«منم، کابلیوالا»؛ رمان جدید عتیق رحیمی در فرانسه منتشر شد
عتیق رحیمی، نویسنده و فیلمساز افغان-فرانسوی، رمان «منم، کابلیوالا»، اثر جدید خود را به زبان فرانسوی در پاریس منتشر کرد.
کتاب جدید آقای رحیمی با الهام از داستان «کابلیوالا» به قلم رابندرانات تاگور، نویسنده هندی برنده جایزه نوبل ادبیات، نگاشته شده است.
«منم، کابلیوالا» قصه یک مرد فیلمساز را روایت میکند که برای ساخت فیلمی با عنوان «کابلیوالا»، به شهر کلکته هند رفته است. با این حال، به دلیل اختلاف با تهیهکنندگان و دیگر چالشها، رویای او برای ساخت این فیلم شکست میخورد.
داستان کوتاه «کابلیوالا» که رابندرانات تاگور در سال ۱۸۹۲ منتشر کرد، درباره مردی به نام رحمت است که از کابل آمده و در شهر کلکته میوه خشک میفروشد. رحمت در هند با کودکی به نام مینی آشنا میشود که او را به یاد دختر خودش در کابل میاندازد. از همین رو، دلبستگی و رابطه پدرانه بسیار صمیمی میان آنها شکل میگیرد.
«منم، کابلیوالا»، رمان جدید عتیق رحیمی
آقای رحیمی در مورد این رمان در صفحه اینستاگرام خود نوشت که قهرمان داستان بهدلیل ناکامی در ساخت فیلم، خستگی و دوری بیش از حد از خانوادهاش در فرانسه، گرفتار ناامیدی عمیقی میشود و در کنار رود گنگا در کلکته، به پایان دادن زندگی خود میاندیشد.
در لحظهای سرنوشتساز میان مرگ و زندگی که فیلمساز میخواهد خود را به آب پرتاب کند، مردی سوار بر یک قایق از راه میرسد که شمایل او برای فیلمساز آشنا است: او رحمت است، شخصیت کابلیوالا از داستان تاگور که فیلمساز میخواست او را به تصویر بکشد.
از این جا به بعد، رحمت (کابلیوالای داستان تاگور) بدل به همزاد راوی رمان عتیق رحیمی میشود: «هر دو در تبعید، در سوگ، هر دو معلق میان گذشته و حال، میان واقعیت و داستان.»
رمان «منم، کابلیوالا» از سوی پیاوال، ناشر ادبی فرانسوی، چاپ شده است.
عتیق رحیمی پیش از این با انتشار کتابهای «خاک و خاکستر» در سال ۲۰۰۰ و «سنگ صبور» در سال ۲۰۰۷ مخاطبان زیادی در سطح جهان جذب کرده و جوایز معتبر از جمله جایزه ادبی گنکور را از آن خود کرده است.
شوکت میرضیایف، رئیسجمهور اوزبیکستان توافقنامه بینالمللی مطالعه امکانسنجی پروژه راهآهن ترانسافغان را امضا کرد.
این توافقنامه چارچوب کریدور حمل و نقل منطقهای میان افغانستان، اوزبیکستان و پاکستان را تعیین میکند.
رسانههای دولتی اوزبیکستان گزارش دادند که این توافقنامه چهارشنبه، ۲۲ دلو توسط شوکت میرضیایف، رئیسجمهور این کشور تصویب شده است. وزارت حمل و نقل اوزبیکستان به عنوان مرجع مسئول اجرای این توافقنامه تعیین شده است.
این توافقنامه مشترک زمینه مطالعه امکانسنجی فنی و اقتصادی راهآهنی را فراهم میکند که انتظار میرود نایبآباد اوزبیکستان را از مسیر افغانستان به گذرگاه خرلاچی پاکستان وصل کند.
پروژه خطآهن ترانسافغان یک کریدور حمل و نقل منطقهای است که آسیای مرکزی و جنوبی را وصل میکند.
رئیسجمهور اوزبیکستان به وزارت خارجه این کشور دستور داده است که پاکستان و افغانستان را از طی مراحل داخلی این پروژه توسط تاشکند، اطلاع دهد.
چارچوب این توافقنامه در جنوری سال گذشته توسط نمایندگان اوزبیکستان، افغانستان و پاکستان امضا شد. انتظار میرود مسیر برنامهریزی شده این راهآهن از ترمز، نایبآباد، میدانشهر، لوگر و خرلاچی عبور کند.
دفتر مشترک این کریدور حمل و نقل در اواسط سال ۲۰۲۳ تأسیس شد و تحت نظر اداره راهآهن اوزبیکستان در تاشکند فعالیت میکند.
پروژه راهآهن ترانسافغان نخستینبار در سال ۲۰۱۸ مطرح شد. این کریدور سالانه حدود ۲۰ میلیون تُن کالا را جابهجا خواهد کرد.
