ایالات متحده یک نفتکش با پرچم روسیه را توقیف کرد

در بیانیه ریاست‌جمهوری امریکا آمده است: «رئیس‌جمهور و تیم او در حال بررسی طیفی از گزینه‌ها برای پیگیری این هدف مهم سیاست خارجی هستند و البته استفاده از ارتش ایالات متحده همواره گزینه‌ای در اختیار فرمانده کل قوا است.»

دونالد ترامپ پس از بازگشت به قدرت پیوسته بر تصاحب گرینلند تاکید کرده است. پس از گرفتاری نیکلاس مادورو، رئيس‌جمهور ونزوئلا از سوی ایالات متحده، زمزمه‌ها در امریکا درباره تصاحب گرینلند بار دیگر بلند شده است.

گرینلند بارها گفته است که نمی‌خواهد بخشی از ایالات متحده باشد. رهبران قدرت‌های بزرگ اروپایی و کانادا روز سه‌شنبه در حمایت از این قلمرو قطبی گرد هم آمدند و گفتند که این سرزمین به مردم آن تعلق دارد.

تصرف نظامی گرینلند توسط ارتش امریکا از دنمارک، متحد دیرینه واشنگتن، موجی از شوک را در اتحاد ناتو ایجاد خواهد کرد و شکاف میان ترامپ و رهبران اروپایی را عمیق‌تر خواهد ساخت.

ترامپ شامگاه سه‌شنبه ۱۶ جدی با انتشار پستی در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشیال، نوشت: «این نفت با قیمت بازار فروخته خواهد شد و پول آن تحت کنترول من، به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده امریکا، قرار خواهد گرفت تا اطمینان حاصل شود که از آن به نفع مردم ونزوئلا و ایالات متحده امریکا استفاده می‌شود.»

او افزود: «من از وزیر انرژی، کریس رایت، خواسته‌ام این طرح را فورا اجرا کند. این نفت توسط کشتی‌های ذخیره‌سازی منتقل و مستقیما به اسکله‌های تخلیه در ایالات متحده آورده خواهد شد.»

ساعاتی پیش از انتشار این خبر، خبرگزاری رویترز به‌نقل از سه منبع آگاه گزارش داد که دونالد ترامپ اواخر این هفته در کاخ سفید با مدیران شرکت‌های نفتی دیدار خواهد کرد تا با آنها درباره راه‌های احیای بخش نفتیِ آسیب‌دیده ونزوئلا گفت‌وگو کند.

دو نفر از این منابع به رویترز گفته‌اند که این نشست احتمالا جمعه برگزار می‌شود، هرچند هنوز مشخص نیست چه افرادی در این جلسه حضور خواهند داشت.

افزایش تولید نفت خام ونزوئلا، کشوری که بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد، پس از آن‌که نیروهای امریکایی شنبه در عملیاتی در پایتخت این کشور نیکلاس مادورو، رییس حکومت ونزوئلا را گرفتار کردند، به یکی از اهداف اصلی ترامپ تبدیل شده است.

صادرات نفت ونزوئلا که دو دهه پیش بیش از سه میلیون بشکه در روز بود، به‌دلیل کمبود طولانی‌مدت سرمایه‌گذاری که زیرساخت‌ها را به‌شدت فرسوده کرده، به کمتر از یک میلیون بشکه در روز سقوط کرده است.

مقام‌های دولت ترامپ برآوردهای تحلیلگران و مدیران صنعت را که می‌گویند افزایش سریع تولید نفت ونزوئلا سال‌ها زمان می‌برد، رد کرده‌اند و گفته‌اند راه‌هایی وجود دارد که با تجهیزات و فناوری‌های جدید بتوان در مدت کوتاهی بخش نفت این کشور را تقویت کرد.

در حال حاضر، شرکت شورون تنها شرکت بزرگ نفتی امریکاست که در میدان‌های نفتی ونزوئلا فعالیت می‌کند.

اکسون‌موبیل و کونوکو‌فیلیپس پیش از آن‌که پروژه‌هایشان نزدیک به دو دهه پیش از سوی هوگو چاوز، رییس‌جمهوری وقت، ملی‌سازی شود از تولیدکنندگان عمده نفت در این کشور بودند.

