معاون حکومت طالبان به مهاجرین اخراجشده وعده کار و امکانات داد
عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی رئیسالوزرای طالبان، روز چهارشنبه در دیدار با مهاجران اخراجشده از پاکستان در ولسوالی سپین بولدک قندهار گفت که آنان بهصورت «اجباری» و «ناگهانی» مجبور به ترک خانههای خود شدند.
به گفته او، مهاجرین اخراجشده کسبوکارشان را از دست دادند، وسایل و امکاناتشان جا مانده و آموزش و تحصیل فرزندان شان نیمهتمام مانده است.
براساس خبرنامه معاون اقتصادی رئیسالوزرای طالبان، برادر تاکید کرد: «زیر سلطه بیگانگان، نه خوشی پایدار وجود دارد، نه پیشرفت مداوم، نه احساس مالکیت، نه عزت و نه غرور.» به گفته او، «آزادی، احساس مالکیت، غرور و خوشی واقعی تنها در خاک خودتان یافت میشود.»
برادر به مهاجران اطمینان داد که زمینه آموزش برای فرزندانشان فراهم خواهد شد. او خطاب به آنها گفت: «فرزندانتان به مکتب و مدرسه خواهند رفت، کسبوکارهایتان از نو آغاز میشود و تمام امکانات لازم برایتان مهیا خواهد شد.»
او افزود: «در این خاک، هیچکس شما را بیرون نخواهد راند. در افغانستان مستقل، غرور شما زنده میماند و هرگز احساس حقارت نخواهید کرد.»
این سخنان در حالی بیان میشود که پس از بازگشت طالبان به قدرت، بیش از ۸ میلیون نفر از افغانستان مهاجرت کردهاند. این مهاجرتها عمدتاً به دلیل فقر، محرومیت زنان از کار و ممنوعیت آموزش دختران رخ داده است.
برادر در حالی از فراهمسازی زمینه آموزش برای کودکان مهاجران سخن میگوید که طالبان از چهار سال گذشته تاکنون درهای مکاتب را به روی میلیونها دختر بستهاند. برخی از مهاجران اخراج شده از پاکستان و ایران به افغانستان اینترنشنال گفتند که در صورت بازگشت به افغانستان، نگران تحصیل دختران شان و یافتن کار و سرپناه هستند.
طالبان از سازمانهای بین المللی خواسته است که به کمکهای امدادی خود به مهاجران عودتکننده ادامه دهند. این گروه به دلیل مشکلات اقتصادی، شمار زیادی از کارمندان دولتی را اخراج کرده و آنها به صف طویل بیکاران پیوسته اند.
یوسف وفا، والی طالبان در بلخ در دیدار با سفیر چین در شهر مزارشریف خواستار ایجاد سردخانهها و مراکز تولیدی معیاری برای سبزیجات و میوهجات در بلخ به کمک این کشور شد.
او با اشاره به افزایش مبادلات تجاری میان دو کشور گفت که کانتینرهای حامل کالاهای وارداتی از چین نباید خالی بازگردند.
افغانستان عمدتا یک کشور وارداتی است که به علت سطح پایین تولید، عدم توازن تجاری با تمام کشورهای جهان دارد.
دفتر والی طالبان در بلخ در بیانیهای اعلام کرد که سفیر چین از تعهد کشورش برای اجرای چندین پروژه زیربنایی در افغانستان خبر داده است. از جمله، در سال جاری، پروژه تولید برق خورشیدی و ساخت سدهای کنترولی در ولایت قندهار اجرا خواهد شد.
سفیر چین همچنین گفته که از طریق کریدور چین، کشورهای قرغزستان، افغانستان، اوزبیکستان و مناطق دیگر به یکدیگر متصل خواهند شد. او افزود که این اتصال، افغانستان را به کشوری با اقتصاد قوی تبدیل کرده و حجم صادرات و واردات آن را افزایش خواهد داد. سفیر چین خاطرنشان کرد که چین هیچگونه تعرفهای بر صادرات افغانستان اعمال نمیکند.
یوسف وفا همچنین از سفیر چین خواست زمینه برقراری پروازهای مستقیم از بلخ به چین را فراهم کند.
او بار دیگر تاکید کرد که ایجاد سردخانهها و مراکز تولید معیاری در نایبآباد بلخ برای صادرات محصولات زراعتی به چین ضروری است و کانتینرهای چینی باید با کالاهای افغانی پر شده و به چین بازگردند.
این مقام طالبان از سرمایهگذاران چینی دعوت کرد تا در افغانستان سرمایهگذاری کنند.
