سومین دور جوایز سالانه ۸صبح در شهر ملبورن استرالیا برگزار شد و در آن از شماری از چهرههای فرهنگی، هنری و حقوق بشری افغانستان تقدیر شدند. در این مراسم، «تندیس حقوق بشر سیما سمر» به ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل برای افغانستان و آزاده رازمحمد، فعال حقوق بشر، اهدا شد.
به گفته مسئولان روزنامه ۸صبح، این مراسم روز یکشنبه، ۱۶ قوس، بهمنظور تجلیل از چهرهها و اندیشههایی که در تاریخ معاصر افغانستان در مسیر آگاهی، آزادی، فرهنگ و هنر نقش موثر ایفا کردهاند، برگزار شده است.
در این مراسم، تندیس نویسندگی «رهنورد زریاب» به بارزشاه و تندیس شعر «واصف باختری» به نادر احمدی داده شد.
تندیس تاریخپژوهی «فیض محمد کاتب» به نعمتالله بیژن اهدا شد و تندیس روشنگری «قسیم اخگر» به عباس فراسو و نعمتالله ابراهیمی، دو پژوهشگر، تعلق گرفت. تندیس تاریخ «غلام محمد غبار» نیز به پامیلا راجکووسکی سپرده شد.
در بخش ایستادگی، جایزه «رابعه بلخی» به فهیم هاشمی و دیوید سیویچ داده شد. تندیس «ابتکار ملکه ثریا» به پروفیسور جکی ترو و داکتر فرخنده اکبری رسید و تندیس دیپلوماسی «موسی شفیق» به وحیدالله ویسی، سفیر افغانستان در استرالیا، اهدا شد.
همچنین تندیس «خدمات ناکومارا» به محبوبه راوی و تندیس هنر «کمالالدین بهزاد» به کاترین ری و مرسل عزیزی داده شد. در بخش سینما و تئاتر، تندیس «عبدالقیوم بیسد» به جولیان هوف و مظفر علی تعلق گرفت و تندیس «عبدالمجید زابلی» به ساویز ساویزیار و باری صمدی اهدا شد.
تندیس معارف «گوهرشاد بیگم» به عرفانالله عابدی سپرده شد، جایزه ورزشی «روحالله نیکپا» به تیم فوتبال و کریکت زنان افغانستان رسید و جایزه موسیقی «فرهاد دریا» به ضیا ساحل، آوازخوان، داده شد.
روزنامه ۸صبح میگوید هدف از برگزاری این مراسم تجلیل از چهرههایی است که در حوزههای مختلف فرهنگی و اجتماعی نقش مؤثر داشتهاند.
این اتحادیه تاکید کرد که نیازهای زنان بازگشتکننده را در اولویت فعالیتهای خود قرار میدهد.
نمایندگی اتحادیه اروپا در افغانستان روز یکشنبه، ۱۵ قوس، در صفحه اکس خود، بر حفظ کرامت و حمایت از زنان افغان در میانه بحرانهای چندگانه در افغانستان تاکید کرده است.
در اواخر ماه سنبله سال جاری، کمیساری عالی پناهندان ملل متحد با اشاره به محرومیت آموزشی، شغلی و اجتماعی زنان و دختران افغان اعلام کرد که این وضعیت برای زنانی که از ایران و پاکستان به کشور برگشتهاند، شدیدتر است.
سازمان ملل در این گزارش تصریح کرده است که از سال ۲۰۲۱ به اینسو، دسترسی زنان بازگشتکننده به خدمات اساسی کاهش یافته است؛ چنانچه ۲۱ درصد این زنان در دسترسی به آب، ۲۲ درصد در دسترسی به بهداشت عمومی و ۲۸ درصد در خدمات حقوقی با موانع مضاعف مواجهاند.
انزوا و فشارهای روحی از دیگر چالشهای است که به گفته کمیساری عالی پناهندگان سازمان ملل، زنان بازگشته با آن مواجهاند.
