دادگاه‌های نظامی طالبان در سه ماه، بیش از یک هزار نفر را به حبس محکوم کرده‌اند

در سرمقاله این روزنامه که روز سه‌شنبه، ۲ جدی، منتشر شده، آمده است که حدود چهارونیم سال پس از سقوط حکومت پیشین افغانستان، طالبان قوانین سختگیرانه‌ای را اجرا کرده و افغان‌هایی که با کشورهای غربی همکاری داشته‌اند، همچنان با تهدیدهای جدی روبه‌رو هستند. نویسنده تاکید کرده است که مترجمان افغان در افغانستان جان خود را در خدمت منافع سویدن به خطر انداخته‌اند.

این روزنامه نوشته است که مترجمانی که در افغانستان با سویدن همکاری داشته‌اند، حدود ۵۰ نفر اند و پذیرش آن‌ها از نظر مهاجرتی اقدامی بزرگ به شمار نمی‌رود، اما از دید اخلاقی نشانه قدردانی از افرادی است که برای سویدن کار کرده‌اند.

این روزنامه یاداوری کرده که در دوره حکومت پیشین سویدن به رهبری حزب سوسیال‌دموکرات، این مترجمان به این کشور منتقل نشدند و استدلال حکومت وقت این بود که چنین اقدامی می‌تواند به مداخله سیاسی و بحران جدید مهاجرتی منجر شود؛ ادعایی که سرمقاله بارومترن او‌تی آن را رد کرده است.

در ادامه آمده است که با وجود گذشت نزدیک به یک دوره کامل از فعالیت حکومت کنونی، پیشرفت قابل توجهی در این زمینه صورت نگرفته است. به نوشته بارومترن او‌تی، روزنامه اکسپرسن گزارش داده که طرحی برای حل این موضوع در داخل دولت در دست بررسی بوده، اما این روند از سوی حزب دموکرات‌های سویدن متوقف شده است.

سرمقاله به اظهارات پیشین یکی از نمایندگان پارلمان از حزب دموکرات‌های سویدن اشاره کرده که مترجمان افغان را «شایسته آمدن به سویدن» دانسته، اما همزمان گفته است که ظرفیت پذیرش افراد بیشتر وجود ندارد.

این روزنامه تاکید کرده است که حضور نظامی سویدن در افغانستان از نظر اخلاقی و سیاسی اقدامی درست بوده و اکنون این کشور باید با پذیرش مترجمان افغان، مسئولیت خود در قبال افرادی را که در کنار نیروهای سویدنی کار کرده‌اند، تکمیل کند.

در فاصله ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ بیش از ۹۵۰۰ نفر از اعضای نیروهای مسلح سویدن در افغانستان حضور داشتند.

تمرکز اصلی سویدن در چارچوب ماموریت ناتو، تیم بازسازی ولایتی در مزارشریف در شمال افغانستان بود و سویدن از ۲۰۰۶ فرماندهی واحدهای این تیم را بر عهده داشت.

در یک گزارش رسمی سویدن آمده است که مسئولیت ملموس سویدن در شمال افغانستان، در چارچوب این تیم، چهار ولایت بلخ، جوزجان، سمنگان و سرپل را پوشش می‌داد.

آخرین نیروهای سویدنی در ۴ جوزای ۱۴۰۰ افغانستان را ترک کردند و به سویدن برگشتند.

این اقدام در راستای کاهش وابستگی افغانستان به واردات دارو از پاکستان است.

همچنین، وزارت خارجه هند از تشکیل یک کارگروه مشترک میان وزارت‌های صحت هند و افغانستان خبر داد.

در بیانیه وزارت خارجه هند که روز دوشنبه نشر شد، آمده است مقام‌های هندی بر تعهد خود به ادامه کمک‌های بشردوستانه و گسترش همکاری‌های صحی با اداره طالبان تاکید کردند.

این وزارت افزود که نور جلال جلالی، وزیر صحت عامه طالبان در جریان سفرش با کیرتی وردان سینگ، معاون وزارت خارجه هند دیدار کرده و هر دو طرف درباره پروژه‌های صحی، تشکیل یک گروه کاری مشترک در بخش صحت، ایجاد مراکز تداوی سرطان در افغانستان و اعزام یک تیم داکتران هندی برای برنامه‌های ارتقای ظرفیت داکتران افغان گفت‌وگو کردند.