چین در حال حاضر یکی از بازیگران کلیدی در افغانستان است و عمدتاً در پروژههایی سرمایهگذاری میکند که بازدهی سریع داشته باشند. پروژه مس عینک، با وجود امضای قرارداد از سالها پیش، هنوز به مرحله اجرا نرسیده است. ناظران معتقدند که چین همچنان افغانستان را منطقهای پرریسک برای سرمایهگذاری میبیند و از پروژههای بلندمدت و گسترده اجتناب میکند.
الکساندر کنیازوف، پژوهشگر ارشد روسی، در مصاحبهای گفته است که چین با احتیاط فراوان به فعالیتهای اقتصادی در افغانستان میپردازد. به گفته او، شرکتهای چینی مشارکت خود را به پروژههای کوچک و با بازدهی سریع محدود کردهاند. برای مثال، پروژه استخراج معدن مس عینک که نیازمند سرمایهگذاری کلان و دوره بازگشت طولانی است، پیشرفت قابلتوجهی نداشته است. در مقابل، شرکتهای نفتی کوچکتر در شمال افغانستان فعالانه عمل میکنند، زیرا استخراج نفت بازدهی نسبتاً سریعی دارد.
عتیقالله عزیزی، معین وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان، اعلام کرد که به کتابهای مغایر با آنچه او «ارزشهای جامعه و فرهنگ افغانی» خوانده، مجوز نشر داده نخواهد شد. او از نویسندگان افغان خواست آثاری را خلق کنند که بازتابدهنده «واقعیتهای افغانستان» باشند.
وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان روز چهارشنبه، دهم ثور نشستی را تحت عنوان «کتاب برای همه» برگزار کرد. معین این وزارت در سخنرانی خود گفت نشر کتابهایی که «به وحدت ملی آسیب میرسانند» ممنوع است.
عتیقالله عزیزی در این نشست تاکید کرد که ممنوعیتی برای چاپ و فروش دیگر کتابها در افغانستان وجود ندارد. او گفت: «این ممنوعیت براساس خواست مردم بوده و آن دسته از کتابهایی که به وحدت آسیب میرسانند، ممنوعاند.»
عتیقالله عزیزی، معین وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان
او همچنین افزود که نویسندگان باید از نوشتن کتابهایی که زبان، قوم یا شخصی را ستایش میکند، خودداری کنند. وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان چندی پیش به کتابفروشیها دستور داد تا از چاپ و فروش کتابهایی که با «ارزشهای اسلامی مغایرت دارند» خودداری کنند.
مقامهای طالبان پیش از این گفته بودند که جمعآوری «کتابهای ممنوعه» در سراسر کشور ادامه دارد. این اقدام با واکنشهای گسترده به همراه بوده و برخی انتقاد میکنند که طالبان با این اقدام به دنبال تحمیل «ایدئولوژی افراطی خود» و وضع محدودیت بر آزادی بیان است.
سردار ولی، تاریخنویس آماتور افغان در واکنش به وضعیت جاری در افغانستان، به معرفی افغانستان پیش از جنگ میپردازد.
او با ارائه اسناد و شواهد در شبکههای اجتماعی، افغانستانی را به مخاطبان خود معرفی میکند که شهروندان آن به دور از جنگ و خشونت به زندگی صلحآمیز عشق میورزند.
سردار ولی که در شبکه اجتماعی اکس بیش از ۲۲ هزار دنبال کننده دارد، تصویرها و مدارکی را از دورههای نه چندان دور تاریخ کشور منتشر میکند که راوی یک افغانستان نسبتا باثبات و در حال توسعه است. این تاریخنویس افغان دهها تصویر کمتر دیده شده از افغانستان قرن نوزدهم را منتشر کرده است که نشان میدهد گردشگران خارجی با اطمینان خاطر به نقاط مختلف کشور سفر میکردند.
سردار ولی با نشر تصاویر، شواهد و مدارک تاریخی تلاش کرده ثابت کند که افراطیت و خشونت ریشه در فرهنگ کهن و تفکر مردمان این سرزمین ندارد. او با نشر عکسهایی از دوره شاه امانالله، یادآور گشایش مکاتب دخترانه در افغانستان یک قرن پیش شده است.
صحفه سردار ولی در اکس، مخاطبانش را به سفر در دورههای مختلف تاریخی افغانستان میبرد؛ سفری نوستالوژیک که مخاطبان را با حضور گسترده زنان در دانشگاهها، نهادهای دولتی و شهرها روبهرو میکند.
بخشی از گزارشهای تصویری صفحه سردار ولی به دهههای نخست قرن نوزدهم تعلق دارد که در آن زمان، کشورهای منطقه به ویژه افغانستان، ایران و ترکیه با ابتکارات هماهنگ و همگام سه شاه تجددطلب، در مسیر توسعه و مدرنیزاسیون قرار داشتند؛ حرکتی که در افغانستان و ایران با مقاومت گروههای اسلامگرا نسبتا با شکست مواجه شد.
