عضو ارشد شبکه حقانی: اقدام روسیه برد جهان چندقطبی‌ است

او در یادداشتی در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «طالبان، با وجود افراط‌گرایی و سخت‌گیری‌های شان، دارای روایتی مشخص‌اند و بر پایه‌ همان عمل می‌کنند. ما هنوز نتوانسته‌ایم روایتی روشن، قابل باور و الهام‌بخش به مردم ارائه دهیم تا آن‌ها را با خود همراه کنیم.»

آقای نبیل تاکید کرده که اکنون زمان تکرار اختلافات نیست، بلکه لحظه‌ بازنگری، بازتعریف و بازاندیشی فرا رسیده است. به گفته‌ او، پیش از آن‌که فرصت‌ها برای همیشه از دست بروند و سرنوشت مردم افغانستان به دست دیگران رقم بخورد، باید دست به اقدام زد.

رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، با طرح چهار پرسش اساسی درباره پیام مشترک، هدف مشخص، تصویر آینده و علت تکرار ناکامی‌ها، هشدار داده است که بدون پاسخ‌هایی روشن، صریح و مشترک به این پرسش‌ها، نمی‌توان راهی به جلو یافت.

او نوشته است: «حتی ملا حسن آخند، آن ریش‌سفید سنت‌گرای نشسته در ارگ، یک‌بار ساده پرسید که (چیش غواړی؟) اما ما هنوز پاسخی روشن و مشترک نداریم. وقتی خود ندانیم چه می‌خواهیم، ناگزیر دیگران برای ما تصمیم خواهند گرفت.»

جواش واکینز، ورزشکار با تجربه و ٣٥ ساله ترینیداد و توباگو، با نوزده ریکارد حرفه‌ای، ١٦ پیروزی و سه شکست در این مسابقه حاضر خواهد شد.

در سمت دیگر قفس بلال ناصری، ورزشکار مستعد و جوان افغانستان است که تا حالا در پنج ریکارد حرفه‌ای مبارزات آزاد شکست نخورده و پنج پیروزی در کارنامه دارد.

آقای ستیز نوشت:

«در حالت عادی دولت‌ها با طرح یک اعلامیه از سوی عالی‌ترین مقامات، همدیگر را به رسمیت می‌شناسند. اما در شرایط خاص که یک دولت توسط اداره حاکمه رهبری می‌شود و یا در دولت‌ها کودتا و قیام‌های نظامی تحمیل می‌شوند، شرایط فرق می‌کند.

در چنین شرایط دولت‌ها برای به رسمیت‌شناسی باید پنج مرحله‌ی زیر را عبور کنند:
۱- بررسی حقوقی و شرایط به رسمیت شناسی که مبتنی بر مشروعیت ملی است؛
۲- بررسی ماهیت رژیم‌ها که مبتنی بر حقوق بین‌الملل و به ویژه نظام حقوق بشر بین‌الملل است؛
۳- تصویب مصوبه و یا تصمیم نهایی دادگاه عالی و یا نهاد حقوقی معادل آن که روند به رسمیت‌شناسی را قانونیت می‌بخشد؛
۴- طرح اعلامیه رسمی که توسط رئیس دولت‌ها ارایه می‌شوند و روند سیاسی را تضمین می‌کند؛
۵- اعلام به رسمیت شناسی توسط دفاتر مقام‌های عالی دولت‌ها و یا از طریق وزارت امور خارجه که به معنای تکمیل روند به‌رسمیت شناسی است.

دولت روسیه بدون رعایت این مراحل، طرح به رسمیت‌شناسی را از طریق سفیر به مقامات طالبان ابلاغ کرده است.»

وزارت خارجه طالبان نوشت که «در این ملاقات، سفیر روسیه رسماً تصمیم دولت روسیه مبنی بر به رسمیت شناختن امارت اسلامی افغانستان توسط فدراسیون روسیه را ابلاغ کرد.»