این شرکت‌ها تاکنون درباره تمایل خود برای بازگشت به ونزوئلا اظهار نظر نکرده‌اند.

فرصت تجاری «عظیم»

داگ برگام، وزیر کشور ایالات متحده، گفت یکی از گزینه‌ها برای افزایش تولید نفت ونزوئلا در کوتاه‌مدت این است که واشنگتن تحریم‌هایی را لغو کند که مانع دسترسی این کشور به تجهیزات حیاتی میدان‌های نفتی و دیگر فناوری‌های لازم برای به حداکثر رساندن تولید شده است.

او در گفت‌وگو با شبکه فاکس بیزنس گفت: «برخی از این کارها می‌تواند خیلی سریع انجام شود. فرصت از نظر تجاری واقعا عظیم است.»

ترامپ گفته است صنعت نفت امریکا می‌تواند احتمالا با کمک‌های یارانه‌ای در کمتر از ۱۸ ماه فعالیت‌های خود را در ونزوئلا گسترش دهد.

ترامپ دوشنبه ۱۵ جدی به شبکه ان‌بی‌سی نیوز گفت: «مقدار عظیمی پول باید هزینه شود و شرکت‌های نفتی این پول را خرج خواهند کرد و سپس یا از سوی ما یا از طریق درآمدها بازپرداخت خواهند شد.»

ترامپ همچنین سه‌شنبه ۱۶ جدی در سخنانی خطاب به جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان آمریکا گفت افزایش تولید ونزوئلا می‌تواند هزینه‌های انرژی را برای امریکایی‌ها کاهش دهد.

او گفت: «ما نفت زیادی برای حفاری داریم که قیمت نفت را حتی بیشتر پایین خواهد آورد.»

زیرساخت فرسوده، توسعه پرهزینه

تحلیلگران و مدیران صنعت نفت نسبت به احیای سریع بخش نفتی ونزوئلا تردید دارند و تاکید می‌کنند که زیرساخت‌های تخریب‌شده این کشور به میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری و سال‌ها زمان برای بازسازی نیاز دارد.

ذخایر نفتی ونزوئلا همچنین از پرهزینه‌ترین ذخایر جهان برای توسعه به شمار می‌رود، زیرا نفت آن بسیار سنگین و غلیظ است و برای استخراج، انتقال و پالایش به سوخت قابل استفاده، به تجهیزات تخصصی نیاز دارد.

با توجه به این‌که قیمت‌های جهانی نفت در مقایسه با استانداردهای تاریخی نسبتا پایین و در حدود ۶۰ دالر در هر بشکه است، تولیدکنندگان تمرکز خود را بر ذخایری گذاشته‌اند که ارزان‌تر و ساده‌تر قابل توسعه هستند.

بر بنیاد گزارش‌ رویترز این مذاکرات پس از ماه‌ها تماس با میانجی‌گری امریکا در پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شده است.

دفتر نخست‌وزیر اسرائیل نیز با انتشار بیانیه‌ای گفت این کشور در مذاکرات با سوریه بر تعهد خود به تقویت ثبات و امنیت منطقه‌ای و ضرورت همکاری‌های اقتصادی دو کشور تاکید کرد.

مقامات سوریه رسماً برگزاری این مذاکرات را تایید نکرده‌اند، اما رسانه‌های دولتی این کشور از برگزاری گفت‌وگوها در پاریس خبر داده و گزارش دادند که محور این نشست‌ها احیای توافقنامه جدایی نیروهای ۱۹۷۴ بوده است؛ توافقی که پس از جنگ خاورمیانه ۱۹۷۳ یک منطقه حائل تحت نظارت سازمان ملل میان اسرائیل و سوریه ایجاد کرده بود.

از جانب اسرائیل، ییخیل لایتر سفیر این کشور در واشنگتن، رومن گوفمن منشی نظامی نخست‌وزیر و گیل رایش سرپرست شورای امنیت ملی حضور داشته‌اند و از سوی سوریه، اسعد الشیبانی وزیر خارجه و حسین سلامه رئیس استخبارات شرکت کرده‌اند.

همچنین در این نشست هیئت امریکایی به رهبری استیو ویتکاف و با حضور جرد کوشنر و تام باراک، نماینده امریکا در امور سوریه، نقش میانجی و ناظر را ایفا کرده است.

