با گذشت بیش از یک شبانهروز از حمله مشترک امریکا و اسرائیل به ایران و کشته شدن علیخامنهای رهبر جمهوری اسلامی، طالبان سکوت کرده و واکنش رسمی نشان نداده است.
پیش از این سخنگوی طالبان گفته بود در صورت حمله احتمالی امریکا به ایران، آمادهاند تا در حد توان با مردم آن همکاری کنند.
حملات نظامی امریکا و اسرائیل به ایران، کشته شدن رهبر جمهوری اسلامی و پاسخ متقابل تهران به پایگاههای امریکایی در منطقه، موجی از واکنشهای جهانی را برانگیخته و نگرانیها درباره گسترش یک جنگ منطقهای را افزایش داده است.
در پی این تحولات، شورای امنیت سازمان ملل متحد نشست اضطراری برگزار کرد.
مواضع کشورها و نهادهای بینالمللی نشان میدهد جامعه جهانی در قبال این بحران به دو رویکرد اصلی تقسیم شده است. برخی کشورها از اقدام نظامی امریکا و اسرائیل حمایت کردهاند، در حالی که شماری دیگر آن را عامل بیثباتی در منطقه دانسته و خواستار بازگشت فوری به مسیر دیپلوماسی شدهاند.
روسیه خواستار توقف فوری حملات امریکا و اسرائیل شد و تأکید کرد که این بحران باید از راهحلهای سیاسی و دیپلوماتیک حلوفصل شود.
پاکستان نیز این حملات را «غیرموجه» خوانده و محکوم کرده است.
اندونیزیا پیشنهاد میانجیگری میان ایران و امریکا را مطرح کرده است.
کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، که برخی از پایگاههای نظامی امریکا در خاک آنها هدف حملات ایران قرار گرفته، این اقدامات را نقض حاکمیت ملی خود دانستهاند.
با وجود برخی اشتراکات ایدئولوژیک میان اداره طالبان و نظام جمهوری اسلامی ایران، از جمله تأکید بر قرائت خاصی از حکومت دینی و مخالفت با حضور نظامی غرب در منطقه، سکوت طالبان در قبال کشته شدن رهبر جمهوری اسلامی پرسشبرانگیز است.
