سفیران طالبان و هند در قرغیزستان درباره 'تقویت روابط' گفت‌وگو کردند

وی با انتقاد شدید از عملکرد طالبان در جریان زلزله اخیر در شرق افغانستان گفت: «در آن زلزله، زنان فریاد کمک سر می‌دادند، اما طالبان اجازه ندادند کسی به آن‌ها نزدیک شود و کمک کند؛ در عوض بزها و حیوانات را نجات دادند. این یک حکومت قرون وسطایی است.»

مشاهد حسین در بخشی از صحبت‌هایش از تغییرات در رویکرد نهادهای نظامی و امنیتی پاکستان به مسئله افغانستان یاد کرد و گفت: «برای اولین بار در چهل سال گذشته می‌بینم که رویکرد ارتش و دستگاه‌های امنیتی ما از زاویه ایدئولوژیک خارج شده و واقع‌بینانه شده است. دیگر کسی نمی‌گوید این جنگ، جنگ اسلام است؛ این صرفاً کشمکش قدرت است.»

او تاکید کرد که میان طالبان و ملت افغانستان هیچ ارتباطی وجود ندارد و این رژیم «توسط امریکا نصب شده است».

وی افزود: «وقتی جنرال فیض حمید به کابل رفت و نقش‌های بزرگی به او واگذار شد، پاکستان عملاً به وایسرای (نایب‌السلطنه) تبدیل شد که سیاست‌های دیگران را اجرا می‌کند.»

سناتور سابق پاکستانی ریشه اصلی بحران کنونی افغانستان را به پنجاه سال پیش و برکناری محمد ظاهرشاه، آخرین پادشاه این کشور، نسبت داد و گفت: «ظاهرشاه محور ثبات و مرکز ثقل سیاسی افغانستان بود. بزرگ‌ترین اشتباه کنفرانس بن این بود که او را دوباره به قدرت بازنگرداند.»

مشاهد حسین نهادهای امنیتی پاکستان را به پرداخت بهای اشتباهات جنرال‌های سابق، به‌ویژه قمر جاوید باجوه و فیض حمید، متهم کرد. او گفت نظامیان سابق تصور می‌کردند طالبان در موضوع تحریک طالبان پاکستان همکاری خواهند کرد، در حالی که «میان طالبان افغانستان و تی‌تی‌پی هیچ تفاوتی وجود ندارد؛ هر دو یک جریان‌اند.»

وی به سفر معروف فیض حمید به کابل و عکس قهوه‌خوردن او در هتل سرینا اشاره کرد و گفت: «در هتل سرینا چای نوشیدید و طوری رفتار کردید که انگار نایب‌السلطنه هستید. مردم افغانستان هم می‌گفتند این رژیم را پاکستان نصب کرده، در حالی که واقعیت این است که امریکایی‌ها آن را سر کار آوردند.»

این سیاست‌مدار ارشد پاکستانی در پایان تاکید کرد: «حتی اگر رژیم در افغانستان تغییر کند، چه تضمینی وجود دارد که حکومت بعدی دشمن پاکستان نباشد؟ بهترین سیاست این است که افغانستان را به حال خودش رها کنیم و دیگر در پی تحمیل حاکم دلخواه خود بر این کشور نباشیم.»

وی با تاکید بر ارزش جوانی و تحصیل، به دانشجویان توصیه کرد که «وقت خود را تلف نکنند، غیبت نکنند و توجه کامل به درس و مطالعه داشته باشند.»

آقای ندیم، اداره طالبان را «نعمت بزرگی» خواند و وعده داد که امکانات و آزمایشگاه‌های بیشتری برای ابتکارات و اختراعات دانشجویان فراهم شود.

در این حال، استادان دانشگاه از رویکرد طالبان در قبال نهادهای اکادمیک به شدت انتقاد می‌کنند.

