کرزی: پاکستان نام موشک‌های خود را ابدالی و غزنوی می‌گذارد اما با افغان‌ها بدرفتاری می‌کند

بر اساس گزارش روز سه‌شنبه، ۱۶ ثور روزنامه گاردین زنان افغان به دلایلی چون ترک خانه بدون همراهی مرد، نپوشیدن حجاب مورد نظر طالبان یا نداشتن «محرم شرعی» بازداشت و در انظار عمومی شلاق زده شده‌اند.

دیبا، سحر و کریمه، سه زن قربانی مجازات بدنی طالبان در گفت‌وگو با گاردین و روزنامه زن‌تایمز، تجربیات خود را از روند بازداشت، شرایط زندان طالبان و چگونگی اجرای شلاق در ملاءعام بازگو کرده‌اند.

دیبا، زن ۳۸ ساله‌ای که شوهرش برای کار به ایران رفته و تنها نان‌آور هفت فرزندش است می‌گوید در خانه لباس‌های مردانه می‌دوزد و برای تحویل آن‌ها ناچار است به تنهایی از خانه خارج شود.

او می‌گوید در دو سال گذشته، دو بار به دلیل نداشتن همراه مرد و رعایت نکردن پوشش مورد نظر طالبان، توسط پولیس امر به معروف بازداشت و زندانی شده و یک‌بار نیز در ملاءعام با ۲۵ ضربه شلاق مجازات شده است.

دیبا روایت کرده که بار دوم، سه ماه پس از بازداشت اول، زمانی که در یک کافه گوشی‌اش را شارژ می‌کرد با وجود پوشیدن مانتوی بلند و شال بزرگ، مورد بازجویی طالبان قرار گرفت و سپس بازداشت شد.

او گفت: «۱۵ نفر در یک سلول بودیم، فقط چهار تخت داشتیم، بقیه روی زمین می‌خوابیدند. غذا نمی‌دادند و پتوها کثیف بود.» دیبا تاکید کرده که طالبان او را بدون حضور وکیل به اتهام حضور بدون محرم و توهین به علما شلاق زده‌اند.

او افزود: «بعد از آزادی، حتی رفتار نزدیک‌ترین دوستانم تغییر کرد. به من لقب می‌دادند و حرف‌های زشت می‌زدند، چون دروغ‌هایی درباره‌ام شنیده بودند.»

سحر، زن ۲۲ ساله‌ای که سال گذشته در مسیر رفتن به کلینیک همراه پسرخاله‌اش از موتر پیاده و بازداشت شد، می‌گوید: «ترسیده بودم، گریه می‌کردم، نمی‌توانستم نفس بکشم.»

او افزود: «گفتیم پسرخاله و دخترخاله‌ایم اما ازدواج نکرده‌ایم. ناگهان عصبانی شدند. پسرخاله‌ام را کتک زدند، گوشی‌هایمان را شکستند و مرا مجبور کردند کف موتر بخوابم و به بازداشت‌گاه منتقل کردند.»

سحر گفت وقتی از طالبان دارو خواست، با سیلی و لگد او را لت‌وکوب و تهدید به مرگ کردند. به گفته او زنی با نقاب سیاه از او بازجویی کرد و پرسید که آیا با پسرخاله‌اش رابطه جنسی داشته است یا نه. او به گاردین گفت پس از پاسخ منفی، بازجویان تهدید کردند که اگر اعتراف نکند، شکنجه خواهد شد.

سحر گفت در محکمه طالبان مجبور شد دروغ بگوید که با پسرخاله‌اش رابطه داشته است. او گفت با وجود شهادت خویشاوندان، طالبان رابطه آن‌ها را به‌عنوان «محرم شرعی» نپذیرفتند.

او افزود: «مرا مجبور کردند جلوی مادرم و ماماهایم اعتراف کنم که کار اشتباهی کرده‌ام. نمی‌خواستم بگویم ولی لت‌وکوبم کردند. پسرخاله‌ام را هم تهدید کردند. خیلی ترسیده بودم.»

