دو شاهد در دادگاه مردمی در پاسخ به پرسش قاضیان درباره شیوه شناسایی زنان معترض گفتند طالبان پیش از تسلط دوباره نیز افراد را شناسایی کرده بودند و پس از بازگشت به قدرت، از روشهای مختلف از جمله ردیابی تلفنهای همراه برای شناسایی آنان استفاده میکردند.
یکی از قضات دادگاه درباره امنیت خانوادههای شاهدان پرسید. شاهدان پاسخ دادند که تلاش آنان تنها برای امنیت خانوادههایشان نیست، بلکه برای تأمین امنیت همه زنان و دختران افغانستان است.
عاطفه حمیدی، یکی از زنان معترض، در دادگاه مردمی از تجربههای خود در افغانستان تحت حاکمیت طالبان شهادت داد. او گفت که طالبان بارها او را با اسلحه تهدید کرده و سپس بازداشت کردند. خانم حمیدی افزود: «شبها از ترس تجاوز و شکنجه خواب به چشمم نمیآمد.»
عاطفه حمیدی گفت: «طالبان به من میگفتند جای زن در خانه است و وظیفهاش تنها به دنیا آوردن فرزند.» او افزود که طالبان در زندان از او خواسته بودند با رهبر داعش و رهبر این گروه بیعت کند.
این معترض پیشین همچنین گفت به دلیل قومیتش مورد تحقیر طالبان قرار گرفته است. او توضیح داد که اعضای طالبان با «چاقو» وارد اتاق میشدند و بارها تلاش کرده بود با آن به زندگی خود پایان دهد.
دو عضو تیم دادستانی در کیفرخواستی در دادگاه مردمی، طالبان را به آزار و اذیت جنسیتی علیه زنان، هدف قرار دادن افراد بر اساس هویت و حمله به غیرنظامیان متهم کردند.
آنان تأکید کردند که طالبان زنان، دختران و غیرنظامیان را به طور مستقیم هدف قرار داده و این اقدامات مصداق جنایت علیه بشریت و سرکوب جنسیتی است.
آزاده رازمحمد گفت طالبان زنان، دختران و مردم افغانستان را بر اساس جنسیت و هویتشان از حقوق اساسی محروم کردهاند. او این اقدامات را عامدانه و سیستماتیک خواند و افزود که این رفتارها مصداق حمله گسترده علیه غیرنظامیان است. به گفته او، شواهد کافی وجود دارد که طالبان را مسئول جنایت علیه بشریت و سرکوب جنسیتی میداند.
این دادستان دادگاه مردمی همچنین به بازداشتهای خودسرانه و شکنجه زنان اشاره کرد. آزاده رازمحمد تأکید کرد که طالبان پس از بازگشت دوباره به قدرت در افغانستان ۱۲۶ حکم صادر کردهاند که بیشتر آنها ناقض حقوق زنان بوده است.
محب مدثر، عضو دیگر تیم دادستانی مردمی، گفت که چهارجوب سیاستهای طالبان در سطح کل افغانستان و بدون استثنا تمامی جمعیت غیرنظامی افغانستان را در بر میگیرد و مطابق با منشور رم این حملات گسترده علیه جمعیت گسترده که به صورت عامدانه تطبیق شده است مصداق عینی جنایت علیه بشریت است.
او گفت که ماموران «امر به معروف و نهی از منکر» طالبان نیز به صورت غیر متناسبی زنان و دختران افغانستان را هدف قرار داده و این یک مساله تصادفی نیست بلکه برخاسته از یک نظام سرکوب سازمانیافته و سیستماتیک است.
آقای مدثر افزود که پیاده کردن احکام وحشیانه که از سوی نهادهای طالبان هدایت میشوند باعث حذف کامل زنان از تمامی عرصههای اجتماعی و کنترول کامل مردان بر زنان شده است.
او گفت که اقدامات طالبان فقط تاثیر کوتاه مدتی ندارد بلکه نسلهای آینده افغانستان به دلیل محرومیت زنان و دختران از حقوق بنیادی آموزش و کار نیز متاثر خواهد شد.
به گفته آقای مدثر، اهداف سیاستگذاری طالبان مشمول اقدامات عمدی هستند که این گروه از طریق نهادها و پولیس اخلاق خود به زنان و دختران افغانستان تحمیل کرده است. او گفت که طالبان با تطبیق احکام مطابق با برداشت دینی خودشان علیه زنان و دختران افغانستان در حال شکل دادن جامعه افغانستان بر پایه چهارجوب ایدئولوژیک خود هستند.
