آمریت توسعه ورزشهای محلی اداره تربیتبدنی و ورزش افغانستان، نخستین دور مسابقات مچاندازی (زور دست) را در کابل برگزار کرد. در این رقابتها ۲۰۰ ورزشکار در رده سنی بزرگسالان و در ده وزن مختلف بهمدت دو روز در سالون ورزشهای زورخانهای با یکدیگر رقابت میکنند.
قرار است در پایان مسابقات، ۴۰ ورزشکار برتر معرفی و تقدیر شوند.
مسئولان، برگزاری این رقابتها را گامی ارزشمند در راستای احیای ورزشهای محلی دانسته و هدف از آن را رشد و گسترش ورزشهای عنعنوی در میان جوانان و ورزشدوستان کشور عنوان کردند.
این مسابقات در فضای هوتل بینالمللی آهوان شهر چابکسر در سواحل گیلان ایران برگزار شد. از افغانستان شش ورزشکار (چهار مبارز از داخل کشور و دو ورزشکار مهاجر در ایران)، یک داور و یک سرپرست در این رقابتها شرکت داشتند.
دستاوردهای ورزشکاران افغانستان:
در پایان رقابتها، تیم ایران با بیشترین مدال عنوان قهرمانی تیمی را کسب کرد، عراق در جایگاه دوم ایستاد و افغانستان در رده سوم قرار گرفت.
همچنان فیصل احمد صادقی، داور افغانستان، از سوی برگزارکنندگان عنوان بهترین داور مسابقات را به خود اختصاص داد.
پاهایوت (Pahuyuth) یک هنر رزمی تایلندی با پیشینه تاریخی است که بر پایه فنون سنتی و چندبُعدی بنا شده است. این رشته که پیشتر با نام «چاییوت» (Chaiyuth) شناخته میشد، امروزه شامل پنج سبک مختلف مبارزه است و از آن بهعنوان «مویتای سنتی» نیز یاد میشود. پاهایوت در سالهای اخیر بهشکل یک ورزش بینالمللی در حال گسترش است و ترکیبی از دفاع شخصی، نبرد کامل و حرکات نمایشی را در بر میگیرد.
این رقابتها در بنگلادیش برگزار میشود و شش کشور افغانستان، سریلانکا، بنگلادیش، ترکمنستان، مالدیو و نیپال در آن حضور دارند. تیم افغانستان در مرحله گروهی مقابل تیمهای نیپال، مالدیو و بنگلادیش به پیروزی رسید و در دیدار با ترکمنستان و سریلانکا شکست خورد.
در پنجمین و حساسترین دیدار مرحله گروهی، شاگردان محمد اسدالهی، ست نخست را با نتیجه ۲۳–۲۵ به تیم میزبان واگذار کردند؛ اما در ستهای دوم، سوم و چهارم با نتایج ۲۵–۲۰، ۲۵–۲۳و ۲۵–۱۹ به پیروزی رسیدند تا راهی فینال شوند. با این پیروزی، افغانستان با ده امتیاز در رده دوم جدول ایستاد و بالاتر از بنگلادیش هشت امتیازی قرار گرفت.
ملیپوشان کشور حالا باید در دیدار فینال در برابر ترکمنستان صفآرایی کنند؛ تیمی که در مرحله گروهی نیز افغانستان را شکست داده بود. انتظار میرود فینال مسابقات، رقابتی سخت و تماشایی میان دو تیم همسایه باشد.
بر اساس برنامه برگزاری، دیدارهای تعیین مقامهای پنجم، سوم و فینال مسابقات، فردا برگزار خواهد شد.
بر اساس برنامه مسابقات، امید سهاک در وزن منفی ۸۰ کیلوگرام، فردا (دوشنبه، پنجم عقرب ۱۴۰۴) در دور نخست این وزن به مصاف سباستین تونی از ناروی میرود. در صورت پیروزی، او در مرحله بعد با جسوربیک جایسونف از اوزبیکستان، قهرمان بازیهای آسیایی و برنده مدال طلای قهرمانی آسیا، روبهرو خواهد شد.
در روزهای گذشته، پس از حذف علیاکبر امیری و محسن رضایی، ملیپوش وزن منفی ۸۷ کیلوگرام افغانستان، محمد اشرف شکران نیز با نتیجه ۱–۲ در برابر دیگو آلخاندرو وارگاس از پورتوریکو شکست خورد و از ادامه مسابقات باز ماند. شکران در راوند نخست با برتری ۱۳–۱۶ پیروز شد؛ اما در دو راوند بعدی به ترتیب با نتایج ۱۳–۶ و ۱۶–۸شکست خورد.
همچنان احسام رحیمی در وزن منفی ۵۴ کیلوگرام مقابل اوزبولت مولج از اسلوونی با حساب دو بر صفر باخت. او در راوند نخست ۱۰–۱۴ و در راوند دوم ۲–۱۰ نتیجه را واگذار کرد.
تا این مرحله، مسابقات چهار وزن مردان به پایان رسیده و نوزده کشور از میان نزدیک به ۲۰۰ کشور شرکتکننده موفق به کسب مدال شدهاند. در جدول کلی مدالها (مجموع مردان و زنان)، کوریای جنوبی با دو طلا، یک نقره و یک برنز در صدر قرار دارد و کشورهای بلجیم، برازیل، چین تایپه، مصر و تونس هرکدام با یک مدال طلا در ردههای بعدی جای گرفتهاند. ایران که یکی از قدرتهای تکواندوی جهان است، تاکنون تنها یک مدال نقره بهدست آورده است.
قهرمانان چهار وزن نخست بخش مردان:
در بخش زنان نیز کشورهای برازیل، چین تایپه و بلجیم مدالهای طلا کسب کردهاند.
فهرست ملیپوشان افغانستان در رقابتهای قهرمانی جهان:
۱. احسام رحیمی – وزن اول
۲. محسن رضایی (کاپیتان تیم) – وزن سوم
۳. حکمتالله زین – وزن چهارم
۴. بیژن صدرزاده – وزن پنجم
۵. امید سهاک – وزن ششم
۶. اشرف شکران – وزن هفتم
۷. علیاکبر امیری – وزن هشتم
از میان این هفت ورزشکار، چهار نفر از مسابقات حذف شدهاند و سه ملیپوش دیگر هنوز مسابقاتشان باقی مانده است:
کادر فنی تیم ملی تکواندو افغانستان میگوید یکی از دلایل اصلی ناکامیها، نبود برنامه منظم تدارکاتی و عدم حضور در رقابتهای دارای رنکینگ جهانی است. به گفته آنان، وقتی یک ورزشکار در رنکینگ جهانی جایگاه مناسبی نداشته باشد، در قرعهکشی در دشوارترین گروهها قرار میگیرد و باید در همان مراحل نخست با قهرمانان جهان و المپیک مبارزه کند.
در رقابتهایی که بیش از یکهزار تکواندوکار از سراسر جهان شرکت دارند، موفقیت و کسب مدال نیاز به آمادگی در سطح جهانی دارد؛ اما ورزشکاران افغانستان بهدلیل کمبود بودجه و نداشتن امکانات لازم، حتی در مسابقات منطقهای نیز کمتر شرکت میکنند؛ چه رسد به رویدادهای مهم جهانی که دارای امتیاز رنکینگ هستند.