پانزده سال بدون دستاورد؛ اتهام کم‌کاری و انتقادها از کارکرد رئیس فدراسیون فوتبال ولایت غور

این ستاره جهانی کریکت روز یکشنبه پیش از دیدار افتتاحیه جام جهانی ۲۰ آووره، در پاسخ به این سوال که آیا دوست دارد افغانستان تیمی متشکل از زنان به رقابت‌ها بفرستد، گفت: «بله، قطعا.»

خان همچنین افزود که داشتن تیم زنان، از جمله شرایط و معیارهای شورای جهانی کریکت برای پذیرفتن افغانستان به‌عنوان عضو کامل نیز هست.

او افزود: «شورای جهانی کریکت و هیئت کریکت افغانستان بهتر می‌دانند، اما ما دوست داریم هر کسی را که از افغانستان نمایندگی می‌کند، روی صحنه ببینیم.»

راشد خان در ادامه گفت که حضور زنان در کریکت به تصمیم هیئت کریکت افغانستان و شورای جهانی کریکت بستگی دارد.

آقای خان تاکید کرد که او به عنوان بازیکن، اختیارات زیادی ندارد و تنها به چیزهایی می‌اندیشد که «قابل کنترول‌اند». او گفت: «ما در وضعیتی قرار داریم که واقعا نمی‌توانی چندان نقش داشته باشی. با این حال، بله، حمایت همیشه بوده است. اما در نهایت افراد قدرتمندتر تصمیم می‌گیرند.»

اظهارات آقای خان با واکنش تند فیروزه افغان، بازیکن تیم ملی کریکت زنان افغانستان که اکنون از فعالیت بازمانده، روبه‌رو شده است.

خانم افغان در یادداشتی در اینستاگرام نوشت شورای جهانی کریکت در سال ۲۰۱۷ به طور آگاهانه با اعطای عضویت کامل به افغانستان بدون داشتن یک تیم کریکت زنان، مقررات بین‌المللی خود را نقض کرد.

او این تصمیم را ضربه‌ای مستقیم و ویرانگر به کریکت زنان در افغانستان توصیف کرد و افزود: «سپس هیئت کریکت افغانستان از این ناکامی بهره‌برداری کرد و این روایت را تقویت بخشید که فقط تیم مردان شایسته این دستاوردها بوده و وجود یک تیم زنان غیرضروری است.»

خانم افغان در ادامه خطاب به راشد خان با اشاره با این اقدامات نوشت که با تصمیمی به این اندازه «بی‌پروا و آسیب‌زا»، نمی‌توان ادعا کرد که شورای جهانی کریکت و هیئت کریکت افغانستان «بهتر می‌دانند».

او افزود: «اگر واقعاً چنین بود، کریکت زنان افغانستان به حاشیه رانده و خاموش نمی‌شد. به‌صورت نظام‌مند نادیده گرفته نمی‌شد. افغانستان از قبل یک تیم کریکت زنان دارد.»

طالبان پس از بازگشت به قدرت، در کنار محدودیت‌های دیگر، زنان و دختران را از ورزش منع و تمام تیم‌های ملی زنان را منحل کرد.

پیش از این راشد خان از حق آموزش زنان و دختران افغانستان حمایت کرده است. با این حال، رابطه نسبتا گرم او با برخی از چهره‌ها و مقام‌های طالبان، بارها در شبکه‌های اجتماعی واکنش‌برانگیز شده است.

هیئت کریکت افغانستان در سال ۲۰۲۰ دارای ۲۵ بازیکن زن بود، اما پس از سقوط کابل، اکثر این بازیکنان اکنون در استرالیا، کانادا و بریتانیا در تبعید زندگی می‌کنند. شمار زیاد از اعضای تیم زنان کریکت افغانستان در شهرهای کانبرا و ملبورن مقیم شده‌اند و برای باشگاه‌های محلی بازی می‌کنند.

این تصمیم در حالی گرفته شده که پاکستان پیش از این، به‌دلیل تنش‌های ژئوپولیتیکی، قصد تحریم بازی برابر رقیب سنتی‌اش را داشت. با این حال، حکومت پاکستان روز دوشنبه با عقب‌نشینی از موضع قبلی، چراغ سبز برگزاری این مسابقه حساس را نشان داد.

دیدار تیم‌های هند و پاکستان همواره یکی از پرتماشاگرترین و حساس‌ترین مسابقات دنیای کریکت به‌شمار می‌رود و تقابل این دو تیم در جام جهانی بیست‌آوره، توجه میلیون‌ها هوادار را در سراسر جهان به خود جلب می‌کند. اکنون با تصمیم تازه اسلام‌آباد، مانعی برای برگزاری این بازی باقی نمانده و انتظار می‌رود این مسابقه طبق برنامه در سریلانکا برگزار شود.

فون آلمین ۲۴ ساله در بخش اسکی دان‌هیل مسابقه تیمی، تنها چهارمین زمان برتر را ثبت کرد؛ مسیری که دو روز پیش در رقابت انفرادی با اقتدار قهرمان شده بود. او پس از پایان کار خود، چشم‌انتظار عملکرد هم‌تیمی‌اش «تانگی نف» در بخش اسلالوم ماند.

نف ۲۹ ساله، که تاکنون هیچ‌گاه در رقابت‌های جام جهانی اسلالوم به قهرمانی نرسیده بود، نمایشی خیره‌کننده داشت و با عبور دقیق از ۶۷ دروازه، زمان مجموع ۲:۴۴.۰۴ دقیقه را برای تیم سوئیس ثبت کرد؛ رکوردی که هیچ تیمی نتوانست آن را بشکند.

