احمد مسعود از جمهوری اسلامی خواست «دست تروریست‌ها» را از ایران کوتاه کند

بر بنیاد اسنادی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، مستوفیت طالبان در ولایت بلخ فهرستی تهیه کرده که نشان می‌دهد ۶۴ جایداد متعلق به آقای ابراهیم‌زاده و پسرانش برای اجاره به مزایده و داوطلبی گذاشته شده است.

100%

این فهرست طولانی جایدادها شامل زمین، بلاک‌های رهایشی، سرای‌ها، دوکان‌ها، تانک‌های تیل، مکتب، انستیتیوت، رستوران، هنگرها، بلندمنزل، پارکینگ‌های وسایط، باغ، بلند منزل تجاری، شفاخانه‌ها، شرکت تولید نوشابه، مهمانخانه ها و چندین حویلی می‌شود.

طالبان تا کنون به‌صورت رسمی در مورد علت اتخاذ این تصمیم اظهار نظر نکرده‌ است.

100%

افغانستان اینترنشنال پیش از این نیز به مکتوبی دست یافته بود که نشان می‌داد کمیسیون جلوگیری از غصب زمین طالبان در ۲۶ قوس اعلام کرده است شماری از جایدادهای عباس ابراهیم‌زاده و پسرانش ملکیت‌های دولتی هستند و باید به «امارت اسلامی» واگذار شوند. این کمیسیون در این مکتوب، از مسئولان فرماندهی امنیه بلخ خواسته بود تا در روند بازپس‌گیری این ملکیت‌ها همکاری کنند.

طبق متن مکتوب، هرچند این جایدادها در حال حاضر در اختیار عباس ابراهیم‌زاده و اعضای خانواده‌اش قرار دارند، اما طبق اسناد و شواهد موجود، به‌عنوان ملکیت‌های دولتی تثبیت شده‌اند.

100%

در فهرست این جایدادها، خانه‌های مسکونی در شهر مزارشریف، شرکت‌های فروش مواد سوختی و سمنت در بندر حیرتان، کارگاه‌ها، فابریکه‌ها، تانک‌های تیل، منازل رهایشی و زمین‌های تجاری ذکر شده بود.

تاکنون اعضای خانواده ابراهیم‌زاده در واکنش به مصادره ملکیت‌های خود اظهار نظری نکرده‌اند.

غلام‌عباس ابراهیم‌زاده، بازرگان و معاون پیشین مجلس نمایندگان افغانستان، از دوم میزان در بازداشت پولیس اوزبیکستان قرار دارد. بستگان آقای ابراهیم‌زاده به افغانستان اینترنشنال گفتند که ۳۵۰ هزار دالر وثیقه گذاشته‌‌اند، اما پولیس اوزبیکستان او را آزاد نکرده است.

افغانستان اینترنشنال از وزارت امور داخله اوزبیکستان درباره دلیل بازداشت عباس ابراهیم‌زاده پرسید اما تاکنون پاسخی دریافت نکرده است.

غلام‌عباس ابراهیم‌زاده متولد ۱۹۷۰ در ولسوالی شولگره ولایت بلخ است. او در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان نماینده مردم بلخ در پارلمان بود. پس از سقوط دولت جمهوری اسلامی افغانستان در اسد ۱۴۰۰، آقای ابراهیم‌زاده به خارج از کشور رفت و به فعالیت‌های بازرگانی در کشورهای همسایه ادامه داد.

شماری از باشندگان ولایت نورستان روز یک‌شنبه، هفتم جدی، در تماس با افغانستان اینترنشنال گفتند که در دوره جمهوریت اینترنت در ولسوالی دورافتاده برگ‌متال فعال بود، اما طالبان پس از به‌دست گرفتن قدرت، آن را قطع کرده‌ است. آنان تأکید می‌کنند که نبود اینترنت مشکلات جدی در زندگی روزمره، آموزش و ارتباطات مردم در این منطقه ایجاد کرده است.

افغانستان اینترنشنال به سندی دست یافته که نشان می‌دهد بزرگان قومی ولسوالی برگ‌متال شکایت رسمی خود را در مورد نبود خدمات اینترنتی به والی طالبان در نورستان فرستاده‌اند. به گفته بزرگان قومی این ولسوالی، والی طالبان حدود دو سال پیش به آنان وعده داده بود اینترنت شبکه سلام در این ولسوالی فعال خواهد شد، اما تاکنون این وعده عملی نشده است.

بزرگان قومی در نامه از والی طالبان خواسته‌اند که مطابق قانون و همانند سایر ولسوالی‌های نورستان، خدمات اینترنتی در برگ‌متال نیز فعال شود. تاکنون طالبان به‌گونه رسمی دلیل قطع اینترنت در ولسوالی برگ‌متال نورستان را عنوان نکرده و در این باره هیچ اظهار نظری نداشته است.