او افزود در حالی که طالبان به صورت متمرکز سیاستهای تبعیض را براساس جنسیت بر زنان و دختران افغانستان تطبیق کرده است اما از منظر چند لایگی هویتها گزارشات حاکی از این است که زنان هزاره، اوزبیک و تاجیک بیشتر از سوی طالبان آسیبپذیر هستند.
او به استناد به گزارشها و چشمدیدها گفت که زنان در محلههایی که اقلیتهای مذهبی و قومی در آن زندگی میکنند سطوح مضاعفی از خشونت و تحقیر را از سوی طالبان تجربه کردهاند.
آقای مدثر افزود که براساس گزارشهای تایید شده طالبان با زنان اقلیتهای قومی ومذهبی برخورد سختگیرانهتر و توهینآمیزتری دارند و به واسطه سیاست تبعیض مبتنی بر جنسیت این گروه خصومت با زنان و دختران از اقلیتهای قومی و مذهبی مضاعف میشود.
پروانه ابراهیمخیل، از زندانیان سابق طالبان در دادگاه مردمی حضور یافت و گفت اعضای این گروه برای پراکنده کردن معترضان به آنها شلیک میکرد.
او با روایت چگونگی بازداشتش از سوی طالبان گفت که در زندان این گروه بارها شکنجه شده است.
این زن معترض افغان گفت به دلیل ترویج افکار بیرونی بازداشت شده و حکم سنگسار علیه او صادر شده بود.
پروانه ابراهیمخیل گفت طالبان در زندان با هر وسیلهای ممکن شکنجه میکرد و به هیچ فردی اجازه دیدار با خانواده را نمیداد. او گفت: «در آن زمان تنها آرزویم این بود که باید بمیرم. برای زنده ماندن امیدی نداشتم. من چندین بار قصد خودکشی کردم ولی موفق نشدم.»
این زن معترض گفت طالبان از او اعتراف اجباری گرفته و پس از دریافت ضمانت او را آزاد کرده است.
تیم ملی کریکت افغانستان ساعت ۴:۳۰ عصر امروز به وقت کابل، در نخستین بازی یکروزه بینالمللی مقابل بنگلادیش به میدان میرود. این دیدار در حالی برگزار میشود که بنگلادیش در سری ٢٠آوره (T20) افغانستان را ۳-۰شکست داده و اکنون ببرهای آبی در پی پایان دادن به زنجیره باختهای خود هستند.
براساس گزارش ESPN، هر دو تیم مدت طولانی است که در بازیهای پنجاهآوره حضور نیافتهاند. افغانستان از زمان برگزاری جام قهرمانان ۲۰۲۵تا کنون هیچ دیدار یکروزهای انجام نداده و آخرین بازیاش در آن رقابت بهدلیل بارندگی ناتمام ماند.
یاران حشمتالله شهیدی در سال جاری تنها دو بازی در این فرمت انجام دادهاند. در مقابل، بنگلادیش از ماه جولای تا کنون در شش دیدار یکروزه به میدان رفته؛ اما فقط یک بار طعم پیروزی را چشیده است.
ترکیب تازه و انگیزه جبران شکستها
افغانستان با ترکیب متفاوت و انگیزه جبران وارد این سری میشود. بازیکنانی چون فضلالحق فاروقی، گلبدین نایب و نور احمد از فهرست کنار گذاشته شدهاند؛ تصمیمی که بیشتر بر مبنای عملکرد آنها در جام آسیا گرفته شده است.
حشمتالله شهیدی همچنان کاپیتان تیم است و ستون توپزنی افغانستان را رحمنالله گربز، ابراهیم زدران، رحمتشاه و صدیقالله اتل تشکیل میدهند. انتظار میرود عظمتالله عمرزی نقش محوری در هر دو بخش توپزنی و توپاندازی داشته باشد. او در دو سال گذشته با ثبت ۸۹۶دوش و ۳۱ویکت در بازیهای پنجاهآوره، در جمع بهترین آلراوندرهای جهان قرار گرفت.
در کنار او، راشد خان و محمد نبی رهبری بخش توپاندازی را بر عهده خواهند داشت. بازیکنان جوانی چون بشیر احمد و عبدالله احمدزی نیز شانس حضور در ترکیب نهایی را دارند و احتمال میرود درویش رسولی پس از نمایشهای خوب اخیر، در ترکیب اصلی قرار گیرد.
