لت‌وکوب سه دختر افغان در مکتبی در تگزاس؛ شورای روابط اسلامی-امریکایی خواستار تحقیق شد

شاکر و سلمان، دو کودک افغان که به تازگی همراه با خانواده‌ شان از پاکستان اخراج شده‌اند، می‌گویند که در حین مراجعه به شفاخانه از سوی پولیس راولپندی بازداشت شدند.

سعید، پدر این دو کودک، در این‌باره می‌گوید که پسر بزرگش در اثر سوختگی با آب داغ آسیب دیده بود و پسر دیگرش نیز برای درمان به همراه او به شفاخانه رفته بود، اما نیروهای پولیس پنجاب هر دو پسرش را بازداشت کردند.

سعید با تاکید بر بی‌گناهی آنها می‌گوید: «ما هیچ مشکل قانونی نداشتیم، اما با این حال بچه‌های من بازداشت شدند.»

سلمان و شاکر که به شدت از بدرفتاری‌های پولیس پاکستان متاثر شده‌اند، این حادثه را بدترین و سخت‌ترین روزهای زندگی خود می‌دانند. آنان به بخش پشتوی افغانستان اینترنشنال گفتند: «ما بسیار ترسیده بودیم و فکر می‌کردیم که شاید دیگر هیچ‌گاه نتوانیم پدر و مادر خود را ببینیم.»
فعالان حقوق‌بشر و حقوق کودک در پاکستان به شدت از رفتار نامناسب نیروهای امنیتی با کودکان افغان انتقاد کرده و آن را نقض آشکار حقوق آنها دانسته‌اند. این فعالان بر اهمیت توجه ویژه به وضعیت کودکان در چنین شرایطی تاکید کرده و خواستار محافظت از آنان در برابر آزار و اذیت شده‌اند.
نیروهای امنیتی پاکستان در اوایل ماه اپریل امسال عملیات شناسایی، بازداشت و اخراج مهاجران افغان را در سراسر کشور آغاز کرده‌اند. طبق آمار سازمان بین‌المللی مهاجرت، تاکنون بیش از ۸ هزار مهاجر افغان از پاکستان اخراج شده‌اند.
حکومت پاکستان پیشتر اعلام کرد که در سال جاری درنظر دارد تا حدود ۳ میلیون مهاجر افغان را اخراج کند. تصمیمی که با واکنش‌های گسترده نهادهای بین‌المللی مواجه شده است.

حمدالله فطرت، سخنگوی این گروه گفت که روابط افغانستان و اوزبیکستان در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، ترانزیتی، سرمایه‌گذاری و تجاری بیش از هر زمان دیگری گسترش یافته است.

او افزود که طالبان در پی روابط نزدیک با تمام کشورهای همسایه، منطقه و جهان است.

این اظهارات پس از آن ابراز می‌شود که رئیس‌جمهور اوزبیکستان در نشست بین‌المجالس در تاشکند بر حمایت از افغانستان تاکید کرد و خواهان گفت‌وگو و تعامل با طالبان شد.

شوکت میرضیایف با تاکید بر اهمیت جایگاه افغانستان در منطقه، خواستار جلوگیری از انزوای این کشور در عرصه بین‌المللی شد و اظهار داشت که «افغانستان نباید به فراموشی سپرده شود.»

او همچنین بر لزوم برقراری گفت‌وگوی سازنده با طالبان تاکید کرد و خواهان به رسمیت شناختن افغانستان به‌عنوان بخش جدایی‌ناپذیر از آسیای مرکزی شد.

میرضیایف گفت: «ما نباید همسایه خود، افغانستان را از یاد ببریم. به اعتقاد ما، جلوگیری از انزوای این کشور، ایجاد ارتباط سازنده با مقامات کنونی و نگاه به افغانستان به‌عنوان بخشی از منطقه آسیای مرکزی با پتانسیل‌های استفاده‌نشده، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.»

عارف با تاکید بر نقش استانداران مناطق مرزی در تقویت ارتباط با همسایگان، گفت: «امیدواریم خراسان رضوی به الگویی موفق در همکاری‌های بین‌المللی تبدیل شود.»

وی افزود که دولت پزشکیان به دنبال ارتقای جایگاه این استان در اقتصاد و توسعه ملی و برجسته‌سازی آن در روابط تجاری با همسایگان است.

