«در امارت اسلامی حکم است و اطاعت»؛ برای جلب حمایت هزاره‌ها، طالبان در غزنی نشست برگزار کرد

این خط آهن ۷۶۰ کیلومتری از ترمذ اوزبیکستان آغاز می‌شود و با عبور از مزارشریف و لوگر در افغانستان، به گذرگاه خارلاچی در منطقه کرم پاکستان می‌رسد.

اخیرا اسحاق دار، وزیر خارجه پاکستان در گفت‌و‌گوی تلفنی با امیرخان متقی و بختیار سعیدوف، وزیران خارجه طالبان و اوزبیکستان بر نهایی‌سازی توافق‌نامه پروژه خط آهن اوزبیکستان–افغانستان–پاکستان تاکید کرد.

پیش‌بینی می‌شود این مسیر ریلی مدت زمان تحویل محموله‌ها بین پاکستان و اوزبیکستان را تا پنج روز کاهش داده و هزینه حمل‌و‌نقل را دست‌کم ۴۰ درصد پایین بیاورد.

برآوردها نشان می‌دهد که تا سال ۲۰۳۰ این خط آهن سالانه ۱۵ میلیون تن کالا جابه‌جا خواهد کرد و به یک مسیر اقتصادی جدید در منطقه تبدیل می‌شود. این خط همچنین سفر مسافران بین کشورهای دخیل را تسهیل خواهد کرد.

براساس گزارش‌ها، پس از مذاکرات سطح بالای هیئت‌های اوزبیکستان و پاکستان در تاشکند، سه کشور درباره تشکیل یک کمیته هماهنگی سه‌جانبه به توافق رسیدند. مذاکراتی که با حضور رؤسای‌جمهور اوزبیکستان و پاکستان برگزار شد.

این کمیته مسئول نظارت بر مطالعات فنی باقیمانده، تامین مالی و اجرای پروژه خواهد بود تا اطمینان حاصل شود که پروژه ۴.۸ میلیارد دالری تا پایان سال ۲۰۲۷ به بهره‌برداری می‌رسد.

یک منبع آگاه پاکستانی گفت: «این اتصال ریلی صرفا یک مسئله لوجستیکی نیست بلکه کلید گشودن ظرفیت اقتصادی ۲۴۰ میلیون دالری پاکستانی است. این مسیر دسترسی بی‌سابقه‌ای برای آسیای مرکزی به بنادر آب‌های گرم فراهم می‌کند و جریان تجارت منطقه را دگرگون می‌سازد.»

بخش عمده‌ای از این مسیر شامل ساخت ۵۷۳ کیلومتر خط آهن جدید در داخل افغانستان است. طبق گزارش‌ها، کارشناسان بر مسیر و شرایط جغرافیایی توافق کرده‌اند و عملیات نقشه‌برداری مشترک و مطالعات امکان‌سنجی اولیه در حال انجام است.

این پروژه فراتر از ابعاد اقتصادی، نشانه‌ای از تعمیق روابط دیپلماتیک میان کشورهای دخیل محسوب می‌شود. اخیرا پاکستان و طالبان توافق کردند تا روابط دیپلماتیک را در سطح سفیر از سر بگیرند.

این طرح همچنین با اهداف چین در قالب ابتکار «کمربند و جاده» هم‌راستا است. بیجینگ به‌طور غیرعلنی در تسهیل هماهنگی میان اسلام‌آباد و طالبان نقش داشته و جایگاه خود را به‌عنوان یک تثبیت‌کننده منطقه‌ای تقویت کرده است.

برای طالبان، این خط آهن فرصتی اقتصادی کم‌سابقه فراهم می‌کند که می‌تواند موجب افزایش تعاملات بین‌المللی، کسب درآمد از محل ترانزیت و تقویت یکپارچگی منطقه‌ای شود.

