طالبان تایید کرد که معاشات ماه‌های حمل و ثور را نپرداخته است

خبرگزاری تاس به نقل از دفتر رسانه‌ای شورای امنیت روسیه نوشت این رویداد برای نخستین‌بار با حضور نمایندگان «رهبری جدید کابل» (طالبان) برگزار خواهد شد.

شورای امنیت روسیه خاطرنشان کرد که مشکلات و تهدیدهای امنیتی موجود ماهیت جهانی و فرامرزی دارند و هیچ کشور مدرنی نمی‌تواند به تنهایی یا به‌طور دوجانبه با این چالش‌ها مقابله کند.

برپایه گزارش‌ها این نشست با حضور نمایندگان کشورهای جنوب‌شرقی آسیا و اعضای سازمان‌های منطقه‌ای بریکس، شانگهای و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع برگزار می‌شود. گفته شده که در ادامه این رویداد، پنجمین نشست سران کشورهای جنوب‌شرقی آسیا نیز برگزار خواهد شد.

طالبان تاکنون درباره اعزام نمایندگان خود برای اشتراک در نشست امنیتی مسکو به‌طور رسمی ابراز نظر نکرده است.

شورای امنیت روسیه در بیانیه‌ای نوشت: «بازیگران منطقه‌ای تمایلی به تبدیل شدن منطقه به عرصه رویارویی قدرت‌های بزرگ ندارند، زیرا آنها به دنبال ایفای فعال‌ترین نقش خود در ایجاد یک سیستم امنیتی عادلانه و گسست‌ناپذیر هستند». این شورا تصریح کرد که کشورهای جنوب شرقی آسیا به دنبال تقویت همکاری با روسیه در طیف وسیعی از مسائل امنیتی هستند.

به گزارش مقامات روسی، قرار است نشست‌های غیررسمی میان هیئت‌های نمایندگی بریکس، سازمان همکاری شانگهای و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع در حاشیه نشست امنیتی مسکو برگزار شود.

این در حالی است که دولت روسیه اخیرا طالبان را از فهرست سازمان‌های ممنوعه حذف و تلاش کرده است روابط با این گروه را افزایش دهد. کارشناسان گفته‌اند که روسیه با حذف طالبان از این فهرست زمینه را برای اشتراک نمایندگان این گروه در نشست‌های چندجانبه منطقه‌ای فراهم کرده است.

براساس اعلامیه این سازمان، جمهوری اسلامی حکم اعدام این شش زندانی را در روزهای شنبه تا دوشنبه، سوم تا پنجم جوزا اجرا کرده است. هویت زندانی افغان م. رحمانی، ۲۵ ساله اعلام شده است.

هه‌نگاو گزارش داد که حکم اعدام این جوان افغان که سه سال پیش به اتهام قتل بازداشت شده بود، روز یکشنبه، چهارم جوزا در زندان قم اجرا شده است.

این سازمان هویت افراد دیگر اعدام‌شده را ذ. سارانی، و. کریمی‌زاده، ف. فرحناک، ع. رضایی و ح. فرهادی اعلام کرده است. تاکنون رسانه داخلی یا منبع رسمی در جمهوری اسلامی این اعدام‌ها را اعلام نکرده است.

سازمان‌های حقوق بشری فعال در بیرون از ایران قبلا گفتند که جمهوری اسلامی پس از تسلط طالبان بر افغانستان اعدام زندانیان افغان را افزایش داده است. به گزارش این سازمان‌ها سال گذشته بیش از ۸۰ زندانی افغان در ایران اعدام شده‌اند.

مقامات محلی امر به معروف طالبان در ولسوالی علینگار لغمان دوشنبه، پنجم جوزا تصاویری را از جریان آتش‌زدن این ابزار موسیقی منتشر کردند. در تصاویر منتشر شده برخی آلات، از جمله دف، گیتار، لودسپیکر و دیگر ابزار و وسایل موسیقی دیده می‌شوند.