سحر که با ۳۰ ضربه شلاق مجازات شد، گفت: «با بلندگو اعلام کردند که قرار است شلاق بخورم. خواهر کوچکم هم آن‌جا بود. همیشه می‌گفت من الگویش هستم. دیدم بین جمعیت گریه می‌کرد. همان لحظه شکستم.»

کریمه، زن جوان دیگری که هنگام اجرای شلاق ۱۶ سال داشت، گفت همراه پسر اقوام خود برای خرید وسایل خیاطی بیرون رفته بود که توسط طالبان متوقف و بازداشت شد.

او گفت: «در جاده ما را متوقف کردند. کارت شناسایی خواستند. گفتم که او پسرخاله‌ام است، ولی گفتند این محرم شرعی نیست و اجازه نداری با او باشی. همان‌جا ما را بازداشت کردند.»

کریمه که دو ماه در زندان طالبان بود، می‌گوید: «بی‌هوش شدم. وقتی بیدار شدم، دستبندهایم خون داشتند. یکی از زندانی‌ها گفت مرا بسته بودند و روی بدنم پا گذاشته بودند.»

کریمه و پسرخاله‌اش در میدان مرکزی شهر، در برابر چشم مردم، به ترتیب با ۳۹ و ۵۰ ضربه شلاق مجازات شدند و سپس دوباره به زندان بازگردانده شدند.

او گفت: «ما را یک هفته دیگر نگه داشتند. گفتند تا زخم‌ها خوب نشود، نمی‌گذاریم بیرون بروید. نمی‌خواستند کسی آثار شکنجه را ببیند.»

کریمه همچنین گفته است که تحت نظارت طالبان قرار دارد و اجازه خروج از کشور را ندارد. سحر و دیبا نیز برای فرار از نگاه‌ها و برخوردهای مردم در روستا، مجبور شدند به شهرهای دیگر نقل مکان کنند.

بخش زنان سازمان ملل متحد روز سه‌شنبه، ۱۶ ثور در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس بر حمایت از زنان افغان از جمله حمایت‌های مبتنی بر نیازهای جنسیتی، تاکید کرد.

در این یادداشت، بر ضرورت حمایت از کسب‌وکارهای تحت مدیریت زنان و به رسمیت شناختن مشارکت آن‌ها به‌عنوان عاملی کلیدی برای بهبود و پایداری تاکید شده است.

این سازمان در حالی نسبت به محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان و دختران در افغانستان ابراز نگرانی کرده که در حال حاضر حق آموزش، اشتغال و حضور در فضاهای عمومی از آن‌ها سلب شده است.

براساس آخرین گزارش این نهاد، بیش از ۷۰ درصد زنان برای دسترسی به کمک‌های بشردوستانه با مشکل مواجه‌اند و مقررات سخت‌گیرانه طالبان، مشارکت آن‌ها در زندگی عمومی را به شدت محدود کرده است.

روز دوشنبه، به دنبال بازداشت شماری از ساکنان محل، مردم از طریق بلندگوی یکی از مساجد فراخوان تظاهرات دادند.

طالبان از ترس تجمع مردم به منطقه رفته و به گفته منابع محلی شماری از دهقانان را لت و کوب و یک زن را با خود بردند.

منابع محلی مختلف به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که در پی فراخوان اعتراضی، بیش از ۱۰۰ نیروی طالبان روز دوشنبه، ۱۵ ثور از شهرهای فیض‌آباد و تالقان به ولسوالی ارگو رفتند و با دهقانان و مردم محل درگیر شدند.

منابع گفته‌اند که «طالبان غیربومی» روز دوشنبه، خیمه‌ها و موترسایکل‌های مردم را به آتش کشیدند و «یک زن را از دهکده شمقارچی با خود به جای نامعلوم بردند.»

گزارش شده که طالبان به سوی مردم شلیک کرده است.

بر اساس اطلاعات منابع، روز دوشنبه فراخوانی برای تظاهرات علیه طالبان از یک مسجد در آتن‌جلو ارگو در شاهراه عمومی بدخشان تخار صادر و تجمعی مردمی در این منطقه برگزار شد.

