سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی میگوید تاکنون برنامهای برای سفر رئیسجمهور به افغانستان ابلاغ نشده و سخنان مسعود پزشکیان صرفا تاکید بر ادامه سیاست همجواری با کابل بوده است. او درباره به رسمیت شناختن طالبان گفت: «هر زمان به جمعبندی لازم برسیم، اعلام خواهیم کرد.»
این مقام وزارت خارجه ایران روز دوشنبه، ششم اسد در نشستی خبری به سوالات خبرنگاران پاسخ داد و درباره موضوع سفر مسعود پزشکیان به افغانستان گفت: «آنچه در رسانهها مطرح شد، شاید بهطور دقیق منعکس نشده باشد.»
او افزود که اگر شرایط و مقدمات لازم فراهم شود، امکان بررسی این سفر وجود دارد.
پیشتر مسعود پزشکیان، رئیسجمهور ایران، در نشستی با مدیران وزارت خارجه ایران گفته بود که برای «گشودن صفحهای جدید در روابط» آماده است به افغانستان سفر کند.
اسماعیل بقایی همچنین در پاسخ به پرسشی درباره به رسمیت شناختن حکومت طالبان گفت که این تصمیم به منافع کشورها مربوط است.
آقای بقایی درباره تصمیم ایران در این زمینه گفت: «ما با افغانستان تماسهای متعددی در زمینههای مختلف داریم و مصمم هستیم این روابط سازنده را ادامه دهیم. در مورد شناسایی نیز، هر زمان که به جمعبندی لازم برسیم، آن را اعلام میکنیم.»
روابط ایران با طالبان در حالی ادامه دارد که همزمان اخراج گسترده مهاجران افغان از ایران شدت گرفته و روزانه دهها هزار نفر بازگردانده میشوند. به گفته سازمان ملل این اقدام میتواند بحران انسانی تازهای در افغانستان رقم بزند.
پیشتر منابع محلی در کابل گزارش دادند که محتسبان امر به معروف طالبان در ۲۷ و ۲۸ سرطان، دهها زن جوان را از مناطق شهر کابل بهدلیل «بدحجابی» بازداشت کردهاند؛ اقدامی که با واکنشهای گسترده حامیان حقوق زنان و نهادهای بینالمللی مواجه شد.
بیشتر بخوانید: زنان کابل به دستور مستقیم ملا هبتالله بازداشت میشوند
سحر فطرت میگوید تداوم روند بازداشت زنان و دختران بهدلیل پوشش اختیاری، موجب ترس و ارعاب زنان در سراسر افغانستان شده است.
سارا (نام مستعار) به دیدبان حقوقبشر گفت: «در حال حاضر چیزی به نام بدحجابی در افغانستان وجود ندارد. اما هر چقدر هم طالبان محدودیت ایجاد کند، زنان و دختران همچنان به بیرون میروند و رنگ و زیبایی را به حجاب خود اضافه میکنند. بهنظر میرسد این، مشکل اصلی طالبان است.»
ناهید، خواهر سارا، میگوید: «مهم نیست چه شگرد یا قدرتی را بهکار ببرند، ما همچنان راهی برای بیرون رفتن پیدا میکنیم. نمیتوانیم در خانه زندانی باشیم.»
خانم فطرت میگوید این اظهارات سارا «از یکسو نشاندهنده ستم فراگیری است که زنان و دختران زیر سلطه طالبان با آن روبهرو هستند و از سوی دیگر، بر مقاومتهای روزمره و ظریف آنها تأکید دارد؛ مقاومتهایی که در آن زنان با مردسالاری چانه میزنند و بخشی از عاملیت و مالکیت خود را مطالبه میکنند.»
به باور این پژوهشگر دیدبان حقوقبشر، طالبان با کنترول بر بدن و هویت زنان درصدد آنست تا زنان و دختران را بیش از پیش از عرصه عمومی حذف کند.
خانم فطرت میگوید که این بخشی از نظامی گستردهتر است که مدافعان حقوق زنان افغان و کارشناسان سازمان ملل آن را «آپارتاید جنسیتی» مینامند.
پژوهشگر دیدبان حقوقبشر با اشاره به تشدید خشونتهای جنسیتی طالبان، از سکوت جامعه جهانی در مقابل این گروه انتقاد کرده و میگوید حتا برخی کشورها به عادیسازی این ستمها کمک کرده است.
خانم فطرت به رسمیت شناختن طالبان از سوی حکومت روسیه اشاره کرد. او خواستار حمایت کشورها از زنان و دختران افغان و حمایت از درخواست آنان برای بهرسمیتشناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان شد.