یکی از عکسهای منتشر شده در صفحه سردار ولی به کابل ۱۹۷۰، اواخر دهه دموکراسی و ظهور احزاب چپ و راست در کشور بر میگردد. این عکس دختران و پسران نوجوان را در صحن دانشگاه پولیتخنیک کابل نشان میدهد که با لباسهای مینیژوپ و نکتایی در اوج شادی و نشاط قرار دارند.
عکس دیگر بر میگردد به سال ۱۹۸۷، حکومت چپیها و نهمین سالگرد کودتا علیه حکومت داوود خان. این عکس زنان نظامی را نشان میدهد که با لباس محلی و سلاح به دست رژه میروند. این عکس توسط الکساندر گراشچنکیف، عکاس روسی ثبت شده است.
یک عکس دیگر منتشر شده در صفحه این تاریخنویس کلینیک دندانپزشکی سوئیسی را در کابل سال ۱۹۷۰ نشان میدهد؛ ساختمانی گلی با تابلویی انگلیسی و پشتو که مردی ظاهرا خارجی نزدیک آن ایستاده است. این عکس دستکم ثابت میکند که ۵۵ سال پیش، پزشکان سوئیسی میتوانستند در کابل کار کنند.
عکسی از سال ۱۹۷۰ در کابل
برگزاری جشنوارهای در فضای باز در قندهار، سوژه دیگری از عکسهایی است که در این صفحه منتشر شده است. این عکس زنان، مردان و کودکان را در حال شادی و سرخوشی نشان میدهد. در این عکس هیچ نوع ترس و نگرانی در چشم و چهره ساکنان قندهار خوانده نمیشود.
عکسی از قندهار در سال ۱۹۶۸
میدان هوایی کابل و چهارراهی فواره آب سوژههای دیگر عکسهایی است که در صفحه سردار ولی پخش شدهاند. میدان هوایی کابل پر از هواپیماهای خطوط هوایی خارجی و سکوت و آرامش پیرامون آن است. همچنان عکس برگزاری رقص اتن و موسیقی در چهارراهی فواره آب کابل دیده میشود؛ چهارراهی در دل کابل که پس از آن دوره شاهد بمباران، انفجار و انتحار بوده است.
میدان هوایی کابل در سال ۱۹۷۸، یک روز پس از کشته شدن داوود خان
سفر جهانگردان خارجی نیز از چشم تیز بین این مورخ افغان به دور نمانده است. او عکسهایی از گردشگران خارجی را در مناطق مختلف افغانستان منتشر کرده است. در این عکسها دیده میشود که گردشگران غربی بدون هراس و نگرانی از بناهای تاریخی و مکانهای تفریحی افغانستان دیدن کردهاند.
سردار ولی برای برپایی جشن نوروز در قندهار ۱۳۰ هزار افغانی کمک کرده است. او عکسهای پیش از جنگ در افغانستان را در حالی منتشر میکند که از خود چنین تصویر خیری ارائه کرده است. این تاریخنویس افغان سازمانی را زیر نام بنیاد مندیگک ایجاد کرده است و از این طریق نیز به حفظ و نگهداری و معرفی میراث فرهنگی کشور میپردازد. سردار ولی میگوید که بنیاد مندیگک به جمعآوری، مستندسازی و معرفی آثار و ارزشهای تاریخی-فرهنگی افغانستان میپردازد.
چهارراهی فواره آب کابل در سال ۱۹۶۳
سردار ولی میگوید افغانها عمدتا صرف جنگجو معرفی شدهاند؛ اما بنیاد مندیگک تلاش کرده است تا عشق شهروندان کشور به زندگی را با ارائه اسناد و شواهد تاریخی ثابت کند. او گفت این بنیاد به همین دلیل گنجینه پنهان و غنی افغانستان را برای کسانی که افغانستان پیش از جنگ را نمیشناسند، به معرفی گرفته است.
سردار ولی پشتونزوی، تاریخنویس آماتور افغان
این تاریخنویس افغان میگوید که بنیاد مندیگک به جمعآوری اسناد قدیمی، نوشتن و تحقیق در مورد تاریخ، روایت داستانها بر اساس عکسهای تاریخی، ثبت تاریخ شفاهی، انتشار مقالات و برگزاری کنفرانسها و نمایشگاههای تاریخی میپردازد.
سردار ولی باور دارد که تاریخ نقش اساسی در هویت، فهم و آینده یک جامعه دارد. او میگوید: «اگر کسی تاریخ خود را بداند، میتواند ارزشها، فرهنگ و مشکلات جامعه خود را بهتر درک کند». این پژوهشگر افغان معتقد است که بازنشر و ارائه شواهد تاریخی سبب میشود که مردم از گذشته درس بگیرند و برای آینده روشنتر، تصمیمهای محکمتری بگیرند.