در نهایت، فون آلمین و نف با اختلاف قاطع ۰.۹۹ ثانیه به مدال طلای تیمی رسیدند.

مسئولان برگزاری روز دوشنبه تأیید کردند که چندین ورزشکار، از جمله بریزی جانسون، قهرمان اسکی سرعت زنان از ایالات متحده، تنها دقایقی پس از مراسم اهدای مدال با مدال‌های ترک‌خورده و لب‌پریده روبه‌رو شده‌اند.

آندریا فرانچیزی، رییس عملیات بازی‌های میلان–کورتینا، در یک نشست خبری گفت: «ما کاملاً از این موضوع آگاه هستیم و تصاویر آن را دیده‌ایم. در حال بررسی دقیق هستیم تا مشخص شود مشکل دقیقاً از کجا ناشی شده است. به مدال‌ها توجه ویژه خواهیم داشت تا همه‌چیز بی‌نقص باشد؛ چون این یکی از مهم‌ترین بخش‌ها برای ورزشکاران است.»

بریزی جانسون پس از مراسم سکوی قهرمانی، مدال ترک‌خورده‌اش را به خبرنگاران نشان داد و گفت: «مدال سنگین است و شکسته. از خوشحالی بالا و پایین می‌پریدم که ناگهان افتاد و شکست.»

این مشکل تنها به جانسون محدود نبوده است. یوستوس اشتِرلو، ورزشکار اسکی بیاتلون‌ آلمانی، نیز مدال برنزش را ترک‌خورده روی زمین دید. همچنان اِبا اندرسون، ورزشکار اسکی صحرانوردی سویدنی، گفته است مدال نقره‌اش در مسابقه اسکیاتلون زنان پس از افتادن در برف، به دو بخش تقسیم شد. او ابراز امیدواری کرده است که برگزارکنندگان «برنامه جایگزین» برای مدال‌های شکسته داشته باشند.

به گفته یک منبع نزدیک به این موضوع، احتمال می‌رود مشکل از بند مدال‌ها باشد؛ بندی که طبق قانون به یک سیستم رهاشونده مجهز است. این سیستم در صورت واردشدن فشار زیاد، به‌طور خودکار باز می‌شود تا از خفگی ورزشکار جلوگیری کند.

مدال‌های المپیک میلان–کورتینا با طراحی خاصی ساخته شده‌اند و به شکل «دیسک‌های یخ» هستند که از دو نیمه تشکیل می‌شوند. این دو بخش از طریق نمادهای المپیک و پارالمپیک در مرکز به هم وصل شده‌اند. برگزارکنندگان می‌گویند این طراحی نماد ورزشکار و شبکه حمایتی پشت موفقیت او، شامل خانواده، تیم و مربیان است. هر مدال همچنین دو بافت متفاوت، یکی مات و دیگری صیقلی، دارد.

هس پیش‌تر گفته بود که درباره نمایندگی از امریکا در بازی‌های المپیک زمستانی میلانو–کورتینا احساسات متناقضی دارد.

کلویی کیم، قهرمان دو دوره المپیک در اسنوبورد هاف‌پایپ، روز دوشنبه در یک نشست خبری گفت: «من واقعاً به نمایندگی از ایالات متحده افتخار می‌کنم. امریکا به من و خانواده‌ام فرصت‌های زیادی داده است؛ اما باور دارم که ما اجازه داریم نظرمان را درباره آنچه می‌گذرد بیان کنیم. باید با عشق و شفقت پیش برویم.»

اظهارات کیم یک روز پس از آن مطرح شد که ترامپ در واکنش به سخنان هس، در شبکه اجتماعی «تروث سوشیال» نوشت اگر او چنین احساسی دارد، نباید برای تیم امریکا مسابقه می‌داد و حمایت از او دشوار است. این موضع‌گیری، موجی از بحث‌ها را در شبکه‌های اجتماعی و محافل ورزشی برانگیخت.

مدی ماسترو، هم‌تیمی کیم، نیز گفت ورزشکاران نباید نسبت به رویدادهای پیرامون‌شان بی‌تفاوت باشند. او افزود: «اتفاق‌های داخل کشور ناراحت‌کننده است. در عین حال، من کشوری را نمایندگی می‌کنم که ارزش‌های مهربانی و شفقت را با من شریک است و در زمان بی‌عدالتی کنار هم می‌ایستیم.»

در همین چارچوب، گاس کنورتی، دارنده مدال المپیک که در این بازی‌ها برای بریتانیا رقابت می‌کند، گفت پس از انتشار یک پیام ضد اداره مهاجرت و گمرک امریکا (ICE) با پیام‌های تهدیدآمیز روبه‌رو شده است. او تأکید کرد که می‌توان هم به امریکا افتخار کرد و هم خواهان بهترشدن آن بود.

ایلین گو، ورزشکار اسکی امریکایی‌الاصل که برای چین رقابت می‌کند، نیز از هانتر هس حمایت کرد و گفت تمرکز رسانه‌ها به «جنگی نابرابر» تبدیل شده و بهتر است توجه‌ها بر عملکرد ورزشی او باشد.

کمیته المپیک و پارالمپیک ایالات متحده (USOPC) با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که به‌طور مداوم فضاهای عمومی را رصد می‌کند، محتوای تهدیدآمیز را در صورت امکان حذف و موارد جدی را به نهادهای امنیتی ارجاع می‌دهد. این نهاد افزود: «هیچ ورزشکاری نباید در برابر چنین فشارهایی تنها بماند» و تأکید کرد منابع حمایتی سلامت روان و امنیت برای ورزشکاران تیم امریکا به‌صورت شبانه‌روزی در دسترس است.