دفتر نتانیاهو گفت اسرائیل در این مذاکرات بر اهمیت تضمین امنیت شهروندان خود و جلوگیری از تهدیدها در امتداد مرزهایش تاکید کرد و دو طرف توافق کردند که امنیت اقلیت دروزی در سوریه حفظ شود.

سوریه خواستار خروج اسرائیل به مواضعی قبل از سرنگونی رژیم بشار اسد است و می‌خواهد چارچوب امنیتی متقابلی برقرار شود که حاکمیت آن را تضمین کند و اسرائیل از مداخله در امور داخلی سوریه جلوگیری کند.

نیروهای اسرائیلی پس از سرنگونی رژیم بشار اسد در سال گذشته به دست شورشیان به رهبری احمد الشرع در عمق خاک سوریه نفوذ کرده اند.
اسرائیل همچنین در حملاتی که آن را برای حفاظت از اقلیت مذهبی دروزی در جنوب‌غربی سوریه می‌نامد، مداخله کرد و مناطقی از خاک سوریه را بمباران کرد.

بر اساس این توافق، یک «نیروی چندملیتی برای اوکراین» در این کشور اروپای شرقی مستقر خواهد شد تا بازدارندگی در برابر نقض آتش بس و از سرگیری حملات روسیه تقویت شود و تضمین‌های امنیتی بلندمدت فراهم کند.

کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، گفت که این اقدام به نیروهای مسلح اوکراین اجازه می‌دهد توان نظامی خود را بازسازی کنند.

این بیانیه پس از نشست «ائتلاف کشورهای داوطلب» در پاریس منتشر شد. این نشست به رهبری امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه و نخست‌وزیر بریتانیا برگزار شد و نمایندگان ایالات متحده نیز در آن حضور داشتند. جرد کوشنر، داماد رئیس‌جمهور امریکا و استیو ویتکاف، فرستاده ویژه امریکا، از جمله شرکت‌کنندگان در این مذاکرات بودند.

آقای استارمر پیش‌تر گفته بود که لندن ممکن است پس از توافق صلح، نیروهایی به اوکراین اعزام کند، اما این بیانیه برای نخستین بار چارچوب قانونی لازم را برای حضور نیروهای بریتانیایی و فرانسوی در اوکراین فراهم می‌کند.

نخست‌وزیر بریتانیا در گفت‌وگو با خبرنگاران گفت: «نشست بسیار سازنده‌ای داشتیم. هدف ائتلاف کشورهای داوطلب، کمک به دستیابی به صلحی پایدار و همکاری با ایالات متحده برای تضمین امنیت بلندمدت اوکراین است. این روند اکنون بیش از هر زمان دیگری پیشرفت کرده است.»

او افزود که بریتانیا در «نظارت و راستی‌آزمایی هرگونه آتش‌بس تحت رهبری امریکا» مشارکت خواهد کرد، در بلندمدت تسلیحات در اختیار اوکراین قرار می‌دهد و به دنبال تعهدات الزام‌آور برای حمایت از اوکراین در صورت حمله نظامی احتمالی روسیه در آینده است.

به گفته آقای استارمر، این توافق علاوه بر تضمین استقرار نیروهای نظامی در خاک اوکراین، حفاظت از حریم هوایی و دریایی این کشور را نیز در بر می‌گیرد. همچنین در چارچوب این بیانیه، دو کشور قصد دارند «مراکز نظامی» در اوکراین ایجاد کنند تا تجهیزات دفاعی از آن طریق مستقر شود.

نخست‌وزیر بریتانیا تاکید کرد: «همه این اقدامات برای ایجاد پایه‌های صلح است. اما تنها در صورتی می‌توان به توافق صلح رسید که ولادیمیر پوتین آماده سازش باشد. باید صریح باشیم؛ با وجود همه اظهارات روسیه، پوتین نشانه‌ای از آمادگی برای صلح بروز نداده است.»

او گفت که بریتانیا و متحدانش به افزایش فشار بر روسیه ادامه خواهند داد تا این کشور «با حسن نیت پای میز مذاکره بیاید.»

در همین حال، امانوئل مکرون در کنفرانس خبری گفت که این نشست شاهد گفت‌وگوهای کشورهای اروپایی با نمایندگان امریکا درباره «تضمین‌های امنیتی قوی» بوده است. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، نیز این بیانیه مشترک را «بسیار ملموس» توصیف کرد.

