نوجوان افغان که در محفظه چرخ هواپیما پنهان شده بود، به جای ایران سر از هند درآورد

بر مبنای خبرنامه‌ جبهه مقاومت ملی، جنگجویان مقاومت به موتر حامل طالبان در مسیر شاهراهی حمله کرده و این خودرو کاملا تخریب شده است.

طالبان تا اکنون درباره این رویداد اظهارنظر نکرده است.

فعالیت جبهات مقاومت عمدتا به حملات پراکنده بر پاسگاه‌ها و خودروهای نظامی طالبان محدود است و به نظر نمی‌رسد که در چهار سال گذشته تغییری محسوس در دامنه فعالیت‌ها و توانایی‌ نظامی شان آمده باشد.

پیشتر یوناما در گزارشی اعلام کرده بود که از ۱۳ دلو ۱۴۰۳ تا ۱۰ ثور ۱۴۰۴، جبهه‌های مقاومت ۵۶ حمله علیه طالبان در سراسر افغانستان انجام داده اند.

منابع گفته‌اند که «هفته گذشته چند طالب نقاب‌دار و مسلح به خانه زدران وارد شده و خواستار تخلیه خانه‌اش شدند.» منبع افزود که پاچا خان زدران خانه‌اش را ترک کرده و به مکان دیگری نقل مکان کرده است.

بر اساس اطلاعات رسیده، پاچا خان زدران برای رسیدگی به این موضوع با چندین نهاد طالبان تماس گرفته، اما به او گفته شده است که امکان کمک در این زمینه وجود ندارد.

حدود دو سال قبل نیز، طالبان در خوست قلعه پاچا خان زدران را که بر اساس فرمان حامد کرزی، رئیس‌جمهور پیشین، به او داده شده بود، ویران کردند.

منابع محلی در خوست به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که سراج‌الدین حقانی، رهبر شبکه حقانی و وزیر داخله طالبان، که از قوم زدران است، با پاچا خان به دلیل رقابت بر سر رهبری قبیله زدران و همچنان عملیات نظامی او علیه طالبان در زمان حمله امریکا در سال ۲۰۰۱ میلادی، مشکلات دیرینه دارد.

همزمان با ورود جامعه جهانی به رهبری امریکا بر افغانستان، پاچا خان در خوست، پکتیا و پکتیکا عملیات نظامی را علیه طالبان آغاز کرد و مدتی هم والی پکتیا بود.

پاچا خان زدران در نخستین کنفرانس بن نیز شرکت داشت و در دوره اول پارلمان به عنوان نماینده مردم پکتیا حضور یافت.

در دوران جمهوریت نیز، طالبان چندبار به خانه پاچا خان زدران حمله کرده و باری در سال ۲۰۰۷ یک حمله انتحاری بر موتر او صورت گرفت.

در ماه آگست سال ۲۰۱۲ نیز در انفجار ماین کنار جاده، یکی از برادران، یک برادرزاده و مامای او کشته شدند.

برگشت به پایگاه هوایی بگرام از مطالبات جدی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا است که اخیرا بارها بر آن تاکید کرده است. او از طالبان خواسته است تا بگرام را به این کشور تحویل دهد.

ترامپ طالبان را تهدید کرده است که در صورت امتناع از واگذاری پایگاه بگرام، «اتفاقات بدی خواهد افتاد.» او تاکید کرده است که انتظار دارد این پایگاه فورا تحویل داده شود.

در واکنش، رئیس ستاد ارتش طالبان گفته است که مردم افغانستان در برابر هر تلاشی برای زیر سوال بردن استقلال افغانستان «خوب مبارزه کرده‌اند.»

تاجمیر جواد، معاون ریاست استخبارات طالبان و «مغز متفکر حملات انتحاری»، نیز پس از اظهارات نخستین ترامپ درباره برگشت به بگرام گفت که در صورت ضرورت برای حفظ و دفاع از نظام طالبان، این گروه حملات انتحاری را از سر خواهد گرفت.

با این‌حال ضمیر کابلوف در گفت‌وگو با رسانه دولتی ریانوویستی گفته است: «این موضوع خیلی شبیه هیاهوی مربوط به گرینلند و کانادا است. نتایج برای امریکا فاجعه‌بار خواهد بود، افغان‌ها به جنگ عادت دارند.»

