طالبان «اولین قراداد بزرگ» نفتی خود با شرکت چینی را لغو کرد

طبق گزارش سازمان بین‌المللی مهاجرت که روز دوشنبه، ۲۶ جوزا منتشر شد، در سه ماه نخست سال جاری میلادی افغانستان شاهد حدود ۱۷۵ هزار بیجا شده داخلی بوده است. ۷۹ درصد این افراد به‌دلایل مرتبط با بلایای زیست‌محیطی بی‌جا شده‌اند.

در گزارش آمده رویدادهای اقلیمی و بلایای طبیعی به‌طور مستقیم باعث جابجایی‌های مردم به‌دلایل معیشتی شده است. در سه ماه نخست سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۳۹۶ هزار نفر در افغانستان وادار به ترک خانه‌های شدند.

از این تعداد، ۱۷۱ هزار و ۹۲۶ نفر به خارج از کشور مهاجرت کرده‌اند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت نوشته است که این سازمان داده‌های این گزارش را در ماه‌های مارچ و اپریل از ۶۲ هزار و ۶۵۸ روستا در ۳۴ ولایت افغانستان جمع‌آوری کرده است.

یافته‌های این گزارش همچنین نشان می‌دهند که بیشتر بخش‌های کشور در زمستان و اوایل بهار شاهد پدیده‌های زیست‌محیطی چون خشکسالی، بارندگی شدید، سیلاب و برف سنگین بوده‌‌اند.

طبق گزارش، در این بازه زمانی، افغانستان شاهد هوای بسیارد سرد هم بوده است که بیشترین تلفات جانی و آسیب‌ها هم به دلیل هوای بسیار سرد رخ داده‌اند.

علاوه بر این، ۴۴ درصد از روستاها گزارش دادند که در سه ماه نخست امسال دسترسی آن‌ها به آب آشامیدنی سالم محدود بوده است و زیرساخت‌های اساسی آب‌‌رسانی نیز در بیش از ۸۰ درصد از جوامع روستایی وجود نداشته است. این امر، آسیب‌پذیری شهروندان در برابر خشکسالی، سیلاب و بارندگی شدید را افزایش داده است.

براساس یافته‌های این گزارش، ۳۹ درصد از روستاها به خدمات بهداشتی دسترسی نداشته‌اند.

سازمان بین‌المللی مهاجرت همچنین دریافته است که در آغاز سال ۲۰۲۵، به دلیل مشکلات زیست‌محیطی ناامنی غذایی به بزرگ‌ترین چالش برای مردم افغانستان تبدیل شده است، طوری‌که ۴۷ درصد مردم افغانستان به نا امنی غذایی مواجه‌اند.

تاج‌الدین اولویه، رئیس یونیسف در افغانستان، روز دوشنبه در بیانیه‌ای اظهار داشت که کودکان افغان نه‌تنها از تغذیه مناسب، بلکه از ابتدایی‌ترین نیازهای رشد و توسعه محروم هستند.

وی افزود: «سوءتغذیه کودکان یک رنج خاموش است. کودکان افغان روزانه تنها دو نوع غذا از هشت نوع غذای ضروری را دارند.» او هشدار داد که کمبود غذای کافی، کودکان را در معرض سوءتغذیه شدید و خطر مرگ قرار داده است.

یونیسف اعلام کرد که در همکاری با کشورهای مشترک‌المنافع و بریتانیا، برنامه‌ای با عنوان «اولین غذا برای افغانستان» را برای حمایت از کودکان افغانستان آغاز کرده است. به گفته یونیسف، این برنامه با هدف پوشش ۱.۷ میلیون کودک در سراسر افغانستان طراحی شده است.

بر اساس گزارش یونیسف، ۳.۵ میلیون کودک در افغانستان دچار لاغری شدید هستند که ۱.۴ میلیون نفر از آن‌ها در خطر مرگ قرار دارند. بربنیاد بیانیه، ۸۵ درصد این کودکان زیر دو سال سن دارند. این نهاد افزود که ۲.۱ میلیون کودک زیر پنج سال با ناامنی غذایی مواجه‌اند.

صندوق کودکان سازمان ملل متحد گفت که افغانستان در رده چهارم کشورهای با بالاترین سطح فقر غذایی کودکان در جهان قرار دارد.