طالبان پس از تسلط بر افغانستان در نزدیک به چهارسال گذشته شنیدن، نواختن و اجرای هر نوع موسیقی را منع کرده است. این گروه باور دارد که شنیدن و نواختن موسیقی در تضاد با «احکام شریعت اسلام» است.

به گزارش وزارت امر به معروف طالبان، این گروه در نزدیک به چهار سال تسلط خود بر افغانستان هزاران آله موسیقی را آتش زده و شماری از نوازندگان را زندانی و مجازات کرده‌ است.

آقای صالح در گفت‌وگو با «کابل پادکاست» گفت که مسئولیت سقوط حکومت پیشین به‌دست طالبان به دوش همه است، به ويژه «سیاسیون ناسپاسی» که به باور او به بازگشت طالبان و کنار رفتن اشرف غنی خوشبین بودند.

آقای صالح تصریح کرد:‌ «مردم به گونه ساده‌انگارانه تحلیل می‌کنند که تنها مقصر سقوط اشرف غنی بود؛ این درست نیست.»

معاون سابق اشرف غنی افزود: «مسئولیت سقوط به دوش همه است، مخصوصا سیاسیون ناسپاسی که فکر می‌کردند با تسلیم کردن قدرت به گروه طالبان تنها اشرف غنی و امرالله صالح را کنار می‌زنند و آن‌ها می‌مانند و همه‌چیز.»

امرالله صالح گفت که با اشرف غنی، رئیس‌جمهور سابق افغانستان که در امارات به سر می‌برد، در ارتباط نیست، اما برای او احترام قایل است. او گفت که آقای غنی را «شخصیت علمی و غنیمت بزرگ برای افغانستان» می‌داند.

در روز ۲۴ اسد ۱۴۰۰، هنگامی که نیروهای طالبان به اطراف پایتخت رسیدند، محمداشرف غنی، رئیس‌جمهور وقت به اوزبیکستان فرار کرد و سپس از آن‌جا به امارات متحده عربی رفت.

بسیاری از منتقدان، معتقدند که فرار اشرف غنی زمینه فروپاشی سریع نظام جمهوری اسلامی و ارتش افغانستان را فراهم کرد.

اشرف غنی بعدا در بیانیه‌ای نوشت که برای جلوگیری از خون‌ریزی کشور را ترک کرده است.

این جنبش روز دوشنبه، پنجم جوزا، در اعلامیه‌ای اظهارات اخیر همسر زلمی خلیلزاد، نماینده پیشین ایالات متحده برای افغانستان را محکوم کرده و نوشته است که این اظهارات به تقویت «ساختارهای تروریستی و زن‌ستیزانه» انجامیده است.

زنان معترض عضو این جنبش گفتند: «این سخنان نه تنها توهینی به رنج تاریخی زنان افغانستان است بلکه تلاشی آگاهانه برای تطهیر چهره یکی از خشن‌ترین گروه‌های تروریستی معاصر به شمار می‌رود.»

به باور نویسندگان اعلامیه، شرل بنارد کوشیده است با توجیه و تحریف واقعیت، طالبان را به‌عنوان یک «واقعیت سیاسی» قابل پذیرش جلوه دهد. آنان تأکید کرده‌اند که واقعیت افغانستان، زنانی هستند که محدودیت‌های طالبان را تحمل کرده‌اند و در تبعید با سرنوشت دشوار زندگی می‌کنند.

جنبش «فانوس آزادی زنان افغانستان» خواسته است که اظهارات خانم بنارد به‌عنوان مشارکت در جنایت علیه بشریت، در نهادهای بین‌المللی مطرح و پیگیری شود.

شرل بنارد مدعی شده بود زنان در افغانستان از جامعه حذف نشده‌اند و به زندگی و کار عادی خود ادامه می‌دهند. او همچنین بازگشت پناهجویان به افغانستان را «بی‌خطر» خوانده است.

پیشتر گروهی از جنبش‌ها و نهادهای اعتراضی افغان نیز در نامه‌ای سرگشاده به دادگاه کیفری بین‌المللی، نهادهای حقوق بشری، سازمان ملل و اتحادیه اروپا، خواستار پیگرد حقوقی شرل بنارد شده بودند.