شفیق الله شفیق، استاد پیشین دانشگاه بلخ، رویکرد مقامات طالبان به دانشگاه‌ها را «ایدئولوژیک» توصیف کرد.

به گفته او، از سخنان وزیر تحصیلات عالی برمی‌آید که روحیه پرسش‌گری در میان دانشجویان محدود می‌شود و هیچ‌گاه به فراگیری دانش فلسفی، علوم سیاسی و اجتماعی تشویق نمی‌شوند.

وی افزود که طالبان از گسترش ارتباطات، زندگی مدرن، رسانه‌های آزاد، شبکه‌های اجتماعی و فناوری در میان نسل جوان نگران‌اند و به همین دلیل دانشجویان را به دوری از این ابزارها ترغیب می‌کنند.

شفیق تاکید کرد که دانشگاه واقعی باید بر پایه محیط آزاد، غیرایدئولوژیک، پرسش‌گری، نوآوری و همخوانی با ارزش‌های مدرن و عقلانی جهانی بنا شود؛ در غیر این صورت، به گفته او، چنین مکانی بیشتر به مدرسه مذهبی شبیه است تا دانشگاه.

ظفرقندی در نشستی در کرمان اظهار داشت که بدون داروهایی مانند مورفین و پتیدین، امکان انجام برخی خدمات پزشکی، از جمله جراحی‌ها و درمان‌های درد، وجود ندارد.

او توضیح داد که «پیش‌تر مواد مخدر اولیه برای تولید دارو از افغانستان تامین می‌شد، اما مدتی است که حکومت افغانستان اجازه ورود این مواد به ایران را نمی‌دهد.»

وزیر بهداشت جمهوری اسلامی با اشاره به توقف واردات مواد اولیه افزود: «نیازمند تصویب قانونی جدید برای کشت گیاهان مخدر در داخل کشور هستیم تا بتوان این داروهای ضروری را تولید کرد.»

ظفرقندی گفت: «مسئولان حکومت افغانستان اعلام کرده‌اند که هیچ‌گونه جابه‌جایی مواد مخدر نباید انجام شود و به همین دلیل مدتی است که این مواد جهت تهیه داروهای مسکن و رفع نیاز بیماران وارد ایران نمی‌شود.»

او تاکید کرد که برای حل این مشکل باید قانونی تصویب شود تا کشت قانونی گیاهان مخدر مرتبط با تولید دارو در داخل کشور انجام شود؛ مشروط بر اینکه این فرآیند زیر نظارت و کنترول دقیق باشد.

طالبان پس از بازگشت به قدرت، تولید و قاچاق مواد مخدر سنتی را ممنوع اعلام کرده‌اند. آمار نهادهای بین‌المللی نشان می‌دهد که تولید تریاک در افغانستان به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته، اما در مقابل تولید مواد مخدر صنعتی روند افزایشی داشته است.

وزارت صنعت و تجارت طالبان با نشر خبرنامه‌ای اعلام کرد که عزیزی روز پنجشنبه با جیتین پر اساد، معاون وزارت تجارت هند دیدار کرد و درباره گسترش همکاری‌های اقتصادی و تجاری، جلب سرمایه‌گذاری و ایجاد فرصت‌های تازه برای توسعه تجارت میان دو کشور گفت‌وگو کردند.

او در این دیدار از هند درخواست کرد تا مراکز باربری در خاک افغانستان ایجاد کند؛ اقدامی که به‌گفته مقام‌های طالبان در تقویت روابط با دهلی‌نو و کاهش وابستگی به پاکستان نقش کلیدی خواهد داشت.

عزیزی از هند خواسته است به راه‌اندازی سرویس‌های منظم حمل‌ونقل دریایی برای انتقال کالاهای افغانستان از طریق بندر چابهار، که از سوی هند در ایران اداره می‌شود، کمک کند.

