مقام ارشد پیمان امنیت جمعی: تهدیدات ناشی از خاک افغانستان هنوز برطرف نشده است

پزشکان این بیمارستان می‌گویند که با ادامه کمک‌های بهداشتی قادر خواهند بود تجهیزات و ملزومات ضروری را در اختیار بیماران قرار داده و به شکاف‌های حیاتی خدمات بهداشتی پاسخ دهند.

پیش‌تر مراکز صحی که در بخش بهداشت باروری و مراقبت مادر و نوزاد در ولایات افغانستان فعال بوده‌اند به دلیل کاهش حمایت‌ها و قطع کمک‌ها تعطیل شده‌اند.

گزارش‌ها نشان می‌دهند که برخی از مراکز مراقبت مادر و نوزاد به‌طور کامل بسته شده و دسترسی زنان و کودکان به خدمات حیاتی به شدت محدود شده است.

کاهش چشم‌گیر کمک‌های بشردوستانه، به‌ویژه پس از قطع کمک‌های مالی امریکا، در کنار محدودیت شدید طالبان علیه آموزش و اشتغال زنان، از دلایل اصلی بحران سلامت باروری در افغانستان به شمار می‌رود.

کارکنان درمانی و پروژه‌های محلی هشدار می‌دهند که بدون بازگشت کمک‌های بین‌المللی و بسته ماندن مراکز صحی، شمار قربانیان افزایش خواهد یافت.
همچنین کارشناسان و پزشکان نسبت به افزایش بیماری‌های زنان، مانند ویروس پاپیلوم انسانی که می‌تواند باعث سرطان دهانه رحم شود، هشدار داده‌اند.

دست‌رسی‌نداشتن به واکسن‌ها، نبود آزمایش‌های غربال‌گری و آگاهی عمومی پایین، همراه با هزینه‌های بالای آزمایش‌ها، سبب شده است که بسیاری از زنان در افغانستان در برابر بیماری‌های مرتبط با سلامت باروری آسیب‌پذیر باقی بمانند.

دادگاه عالی طالبان چهارشنبه، هفتم عقرب در خبرنامه‌ای نوشت که محکمه مرافعه غور چهار نفر به شمول دو زن را به اتهام «فساد اخلاقی» در ورزشگاه این ولایت در حضور مقامات محلی، نظامیان و مردم عام شلاق زده است.

این دادگاه در خبرنامه جداگانه‌ای نوشت که یک نفر در ولایت بلخ نیز، به اتهام «انتقال مشروبات الکلی» به شلاق در ملاء عام مجازات شد.

به‌رغم مخالفت سازمان‌های بین‌المللی با مجازات بدنی و شکنجه متهمان، طالبان به شلاق زدن افراد در ملاء عام ادامه داده است. اداره طالبان شلاق زدن افرادی را که متهم می‌شناسد، «دستور شریعت اسلام» می‌نامد.

سازمان حمایت از خبرنگاران چهارشنبه، هفتم عقرب در بیانیه‌ای خطاب به دبیرکل سازمان ملل متحد، کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، کمیساریای عالی حقوق بشر این سازمان و سایر نهادهای بین‌المللی حامی حقوق بشر و آزادی رسانه‌ها، وضعیت خبرنگاران افغان در پاکستان را «نامطلوب و تهدیدآمیز» توصیف کرد.

این سازمان افزود که خبرنگاران افغان در پاکستان با خطر «بازداشت، شکنجه، اخاذی و اخراج اجباری» مواجه‌اند.

در بیانیه این سازمان آمده است که خبرنگاران و کارمندان رسانه‌ای افغان به دلیل تهدید، سانسور، بازداشت و آزار و اذیت طالبان به پاکستان فرار کرده‌اند. بسیاری از آنها در پاکستان بدون مدرک اقامت و تضمین‌های امنیتی به سر می‌‎برند.

اخیراً دولت پاکستان روند اخراج مهاجران افغان را بار دیگر تشدید کرده است. سازمان حمایت از خبرنگاران نوشت که این اقدام جان روزنامه‌نگاران افغان و خانواده‌های آنها را به خطر مواجه کرده است.

این سازمان حامی خبرنگاران تصریح کرد که روند رسیدگی به پرونده‌های مهاجرتی و صدور ویزای بشردوستانه توسط کشورهای غربی به خبرنگاران افغان به شدت کند و بی‌نتیجه است. این وضعیت خانواده‌های خبرنگاران را در شرایط دشوار «اقتصادی، روانی، ذهنی و اجتماعی» قرار داده است.

سازمان حمایت از خبرنگاران از سازمان‌های بین‌المللی خواست که در هماهنگی با دولت پاکستان اخراج روزنامه‌نگاران افغان را فوراً متوقف و زمینه اقامت موقت آنها در این کشور را تضمین کنند و از کشورهای غربی بخواهند تا روند اسکان مجدد و صدور ویزای بشردوستانه به این خبرنگاران را تسریع کنند.

