وزیران خارجه روسیه و چند کشور عضو سازمان پیمان امنیت جمعی در نشست روز دوشنبه در آلماتی قزاقستان، گفتند که به حمایت از صلح و ثبات در افغانستان ادامه خواهند داد. آنها از تاسیس مرکز منطقهای سازمان ملل برای کمک به توسعه پایدار آسیای مرکزی و افغانستان حمایت کردند.
وزیران خارجه کشورهای روسیه، تاجیکستان، بلاروس، قزاقستان، قرغیزستان و ارمنستان خواستار افزایش کمکهای بشردوستانه بینالمللی به مردم افغانستان شدند.
آنها روز دوشنبه در اعلامیه مشترک ابراز داشتند: «ما بر تعهد خود برای کمک به تبدیل افغانستان به کشوری صلحآمیز و باثبات تاکید میکنیم و آمادگی خود را برای مشارکت در تلاشهای بینالمللی با هماهنگی سازمان ملل بهمنظور تضمین توسعه افغانستان اعلام میداریم.»
آنان اظهار داشتند که مرکز منطقهای سازمان ملل میتواند گفتوگوها در مورد صلح در منطقه اوراسیا را تقویت کند. در بیانیه تاکید شده است: «ما اطمینان داریم که این مرکز، در چارچوب ماموریت خود، به اجرای هماهنگ برنامه اقدام برای کشورهای در حال توسعه محصور در خشکی کمک خواهد کرد.»
همچنین در این بیانیه بر اهمیت اصلاح نظام توسعه سازمان ملل، که توسط دبیرکل این سازمان برای حمایت از کشورهای عضو در راستای تحقق اهداف توسعه پایدار آغاز شده، تاکید شده است. وزرا آمادگی خود را برای بهرهگیری از ظرفیتهای این مرکز منطقهای برای دستیابی به این اهداف اعلام کردند.
کشورهای آسیای مرکزی روابط رو به گسترشی با طالبان دارند. این کشورها از دو سال بدین سو روی توسعه روابط اقتصادی و تجاری با افغانستان تمرکز ویژهای کردهاند. با این حال، کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت جمعی همواره نسبت به تهدیدات ناشی از خاک افغانستان، از جمله فعالیت گروههایی مانند داعش، ابراز نگرانی کردهاند.
پیشتر، روسیه و تاجیکستان از گسترش تروریسم و هراسافکنی از خاک افغانستان ابراز نگرانی کرده بودند. کشورهای آسیای مرکزی برای مقابله با این تهدیدات، بر تقویت امنیت مرزها و استقرار نیروهای بیشتر در مرزهای مشترک با افغانستان توافق کردهاند.
آقای سندی گال فعالیت حرفهای خود در روزنامهنگاری را نزدیک به هفتاد سال پیش در یک روزنامه محلی اسکاتلندی آغاز کرد و پس از آن در رسانههایی چون رویترز و شبکه تلویزیونی آیتیان کار کرد.
این نویسنده بریتانیایی پنج کتاب درباره افغانستان نوشته و سه مستند درباره تهاجم شوروی به افغانستان ساخته است که دو مستند او نامزد دریافت جایزه بفتا نیز شدند.
سندی گال در سال ۱۹۸۳، یک سال پس از ساخت نخستین مستند تلویزیونی خود درباره مقاومت مردم افغانستان در برابر تهاجم شوروی، بنیاد خیریهای تحت عنوان «بنیاد خیریه سندی گال برای افغانستان» تاسیس کرد.
این نهاد نزدیک به ۴۰ سال به کمک به افغانهای دارای معلولیت پرداخت و در ابتدا با تمرکز بر درمان معلولان جنگی، به ویژه در اردوگاههای پناهندگان در پاکستان فعالیت خود را آغاز کرد.
او در سال ۱۹۷۸ نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۱ نیز به پاس خدماتش در افغانستان، نشان سنت مایکل و سنت جورج را کسب کرد.
خانواده این نویسنده روز یکشنبه، نهم سرطان اعلام کردند که او در خانهاش در کنت درگذشته است. در بیانیه خانواده این نویسنده آمده است: «او زندگی خوبی داشت و با سخاوت و شجاعت زیست.»
از جمله کتابهای او درباره افغانستان میتوان به «ناپلئون افغانستان؛ زندگی احمد شاه مسعود»، «جنگ علیه طالبان؛ چرا همهچیز در افغانستان بههم ریخت»، «افغانستان؛ رنج یک ملت»، «پشت خطوط روسها؛ یک دفتر خاطرات افغانی» و «افغانستان؛ سفر با مجاهدین» اشاره کرد.
