موفقیت مربی افغان در اروپا؛ آمنه محمدی، سند بین‌المللی مربیگری کیک‌بوکسینگ دریافت کرد

افغانستان که قرعه مسابقه را برده بود، ابتدا توپ‌اندازی کرد. افریقای جنوبی در ۲۰ آور با از دست دادن شش ویکت، ۱۸۷ دوش به دست آورد. در پاسخ، افغانستان با وجود داشتن فرصت عالی برای پیروزی، در آور ۱۹.۴ آخرین ویکت خود را از دست داد و با کسب ۱۸۷ دوش، بازی را به تساوی کشاند. رحمن‌الله گربز با ۸۴ دوش از ۴۲ توپ، ستاره بی‌چون‌وچرای افغانستان در این دیدار بود.

با مساوی شدن بازی، سرنوشت مسابقه به سوپرآور کشیده شد. در سوپرآور نخست، افغانستان ۱۷ دوش به دست آورد که ۱۶ دوش آن توسط عظمت‌الله عمرزی از پنج توپ به‌دست آمد. افریقای جنوبی نیز با از دست دادن یک ویکت، ۱۷ دوش کسب کرد تا بازی بار دیگر مساوی شود.

در سوپرآور دوم، افریقای جنوبی با استفاده از توپ‌اندازی عظمت‌الله عمرزی، ۲۳ دوش به دست آورد. در پاسخ، وقتی نوبت توپ‌زنی به افغانستان رسید، محمد نبی بدون امتیاز حذف شد و رحمن‌الله گربز که به جای او وارد بازی شده بود، با سه ضربه شش‌امتیازی درخشان ظاهر شد؛ اما در توپ چهارم که آخرین توپ هم بود، حذف شد تا افغانستان با تفاوت چهار دوش بازنده شود. در این دیدار، درخشش گربز به‌تنهایی برای پیروزی افغانستان کافی نبود.

در گروه چهارم، افریقای جنوبی و نیوزیلند با دو پیروزی و چهار امتیاز در صدر جدول قرار دارند. افغانستان با متحمل شدن دومین شکست پیاپی، تنها در صورتی شانس صعود خواهد داشت که یکی از تیم‌های افریقای جنوبی یا نیوزیلند هر دو بازی خود را ببازند.

برنامه بازی‌های باقی‌مانده افغانستان:

افغانستان – امارات متحده عربی
دوشنبه ۲۷ دلو ۱۴۰۴ –ساعت ۱۰:۰۰ قبل از ظهر
ورزشگاه آرون جایتلی، دهلی

افغانستان – کانادا
پنج‌شنبه ۳۰ دلو ۱۴۰۴ –ساعت ۶:۰۰ بعد از ظهر
ورزشگاه چیدامبارام، چینای

افغانستان قرعه مسابقه را برد و تصمیم گرفت ابتدا توپ‌اندازی کند. توپ‌اندازان افغانستان در این نیمه موفق شدند شش ویکت به دست آورند. عظمت‌الله عمرزی با گرفتن سه ویکت، بهترین توپ‌انداز افغانستان بود. راشد خان دو ویکت و فضل‌الحق فاروقی نیز یک ویکت به نام خود ثبت کردند.

در سوی دیگر، رایان رکلتون با کسب ۶۱ دوش، بهترین توپ‌زن تیم افریقای جنوبی در این دیدار بود و نقش مهمی در ثبت امتیاز تیمش ایفا کرد.

نیمه نخست این دیدار بدون گل مساوی به پایان رسید؛ اما وستهم که برای فرار از منطقه سقوط می‌جنگد، نیمه دوم را بهتر آغاز کرد و توماس سوچک پنج دقیقه پس از آغاز این نیمه، دروازه منچستریونایتد را باز کرد. این گل امیدواری هواداران میزبان را برای کسب سه امتیاز حیاتی افزایش داد و تا دقایق پایانی مسابقه نیز حفظ شد.

در حالی که بازی به ثانیه‌های پایانی وقت‌های تلف‌شده رسیده بود، بنجامین ششکو، مهاجم تعویضی منچستریونایتد، با یک ضربه هوشمندانه در دقیقه ۹۶، گل تساوی را به ثمر رساند و ورزشگاه را در سکوت فرو برد. این گل مانع از ثبت یک شکست تلخ برای شیاطین سرخ شد.

با این نتیجه، منچستریونایتد با ۴۵ امتیاز از ۲۶ بازی در رده چهارم جدول لیگ برتر باقی ماند و روند پیروزی‌های پیاپی این تیم پس از چهار بازی متوقف شد. وستهم نیز با ۲۴ امتیاز از همین تعداد بازی، در فاصله دو امتیازی منطقه امن جدول قرار گرفت و همچنان در خطر سقوط باقی ماند.

این نخستین امتیازی بود که منچستریونایتد در دوران سرمربی‌گری موقت مایکل کریک از دست داد؛ دیداری که با وجود نمایش نه‌چندان قانع‌کننده، با درخشش لحظه آخر ششکو، این تیم را از شکست نجات داد.