معاون رئیس‌جمهور ایران با اشاره به بازار ۳۰۰ میلیونی منطقه تمدنی ایران، بر تعهد کشورش به صدور خدمات و کالاها، به‌ویژه خدمات فنی و مهندسی، تاکید کرد و گفت که باید از این بازار به‌صورت متقابل بهره‌برداری شود.

وی همچنین اظهار داشت که استان‌های مرزی اختیار لازم برای توسعه روابط با همسایگان را دارند و آسیای میانه و همجواری با افغانستان و پاکستان فرصت ارزشمندی برای خراسان رضوی است.

عارف با اشاره به اشتراکات فرهنگی و تاریخی با کشورهای همسایه، بر استفاده حداکثری از این ظرفیت‌ها تاکید کرد و ابراز امیدواری نمود که این استان با مدیریت مناسب، الگویی موفق برای تفویض اختیار به سایر استان‌ها باشد.

این سخنان در حالی مطرح می‌شود که روابط مقامات استان‌های خراسان رضوی و جنوبی ایران با طالبان در هرات و دیگر مناطق مرزی افغانستان افزایش یافته است. اخیراً استاندار خراسان جنوبی از برنامه‌ریزی برای افتتاح قنسولگری ایران در فراه و قنسولگری طالبان در بیرجند خبر داده بود.

با برهم خوردن روابط طالبان با پاکستان، ایران به مهمترین شریک اقتصادی افغانستان تبدیل شده است. روابط بازرگانی دو کشور به حدود چهار میلیارد دالر افزایش یافته است.

وی تاکید کرد که این تصمیم در چارچوب یک فرمان اجرایی اتخاذ شده است.

خبرگزاری رویترز گذشته خبر داد که این کاهش‌ها بخشی از یک برنامه گسترده‌تر دولت ایالات متحده برای بازنگری در کمک‌های خارجی است؛ برنامه‌ای که توسط وزارت خارجه و اداره توسعه بین‌المللی امریکا اجرا شده و شامل توقف حمایت از پروژه‌های بیش از دوازده کشور، از جمله برخی نهادهای بین‌المللی مانند برنامه جهانی غذا، صندوق جمعیت سازمان ملل و چندین سازمان غیردولتی می‌شود.

با این حال، سخنگوی وزارت خارجه امریکا تاکید کرد که ۸۵ درصد از برنامه‌های پیشین اداره توسعه بین‌المللی ایالات متحده با برنامه جهانی غذا همچنان فعال و در حال اجرا هستند.

وی گزارش‌ها درباره قطع کامل کمک‌های امریکا به این نهاد متعلق به ملل متحد را «نادرست» خواند و تصریح کرد که ایالات متحده همچنان به تعهدات خود در زمینه کمک‌های بشردوستانه پایبند است، هرچند شکل و نحوه اجرای آن ممکن است متفاوت از گذشته باشد.

تمی بروس با اشاره به توقف تعداد محدودی از برنامه‌های کمک‌رسانی، گفت: «بخش زیادی از برنامه‌های برنامه غذایی جهان سازمان ملل در افغانستان و یمن بر اساس فرمان اجرایی قطع شده است. دلیل قطع این کمک‌ها این بود که گروه‌های تروریستی، مانند حوثی ها در یمن و طالبان در افغانستان، از پروژه‌ها نفع می‌بردند.»

او گفت که موارد سوءاستفاده این گروه‌ها از کمک‌های سازمان ملل مستند شده است.

وی افزود که اداره توسعه بین‌المللی امریکا کمک‌های غذایی در شمال یمن را برای جلوگیری از دخالت حوثی‌ها متوقف کرده و در افغانستان نیز کمک‌ها به‌صورت موقت تعلیق شده‌اند تا از مداخله طالبان جلوگیری شود.

سخنگوی وزارت خارجه امریکا همچنین توضیح داد که برخی برنامه‌ها به دلیل تمرکز بر کمک‌های نقدی متوقف شدند، چرا که دولت امریکا در حال فاصله گرفتن از مدل کمک نقدی به دلیل نگرانی از نبود شفافیت و سوءاستفاده مالی است. وی تأکید کرد که این تغییرات در جهت پاسخگویی بهتر به مالیات‌دهندگان امریکایی انجام شده است.

او همچنین گفت که برخی از برنامه‌هایی که به‌اشتباه متوقف شده بودند، پس از بازنگری مجدداً فعال شده‌اند.