آقای جلالی از ۲۵ الی ۳۰ قوس از هند دیدار کرد. او در آنجا با استقبال گسترده مقام‌های بخش بهداشت و درمان هند رو به رو شد که بازتابی از تلاش دهلی برای عمیق‌تر کردن روابط با اداره طالبان است که در حال حاضر روابطش با پاکستان، رقیب هند، تیره است و دو طرف باهم چندین بار درگیری نظامی مرزی داشته‌اند.

جلالی از دستکم ۱۰ شفاخانه، نهاد صحی، دارویی و غذایی هند دیدار کرده و وعده‌های مثبت از مقام‌های هندی دریافت داشت.

سفر جلالی در ادامه سفر وزیران اداره طالبان به هند است. در دو ماه گذشته وزیرات خارجه و تجارت طالبان هم به هند سفرهای چند روزه داشتند.

جلالی در گفت‌وگو با خبرنگاران در دهلی‌نو گفت که پیش از این داروهای پاکستانی ۶۰ تا ۷۰ درصد از بازار دارویی افغانستان را تشکیل می‌داد، اما تنش‌ها میان طالبان و پاکستان، این گروه را مجبور به بررسی دستیابی به بازارهای جدید کرده است.

او گفت که هند یکی از گزینه‌های اصلی افغانستان برای جبران کمبود دارو تبدیل بوده و کابل برای پر کردن این خلأ به دهلی نگاه می‌کند. وزیر صحت طالبان گفته است که طالبان به‌دنبال باز کردن «فصل جدیدی» از همکاری و مشارکت با هند به ویژه در بخش صحت است.

در ماه‌های اخیر، تماس‌های هند و طالبان پررنگ‌تر شده است.

سفر سه مقام طالبان به هند در دو ماه گذشته در حالی انجام شده که روابط طالبان و پاکستان نیز در این مدت پرتنش بوده است.

خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان در ماه عقرب امسال و همزمان با اوج تنش‌ با طالبان گفت که عناصری در کابل به نیروی نیابتی هند تبدیل شده‌‌اند.

او این ادعا را زمانی مطرح کرد که هیئت‌هایی از طالبان و پاکستان در استانبول با هم برای حل چالش‌مرزی گفت‌وگو می‌کردند. آقای آصف گفت که این هیئت صلاحیت کافی ندارد و قدرت واقعی در دستان کسانی است که از کابل به نیروی نیابتی هند بدل شده‌اند.

در اعلامیه این گروه آمده است که این عملیات به‌گونه «هدفمند» انجام شده و در جریان آن، به نیروهای جبهه مقاومت ملی و افراد غیرنظامی آسیبی نرسیده است.

ظاهراً، این حمله در بندر امام صاحب ولایت قندوز رخ داده است.

طالبان تا اکنون در مورد این رویداد اظهارنظری نکرده و منابع مستقل تا هنوز حمله را تایید نکرده‌اند.

جبهه مقاومت ملی به طالبان هشدار داده است که حملات خود را از این دست ادامه خواهد داد.

این جبهه به رهبری احمد مسعود پس از سقوط حکومت پیشین افغانستان و بازگشت دوباره طالبان به قدرت در ماه اسد ۱۴۰۰ اعلام موجودیت کرد و از آن زمان تاکنون، مسئولیت ده‌ها حمله علیه نیروهای طالبان در بخش‌های مختلف افغانستان را بر عهده گرفته است.

عکس رسیده به افغانستان اینترنشنال نشان می‌دهد که مراسم فاتحه برای وی برگزار شده و از او به عنوان «قهرمان شهید» یاد شده است.

این منابع جان‌الله را ساکن قریه کوچيانو در ولسوالی مهمنددره ولایت ننگرهار معرفی کردند. گفته می‌شود که شماری از مقام‌های محلی طالبان در مراسم فاتحه وی شرکت کردند.

این حمله روز ۱۹ عقرب رخ داد که در آن چهار مهاجم با یورش به این مرکز، سه نظامی پاکستانی را کشتند. مقام‌های پاکستانی گفتند که دو تن از مهاجمان، افغان بودند.

در این حمله، مهاجمان با یک موتر بمب‌گذاری‌شده به دروازه اصلی دانشکده یورش بردند و با نیروهای امنیتی درگیر شدند. حکومت پاکستان بعداً اعلام کرد تمام مهاجمان کشته شدند.

