جکی بیروف، گردشگر ۳۵ ساله امریکایی به خبرگزاری آسوشتیدپرس گفت که پس از سفر به افغانستان از مهماننوازی افغانها تحت تاثیر قرار گرفته است.
او با اشاره به امکان آزادی برای گردشگران زن در افغانستان گفت: « اما من کاملاً آگاهم که آزادی بسیار بیشتری نسبت به زنان محلی دارم.»
گردشگری در افغانستان صنعتی نوپا به شمار میرود و تعداد بازدیدکنندگان سالانه در حد چند هزار نفر است. بیشتر آنها را افراد ماجراجو تشکیل میدهند، اما تورهای مسافرتی سازمانیافته نیز از کشورهایی مانند چین، یونان، هالند و بریتانیا رو به افزایش است.
اداره طالبان که به دلیل وضع محدودیتهای روزافزون علیه زنان و دختران افغان و نقض حقوق بشری در سطح جهانی منزوی شده، علاقمند به جذب گردشگران است و این صنعت را فرصتی بالقوه برای درآمدزایی و تبلیغات برونمرزی برای خود میبیند.
ویزای توریستی، عمدتا بهصورت تکورودی و برای اقامت تا ۳۰ روز، اکنون نسبتا آسانتر از قبل قابل دریافت است.
در همین حال از سرگیری فعالیتهای شرکتهای هوایی، همچنین پروازهای منظم که کابل را به مراکزی مانند دبی و استانبول متصل میکنند نیز سفر به افغانستان را تسهیل کرده است.
آسانگیری طالبان در قسمت گردشگران خارجی باعث شده تا زنان گردشگر نیز برای سفر به افغانستان علاقمندی نشان بدهند.
با رغبت طالبان برای تقویت صنعت گردشگری، شماری این ابتکار را به دست گرفته و تور زنان برای گردشگران زن خارجی را در افغانستان راهاندازی کردهاند.
سمیه منیری، راهنمای گردشگری ۲۴ ساله به خبرگزاری آسوشیتد پرس گفت که هدفش این است تا تصویری متفاوت از افغانستان ارایه کند و زیباییهای افغانستان را به گردشگران نشان بدهد.
هر چند شرکتهای گردشگری به جنبه مثبت اقتصادی توسعه گردشگری و جذب توریستان به افغانستان میپردازند اما برای برخی، سفر به افغانستان با توجه به رفتارهای طالبان علیه زنان و دختران افغان یک کار غیراخلاقی تلقی میشود.
بسیاری معتقدند در حالی که دختران از تحصیل فراتر از سطح ابتدایی و حق کار محروماند و اجازه ندارند در پارکها قدم بزنند یا در رستورانتها غذا بخورند، آزادی عمل زنان گردشگر خارجی حاکی از سیاست دو پهلوی طالبان نسبت به زنان خارجی و افغان است.
