سازمان حقوق بشری ههنگاو گزارش داد که جمهوری اسلامی حکم اعدام ۱۴ زندانی بهشمول سه شهروند افغانستان را اجرا کرده است.
به گفته این سازمان، دستگاه قضایی ایران قبلاً این سه زندانی افغان را به اتهامهای «قتل عمد و مواد مخدر» به اعدام محکوم کرده بود.
ههنگاو روز سهشنبه، ۲۱ دلو گزارش داد که این ۱۴ زندانی در زندانهای مختلف ایران اعدام شدهاند.
کریم نذری، اهل هرات، سیفالدین مهربان و نامی کسروی اهل بغلان، شهروندان افغانستان بودهاند که حکم اعدامشان اجرا شده است. آنها بامداد چهارشنبه و پنجشنبه، هشتم و نهم دلو، به دار آویخته شدند.
ههنگاو نوشت که تا زمان نشر این گزارش، خبر اعدام این زندانیان در رسانههای حکومتی بهویژه رسانههای مرتبط با قوه قضائیه جمهوری اسلامی منتشر نشده است.
پیش از این، سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرده بود که اعدام افغانها در این کشور پس از تسلط طالبان افزایش یافته است.
بر اساس گزارش ههنگاو، جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۲۵ دستکم ۱۸۵۸ نفر را اعدام کرد که در میان اعدامشدگان، ۸۵ زندانی افغان نیز حضور داشتند.
در سال ۲۰۲۴ نیز ایران دستکم ۸۰ شهروند افغانستان را اعدام کرده بود. آمارهای موجود نشان میدهد که اعدام افغانها در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ نسبت به ۲۰۲۳، سه برابر افزایش یافته است.
بنیاد مندیگک که در زمینه پژوهش در مورد اماکن تاریخی کار میکند، اعلام کرد که طالبان یک بنای تاریخی را نابود کرده که مرکز خزانه و نظام مالی دوران سلطنت احمدشاه درانی در قندهار بود.
بنیاد مندیگک این اقدام را از بین بردن حافظه تاریخی و بیاحترامی به میراث فرهنگی خوانده است.
در ویدیویی که بنیاد مندیگک منتشر کرده، دیده میشود که بلدوزر شهرداری طالبان در حال تخریب این ساختمان است.
سردار ولی، یکی از مسئولان بنیاد مندیگک، روز سهشنبه در شبکه اکس نوشت: «ویران کردن چنین بناهایی بدون پژوهش تاریخی، بدون اسناد و بدون احترام به میراث فرهنگی افغانستان، قربانی کردن تاریخ به نام توسعه است.»
همزمان، کریم خرم، وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ افغانستان، با انتقاد از این اقدام در اکس نوشت که «اهمیت چنین بناهایی بالاتر از طلا است.» او افزود: «چند روز پیش تصاویر خانه بازسازیشده احمدشاه بابا را دیدم و بسیار خوشحال شدم، اما امروز خبر تخریب یک ساختمان مهم از همان دوران را شنیدم که بسیار تاسفآور است.»
وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان به تاریخ ۱۶ جدی اعلام کرد که خانه احمدشاه ابدالی، بنیانگذار امپراطوری درانی را در قندهار با هزینه ۱۷.۵ میلیون افغانی بازسازی و به روی گردشگران بازگشایی کرده است. این وزارت گفت که این بنای تاریخی در ۱۷ ماه ترمیم شده است.
وزیر پیشین اطلاعات و فرهنگ تاکید کرد که تخریب چنین بناهایی در واقع تخریب تاریخ است و هیچ ملت زنده و آگاهی، ریشههای خود را بهدست خود قطع نمیکند.
به گفته بنیاد مندیگک، این ساختمان در مرکز شهر قندهار و در کنار مقام ولایت قرار داشته است.
این بنیاد پژوهشی از نهادهای علمی، فرهنگی و مسئولان طالبان در قندهار خواسته است که به جای نابودی این مکانها به بهانه «نقشهبرداری»، آن را حفظ، مرمت و مراقبت کنند.
مقامات طالبان تا کنون در باره این خبر واکنشی نشان ندادهاند.
پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، این گروه سیاستی را در پیش گرفته است که طی آن برخی اماکن تاریخی، فرهنگی و تفریحی تغییر کاربری یافته و عمدتاً برای اهداف اقتصادی مورد استفاده قرار میگیرند.
پیشتر مکانهایی مانند سینمای خیرخانه و سینما آریانا تخریب شده و به مراکز تجاری تبدیل شدهاند؛ اقدامی که نگرانیهای گستردهای درباره حفاظت از میراثهای فرهنگی و دسترسی عمومی مردم به فضاهای عمومی ایجاد کرده است.
همچنین به تاریخ ۲۱ جدی منابع به افغانستان اینترنشنال گزارش دادند که عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه طالبان، تپه باغبالای کابل را بهصورت قراردادی به حبیبالله زازی، یک بازرگان، برای ساخت تالار عروسی واگذار کرده است. منابع گفتند که برادر وزیر عدلیه طالبان نیز ۱۰ درصد سهم در این قرارداد دارد.