این چالش که با نام «The United Strand» شناخته می‌شود، داستان هواداری به نام «فرانک ایلت» است که تصمیم گرفت تا زمان کسب پنج پیروزی پیاپی توسط منچستریونایتد، موی خود را کوتاه نکند.

فرانک ایلت در ماه اکتوبر سال ۲۰۲۴ و در اوج نارضایتی از نتایج ناپایدار تیم محبوبش، این وعده را علنی کرد؛ وعده‌ای که در ابتدا بیشتر به شوخی شباهت داشت؛ اما به‌تدریج به یک جریان در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد.

او هرگز تصور نمی‌کرد که پس از گذشت بیش از شانزده ماه، هنوز هم پابند همان وعده باشد و میلیون‌ها نفر در سراسر جهان، سرنوشت موی او را دنبال کنند.

با ادامه ناکامی منچستریونایتد در ثبت پنج برد پیاپی، موی ایلت نیز بلندتر شد و به معیاری طنزآمیز برای سنجش وضعیت تیم بدل گشت. رسانه‌های داخلی و بین‌المللی بارها به این چالش پرداخته‌اند و آن را بازتابی از رنج مشترک هواداران منچستریونایتد در سال‌های اخیر دانسته‌اند.

خود ایلت در گفت‌وگو با اسکای اسپورتس گفته است که هدفش تنها ایجاد کمی شوخی و خنده در روزگار سخت هواداران بوده، نه تمسخر یا تخریب باشگاه.

با این حال، همه واکنش‌ها مثبت نبوده است. ایلت در سپتامبر ۲۰۲۵ و هنگام حضور در ورزشگاه اولدترافورد برای تماشای دیدار منچستریونایتد مقابل چلسی، مورد حمله یکی از هواداران قرار گرفت؛ اتفاقی که او آن را ناخواسته و دور از هدف اصلی این حرکت توصیف کرده است.

چالش این هوادار به‌صورت رسمی از پنجم اکتوبر ۲۰۲۴ آغاز شده و تاکنون دوران سه سرمربی مختلف منچستریونایتد – اریک تن‌هاخ، روبن آموریم و مایکل کریک – را پشت سر گذاشته است. تا تاریخ دهم فبروری ۲۰۲۶، این وعده دقیقاً ٤٩٣ روز دوام آورده است.

اکنون اما امید تازه‌ای شکل گرفته است. منچستریونایتد پس از پیروزی برابر تاتنهام، چهارمین برد پیاپی خود را ثبت کرده است. امشب همه امیدوار بودند که یونایتد پنجمین پیروزی متوالی خود را مقابل وستهم ثبت کند؛ اما اینگونه نشد. این هوادار باید هم‌چنان منتظر بماند، شاید تا سال‌های دیگر که پنج پیروزی پشت سر هم یونایتد از راه برسد.

آخرین باری که منچستریونایتد پنج مسابقه را پشت سر هم برد، به فبروری ۲۰۲۴ برمی‌گردد؛ جایی که این تیم در جام حذفی و لیگ برتر، برابر نیوپورت کانتی، ولوز، وستهم، استون ویلا و لوتون‌تاون به پیروزی رسید. از آن زمان تاکنون، این دستاورد به رؤیایی دست‌نیافتنی برای شیاطین سرخ بدل شده است.

نوریه، دختر سیزده‌ساله‌ در ولایت هلمند، به‌دلیل فقر و نبود سرپرست خانواده، ناچار شده بود با پوشیدن لباس پسرانه و استفاده از نام «نوراحمد» در یک رستوران کار کند. او گفته است که طی سه سال گذشته، با معاش ماهانه هفت هزار افغانی تلاش می‌کرده هزینه نان و زندگی خانواده خود را تأمین کند. با این حال، گفته می‌شود که طالبان او را به اتهام «پوشش پسرانه» بازداشت و زندانی کرده‌اند.

علی بلال در پیام ویدیویی خود با طرح پرسش‌هایی انتقادی گفته است:
«آیا وقتی یک خانواده مرد یا سرپرست ندارد، کسی درِ خانه‌شان را می‌زند و می‌گوید شما نان ندارید، بیایید نان ما را با شما تقسیم کنیم؟»
او افزوده است: «دختری که از جبر روزگار، ظرافت‌های دخترانه خود را کنار می‌گذارد، موهایش را کوتاه می‌کند و شرافتمندانه کار می‌کند تا بار خانواده‌اش را سبک سازد، جای او زندان نیست.»

این ورزشکار برجسته تأکید کرده است که کار و تحصیل نباید در هیچ سرزمینی برای دختران ممنوع باشد و از مخاطبان خود خواسته است راهی برای برقراری ارتباط با نوریه پیدا کنند. علی بلال تعهد سپرده که هر کاری از دستش برآید برای کمک به این کودک انجام خواهد داد و خواهان دانستن وضعیت و محل نگه‌داری او شده است.