هزینه ساخت این خطآهن در سال نخست ۵ میلیارد دالر تخمین زده شد اما در سال ۲۰۲۳ نمایندگان سه کشور تخمین نهایی هزینه این پروژه را ۷ میلیارد دالر اعلام کردند.
جورجت گانیون، معاون نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در افغانستان، به مناسبت روز جهانی رادیو با خبرنگاران افغان ابراز همبستگی کرد.
او از استدیوی یک رادیوی محلی در کابل بازدید کرد و گفت که رادیو همچنان نقش کمنظیری در امر اطلاعرسانی در افغانستان دارد.
جورجت گانیون روز جمعه، ۲۴ دلو به مناسبت روز جهانی رادیو گفت که بیش از صد سال است که رادیو مردم افغانستان را آگاه ساخته، آموزش داده و در سراسر کشور میان مردم از زبانها و نسلهای مختلف پیوند برقرار کرده است.
براساس تصاویری که یوناما منتشر کرده است، خانم گانیون از رادیوهای مرسل و کلید بازدید کرده است.
جورجت گانیون در حال حاضر سرپرست دفتر نمایندگی سازمان ملل در افغانستان است. او افزود که اکنون رادیو منبع اصلی اطلاعات برای میلیونها افغان، به ویژه در جوامع روستایی است.
این مقام یوناما از تعهد کارکنان رادیوهای افغانستان در امر اطلاعرسانی قدردانی کرد. او خاطرنشان کرد رسانههای افغانستان بهرغم چالشهایی که روبهرو اند، همچنان با تعهد به کار خود ادامه دادهاند.
مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۲ به پیشنهاد یونسکو ۱۳ فبروری را به عنوان روز جهانی رادیو اعلام کرد. از این روز در سراسر جهان بهمنظور قدردانی از تلاشهای کارکنان رادیوها برای چرخش اطلاعات تجلیل میشود.
سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) امسال این روز را «رادیو و هوش مصنوعی» نامگذاری کرده است. یونسکو در بیانیه به مناسبت این روز نوشت اگر هوش مصنوعی به صورت اخلاقی و مسئولانه در امر اطلاعرسانی استفاده شود، میتواند اعتماد مخاطبان را افزایش دهد.
طالبان در افغانستان محدودیتهای گستردهای بر فعالیت رادیوها و دیگر رسانههای جمعی وضع کرده است. این گروه تاکنون چندین رادیوی محلی در ولایات مختلف را به دلیل پخش موسیقی، برنامههای تفریحی و آموزشی بسته است.
به دلیل منع نشر تصویر «زندهجان»، فعالیت رسانههای تصویری در ۲۴ ولایت متوقف شده و بسیاری از مردم برای دسترسی به اطلاعات به نشرات رادیوها متکیاند.
شماری از زنان بازرگان به افغانستان اینترنشنال خبر دادند که طالبان مانع ورود آنان به سومین نمایشگاه بینالمللی «صنعت ساختمان، عمران و بازسازی» شده است.
این نمایشگاه از ۲۳ دلو ماه جاری در کابل گشایش یافته و تا ۲۷ دلو ادامه دارد.
این زنان گفتند که پیشتر با پرداخت شش هزار افغانی غرفههایی را در این نمایشگاه اجاره کرده بودند، اما هنگام مراجعه برای شرکت در برنامه با ممانعت روبهرو شدند.
به گفته آنان، مأموران امر به معروف طالبان در ورودی محل نمایشگاه حضور دارند و اجازه ورود به زنان را نمیدهند.
یکی از بازرگانان زن گفته است که در ابتدا به آنان اطلاع داده شده بود که میتوانند در نمایشگاه شرکت کنند، اما بعداً از ورود زنان جلوگیری شد. او افزوده است که بسیاری از زنان تولیدکننده صنایع دستی برای فروش محصولات خود به چنین فرصتهایی وابستهاند، اما اکنون از حضور در این رویداد محروم شدهاند.
یک زن دیگر نیز گفته است با وجود پرداخت هزینه اجاره غرفه، در دو روز گذشته اجازه ورود نیافته است. به گفته او «زنان خارجی در نمایشگاه پذیرفته شدند، اما به زنان افغان اجازه ورود داده نشد.»
این نمایشگاه روز پنجشنبه، ۲۳ دلو، با حضور مقامهای طالبان، نمایندگان شرکتهای داخلی و هیئتهایی از چند کشور منطقه، از جمله ایران، در کابل افتتاح شد. مقامهای طالبان اعلام کردهاند که دهها شرکت داخلی و خارجی در این رویداد حضور دارند.
مقامهای طالبان تاکنون به طور رسمی درباره این گزارشها اظهار نظر نکردهاند.
سال گذشته نیز این نمایشگاه بدون حضور زنان در کابل برگزار شد.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، محدودیتهای گستردهای بر زنان در افغانستان اعمال شده است.