آقای زلنسکی افزود: «این توافق نشان‌دهنده اراده ائتلاف و کشورهای اروپایی برای تلاش در جهت صلح است. ما می‌خواهیم آماده باشیم تا زمانی که دیپلوماسی به صلح بینجامد، بتوانیم نیروهای ائتلاف کشورهای داوطلب را مستقر کنیم.»

او گفت اوکراین اکنون جزئیات کافی در اختیار دارد و می‌داند کدام کشورها در این توافق مشارکت خواهند کرد و هر یک چه سهمی خواهند داشت. با این حال، رئیس‌جمهور اوکراین اذعان کرد که برخی مسائل در طرح صلح اصلاح‌شده ۲۰ ماده‌ای ترامپ همچنان «حل‌نشده» باقی مانده است و بزرگ‌ترین چالش، مسئله تسلط روسیه بر مناطق اشغالی اوکراین است.

استیو ویتکاف، فرستاده ویژه امریکا، گفت که شامگاه سه‌شنبه بار دیگر با هیئت اوکراینی دیدار خواهد کرد، اما افزود که کار بر روی پروتکل‌های امنیتی «عمدتاً به پایان رسیده است.»

او گفت: «ما اینجا هستیم تا میانجی‌گری کنیم و به روند صلح کمک کنیم و آماده‌ایم هر کاری لازم باشد انجام دهیم. رئیس‌جمهور ترامپ قویاً معتقد است که این کشتار باید متوقف شود و این خون‌ریزی باید پایان یابد.»

جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، نیز در پاسخ به پرسش یک خبرنگار گفت که این توافق در پاریس «یک نقطه عطف بسیار، بسیار بزرگ» است.

در این بیانیه که از سوی رهبران فرانسه، آلمان، ایتالیا، پولند، اسپانیا، بریتانیا و دنمارک صادر شده، آمده است: «گرینلند متعلق به مردم آن است. تصمیم‌گیری در امور مربوط به دنمارک و گرینلند تنها به آنان مربوط می‌شود و بس.»

رهبران اروپایی همچنین گفتند که امنیت در منطقه قطب شمال باید به‌گونه جمعی و با همکاری متحدان ناتو، از جمله ایالات متحده، تأمین شود.

در بیانیه افزوده شده است: «ناتو به‌صراحت اعلام کرده که منطقه قطب شمال یک اولویت است و متحدان اروپایی در حال افزایش تلاش‌های خود هستند. ما و بسیاری از دیگر متحدان حضور، فعالیت‌ها و سرمایه‌گذاری‌های خود را افزایش داده‌ایم تا قطب شمال امن بماند و از بازدارندگی در برابر دشمنان اطمینان حاصل شود.»

ترامپ بارها گفته است که می‌خواهد گرینلند را به دست بگیرد و روز یکشنبه به مجله آتلانتیک گفت: «ما واقعا به گرینلند نیاز داریم، ما آن را برای دفاع نیاز داریم.»

عملیات نظامی ایالات متحده در پایان هفته که به دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا انجامید، نگرانی‌ها را در میان متحدان اروپایی ناتو دوباره تشدید کرده است؛ نگرانی از این‌که گرینلند ممکن است با سناریویی مشابه با ونزوئلا روبه‌رو شود.

گرینلند، بزرگ‌ترین جزیره جهان با جمعیتی حدود ۵۷ هزار نفر، عضو مستقل ناتو نیست، اما تحت پوشش عضویت دنمارک در این ائتلاف نظامی غربی قرار دارد.

موقعیت راهبردی این جزیره میان اروپا و امریکای شمالی، آن را به نقطه‌ حیاتی برای سیستم دفاع موشکی بالستیک ایالات متحده تبدیل کرده است. افزون بر این، منابع معدنی گرینلند با هدف واشنگتن برای کاهش وابستگی به صادرات چین هم‌راستا است.

ینس فریدریک نیلسن، نخست‌وزیر گرینلند، روز دوشنبه گفت که حکومت او به دنبال تقویت روابط با ایالات متحده است و شهروندان نباید نگران تصرف قریب‌الوقوع گرینلند توسط امریکا باشند.