شورای مقاومت نسبت به پیامدهای واگذاری سفارت افغانستان در دهلی‌نو به طالبان هشدار داد

این آوازخوان که در خارج از کشور زندگی می‌کند، روز شنبه اعلام کرد که ماموران طالبان حدود دو روز پیش این پرورشگاه را بسته‌اند. به گفته شفیق مرید، طالبان گفتند که هبت‌الله آخندزاده دستور بسته‌شدن تمامی پرورشگاه‌های خصوصی را صادر کرده است.

آقای مرید افزوده است که کودکان این پرورشگاه از این اقدام ناراحت بودند و بسیاری از آنان پس از انتقال به پرورشگاه‌های دولتی، به خانه‌های اقارب خود رفته‌اند. شفیق مرید همچنین نسبت به بیکار ماندن ۲۱ کارمند پرورشگاه خود ابراز نگرانی کرده است.

او گفت طالبان «کودکان تحت سرپرستی ما را به مراکز دولتی منتقل کردند. رایان چلدرن محل اقامت شبانه‌روزی برای دختران نبود، تنها پسران منتقل شدند. ما فوراً سرپرستان کودکان را مطلع کردیم و آنان نیز به آن مراکز مراجعه کرده و کودکان خود را تحویل گرفتند.»

او با تاکید حمایت از کودکان و خانواده‌های آنان، گفت: «پرورشگاه ما را بستند اما فکر، اندیشه و فعالیت‌های ما همچنان پابرجاست.»

طالبان در اسد سال ۱۴۰۲ اعلام کرده بود که ۵۴ پرورشگاه، به‌شمول ۳۰ پرورشگاه خصوصی در کشور فعالیت می‌کنند.

در جریان جنگ بیست‌ساله طالبان با حکومت پیشین، بسیاری از خانواده‌ها سرپرستان و نان‌آوران خود را از دست داده‌اند.

نگهداری کودکان بدون سرپرست در پرورشگاه‌های تحت مدیریت طالبان این نگرانی را ایجاد کرده است که این گروه ممکن است آنان را بر اساس ایدئولوژی خود تربیت کند.

پتونی تایشمن، رئیس موسسه ادغام اروپایی و موسس انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان گفت هدف از راه‌اندازی این کارزار افشای سرکوب سیستماتیک زنان و دختران در افغانستان و مطالبه اقدام عملی جامعه جهانی برای پایان دادن به آپارتاید جنسیتی است.

او افزود که جهان نباید در برابر وضعیت زنان و دختران افغانستان سکوت کند و جامعه جهانی باید هرچه زودتر در این زمینه اقدام کند.

انجمن هماهنگی زنان فعال افغانستان در یادداشتی در شبکه اینستاگرام با انتشار تصاویری از زنان شرکت‌کننده در این کارزار نوشت: «هر یک از این زنان از خطر آگاه بودند. هر یک می‌دانستند که دیده‌شدن می‌تواند جان‌شان را به خطر بیندازد اما سکوت را نپذیرفتند.»

در یکی از یادداشت‌های این نهاد آمده است که طی بیش از چهار سال حاکمیت طالبان، هیچ بهبودی در وضعیت زنان و دختران افغانستان حاصل نشده و به‌تدریج از زندگی عمومی حذف شده‌اند.

نهاد برگزارکننده این کارزار تاکید کرده است: «زمان در حال گذر است. یک نسل کامل از دختران در معرض آن هستند که بی‌سواد، منزوی و محروم از هرگونه آینده معنادار بزرگ شوند.»

این کارزار در شرایطی راه‌اندازی شده است که طالبان در بیش از چهار سال گذشته محدودیت‌های گسترده‌ای علیه کار و تحصیل دختران و زنان اعمال کرده و در این مدت هیچ‌گونه انعطافی برای کاهش این محدودیت‌ها نشان نداده است.

پناهجویان افغان پس از تکمیل مراحل قانونی، به مرکز اخراج اتباع خارجی شهر شانلی‌اورفا منتقل شدند.

روند بازداشت و اخراج پناهجویان افغان در شهرهای مختلف ترکیه همچنان ادامه دارد.

در اوایل ماه جدی سال جاری اداره مهاجرت ترکیه اعلام کرد که در یک‌سال گذشته بیش از ۱۵۲ هزار پناهجوی فاقد اسناد به‌شمول ۴۲ هزار افغان بازداشت شده‌اند.

طبق آمار این اداره، افغان‌ها در صدر فهرست پناهجویان بازداشت‌شده قرار دارند.

بیشترین بازداشتی‌ها در بلوچستان، اسلام‌آباد، خیبرپختونخوا، پنجاب و سند صورت گرفته است.

از میان آمار فوق، حدود ۹۰ درصد بازداشتی‌ها شامل مهاجرانی است که دارای کارت شهروندی افغان و یا فاقد اسناد بوده‌اند.

آمار سازمان ملل نشان می‌دهد که بازگشت افغان‌ها از طریق گذرگاه مرزی تورخم ۸ درصد افزایش یافته است.

پیشتر فدراسیون بین‌المللی صلیب سرخ نیز اعلام کرد که در سال ۲۰۲۵ بیش از ۵.۲ میلیون مهاجر افغان از کشورهای همسایه (ایران و پاکستان) اخراج شده‌اند؛ روندی که فشار مضاعف بر بحران‌های چندگانه افغانستان وارد کرده است.

داده‌های جمعیت هلال احمر افغانی نیز نشان می‌دهد که بیشترین ورود روزانه مهاجران افغان در نوامبر ۲۰۲۵ ثبت شده است.

سراج‌الدین حقانی همچنین وعده داد برای پدر این کودک فرصت شغلی فراهم شود و یک موتر تکسی در اختیار او قرار گیرد. او به محمد امیری ۱۵۰ هزار افغانی پول نقد و یک لپ‌تاپ نیز هدیه داد.

پیش‌تر حبیب‌الله آغا، وزیر معارف طالبان، نیز از این کودک ۹ ساله هراتی تقدیر کرده و توانایی‌های او را ستوده بود.

وزیر معارف طالبان به این کودک توصیه کرده است که تحصیلات خود را در داخل افغانستان ادامه دهد. براساس گزارش‌ها، محمد امیری در کنار علاقه‌مندی به علوم ریاضی، توانایی صحبت به هشت زبان را دارد.

این در حالی است که هم‌زمان با تقدیر مقام‌های طالبان از استعدادهای فردی مانند محمد امیری، آموزش دختران بالاتر از صنف ششم همچنان در افغانستان ممنوع است و میلیون‌ها دختر از حق آموزش محروم مانده‌اند.

به گفته نهادهای بین‌المللی، ادامه محدودیت‌ها بر آموزش دختران نه‌تنها آینده میلیون‌ها کودک دختر را تهدید می‌کند، بلکه توسعه علمی، اقتصادی و اجتماعی افغانستان را نیز با چالش جدی روبه‌رو ساخته است. این نهادها بارها از طالبان خواسته‌اند که ممنوعیت آموزش دختران را لغو کرده و زمینه آموزش برابر را برای همه کودکان فراهم کنند.