برخی منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفته‌اند که در دوره جمهوریت، دولت با حمایت گسترده مردم حضور پررنگی در برگ‌متال داشت و ساکنان این ولسوالی از حکومت پیشین حمایت می‌کردند؛ موضوعی که به گفته منابع، یکی از دلایل قطع اینترنت از سوی طالبان می‌تواند باشد.

در عین حال، شماری از منابع محلی می‌گویند که در بخش‌هایی از ولایت نورستان به شمول برگ‌متال جنگجویان خارجی، به‌ویژه اعضای القاعده، حضور دارند و طالبان به همین دلیل خدمات اینترنتی را قطع کرده است.

تیم بررسی تحریم‌های شورای امنیت سازمان ملل در گزارش خود در ماه جون ۲۰۲۳ اعلام کرده بود که گروه القاعده در پنج ولایت افغانستان اردوگاه‌های آموزشی ایجاد کرده و در مناطق مختلف کشور مکان‌های امن دارد. تیم نظارت سازمان ملل نیز با اشاره به نورستان گفته بود که اعضای القاعده در مناطق شمالی این ولایت مستقر هستند.

بر اساس این گزارش‌ها، اردوگاه نورستان برای آموزش مهاجمان انتحاری اختصاص یافته و حافظ محمدآغا حکیم، والی پیشین طالبان در این ولایت، یکی از رهبران مهم القاعده خوانده شده بود.

افغانستان اینترنشنال همچنین پیش‌تر به نقل از منابع خود گزارش داده بود که سیف‌العدل، رهبر القاعده، در رفت‌وآمد میان مناطق نورستان و کنر است.

تام توگندات که اکنون عضو پارلمان بریتانیا است، گفت وزرات دفاع کشورش با تسهیل نکردن سخت‌گیری‌های مرتبط با شهروندی برای بهره‌گیری از تخصص و تجربه پناهجویان افغان، کوتاهی کرده است.

براساس قوانین بریتانیا تنها افرادی می‌توانند به صف ارتش بپیوندند که شهروندی این کشور را داشته باشند.

او به اسکای‌نیوز گفت: «ما باید این افراد [کهنه‌سربازان افغان] را وارد نیروهای مسلح خود کنیم. آن‌ها بسیار ماهر و به‌شدت باانگیزه‌اند، و ما می‌دانیم وفادارند، چون وفاداری‌شان را در سخت‌ترین و خطرناک‌ترین شرایط ثابت کرده‌اند.»

این در حالی‌ست که به‌رغم افزایش تهدیدهای بین‌المللی، نیروهای نظامی بریتانیا در جذب و ذخیره نیرو با چالش‌های متعدد مواجه شده‌اند. از جمله این‌که امسال شمار آن‌هایی که ارتش را ترک کرده‌اند، ۵۰۰ نفر بیشتر از کسانی‌ است که به این نیرو جذب شده‌اند.

با این حال، سخنگوی وزارت دفاع بریتانیا به اسکای‌نیوز گفت: «حکومت متعهد است که از همه افغان‌هایی که به بریتانیا منتقل شده‌اند، برای ساختن زندگی جدیدشان حمایت کند. تازه‌واردان برنامه اسکان افغان‌ها تا ۹ ماه اقامت موقت دریافت می‌کنند و در این مدت، حمایت لازم برای یافتن مسکن دایمی به آن‌ها ارائه می‌شود. دولت همچنین اقداماتی برای کاهش بی‌خانمانی روی دست دارد.»

او افزود: «افغان‌هایی که تحت این برنامه منتقل شده‌اند، حق کار دارند و می‌توانند از انواع حمایت‌های شغلی بهره‌مند شوند. کسانی که شهروندی بریتانیا را به‌دست می‌آورند، در صورت برآورده کردن شرایط لازم از جمله سن، تحصیلات و معیارهای صحی، می‌توانند برای بخش نظامی درخواست بدهند.»

نورعزیز احمدزی، کهنه‌سرباز افغان، که مدتی به‌عنوان مترجم با نیروهای بریتانیایی کار می‌کرد و حدود دو سال نیز در برنامه آموزش افسران در اکادمی نظامی بریتانیا آموزش دید، می‌گوید خواستار پیوستن به ارتش بریتانیا است.

نور یکی از بیش از ۳۷ هزار افغان است که از آگوست ۲۰۲۱ به این‌سو به بریتانیا منتقل شده‌اند؛ افرادی که به‌دلیل ارتباط با نیروهای بریتانیایی، جان‌شان در افغانستان در خطر بود.

اما اکنون بر اثر سیاست‌های سخت‌گیرانه حکومت بریتانیا، شماری از پناهجویان افغان مقیم این کشور در خطر بی‌خانمانی قرار دارند. در چهار سال گذشته بیش از ۱۴۰۰ خانواده خود را به‌عنوان بی‌خانمان به اداره‌های محلی معرفی کرده‌اند.