پس از بازگشت طالبان به قدرت در اسد سال ۱۴۰۰، صدها خبرنگار و کارمندان رسانه‌ای افغانستان به پاکستان پناه بردند.

با افزایش تنش‌ها میان پاکستان و طالبان، اسلام‌آباد از اخراج دسته‌جمعی مهاجران افغان خبر داده است.

سازمان حمایت از خبرنگاران هشدار داد که روزنامه‌نگاران افغان در صورت بازگشت به کشور با خطر «بازداشت، شکنجه و حتی مرگ» روبه‌رو خواهند شد.

براساس این گزارش، درگیری‌های اخیر بین افغانستان و پاکستان، عبور از مرزها را مختل کرده و روند بازگشت را به تاخیر انداخته است.

سازمان ملل روز چهارشنبه، هفتم عقرب گزارشی از آمار بازگشت‌کنندگان و وضعیت افغانستان را منتشر کرد.

طبق این گزارش در نزدیک به هفت ماه گذشته ۱.۵ میلیون مهاجر افغان از ایران و بیش از ۵۰۰ هزار نفر دیگر از پاکستان به کشور بازگشته‌اند.

در گزارش این سازمان آمده است که درگیری‌های مرزی میان طالبان و نیروهای پاکستانی روند بازگشت مهاجران را مختل کرده و خطرات برای بازگشت‌کنندگان افغان را افزایش داده است.

به گفته سازمان ملل افغان‌ها پس از پایان مهلت کارت گواهی ثبت‌نام یا POR در پاکستان در وضعیت نامطمئنی قرار دارند و بسیاری از آن‌ها در معرض بازداشت و اخراج اند.

در این گزارش آمده است: «افغانستان با بحران انسانی فزاینده‌ای روبرو است که با وخامت وضعیت حقوق بشر مشکلات اقتصادی طولانی مدت، بلایای طبیعی مکرر و دسترسی محدود به خدمات حیاتی تشدید می‌شود.»

این نهاد وابسته به سازمان ملل افزوده است که حکومت تاجیکستان نیز به اخراج خودسرانه مهاجران افغان ادامه می‌دهد و این روند باعث ایجاد اضطراب و پریشانی آن‌ها شده است.

کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان برای تامین نیازهای بازگشت‌کنندگان و حمایت از آن‌ها، ۲۵۸ میلیون دالر درخواست کرده است.

منابع محلی، چهارشنبه، هفتم عقرب به افغانستان اینترنشنال گفتند در این تظاهرات اعضای احزاب سیاسی، تاجران، کارگران، رانندگان موترهای باربری و باشندگان مناطق مرزی حضور داشتند. این تظاهرات در بازار لندی‌کوتل، در نزدیک گذگاه تورخم برگزار شد؛ جایی که موترهای بابری از حدود دو هفته پیش تاکنون متوقف مانده‌اند.

پاکستان در ۱۹ میزان در پی درگیری مرزی با طالبان گذرگاه‌های خود با افغانستان را به روی ترانزیت کالا و رفت‌وآمد مسافران بست.

اداره تجارت و ترانزیت پاکستان در اول عقرب اعلام کرد که در پی توافق آتش‌بس با طالبان در دوحه، تجارت ترانزیت با افغانستان را به‌طور مرحله‌ای از سر گرفته است. این اداره نوشت که حدود ۳۰۰ موتر باربری که در مناطق مختلف متوقف شده بودند، اجازه ترخیص یافته‌‌اند.

این اداره نوشت که موترهای حامل کالاهای تجاری متوقف شده در پاکستان در سه مرحله ترخیص خواهند شد و پس از آن از سرگیری روابط تجاری-ترانزیتی میان دوکشور براساس «نخستین ورودی و خروجی» از سر گرفته خواهد شد.

سخنگوی وزارت خارجه پاکستان در دوم عقرب در یک نشست خبری درباره بسته ماندن گذرگاه‌ها گفت: «زندگی شهروندان پاکستانی از تجارت یا ترانزیت کالا باارزش‌تر است.»

فضل محمد وطن دوست، مسئول اتحادیه میوه‌های تازه در اسپین‌بولدک، پیشتر به افغانستان اینترنشنال گفت که پس از مسدود شدن گذرگاه اسپین‌بولدک، حدود ۲۰۰ موتر حامل انار و انگور در مرز متوقف مانده‌اند. به گفته او، در صورت فاسد شدن میوه‌های تازه تاجران میلیون‌ها افغانی ضرر می‌کنند.

در حال حاضر همه گذرگاه‌ها میان افغانستان و پاکستان به روی ترانزیت و تجارت مسدود است. صرفا در برخی گذرگاه‌ها به خانواده‌های مهاجر افغان اجازه داده می‌شود که از پاکستان وارد افغانستان شوند. تاجران و کارشناسان هشدار داده‌اند که با بسته ماندن گذرگاه‌ها به روزی کالای‌های ترانزیتی، دو کشور روزانه میلیون‌ها افغانی ضرر می‌کنند.