هنوز مشخص نیست که تصمیم به رسمیت شناختن حکومت طالبان چه زمانی ابلاغ خواهد شد و حکومت روسیه در این ارتباط بیانیه‌ای صادر نکرده است. پیش از این، سخنگوی وزارت خارجه روسیه در ۲۹ جوزا گفته بود که مسکو «مقام‌های افغان[طالبان] را در زمان مقتضی به رسمیت خواهد شناخت.»

معاون وزیر خارجه روسیه روز پنجشنبه اعتبارنامه سفیر جدید طالبان در مسکو را پذیرفت. به نقل از خبرگزاری تاس، آندری رودنکو، در دیدار با گل حسن گفت که «به رسمیت شناختن رسمی مقامات افغانستان، به توسعه همکاری‌های دوجانبه و ثمربخش بین دو کشور نیروی تازه‌ای می‌بخشد.»

رودنکو گفت فرصت‌های قابل توجهی در حوزه‌های تجارت، انرژی، حمل‌ونقل، کشاورزی و زیرساخت‌ها در دو کشور وجود دارد. او افزود: «ما به کابل در تقویت امنیت منطقه‌ای و مبارزه با تهدیدات تروریسم و جرایم مواد مخدر کمک خواهیم داد. تعمیق روابط آموزشی، ورزشی، فرهنگی و بشردوستانه برای تقویت دوستی ملت‌های ما ارزشمند است.»

حکومت روسیه تا هنوز در مورد به رسمیت شناختن حکومت طالبان بیانیه رسمی صادر نکرده است. پیش از این، معاون وزیر خارجه روسیه گفته بود به رسمیت شاختن طالبان به تشکیل یک دولت فراگیر بستگی دارد. میخائیل گالوزین گفت دولت فراگیر مستلزم این است که نمایندگان همه «اقوام، مذاهب و جریان‌های سیاسی افغانستان» در آن شامل باشند.

با این حال، مسکو با پذیرش رسمی سفیر طالبان نشان داده است که احتمالا تشکیل حکومت فراگیر مانع عمده برسر روابط آن با طالبان نخواهد بود.

وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان اخیرا با ارسال یک دستورالعمل جدید به رسانه‌ها، مانع انتقاد از سیاست‌های این گروه شده است. طبق این دستورالعمل، رسانه‌ها برای ضبط برنامه‌های سیاسی و دعوت از تحلیلگران، باید ابتدا از وزارت فرهنگ طالبان مجوز دریافت کنند.

در واکنش به این اقدام، مرکز آزادی بیان روز پنجشنبه، دوازدهم سرطان در بیانیه‌ای آن را محکوم کرد و این سیاست را «حمله‌ای حساب‌شده» علیه آزادی مطبوعات و خبرنگاری مستقل توصیف کرد.

این مرکز هدف طالبان از اجرای این دستورالعمل را خاموش کردن صداهای مخالف، حذف فضای بحث آزاد و تحمیل همسان‌سازی ایدئولوژیک از طریق ایجاد ترس و نظارت دانسته است.

این نهاد حامی خبرنگاران مستقر در کانادا نوشت: «در چارچوب این سیاست، اندیشه انتقادی جرم‌انگاری شده، گزارشگری مستقل سانسور می‌شود و گفت‌وگوی عمومی به تبلیغات دولتی محدود می‌گردد.»

مرکز آزادی بیان دستورالعمل جدید طالبان را به روش‌های کنترول رسانه‌ها در کشورهای کوریای شمالی، چین و ایران تشبیه کرده است.

در بیانیه مرکز آزادی بیان همچنین نگرانی‌هایی درباره وضعیت خبرنگاران افغان و چالش‌هایی از جمله تهدید و آزار و اذیت آن‌ها مطرح شده است.

این مرکز همچنین به وضعیت روزنامه‌نگاران افغان مقیم پاکستان، ایران و ترکیه و احتمال اخراج آن‌ها به افغانستان اشاره کرده است.

براساس دستورالعمل جدید طالبان، تحلیلگران برنامه‌ها تنها با تایید وزارت اطلاعات و دریافت کارت هویت از این وزارت، مجاز به شرکت در برنامه‌های خبری و میزگردهای رسانه‌ای خواهند بود.