زنان از تحصیل در مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاهها محروم شدهاند و بسیاری از آنان حق کار در نهادهای دولتی و غیردولتی را از دست دادهاند. طالبان همچنین محدودیتهایی بر سفر بدون محرم و حضور زنان در اماکن عمومی از جمله پارکها و برخی مراکز تفریحی وضع کرده است.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، تمدید مأموریت تیم نظارت بر تحریمهای سازمان ملل را «اقدامی ناکام و بیاثر» خواند و از کشورهای غربی خواست در سیاست تحریمهای خود بازنگری کنند.
آقای مجاهد گفت که ادامه این رویکرد نتیجهای نخواهد داشت.
او در یک پیام صوتی به رسانهها، در مورد توسعه و امنیت روزافزون در افغانستان سخن زد و تأکید کرد که «پیشرفتها در افغانستان با تحریمها سازگار نیست.»
سخنگوی طالبان همچنین از موضع چین و روسیه در شورای امنیت قدردانی کرد و از کشورهای غربی خواست «تعامل سازنده» با افغانستان را در پیش بگیرند.
شورای امنیت سازمان ملل متحد روز پنجشنبه، ۲۳ دلو، مأموریت تیم نظارت بر تحریمهای مربوط به طالبان را برای یک سال دیگر تمدید کرد. این قطعنامه با رأی مثبت هر ۱۵ عضو شورا تصویب شد.
بر اساس این قطعنامه، تحریمهای موسوم به «رژیم ۱۹۸۸» علیه طالبان ادامه خواهد یافت.
این تحریمها شامل مسدود شدن داراییها، ممنوعیت سفر و تحریم تسلیحاتی افراد و نهادهای مرتبط با طالبان است. معافیت سفر برای شماری از رهبران طالبان نیز تمدید نشد.
پیشنویس این قطعنامه را ایالات متحده امریکا تهیه کرده بود. تیم نظارتی یادشده از کمیتهای حمایت میکند که مسئول اجرای و نظارت بر این تحریمها در ارتباط با افغانستان است.
طالبان تحریمهای بینالمللی را مانعی در برابر رشد اقتصادی افغانستان دانسته و خواستار لغو آنها شده است.
کشورهای غربی اما میگویند که ادامه این محدودیتها به عملکرد طالبان در زمینه حقوق بشر، تشکیل دولت فراگیر و مبارزه با تروریسم مرتبط است.
سباستین گورکا، معاون دستیار رئیسجمهور امریکا خواهان آزادی گروگانهای امریکایی از بند طالبان شد.
او تاکید کرد دونالد ترامپ به صراحت اعلام کرده که طالبان باید گروگانگیری را متوقف کند، در غیر آن عواقبی در انتظارشان خواهد بود.
سباستین گورکا روز جمعه ۲۴ دلو عکسی از گروگانهایی امریکایی را در حساب کاربری خود در اکس منتشر کرد.
او گفت: «تا زمانی که دنیس کویل و محمود حبیبی به خانه بازنگردند، آرام نخواهیم گرفت.»
نماینده امریکا در نشست شورای امنیت سازمان ملل گفته است که طالبان از بازداشتشدگان بهعنوان اهرم فشار استفاده میکند. تمی بروس تاکید کرد طالبان باید تمامی اشکال گروگانگیری و بازداشتها را متوقف کند.
به گفته خانم بروس، «طالبان در ازای رهایی امریکاییهایی که در حال حاضر در بازداشت هستند بهطور آشکار خواستار آزادی یک عامل القاعده بازداشتشده در گوانتانامو شدهاند.»
طبق گزارش، مقامهای امریکایی و طالبان طی ماههای گذشته بهطور محرمانه درباره آزادی زندانیان امریکایی در افغانستان گفتوگو کردند.
گفته شده طالبان خواستار آزادی فردی به نام محمد رحیم است که از سال ۲۰۰۸ در زندان گوانتانامو نگهداری میشود. این فرد به همکاری با اسامه بن لادن در شبکه القاعده متهم است.
امریکا بارها از طالبان خواسته که سرنوشت محمودشاه حبیبی، شهروند افغان-امریکایی و رئیس اداره هوانوردی ملکی پیشین افغانستان را مشخص کند. اما، طالبان بازداشت وی را رد کرده است.
ایالات متحده گفته برای دریافت معلوماتی که منجر به شناسایی محل و بازگشت سالم محمود شاه حبیبی شود، تا ۵ میلیون دالر جایزه پرداخت خواهد کرد.
اداره تحقیقات فدرال ایالات متحده (افبیآی) گفته است که حبیبی در سال ۲۰۲۲ در افغانستان و چند روز پس از کشته شدن ایمنالظواهری، رهبر القاعده بازداشت شده اما طالبان این ادعا را نمیپذیرد.
ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان گفته است که تنها دنیس والتر کویل و پالینسیس جکسون در بازداشت اداره طالبان است.
نمایندگان ایالات متحده امریکا طی یک سال گذشته چندین بار برای آزادی زندانیان امریکایی به افغانستان سفر کردند.