وزارت امور خارجه هند هشت عقرب اعلام کرد برای فعالیت‌های این کشور در بندر چابهار در ایران، معافیتی شش‌ماهه از تحریم‌های ایالات متحده امریکا دریافت کرده است.

افغانستان طی ماه‌های گذشته بخش بزرگی از صادرات و واردات خود را از مسیر پاکستان به ایران و آسیای مرکزی منتقل کرده است.

مقام‌های طالبان می‌گویند بسته‌شدن مکرر مرزها و درگیری مسلحانه با پاکستان توان تجارت افغانستان را مختل کرده و کابل را وادار به توسعه مسیرهای جایگزین کرده است.

وزارت تجارت طالبان در بیانیه‌ای اعلام کرد عزیزی از هند خواسته است بندرهای خشک در ولایت نیمروز، در مرز ایران، ایجاد کند و روند پردازش محموله‌ها در بندر نهاوشِوا، بزرگ‌ترین بندر کانتینری هند، تسهیل شود.

او همچنین پیشنهادهایی درباره سرمایه‌گذاری مشترک، توسعه شهرک‌های صنعتی، مراکز بنگاه‌های کوچک و متوسط، و همکاری در حوزه دارو، سردخانه و فرآوری میوه ارائه کرده است.

هفته گذشته مقام‌های طالبان به رویترز گفته بودند حجم محموله‌های عبوری از ایران و آسیای مرکزی با سرعتی بیشتر از مسیر پاکستان در حال افزایش است، زیرا تعطیلی‌های مکرر مرزی، مسیر سنتی تجارت افغانستان را با اختلال روبه‌رو کرده است.

عزیزی همچنین خواستار تسریع روند صدور ویزا برای تجار افغان شد تا امکان سفر و تجارت منظم‌تر فراهم شود.

پراساد پس از دیدار در پیامی در شبکه اکس نوشت این گفت‌وگوها نشان‌دهنده «تعهد مشترک» برای تقویت تجارت دوجانبه است.
همچنین سابرامانیام جیشنکر، وزیر خارجه هند، اعلام کرد با نمایندگان طالان درباره توسعه تجارت و گسترش مسیرهای اتصال گفت‌وگو کرده و هند همچنان از «توسعه افغانستان» حمایت خواهد کرد.

به گزارش رسانه‌های فرانسوی، دو مرد ٤٥ ساله عراقی‌ که به‌عنوان گردانندگان شبکه قاچاق پناهجویان معرفی شدند، سنگین‌ترین احکام یعنی ١٢ و ١٥ سال زندان را دریافت کردند. دیگر متهمان که ٢٣ تا ٤٥ سال عمر دارند با اتهام‌هایی از جمله قتل غیرعمد و مشارکت در قاچاق مهاجران روبه‌رو شدند.

دادگاه یک متهم سودانی را که گفته می‌شد هدایت‌کننده قایق بوده است، تبرئه کرد. دادستانی او را «قربانی» حادثه خوانده و خواستار آزادی‌اش شده بود.

قاضی هنگام اعلام حکم گفت متهمان، پناهجویان را در شرایط خطرناک از مسیر دریا عبور می‌دادند. بر اساس یافته‌های پرونده، قایق حامل ٦٧ نفر در اسد ۱۴۰۲ پس از خراب‌شدن انجن واژگون شد. در این حادثه هفت پناهجوی افغان جان باختند و ٦٠ نفر دیگر را نیروهای امدادی فرانسه و بریتانیا نجات دادند.

تحقیق‌ها نشان دادند که در این پرونده یک سیستم سازمان‌یافته قاچاق انسان در فرانسه و آلمان دخیل است، شبکه‌ای که توسط یک گروه عراقی‌-کُردی مدیریت می‌شد و گروهی از افغان‌ها نیز مسئول جذب مهاجران بودند.

کانال مانش از اصلی‌ترین مسیرهای عبور مهاجران در سال‌های گذشته برای رسیدن به اروپا بوده است.