اسناد منتشر شده وزارت دادگستری امریکا نشان میدهد که سلطان احمد بن سلیم، رئیس شرکت «دیپیورلد»، یکی از شرکتهای طرف قرارداد طالبان، روابط شخصی و گستردهای با جفری اپستین، مجرم جنسی بدنام امریکایی داشته و درباره تجربههای جنسی خود با او مکاتبه کرده است.
تامس مسی، عضو مجلس نمایندگان امریکا، روز سهشنبه سلطان سلیم، رئیس این شرکت بزرگ لجستیکی اماراتی را متهم کرد که در ایمیلی به اپستین، «ویدیوی حاوی شکنجه» فرستاده است. آقای مسی مدعی شد که نسخه بدون سانسور ایمیلهای بن سلیم به اپستین را مشاهده کرده است.
بر بنیاد این ایمیل که مسی در حساب اکس خود منتشر کرد، اپستین در ۲۴ اپریل ۲۰۰۹ به بن سلیم نوشته بود: «کجا هستی؟ خوبی؟ من از ویدیوی شکنجه خوشم آمد.» سلیم یک روز بعد در پاسخ نوشت: «من در چین هستم و هفته دوم ماه می در امریکا خواهم بود.»
هفتهنامه نیوزویک که این گزارش را پوشش داده، نوشت که سلطان بن سلیم و شرکت دیپیورلد تاکنون به این اتهامات پاسخی ندادهاند.
نماینده شرکت دیپیورلد در ۱۶ قوس ۱۴۰۴ در دفتر عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی اداره طالبان، «سند شرطنامه سرمایهگذاری» را با وزارت مالیه امضا کرد. در آن مراسم، عبدالله عزام، رئیس دفتر ملا برادر گفت که این توافق زمینه توسعه بنادر و گذرگاههای تجاری افغانستان را فراهم میکند.
طبق قرارداد، شرکت دیپی ورلد متعهد شد بنادر حیرتان در شمال و تورخم در شرق کشور را مدرن کند. با وجود اهمیت این قراردادها، طالبان تاکنون درباره ابعاد و جزئیات حقوقی آن معلومات روشنی ارائه نکرده است. وزارت مالیه طالبان نیز هیچ اعلامیه رسمی در این باره منتشر نکرده و خبرها تنها از سوی دفتر معاون اقتصادی طالبان نشر شده است.
امضای قرارداد طالبان با شرکت دیپی ورلد
پس از انتشار روابط سلطان سلیم با اپستین، صندوق بازنشستگی کِبِک در کانادا اعلام کرد که سرمایهگذاری در پروژههای شرکت دیپی ورلد را متوقف میکند. این صندوق با ۳۶۶ میلیون دالر سرمایه، در چندین پروژه شرکت دیپی سرمایهگذاری کرده بود.
دایره بیپایان رسوایی اپستین
میلیونها صفحه ایمیل و اسناد نشان میدهد که شبکه ارتباطات جفری اپستین فراتر از مرزها بوده است. اگرچه تاکنون نامی از سیاستمداران یا سرمایهداران شناخته شده افغان در این دوسیهها دیده نشده، اما اپستین روابط بسیار نزدیکی با ثروتمندان خاورمیانه داشته است.
ایمیلهای وزارت عدلیه امریکا نشان میدهد که سلطان بن سلیم سالها پس از محکومیت اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم قاچاق جنسی و آزار کودکان، رابطه نزدیک خود را با او حفظ کرده بود. این مکاتبات تا کمتر از یک سال پیش از خودکشی اپستین در سال ۲۰۱۹ ادامه داشته است.
محتوای تکاندهنده ایمیلها
در ایمیلهای منتشر شده، بن سلیم زنانی اغلب تنفروش را برای اپستین توصیف میکند که به نظر میرسد با آنها رابطه داشته است. در جون ۲۰۱۳، او جزئیاتی مانند سن، وزن و قد یک فرد را برای اپستین شرح داده و در پیام دیگری نوشته است: «حالا میروم که یک زن روس جدید را روی قایقم امتحان کنم.»
او همچنین در دسامبر ۲۰۱۳ فهرست قیمت خدمات فحشا در توکیو را برای اپستین ارسال کرده بود.
جفری اپستین که در سال ۲۰۱۹ دوباره به اتهام قاچاق جنسی دختران نوجوان بازداشت شده بود، پیش از برگزاری محکمه در سلول زندان منهتن جان باخت. کالبدشکافی علت مرگ او را خودکشی اعلام کرد.
دادگاهی در بریتانیا يك پناهجوی افغان را به جرم آدمربایی و تجاوز به یک دختر ١٢ ساله در شهر نانيتون مجرم شناخت.
دادگاه گفت احمد ملاخيل، ٢٣ ساله، چهار ماه پس از ورودش به بریتانیا اين دختر را از پارک به يك کوچه خلوت برد و مرتكب «جرايم جنسى به شدت هولناك» شد.