پاکستان مدعی شد که این حمله از داخل افغانستان سازمان‌دهی شده بود. وزارت اطلاعات و نشرات پاکستان در بیانیه‌ای گفت: «حمله به دانشکده نظامی وانه در افغانستان طراحی و هدایت شده بود. این حمله در افغانستان توسط شهروند خارجی به نام زاهد برنامه‌ریزی شد و نورولی محسود دستور انجام آن را صادر کرد.»

بیانیه افزود: «تمام مهاجمان که به دانشکده حمله کردند، شهروندان افغانستان بودند. تجهیزات مورد استفاده در این حمله نیز از افغانستان تامین شده بود که شامل سلاح‌های امریکایی می‌شد.»

• 

  وزیر داخله پاکستان می‌گوید مهاجمان حمله به دانشکده نظامی با افغانستان در ارتباط بوده‌اند

وزارت خارجه طالبان روز ۲۰ عقرب با صدور بیانیه‌ای وقوع حملات در اسلام‌آباد و دانشکده وانه در وزیرستان جنوبی را شدیداً محکوم کرد. این گروه بارها حمله شبه‌نظامیان خارجی از افغانستان به پاکستان را رد کرده است.

اخیرا عاصم منیر، فرمانده نیروهای مسلح پاکستان مدعی شد که «۷۰ درصد» نیروهای تحریک طالبان پاکستان (تی‌تی‌پی)، افغان‌ هستند. او خطاب به اداره طالبان گفت که میان پاکستان و تی‌تی‌پی یکی را انتخاب کند.

آقای خرم روز دوشنبه، ۱ جدی در اکس نوشت که سینما پارک در سال‌های گذشته با این وعده تخریب شد که به جای آن «یک مرکز تجارتی ویژه زنان ساخته خواهد شد»، اما به این وعده عمل نشد.

سینمای تاریخی پارک در عقرب ۱۳۹۹ به دستور حکومت اشرف غنی تخریب شد. امرالله صالح، معاون اول رئیس‌جمهور وقت، مخالفت‌های گسترده‌ سینماگران و هنرمندان معروف مانند فرهاد دریا با تخریب سینمای مذکور را نادیده گرفت.

طالبان با نمایش عکس و فیلم مخالف است و در شماری از ولایت‌ها نشر تصویر از تلویزیون‌ها را ممنوع کرده است. برخی از مقام‌های ارشد طالبان مانند عبدالسلام حنفی، معاون رئیس الوزرا، تصویر دیدارهای خود با مقام‌های طالبان و خارجی را منتشر نمی‌کنند.

وزیر پیشین فرهنگ درباره اهمیت سینما آریانا گفت که هر کشور و هر ملت دارای تاریخ و هویت است و این هویت در شهرها و روستاهای آن بازتاب می‌یابد.

او افزود صرف‌نظر از اهمیت فیلم و سینما به عنوان هنر، از نگاه تاریخی و فرهنگی نیز نابودی این بناها مایه تاسف است، زیرا این نمادها روایتگر دوره‌های مختلف زندگی مردم افغانستان بوده‌اند و یکی پس از دیگری جای خود را به بلندمنزل‌ها می‌دهند.

آقای خرم با تاکید بر قدمت این بنای فرهنگی گفت که «عمر سینما آریانا از عمر برخی کشورها بیشتر بود.»

آقای خرم گفت در حالی که بسیاری از کشورها می‌کوشند بناهایی برای نمایش قدمت تاریخی خود پیدا کنند، در افغانستان بناهای تاریخی تخریب می‌شوند.

طالبان روز ۲۶ قوس، سینما آریانا را در کابل تخریب کرد.

ژان-مارک لالو، معمار فرانسوی که در بازسازی دوباره سینما آریانا در سال ۲۰۰۴ سهم داشت، به ویران‌شدن آن به دست طالبان واکنش نشان داد و گفت بولدزر قلبش را نیز ویران کرد.

سینما آریانا که در دهه ۱۹۶۰ میلادی ساخته شد، از محبوب‌ترین مکان‌های فرهنگی کابل بود و بسیاری از شهروندان پایتخت فیلم‌های مطرح جهان را در آن تماشا کرده بودند.