کاردار بریتانیا که در این برنامه از یونیسف حمایت می‌کند، تاکید کرد که برنامه «اولین غذا برای افغانستان» ریشه‌های بحران سوءتغذیه در این کشور را هدف قرار می‌دهد. او افزود که کودکان افغانستان شایسته دسترسی به رژیم غذایی سالم و مناسب هستند.

محمد اسماعیل غزنوی، معین این وزارت، اظهار داشت که به لطف «شفقت» رهبر طالبان، بیش از ۳۰۰ پروژه در مناطق قبایلی افغانستان آغاز شده است.

اسماعیل غزنوی روز دوشنبه در یک نشست خبری در مرکز رسانه‌های حکومت در کابل گفت که این بودجه از منابع داخلی تامین شده و هیچ کمک خارجی در آن دخیل نیست. وی افزود: «در صورت باقی ماندن بودجه، آن را به ولایات دیگر اختصاص خواهیم داد.»

مسئولیت اجرای این بودجه به وزارت سرحدات و قبایل سپرده شده تا در زمینه‌های جاده سازی، ساخت کلینیک، آب‌رسانی و توسعه شبکه‌های مخابراتی در مناطق قبایلی در امتداد مرز هزینه شود.

به گفته او، بیش از ۳۰۰ پروژه در هفت ولایت مرزی تایید شده که از این میان، کار برخی پروژه‌ها عملا آغاز شده است.

غزنوی مشخص نکرد که این بودجه صرف در خاک افغانستان به مصرف خواهد رسید یا مناطق قبایلی مربوط به پاکستان را نیز در بر خواهد گرفت. حکومت پیشین افغانستان نیز پروژه‌هایی به مناطق قبایلی مربوط به پاکستان داشت که از طریق وزارت سرحدات، اقوام و قبایل به مصرف می‌رسید.

عدم به‌رسمیت‌شناسی خط دیورند

غزنوی در بخشی از سخنان خود به اختلافات مرزی با پاکستان پرداخت. وی در پاسخ به این پرسش که آیا اجرای این پروژه‌ها به درگیری با پاکستان منجر خواهد شد، اظهار داشت که مشکلی با پاکستان پیش نخواهد آمد.

او تاکید کرد: «مردم مطمین باشند که ما خط دیورند را به رسمیت نمی‌شناسیم. این خط فرضی توسط هند بریتانوی ترسیم شده است.»

وی افزود که طالبان مرز باایران، تاجیکستان، ترکمنستان و اوزبیکستان را می‌پذیرد اما در مورد خط دیورند هیچ برنامه‌ای برای به‌رسمیت‌شناختن آن وجود ندارد.

غزنوی درباره مشکلات با پاکستان در امتداد خط دیورند گفت: «مشکلات جدی نیست و تماس‌های امنیتی، دیپلوماتیک و سیاسی با طرف پاکستانی برقرار است.»

طالبان، مانند حکومت‌‌های پیشین افغانستان، از به‌رسمیت‌شناختن خط دیورند خودداری می‌کند و بارها در امتداد این خط با نیروهای مرزی پاکستان درگیر شده است. این درگیری عمدتا ریشه در پاسگاه‌سازی در امتداد مرز داشته است. با این حال، معین وزارت سرحدات طالبان تاکید کرد که اجرای این پروژه‌ها با طرف پاکستانی مشکلی ایجاد نخواهد کرد.

ریچارد بنت روز دوشنبه در گزارش خود اعلام کرد که زنان به حاشیه رانده شده در افغانستان قربانی تبعیض چندلایه، از جمله تبعیض جنسیتی و قومی هستند. گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل نگرانی عمیق خود را نسبت به محرومیت زنان افغان از دسترسی به عدالت، حمایت قانونی و خدمات اساسی ابراز کرده است.

جبهه آزادی روز دوشنبه در اعلامیه‌ای، از جامعه جهانی خواست آپارتاید جنسیتی را به‌عنوان یک جنایت بین‌المللی در چارچوب حقوق بین‌الملل به رسمیت بشناسد و برای پاسخ‌گویی به جنایات طالبان، میکانیزم‌های حقوقی بین‌المللی، از جمله دیوان کیفری بین‌المللی و دیوان بین‌المللی دادگستری را فعال کند.