هیئت منصفه دادگاه شهر وارویک بریتانیا روز سهشنبه، ۲۱ دلو اعلام کرد که بر بنیاد شواهد، این رویداد در ماه جولای سال گذشته رخ داده و آقای ملاخیل هنگام حمله و تجاوز به این کودک میخندیده است.
کریستینا مونتگمری، قاضی این پرونده گفت: «او بهطور قطع به حبس طولانی محکوم و پس از پایان دوره زندان، از بریتانیا اخراج خواهد شد.»
در این پرونده، یک شهروند ۲۴ ساله افغان دیگر نیز به عنوان متهم معرفی شده بود، اما در ادامه تحقیقات قضایی برائت حاصل کرد و بیگناه شناخته شد.
روزنامه دیلیمیل گزارش داد که ملاخیل از طریق کارتی که وزارت داخله بریتانیا به نام او صادر کرده بود، شناسایی و ردیابی شده است.
پولیس اعلام کرد که او پس از آن شناسایی شد که تصاویر دوربینهای مداربسته نشان داد وی قربانی را پس از ارتکاب جرم به یک فروشگاه کوچک برده و با همان کارت، نوشیدنی ردبول خریده است. به گفته پولیس، لحظاتی پس از ورود به فروشگاه، دختر فرصتی برای فرار یافته و از چنگ او گریخته است.
این پناهجو اتهام آدمربایی را رد کرده و مدعی شد که این رابطه با رضایت و به «درخواست» دختر بوده است. او گفت که تصور میکرد دختر ۱۹ ساله است. اما، دادگاه او را به آدمربایی، تجاوز و تعرض جنسی و ضبط تصاویر نامناسب از کودک متهم شناخت.
دختر قربانی در اظهارات ضبط شده ویدیویی گفت: «او لباسهایم را بیرون کرد. هیچ حرفی نمیزد و فقط میخندید. من اصرار داشتم که از من دور شود و میگفتم کودک هستم، اما او به کارش ادامه میداد.»
صندوق کودکان سازمان ملل روز سهشنبه اعلام کرد که جاپان ۶.۳ میلیون دالر را برای محو فلج کودکان و گسترش برنامههای واکسیناسیون در سراسر افغانستان اختصاص داده است.
به گفته یونیسف، این کمک مالی برنامههای واکسیناسیون را در تمام ولایتهای کشور تقویت خواهد کرد.
یونیسف امیدوارست که کمک مالی جدید به محو پولیو در افغانستان کمک کند. این نهاد در سال پیشرو میخواهد بیش از ۱۲ میلیون کودک زیر پنج سال را واکسین پولیو بزند.
کنیچی ماساموتو، سفیر جاپان در افغانستان گفت: «حکومت و مردم جاپان بهگونه قاطع به حمایت از محو پولیو در افغانستان متعهد اند.»
افغانستان و پاکستان تنها دو کشوری در جهان هستند که هنوز پولیو زندگی کودکان را در آنجا تهدید میکند. سازمانهای بهداشت نگران اند که تداوم این بیماری، جلو ریشهکنی فلج کودکان را در جهان بگیرد.
۹ مورد مثبت فلج کودکان در افغانستان در سال گذشته میلادی ثبت شده است. سازمان جهانی بهداشت در ماه عقرب امسال گفت با وجود کاهش موارد ابتلا به فلج کودکان در افغانستان، خطر انتقال ویروس در مناطق جنوبی هممرز با پاکستان بالا است.
علیرضا بیکدلی، سفیر ایران در کابل اعلام کرد که مانعی برای به رسمیت شناختن اداره طالبان وجود ندارد.
او افزود که گفتوگوها جریان دارد و تهران به زودی اداره طالبان را به رسمیت خواهد شناخت.
بیکدلی اظهار داشت که سطح روابط، حضور سفیران دو طرف در تهران و کابل، دادوستد تجاری و تمایل برای گسترش روابط، نشاندهنده نوعی به رسمیتشناسی است.
او در مصاحبه با تلویزیون طلوعنیوز که روز سهشنبه نشر شد، گفت: «در زمینه شناسایی، حتماً ابتکار خودمان را خواهیم داشت که همه شما آن را تحسین خواهید کرد. جمهوری اسلامی از موضوع شناسایی برای بالا بردن سطح روابط استفاده خواهد کرد.»
بیکدلی با اشاره به گسترش روابط تجاری و اقتصادی با اداره طالبان افزود که «به شرکای خوبی تبدیل شدهایم.»
او در پاسخ به پرسشی درباره سطح روابط اداره طالبان و جمهوری اسلامی گفت که تهران «با هیچ کشوری به اندازه افغانستان نزدیک نیست.»
سفیر ایران در بخشی از این مصاحبه نسبت به مداخله خارجی در افغانستان ابراز نگرانی کرد، اما در این زمینه توضیح بیشتری ارائه نداد.
پیش از این، مقامهای ایرانی از احتمال بازگشت نیروهای امریکایی به پایگاه بگرام و ایجاد پایگاه نظامی امریکا در افغانستان ابراز نگرانی کرده بودند.
در صورت شناسایی، ایران پس از روسیه دومین کشوری خواهد بود که اداره طالبان را به رسمیت میشناسد.