بنگلادیش با اعتمادبهنفس بالا وارد میدان میشود
در آنسو، تیم بنگلادیش که سری T20 را با اقتدار برده، با روحیه بالا وارد رقابتها شده است. مهدی حسن بازوبند کاپیتانی را بر بازو دارد و بازیکنانی چون نجمالحق شانتو و سعید حسن هسته اصلی توپزنی را تشکیل میدهند. سعید حسن که در چند ماه اخیر درخشش چشمگیری در بازیهای بیستآوره داشته، در این دیدار نخستین بازی پنجاهآوره خود را تجربه خواهد کرد.
در میانه میدان، رقابت میان توحید هریدوی، جاکر علی، شمیم حسین و نورالحسن برای سه جایگاه موجود ادامه دارد. در بخش توپاندازی، تسکین احمد و مصطفیالرحمن مهرههای کلیدی خواهند بود و احتمال دارد هر دو اسپینر – تنویر اسلام و رشاد حسین – همزمان در ترکیب قرار گیرند.
شرایط میدان و آمار دو تیم
در چهار دیدار اخیر که در ورزشگاه شیخ زاید ابوظبی برگزار شده، چهار تیمی که نخست توپزنی کردهاند، برنده میدان بودهاند. میانگین دوش تیمهای آغازگر ۲۷۴ثبت شده است. پیشبینیها نشان میدهد که گرمای شدید روز و نسیم شامگاهی میتواند بر روند بازی تأثیرگذار باشد.
در مجموع، افغانستان و بنگلادیش در سریهای پنجاهآوره رودررو با نتیجه ۲–۲مساویاند؛ اما بنگلادیش در دیدارهای کلی میان دو تیم با نتیجه ۱۱–۸برتری دارد. جالب آنکه محمد نبی تنها بازمانده از نخستین دیدار تاریخی این دو تیم در سال ۲۰۱۴ در بنگلادیش است.
ترکیب احتمالی دو تیم
افغانستان: رحمنالله گربز (ویکتکیپر)، ابراهیم زدران، صدیقالله اتل، رحمتشاه زرمتی، حشمتالله شهیدی (کاپیتان)، درویش رسولی، عظمتالله عمرزی، محمد نبی، راشد خان، ننگیال خروتی، بشیر احمد
نماینده دبیرخانه دادگاه مردمی در مادرید میگوید که زنان افغانستان قربانیان نقض حداکثری حقوقشان هستند.
جیانی تونیونی در روز اول برگزاری این دادگاه گفت که این دیوان میخواهد از پایمال شدن حقوق زنان و دختران افغانستان که از سوی طالبان به آنان تحمیل میشود، استعمارزدایی کند.
او گفت که این دادگاه دو بار دیگر نیز در شوروی مسئله نقض حقوق بشر در افغانستان را مورد بررسی قرار داده است اما اینبار طالبان استعمار دوره شوروی را با استعمار داخلی جایگزین کرده که به نام دین و مذهب به یک چالش اساسی برای قوانین بینالمللی تبدیل شده است.
آقای تونیونی گفت که تطبیق قوانین طالبان صرفا جنایت علیه بشریت نیست بلکه سیستمی از نقض بنیادین حقوق بشر است که با سرکوب فعالانه و با انکار حق و کرامت دسته جمعی شهروندان افغانستان، حقوق اساسی آنها را نقض کرده است.
او گفت که این قوانین تنها پایمال کردن حقوق افراد نیست بلکه مجموعه از حقوق کل جمعیت را به صورت عامدانه هدف قرار داده است.
نماینده دبیر خانه دادگاه مردمی گفت که با تعریف طالبان از زنان به عنوان دیگری و دشمن، زنان در افغانستان مجموعه گستردهتر از نقض حقوق بشر هستند که به موجودات بیصدایی تبدیل شدهاند که شاهد نقض حداکثری حقوقشان بودهاند.
او گفت نقض حقوق زنان افغانستان باعث شده تا مشروعیت جامعه جهانی زیر سوال برود به همین دلیل دادگاه دایمی مردمی برای جلوگیری از عادیسازی به نقض حقوق بشر براساس خواستههای مردم و نه دولتها به آن رسیدگی میکند.
آقای تونیونی گفت که وضعیت زنان افغانستان نماینده چیزی هستند که فقط به این کشور محدود نیست و زمانی که چنین شدتی بزرگترین جنایات علیه زنان افغانستان صورت میگیرد این موضوع میتواند در جاهای دیگری از دنیا علیه زنان اتفاق بیفتد.