اسکای‌نیوز نوشت که آقای نور نیز مدتی در خیابان‌ها زندگی می‌کرد اما یک کهنه‌سرباز بریتانیایی او را پناه داد تا این‌که توانست کاری به‌عنوان محافظ امنیتی ایستگاه پیدا کند. او با وجود قدردانی از بریتانیا به‌خاطر نجات خودش و همکارانش، اکنون احساس می‌کند که وزارت دفاع به او پشت کرده است.

نور می‌گوید: «اینجا افراد صاحب تجربه زیادی به‌شمول جنرالان داریم که در پیتزافروشی‌ها یا برای اوبر کار می‌کنند. من متخصص ضدتروریسم هستم، اما حالا کار امنیتی ساده انجام می‌دهم.»

نور و بسیاری دیگر از کهنه‌سربازان افغان که به بریتانیا منتقل شده‌اند، می‌خواهند مهارت‌های‌شان را در ارتش این کشور به‌کار ببرند. اما با وجود این‌که اجازه اقامت دایمی دارند، تنها پس از گرفتن شهروندی بریتانیا می‌توانند برای پیوستن به ارتش درخواست بدهند. این کار دست‌کم پنج سال اقامت نیاز دارد.

کارشناسان نظامی می‌گویند ایجاد یک واحد ویژه از کهنه‌سربازان افغان، پیچیده خواهد بود. اد ارنولد، پژوهشگر ارشد در موسسه خدمات متحد سلطنتی، گفت: «پیامدهای امنیتی قابل‌توجهی وجود دارد که می‌توان روی آن کار کرد، اما زمان می‌برد. در امریکا، برخی رویدادهای امنیتی توسط اعضای پیشین نیروهای افغان رخ داده است؛ بنابراین فکر نمی‌کنم وزارت دفاع در حال حاضر چندان مشتاق باشد.»

او افزود که جذب کهنه‌سربازان افغان از منظر سیاسی این پیام را می‌رساند که «ما چون نمی‌توانیم نیرو را از داخل بریتانیا جذب کنیم، به سراغ افغان‌ها رفته‌ایم؛ که این تقریباً اعتراف به شکست است.»

نزدیکان عبدالعلیم خاموش به افغانستان اینترنشنال تایید کرده‌اند که او از مرکز پکتیکا به ولسوالی جانی‌خیل برگشته و با خانواده‌اش یکجا شده است.

پیشتر منابع محلی به افغانستان اینترنشنال گفتند که طالبان عبدالعلیم خاموش را در ولسوالی جانی‌خیل پکتیکا به دلیل اظهاراتی درباره اهمیت علوم عصری بازداشت و به اعدام محکوم کرده است.

به گفته منابع، «او هنگام جنگ ایران و اسرائیل در صنف به شاگردانش گفته بود که علوم عصری نسبت به آموزش‌های دینی اهمیت بیشتری دارد.» پس از این اظهارات، محتسبان امر به‌معروف طالبان او را بازداشت کرده و به زندان انتقال دادند.

با این‌حال، سخنگوی وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان در اواخر ماه سرطان سال جاری اعلام کرد که عبدالعلیم خاموش بر اساس شکایت عالمان دینی و محتسبان این گروه در ولسوالی جانی‌خیل بازداشت شده و پس از «اعتراف به جرم»، به محکمه معرفی شده است.

• 

  طالبان در پکتیکا مردی را به اتهام «اهانت به پیامبر» به اعدام محکوم کرد

خیبر در آن زمان گفت که محکمه ابتدایی پکتیکا پس از بررسی‌ها، عبدالعلیم خاموش را به اتهام «توهین به پیامبر اسلام و مقدسات اسلامی» به اعدام محکوم کرد.

با این‌حال نزدیکان خاموش ادعای مطروحه از سوی سخنگوی امر به‌معروف طالبان را رد کردند و گفتند که او به پیامبر و مقدسات توهین نکرده، بلکه تنها به دلیل تأکید بر ارزش علوم عصری به اعدام محکوم شده است.

زلمی خلیلزاد پیش از این نیز برای آزادی زندانیان امریکایی از سوی طالبان، همراه با مقام‌های امریکایی به افغانستان سفر کرده بود.

وزارت خارجه طالبان روز یکشنبه، اعلام کرد که امیرخان متقی در دیدار با زلمی خلیلزاد گفته است که پس از خروج نیروهای خارجی از افغانستان و پایان جنگ، تعامل میان طالبان و امریکا عملاً وارد مرحله تازه‌ای شده است.

آقای متقی افزوده است که در بسیاری از بخش‌ها فرصت‌هایی برای گسترش روابط میان دو کشور وجود دارد که می‌توان از طریق گفت‌وگوهای دوامدار روی آن‌ها کار کرد.

در خبرنامه وزارت خارجه طالبان آمده است که زلمی خلیلزاد از «پیشرفت‌ها در زمینه تأمین امنیت و بازسازی در افغانستان» ستایش کرده است.

هنوز روشن نیست که خلیلزاد برای یک ماموریت رسمی به کابل اعزام شده یا برای سفر شخصی به افغانستان رفته است.