عکسهای پیش از جنگ افغانستان نوستالوژیک و تداعی کننده خاطرات خوب برای بخش زیادی از مردم افغانستان است. این عکسها چهره متفاوتتر و بهتری از افغانستان امروز به دست میدهد که دست نیافتنی مینماید.
کمیسیون طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران اعلام کرد که در یک شبانهروز دستکم ۳ هزار و ۸۶۸ مهاجر افغان از پاکستان و ایران اخراج شدهاند.
این کمیسیون نوشت که هزار و ۸۰۸ افغان از ایران و ۲ هزار و ۵۵ مهاجر از پاکستان اخراج شدهاند.
کمیسیون طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران در خبرنامهای نوشت که این تعداد از مهاجران افغان دوشنبه از گذرگاههای تورخم، اسپینبولدک، انگور اده، بهرامچه، اسلامقلعه و پل ابریشم به افغانستان بازگردانده شدند.
این کمیسیون طالبان میگوید که در این روز هزار و ۱۰۶ مهاجر بازگشت کننده، به ولایتهای غزنی، لوگر، خوست، پکتیا، پکتیکا، بغلان، تخار، بلخ، جوزجان و قندوز منتقل شدهاند. طالبان میگوید که این مهاجران مجموعا ۶ میلیون و ۹۷۶ هزار افغانی کمک دریافت کردهاند.
کمیسیون عالی طالبان برای رسیدگی به مشکلات مهاجران که روزانه از روند اخراج افغانها از ایران و پاکستان گزارش میدهد، پیشتر نوشته بود که پنج هزار و ۷۲۷ مهاجر افغان در یک شبانهروز از ایران و پاکستان اخراج شدند. از این میان، چهار هزار و ۴۸۴ افغان از پاکستان و هزار و ۲۴۳ مهاجر دیگر از ایران اخراج شدهاند.
دولت پاکستان پس از به پایان رسیدن مهلت خروج داوطلبانه مهاجران افغان در ۳۰ مارچ، روند اخراج افغانها را به شدت افزایش داده است. به گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، پاکستان در ۲۵ روز نخست این دور، حدود ۱۲۰ هزار افغان را اخراج کرد است. این سازمان گفت در این میان هزاران زن و دختر با نگرانی به افغانستان برمیگردند، جایی که از دسترسی به آموزش، کار و زندگی اجتماعی محروم میشوند.
غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی ایران، در دیدار با معاون وزیر زراعت طالبان از آمادگی کشورش برای ارایه خدمات فنی و مهندسی کشاورزی به افغانستان خبر داد. او گفت که ایران میتواند زیرساختهای لازم برای انتقال دانش و تجربیات کشاورزی را به کارشناسان افغان ارایه کند.
در این دیدار که در تهران برگزار شد، آقای نوری قزلجه گفت که همکاریهای دوجانبه، بهویژه در حوزه کشاورزی، میتواند به نفع هر دو کشور و تقویت امنیت غذایی در منطقه باشد.
او گفت: «زیرساختها، امکانات فنی، مراکز آموزشی و ظرفیت نیروی انسانی لازم برای آموزش، مشاوره و انتقال فناوریهای نوین کشاورزی به کارشناسان افغان در ایران فراهم است و ما آمادهایم این ظرفیتها را در اختیار دوستان افغان قرار دهیم.»
وزیر جهاد کشاورزی ایران همچنین پیشنهاد کرد کمیتهای مشترک با حضور نمایندگان ایران و طالبان و با محوریت وزارتخانههای مربوطه، در کابل تشکیل شود تا امور مربوط به همکاریهای کشاورزی و اقتصادی بهصورت متمرکز پیگیری شود.
این مقام ایرانی گفت که تشکل این کمیته نه تنها به تنظیم و اجرای تفاهمنامههای همکاری کمک خواهد کرد، بلکه میتواند زمینهساز توسعه روابط راهبردی دو کشور در حوزههای مختلف باشد.
آقای نوری قزلجه در ادامه با اشاره به ظرفیتهای گسترده بخش کشاورزی در افغانستان، گفت که ایران علاقمند است برای مشارکت در پروژههای توسعهای، آموزش نیروی انسانی، اصلاح الگوی کشت و استفاده از فناوریهای نوین در افغانستان سهم بگیرد.
وزیر جهاد کشاورزی ایران بر لزوم تدوین تفاهمنامههای رسمی و برنامههای عملیاتی در قالب همکاریهای بلندمدت تأکید کرد. او ابراز امیدواری نمود که این تعاملات بتواند به تقویت زیرساختهای کشاورزی افغانستان و ارتقای سطح معیشت کشاورزان افغان منجر شود.
