیسیون تلاش می‌کند فضای اعتماد را با شخصیت‌های افغان ایجاد کرده و شرایط مناسب برای بازگشت آن‌ها را به کشور فراهم سازد.

در همین حال، دفتر والی طالبان در ننگرهار روز شنبه گزارش داد که از روز گذشته تاکنون، ۳۱۶ خانواده شامل ۱۵۸۹ نفر از پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند.

این دفتر نوشت که برخی خانواده‌ها به‌صورت اجباری از پاکستان اخراج شده و اموال و دارایی بسیاری از آن‌ها مصادره شده است.

پس از عید فطر، دولت پاکستان عملیات گسترده‌ای را برای بازداشت و اخراج افغان‌های فاقد مدارک قانونی در سراسر این کشور آغاز کرد.

حکومت پاکستان تعداد کل مهاجران افغان را سه میلیون نفر اعلام کرده و گفته آنها امسال طبق برنامه اخراج اتباع خارجی غیرقانونی، به افغانستان بازگردانده خواهند شد.

این کشور به درخواست‌های جهانی برای توقف روند اخراج مهاجرین پاسخ نداده است.

دفتر والی طالبان در هرات روز شنبه با انتشار خبرنامه‌ای نوشت که هدایت‌الله بدری، وزیر معادن، اسلام‌جار والی هرات، مهاجر فراهی، معین وزارت اطلاعات و فرهنگ این گروه همراه با هیئت بلندپایه ترکمنستان، از پیشرفت کار پروژه تاپی در داخل افغانستان بازدید کردند.

طالبان مشخص نکرده‌اند که این هیئت ترکمنستانی شامل کدام مقامات بوده است.

دفتر والی طالبان در هرات افزود که در جریان این بازدید، دو طرف ضمن رایزنی درباره تسریع روند اجرای این پروژه بزرگ، بر اهمیت تکمیل به‌موقع آن تاکید ورزیدند.

بر اساس اطلاعات اداره محلی طالبان در هرات، «تسهیلات لازم برای پیشبرد سریع کار پروژه تاپی فراهم شده و تاکنون حدود یازده کیلومتر لوله‌گذاری به انجام رسیده است.»

ترکمنستان با جدیت خط لوله تاپی را دنبال می‌کند. هیئت‌های این کشور طی یک سال گذشته بارها به کابل و هرات سفر کرده و خواستار تسریع روند اجرا و رفع چالش‌ها و موانع موجود در خاک افغانستان شده‌اند.

خط لوله تاپی با طولی بالغ بر ۱۸۱۴ کیلومتر طراحی شده که ۲۱۴ کیلومتر آن در ترکمنستان، ۷۷۴ کیلومتر در افغانستان و ۸۲۶ کیلومتر در پاکستان امتداد خواهد داشت.

این خط لوله برای انتقال سالانه ۳۳ میلیارد مترمکعب گاز از میدان گالکینیش در جنوب ترکمنستان برنامه‌ریزی شده و مسیر آن از شهرهای هرات و قندهار در افغانستان و همچنین کویته و ملتان در پاکستان عبور کرده و به فازیکا در هند منتهی می‌شود.

مدیریت این پروژه بر عهده کنسرسیوم شرکت خط لوله تاپی است که در آن ترکمن‌گاز با ۸۵ درصد سهم، شرکت گاز افغانستان، سیستم‌های گاز بین‌ایالتی پاکستان و شرکت GAIL هند هر یک با ۵ درصد سهم در آن مشارکت دارند.

هزینه کل این پروژه ۱۰ میلیارد دالر اعلام شده است.

کار پروژه تاپی نه سال پیش با حضور رهبران وقت افغانستان، ترکمنستان، پاکستان و هند در هرات کلید خورد، اما به دلیل اختلافات میان کشورها و ناامنی در افغانستان متوقف گردید. سال گذشته، مقامات طالبان و ترکمنستان اجرای این پروژه را در خاک افغانستان از سر گرفتند. طالبان اعلام کرده‌ که از این پروژه سالانه ۴۰۰ میلیون دالر درآمد کسب خواهند کرد.

بیشتر بخوانید: طالبان می‌گوید ۶ کیلومتر از خط لوله پروژه تاپی در افغانستان تکمیل شده است | افغانستان اینترنشنال

بریتانیا در مجموع درخواست پناهندگی دو هزار افغان را رد کرده است.

آخرین آمار نشان می‌دهد که نرخ پذیرش پرونده‌های پناهجویان افغان از ۹۸.۵ درصد در آخرین فصل ۲۰۲۳ به ۳۶ درصد در آخرین فصل ۲۰۲۴ کاهش یافته است.

مینه (نام مستعار) که قبل از ورود طالبان به کابل، در زمینه آموزش زنان در افغانستان فعالیت داشت، به روزنامه بریتانیایی گاردین گفت: «فکر می‌کردم درخواست پناهندگی‌ام پذیرفته خواهد شد. من از افغانستان هستم، زن هستم، با دولت‌های غربی همکاری کرده‌ام. رد درخواست پناهندگی برایم تعجب‌آور بود».

او افزود: «حالا هر روز از این می‌ترسم که به کشورم بازگردم. داشتن یک زندگی معمولی اینجا برای من به یک رویا تبدیل شده است. من واقعا از نظر روانی در رنج هستم.»

در گزارش آمده است اگرچه مینه در مصاحبه پناهندگی‌اش در اداره مهاجرت بریتانیا، توضیح داده است که در افغانستان با چه خطرهایی مواجه است، اما تصمیم‌گیرنده وزارت داخله که درخواست او را رد کرد، نتیجه‌گیری کرد که: «بر اساس ادعای شما در مورد توجه منفی‌ای که طالبان به شما داشته‌اند، به نظر می‌رسد که شما در بازگشت به افغانستان با خطر واقعی آزار و اذیت یا آسیب روبه‌رو نخواهید بود.»

نامه رد درخواست می‌افزاید: «احتمالاً به دلیل شغل‌تان شبکه پشتیبانی بزرگی دارید».

جیمی بل، وکیل مدافع مینه در بریتانیا به گاردین گفت: «شگفت‌انگیز است که در سه ماه اخیر درخواست پناهندگی ۲۶ زن افغان رد شده است».

او گفت اینکه وزارت داخله بریتانیا فکر می‌کند زنانی که برای دفاع از حقوق بشر جان خود را به خطر انداخته‌اند، در بازگشت به این کشور در خطر نیستند، موضوع ناراحت‌کننده‌ای است.

این وکیل مدافع گفت بریتانیا از اینکه از افرادی مثل مینه حمایت می‌کند باید به خودش افتخار کند.

سازمان حقوق بشری هه‌نگاو که در بیرون از ایران فعالیت دارد، روز شنبه، ۱۶ حمل به مناسبت روز جهانی آگاهی‌دهی از خطرات ماین و مواد منفجر ناشده نوشت در سال ۲۰۲۴ در ایران ۱۴ مهاجر و سه سوخت‌بر افغان قربانی انفجار ماین شده‌اند.

این سازمان تصریح کرد که ۳۰ درصد قربانیان انفجار مهمات جنگی خنثی‌نشده در ایران، افغان‌ها هستند.

هه‌نگاو نوشت که دستکم پنج کودک و چهار زن پارسال در ایران قربانی انفجار ماین شدند. این سازمان افزود که از این میان سه کودک و یک زن بلوچ، دو کودک و یک زن عرب و دو زن دیگر کُرد بوده‌اند.