با ورود پروژه به مرحله اجرایی، ذینفعان امیدوارند این طرح به الگویی برای غلبه بر دهه‌ها بی‌اعتمادی و درگیری از مسیر توسعه زیرساختی، دیپلوماسی و منافع مشترک اقتصادی تبدیل شود.

عبدالمالک نیازی، سخنگوی والی طالبان در لغمان، روز سه‌شنبه ۱۳ جوزا از آزادی و تخفیف مدت حبس نزدیک به ۱۵۰ زندانی به فرمان هبت‌الله آخندزاده خبر داد.

این مقام طالبان در مورد سابقه افراد رها شده جزئیاتی ارائه نکرده است. طالبان پس از به دست گرفتن حکومت افغانستان، معمولا در آستانه عید، زندانیان را از زندان‌های مختلف آزاد می‌کند.

اداره تنظیم امور زندان‌های طالبان در ماه سنبله ۱۴۰۳ اعلام کرد که در زندان‌های سراسر افغانستان بین ۱۰ تا ۱۱ هزار زندانی حضور دارند که از این میان، هزار زندانی زن و نزدیک به ۹۰۰ زندانی زیر سن هستند.

این گروه در ماه اگست سال ۱۴۰۰ با تصرف کابل، دروازه زندان پل چرخی را باز کرده و تمامی زندانیان را آزاد کرده بود.

آقای وحدت تاکید کرد که حمایت مردم از طالبان باعث حفظ امنیت می‌شود. او از جامعه جهانی خواست اداره طالبان را به رسمیت بشناسد.

کمیسیون عالی شیعیان روز یکشنبه نشستی را در حمایت از طالبان در شهر غزنی برگزار کرد. این کمیسیون در اطلاعیه‌ای نوشت که شماری از جنرال‌ها، مقام‌های بلندپایه و کارمندان حکومت پیشین در این نشست شرکت کردند.

غلامعلی وحدت در این مراسم گفت که پس از بازگشت طالبان به قدرت، او در آسایش و با خاطر آرام زندگی می‌کند. او از نظامیان پیشین و سیاستمداران مخالف طالبان نیز خواست به کشور برگردند.

طالبان کمیسیون عالی شیعیان اخیرا ایجاد کرده و این کمیسیون هر ازگاهی در مناطق شیعه‌نشین نشست‌هایی را در حمایت از طالبان برگزار می‌کند.

محمدعلی اخلاقی، رئیس کمیسیون عالی شیعیان گفت که این کمیسیون به‌عنوان پل ارتباطی میان ملت و طالبان عمل خواهد کرد و همچنین خواست‌ها و مطالبات اهل تشیع را پیگیری خواهد کرد.

محمد علی اخلاقی، نماینده مردم غزنی در پارلمان حکومت پیشین بود. او در این نشست از جامعه جهانی خواست اداره طالبان را به رسمیت بشناسد. آقای اخلاقی از عملکرد چهار ساله طالبان تحسین کرد و از شخصیت‌های سیاسی مقیم خارج خواست به کشور برگردند.

بیعت والی سابق بامیان با طالبان و حمایت برخی از چهر‌ه‌های هزاره در داخل افغانستان از حکومت طالبان در حالی است که اداره این گروه تا کنون هیچ یک از مطالبات شیعیان و هزاره‌ها را نپذیرفته است. این گروه فقه حنفی را تنها مرجع قانونگذاری و رسیدگی به قضایا اعلام کرده و عملا فقه جعفری را که در دولت پیشین برای رسیدگی به «احوالات شخصیه» شیعیان مدار اعتبار بود، کنار زده است.

در همان حال، به جز حضور چند چهره هزاره در سطح معاونت وزارت‌خانه‌های غیرکلیدی طالبان، هیچ مقام شیعه و هزاره در سطح تصمیم‌گیری و کابینه حکومت این گروه حضور ندارد.

علاوه بر این، دعوت والی طالبان از سیاستمداران و نظامیان پیشین برای بازگشت به افغانستان در حالی است که طبق گزارش‌های مستند سازمان‌های بین‌المللی، صدها سرباز و مامور نهادهای امنیتی حکومت پیشین به‌دست طالبان شکنجه و به‌قتل رسیده‌اند.