در این فراخوان که ویدیویی از آن به افغانستان اینترنشنال رسیده است، فردی در بلندگو می‌گوید: «همین حالا وقت صدا کشیدن است و باید صدای خود را بلند کنیم.»

اطلاعات رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد که پس از تجمع مردم در ارگو، طالبان به طور موقت از منطقه بیرون رفتند اما سپس برای سرکوب معترضان به محل بازگشته و مردم را مورد ضرب و شتم قرار دادند.

منابع تایید کردند که طالبان به چندین منطقه حمله کرده و تعدادی از مردم را لت‌و‌کوب کردند که این اقدام منجر به متواری شدن مردم به کوه‌ها شده است.

باشندگان ولسوالی ارگو از مسائلی همچون نابودی کشتزارهای کوکنار بدون ارائه بدیل معیشتی برای کشاورزان و عدم مشارکت مردم در تصمیم‌گیری‌ها درباره طالبان ناراضی بودند.

معترضان به افغانستان اینترنشنال گفتند «طالبان غیربومی در جریان کارزار نابودی کشتزارهای تریاک با مردم بدرفتاری کرده‌اند.»

براساس خبرنامه ارگ طالبان، بیستمین جلسه کابینه این گروه در روز دوشنبه، ۱۵ ثور به ریاست محمد حسن آخند، رئیس‌الوزرای طالبان برگزار و درباره سرشماری نفوس وطرح ترتیب‌شده در این مورد، گفت‌و‌گو شده است. 

طبق این خبرنامه، به هیئتی تحت ریاست عبدالقادر، رئیس اداره ملی احصائیه و معلومات طالبان دستور داده شد تا طی نشستی طرح سرشماری نفوس کشور را بررسی و گزارشی را در این مورد ترتیب دهند. 

در این جلسه همچنین به وزارت شهرسازی و مسکن طالبان دستور داده شد تا روند اجرایی نقشه‌های تعمیراتی را تسریع بخشد.

طالبان پس از به قدرت رسیدن در ماه اسد سال ۱۴۰۰ اعلام کرد که به دنبال سرشماری جمعیت افغانستان است.

آمار دقیقی از نفوس افغانستان بر اساس گروه‌های قومی و اجتماعی وجود ندارد اما براساس برآوردهای دولت پیشین، جمعیت افغانستان حدود ۳۳ میلیون نفر است.

اداره احصائیه طالبان اما در اسد سال گذشته اعلام کرد که جمعیت افغانستان ۳۵ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر برآورد شده است.

طبق این اعلامیه، این دستور مطابق حکم شماره ۵۱۹ ملا هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان صادر شده است. در اعلامیه خطاب به طالبانی که «فورم تصفیه‌شان مورد تایید قرار گرفته» آمده است که می‌توانند برای ثبت سلاح خود به مدیریت دایاک مراجعه کنند.

مقام‌های طالبان در بلخ همچنین گفتند که «سلاح‌ها، وسایط زرهی، وسایط دارای شیشه‌های سیاه و نشان‌های نظامی غیرقانونی که با مدیریت دایاک ثبت نباشند، در تمامی چک‌پاین‌ها متوقف و ضبط خواهند شد.»

علاوه بر این، گفته شده است که «نصب آنتن‌های غیرضروری، نشان‌ها و علائم نظامی در وسایط نقلیه غیرنظامی» ممنوع است.

طالبان پیش از این هم دستوراتی را درباره ثبت و راجستر تجهیزات نظامی و وسایط زرهی و شیشه‌سیاه اعلام کرده بودند. هرچند طالبان دلیل این اقدام شان را اعلام نکرده‌اند، اما ظاهرا بی‌نظمی و زورگویی افراد طالبان که مجهز به این امکانات هستند و همچنین سرقت‌های مسلحانه‌ در سطح شهرها از عوامل مهم این اقدام محسوب می‌شود.