این جبهه همچنین خواستار افزایش فشار جهانی بر طالبان شد تا دسترسی فوری و بدون مانع ریچارد بنت به خاک افغانستان فراهم شود. جبهه آزادی تاکید کرد که ممانعت طالبان از سفر بنت به افغانستان تلاشی برای پنهان کردن «جنایات سیستماتیک و ساختاری» این گروه است.

جبهه آزادی بر ادامه مبارزه مسلحانه علیه طالبان تاکید کرد و اظهار داشت: «در نبود راهکارهای داخلی برای دادخواهی و با توجه به ابعاد جنایات ملی و بین‌المللی طالبان، مبارزه مسلحانه حقی مشروع، ضروری و به‌رسمیت‌شناخته‌شده در چارچوب اصل دفاع از خود و مقابله با استبداد است.»

این جبهه کشتار، آزار، تعقیب و زندانی‌سازی سیستماتیک اعضای پیشین نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان توسط طالبان را به شدت محکوم کرد و افزود: «قتل، شکنجه، زندانی‌سازی و تهدید این افراد، تحت پوشش عفو کذایی طالبان، نقض آشکار اصول انسانی و حقوق بشری است.»

جبهه آزادی همچنین حذف مذهب جعفری توسط طالبان را «نقض فاحش اصول دینی و ملی، و مغایر با حق تنوع مذهبی و حقوق مردم» دانست.

طالبان، فقط جعفری را از نهادهای عدلی و قضایی و حقوق مدنی افغانستان حذف کرده و کتاب‌های مربوط این مذهب را نیز از کتاب‌خانه‌ها و دانشگاه‌ها جمع‌آوری کرده است.

این جبهه با استناد به گزارش ریچارد بنت درباره 'حذف زبان فارسی' از نهادهای رسمی، اظهار داشت که محروم‌سازی گسترده مردم از زبان فارسی-دری در نظام قضایی، ادارات و مراکز آموزشی، و برتری‌جویی زبانی، نمونه‌ای روشن از پاک‌سازی فرهنگی و سیاستی ضد مردمی است که همزیستی مسالمت‌آمیز اقوام را تهدید می‌کند.

او از ناروی که در مقایسه با دیگر کشورهای اروپایی روابط خوبی با طالبان دارد، خواست که در حوزه جلب سرمایه گذاری خارجی به حکومت طالبان کمک کند.

ناروی پس از به قدرت رسیدن طالبان، سفارت خود را در کابل بست و امور قنسولی و سیاسی سفارت از بیرون کشور صورت می‌گیرد.

وزارت تجارت طالبان گفت که در این دیدار، دوطرف پیرامون روابط دوجانبه، افزایش صادرات افغانستان به کشورهای اروپایی، توسعه‌ تجارت با پاکستان و هندوستان و افزایش صادرات کالاهای افغانستان به کشورهای اروپایی گفت‌وگو کردند.

وزیر صنعت و تجارت طالبان اظهار داشت که «طالبان جهت رشد و توسعۀ پایدار اقتصادی در افغانستان، اشتغال‌زایی و در نهایت کاهش و کنترول مهاجرت‌ها، برنامه‌های منظم و جامع روی دست دارد.»

نورالدین عزیزی، از کاردار ناروی خواست که روی ظرفیت‌های معادن افغانستان تحقیق کرده و در زمینه جلب و تشویق سرمایه‌گذاری‌های خارجی در این بخش با افغانستان همکاری کند.

ناروی از جمله کشورهای غربی است که روابط نزدیکی با طالبان داشته است.

ناروی در آغاز سال جاری هجری خورشیدی یک دیپلومات طالبان را پذیرفت. نجیب‌الله شیرخان، دیپلومات طالبان، به عنوان سکرتر اول سفارت افغانستان در ناروی منصوب شد. این اقدام ناروی با واکنش‌های گسترده فعالان مدنی در اروپا و زنان معترض روبرو شد.

ناروی اولین کشور اروپایی بود که یک هیئت بلندپایه طالبان به ریاست امیر خان متقی را در دلو ۱۴۰۰ در اسلو پذیرایی کرد. اما بعدتر وزارت خارجه ناروی گفت که به دلیل سرکوب مداوم زنان، روابط خود را با طالبان کاهش خواهد داد.