در هشتم حمل سال ۱۴۰۲ دو زن ۲۴ و ۴۹ ساله که در مرکز اسماعیلیان در بخش خدمات حمایت از پناهندگان کار می‌کردند، کشته شدند.

قاضی دادگاه روز دوشنبه، ۱۳ جوزا اعلام کرد که حکم بر اساس نظر کارشناسان و روان‌شناسان قانونی صادر شده است. او تاکید کرد که این نظرات با ارزیابی روان‌پزشکی معرفی‌شده از سوی دادستان تفاوت داشته‌اند.

قاضی گفت: «متهم دچار هیچ بیماری‌ نبوده که در زمان ارتکاب جرم اراده‌اش را مختل کرده یا توان تشخیص درست از نادرست را از او سلب کرده باشد.»

او افزود که عبدالبشیر نشانه‌هایی از روان‌پریشی دارد اما قتل‌ها را بی‌هدف یا به‌صورت تصادفی مرتکب نشده است. به گفته قاضی، متهم در وضعیت خشم اقدام کرده نه در دفاع از توطئه‌ای که تصور می‌کرد علیه او وجود دارد.

قاضی، با واسطه مترجم، خطاب به متهم گفت که مجازات ۲۵ سال زندان تعیین شده، زیرا این حداکثر مجازات قانونی در این کشور است.

این شهروند افغانستان در هفت مورد از ۱۱ اتهامی که علیه او مطرح شده بود، متهم شناخته شد. عبدالبشیر به دو فقره قتل عمد، سه مورد اقدام به قتل، یک مورد مقاومت در برابر مقام دولتی و یک مورد نگهداری سلاح ممنوعه محکوم شد. دادگاه همچنین حکم پرداخت بیش از ۳۰۰ هزار یورو غرامت را صادر کرد.

این مرد افغان با یک چاقوی بزرگ به مرکز اسماعیلیان در لیسبون یورش برده بود. در آن زمان، پولیس از او خواست تا چاقوی خود را بر زمین بگذارد اما پس از امتناع، هدف گلوله قرار گرفت و زخمی شد.

رسانه‌های اوزبیکستان روز دوشنبه، دوازدهم جوزا نوشتند که دوران واخابوف، رئیس اتاق بازرگانی و صنایع این کشور در راس هیئتی در سفر رسمی به افغانستان، با مقام‌های بلندپایه طالبان در قندهار و کابل دیدار کرده است.

براساس بیانیه اتاق بازرگانی و صنایع اوزبیکستان، این سفر با هدف تقویت همکاری‌های صنعتی دوجانبه و پیشبرد پروژه‌های مشترک در بخش نساجی و صنایع انجام شده است.

در این بیانیه آمده است که هیئت اوزبیکستانی از یک منطقه صنعتی به وسعت ۵۰ هزار متر مربع در قندهار بازدید کرده است. گزارش شده که در این منطقه صنعتی، حدود دو هزار دستگاه تولید شده در اوزبیکستان در دهه ۱۹۷۰ مستقر است.

در این سفر همچنین بر اجرای پروژه‌های مشترک برای فرآوری حداقل ۵۰ هزار تن پنبه و تولید محصولات نساجی و پوشاک در قندهار و کابل توافق حاصل شده است. علاوه بر این، بر صادرات پارچه‌های رنگ‌شده در اوزبیکستان به افغانستان نیز توافق شده است.

قندهار به عنوان پایگاه اصلی رهبر طالبان شناخته می‌شود. در بیانیه اتاق بازرگانی و صنایع اوزبیکستان تاکید شده که هیئت این کشور در قندهار با مقام‌های بلندپایه دیدار داشته است اما مشخص نشده که آیا دیداری با هبت‌الله آخندزاده، رهبر این گروه ، صورت گرفته یا خیر.