در ادامه، بروس به گزارش اخیر سیگار (نهاد ناظر کمک‌های امریکا به افغانستان) اشاره کرد و گفت که دست‌کم ۱۱ میلیون دالر از کمک‌های غذایی امریکا در افغانستان به طالبان منتقل شده یا منجر به تقویت مالی آن‌ها شده است.

توقف کمک به افغانستان، بخشی از سیاست گسترده‌تر دولت ترامپ برای بازبینی در ساختار کمک‌های خارجی و کاهش نقش اداره توسعه بین‌المللی این کشور در پروژه‌های جهانی است. کارشناسان هشدار داده‌اند که توقف این کمک‌ها می‌تواند منجر به افزایش گرسنگی، مهاجرت غیرقانونی و تقویت افراط‌گرایی در کشورهایی مانند افغانستان و یمن شود.

در افغانستان، این اقدام دسترسی بیش از ۲۳ میلیون نفر نیازمند را به کمک‌های حیاتی به خطر می‌اندازد؛ در حالی که در یمن، نزدیک به ۱۹ میلیون نفر به کمک فوری نیاز دارند. بسیاری از تحلیلگران و مسئولان پیشین، این اقدام را برای اقشار آسیب‌پذیر در این کشورها «فاجعه‌بار» توصیف کرده‌اند.

سازمان ملل متحد نیز خواستار تداوم کمک‌های بشردوستانه به افغانستان شده و هشدار داده است که قطع این کمک‌ها، می‌تواند این کشور را به سمت قحطی و بحران شدید غذایی سوق دهد.

به باور نویسنده‌ دیلی تلگراف، حکومت «ناکام» طالبان علت اصلی رشد شاخه خراسان داعش است.

جیمز اسنل، پژوهشگر و مشاور سابق اندیشکده امریکایی «نیولاینز»، در مطلبش در روزنامه دیلی تلگراف هشدار داد که احتمال وقوع یک حمله بزرگ از سوی داعش در کشورهای غربی قابل پیش‌بینی است.

او نگران است که سفر هیئت امریکایی به کابل یا شایعه بازگشایی سفارت امریکا در افغانستان، آغاز روند تدریجی عادی‌سازی روابط امریکا با طالبان باشد.

به باور اسنل، امریکا با لغو پاداش ده میلیون دالری برای دستگیری سراج‌الدین حقانی، احتمالاً معتقد است که در افغانستان دشمن بزرگتری تحت نام داعش وجود دارد و از این رو، باید با طالبان همکاری کند.

داعش خراسان پس از استیلای طالبان بر افغانستان در اسد ۱۴۰۰، حملات مرگباری در روسیه و ایران انجام داده است و همچنین حضور خود را در آفریقا نیز گسترش داده است.

اسنل می‌گوید با این که داعش دشمن طالبان است، اما طالبان خصم تروریست‌ها نیست. چنانچه پس از سقوط کابل، «اعضای القاعده از جمله ایمن الظواهری، رهبر القاعده در کابل مستقر شدند.»
ایمن الظواهری در ماه اسد ۱۴۰۱ با شلیک موشکی هواپیمای امریکا در مهمانخانه‌ای مرتبط به سراج‌الدین حقانی در وزیر اکبرخان کابل کشته شد.

نویسنده تلگراف می‌گوید: «روزگاری امریکا برای بیرون راندن القاعده از افغانستان، جنگ به راه انداخت، اما چندماه پس از خروج امریکا از افغانستان، طالبان دوباره القاعده را به این کشور دعوت کرد.»

وزیر خارجه ایالات متحده امریکا در ماه حوت سال گذشته فاش کرد که طالبان «در برخی موارد» با ایالات متحده همکاری کرده اند. مارکو روبیو گفت که این همکاری اطلاعاتی در مورد اقدام علیه داعش در افغانستان بوده و طالبان نیز بر اساس آن عمل کرده است.

نویسنده تلگراف منطق این همکاری را زیر سوال می‌برد. اسنل می‌گوید: «طالبان حتا نمی‌تواند از خود در برابر داعش محافظت کند. این گروه چه کاربردی در دفاع از ما دارد؟ پیش از این که تظاهر کنیم یک تروریست می‌تواند ما را در برابر تروریست دیگر محافظت کند، باید قدری در مورد آن تامل کنیم.»