حبیب‌الله آغا روز یکشنبه، ۳۰ سنبله در مراسم گشایش تاسیسات یک مکتب در پکتیا از پیشرفت تکنالوژی در عصر حاضر یاد کرد و گفت در این زمانه نمی‌توان با کلاشنیکف و شمشیر از خود دفاع کرد. او گفت: «اگر با علوم عصری آشنا نباشیم، نمی‌توانیم پهپاد، هواپیما و بمب بسازیم.»

وزیر معارف طالبان می‌گوید فقط با آموزش علوم عصری می‌توان مانع گشت‌زنی پهپاد‌ها (هواپیماهای بی‌سرنشین) در آسمان افغانستان شد.

این وزیر طالبان به‌طور مشخص به هبت‌الله آخندزاده و فرمان‌های محدودکننده او اشاره نکرد، اما به نظر می‌رسد انتقادهایش مشخصا متوجه رهبری این گروه است که محدودیت‌های شدیدی بر تعلیم و تحصیل شهروندان، به ویژه دختران وضع کرده است.

این مقام طالبان در حالی از ضرورت فراگیری علوم عصری برای دانش‌آموزان سخن می‌گوید که طالبان از نزدیک به چهار سال بدین‌سو دختران را از رفتن به مکتب محروم و از دانشگاه منع کرده است.

گروه طالبان در نصاب درسی مکاتب افغانستان نیز تغییراتی آورده و تعداد مضامین دینی را افزایش داده و در چهار سال گذشته صدها مدرسه دینی در این کشور ایجاد کرده است.

وزارت معارف طالبان دو‌ سال پیش اعلام کرد که علوم عصری متناسب با «فرهنگ ملی و اسلامی» در مضامین درسی گنجانده می‌شود.

پیش از آن سخنگوی این وزارت گفته بود که مضامین متضاد با «شریعت و فرهنگ» افغانستان از نصاب آموزشی حذف شده است.

داده‌های سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان در اواخر جولای و اوایل آگوست سال جاری از طریق پرسش‌نامه آنلاین گردآوری شده و جمعیت نمونه آن شامل ۱۰۱ خبرنگار زن مستقر در افغانستان است.

یافته‌های کلیدی سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان که روز دوشنبه، ۳۱ سنبله، در صفحه اکس منتشر شد، نشان می‌دهد که ۹۲ درصد خبرنگاران زن مجبور به تغییر و یا سانسور گزارش‌های خود شده‌اند.

تنها ۶.۹ درصد از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند که اجازه دارند به‌طور رسمی فعالیت کنند؛ در حالی‌که ۳۵ درصد دیگر، با وجود محدودیت‌های گسترده و روزافزون مشمول الزام به حضور محرم در محیط کار، ممنوعیت مصاحبه با مردان و رعایت سخت‌گیرانه‌ پوشش، کار خود را ادامه دهند.

بر مبنای یافته‌های پژوهش این سازمان، بیش از ۵۵ درصد زنان خبرنگار گفته‌اند که با تهدیدهای شخصی مواجه شده‌اند.

در این میان، بیش از ۳۲ درصد خبرنگاران زن در افغانستان به‌طور پنهانی عمدتا در رسانه‌های نوشتاری آنلاین کار می‌کنند.

با این‌حال وضع محدودیت‌های روزافزون بر رسانه‌ها و خبرنگاران باعث شده است تا ۲۴ درصد ناچار به ترک وظیفه خود شوند و بیش از ۵۴ درصد زنان خبرنگار نیز وظیفه خود را از دست بدهند.

به‌رغم چالش‌های فراروی خبرنگاران زن در افغانستان، سازمان مذکور می‌گوید آنان همچنان در سکوت و به‌طور پنهانی به کار ادامه می‌دهند.

سازمان حمایت از رسانه‌های افغانستان از جامعه جهانی خواسته است تا ضمن حمایت مالی مستقیم از زنان خبرنگار، زمینه آموزش آنلاین در حوزه امنیت دیجیتال و سلامت روان نیز برای آنان فراهم کنند.