شاهدان و بازماندگان کمپ امید از صحنههای هولناک انفجار و آتشسوزی در این مرکز بازپروری معتادان، پس از حمله هوایی شبانه پاکستان بر شرق کابل، روایتهای تکاندهندهای روایت کردهاند.
طالبان اعلام کرده است که در پی این حمله پاکستان، دستکم ۴۰۰ نفر کشته شدهاند، اما پاکستان این روایت را رد کرده است.
حاجی فهیم، راننده آمبولانس، در گفتوگو با رویترز گفت زمانی که شبهنگام به محل رسید، با صحنهای فاجعهبار روبرو شد. او گفت: «همهچیز در حال سوختن بود و مردم در میان شعلههای آتش میسوختند.»
به گفته او، صبح روز بعد دوباره از او خواسته شد تا به محل بازگردد، زیرا هنوز شمار زیادی از اجساد زیر آوار باقی مانده بود.
این حمله حدود ساعت ۹ شب دوشنبه رخ داد و به گفته فهیم، تیمهای امدادی تا بعدازظهر سهشنبه همچنان در حال بیرون کشیدن قربانیان از زیر آوار بودند. یوناما با وجود آن که حمله مستقیم پاکستان به این مرکز را تایید نکرده، اما خاطرنشان ساخت که این کمپ از «حمله متاثر شده بود.»
حکومت پاکستان مدعی است که تنها تاسیسات نظامی طالبان را هدف قرار داده و هرگونه پیوند میان آتشسوزی در مرکز تداوی معتادان و حمله شب دوشنبه را رد میکند. حتی برخی منابع پاکستانی ادعا کردهاند که آتشسوزی در کمپ امید کار خود طالبان بوده است، ادعایی که تاکنون هیچ منبع مستقلی آن را تایید نکرده است.
حاجی فهیم در ادامه به رویترز گفت: «در حالی که برخی ساختمانها هنوز پابرجا بودند، بخش بزرگی از محوطه به ویرانهای سوخته و سیاهشده تبدیل شده بود. تختهای دوطبقه پس از فرو ریختن سقفها در فضای باز باقی مانده و پتوها، تشکها و کفشهای مریضان در سراسر محوطه پراکنده بود.»
او افزود که مریضان نجاتیافته با رنگهای پریده، لباسهای سبز یکدست و سرهای تراشیده، در گوشهای نشسته بودند.
عبدالمتین قانع، سخنگوی وزارت داخله طالبان، آمار تلفات را دستکم ۴۰۸ کشته و ۲۶۵ زخمی اعلام کرد.
شورای پناهندگان ناروی نیز تایید کرد که کارکنانش اجساد «تعداد زیادی» از قربانیان را مشاهده کردهاند. این نهاد افزود: «صبح سهشنبه از شفاخانه بازدید کردیم و با صدها غیرنظامی کشته و زخمی روبرو شدیم.»
روزنامه گاردین نیز در گزارشی به بازتاب روایتهای شاهدان عینی پرداخت. یوسف رحیم، یکی از مریضان، گفت که هنگام وقوع انفجار همه در داخل اتاقهای بستر بودند: «تخت من در گوشه بود و من از ناحیه پا و ران مجروح شدم. صحنه وحشتناکی بود. مریضان از تختهای شان میافتادند، فریاد میزدند و فرار میکردند، در حالی که آتش و دود تمام بخشها را فرا گرفته بود.»
او افزود که دود غلیظ سراسر شفاخانه را پر کرده بود و بسیاری از مجروحان در حالی که طلب کمک میکردند، روی زمین افتاده بودند.
محمد میا، کارمند بخش رادیولوژی، به گاردین گفت که بسیاری از مریضان در کانتینرهای بزرگ در محوطه زندگی میکردند و شمار اندکی از آنان جان سالم به در بردهاند: «هرجا که بمب اصابت کرد، کسی زنده نماند.»
در همین حال، سازمان ملل متحد خواستار انجام تحقیقات مستقل شده است. ثمین الخیطان، سخنگوی کمیساری عالی حقوق بشر، تاکید کرد که این رویداد باید بهصورت سریع، شفاف و مستقل بررسی شود و قربانیان و خانوادههای آنان حق دریافت غرامت دارند.
امید استانکزی، یکی از محافظان کمپ امید، به گاردین گفت که پیش از حمله صدای جت شنیده شد و سپس بمبها فرود آمدند و آتشسوزی آغاز شد.
این مرکز در سال ۲۰۱۶ در محل یک پایگاه پیشین ناتو تاسیس شده بود و علاوه بر درمان، آموزشهای حرفهای نیز به مریضان ارائه میکرد.
در سطح بینالمللی، هند این حمله را محکوم کرده و چین خواستار خویشتنداری طرفین شده است. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه سازمان ملل، نیز از تلفات غیرنظامیان ابراز نگرانی کرده و بر ضرورت رعایت قوانین بینالمللی و حفاظت از مراکز درمانی تاکید ورزید.
گاردین در پایان نوشت که با وجود شدت این درگیریها، تنش میان طالبان و پاکستان تا حد زیادی تحت شعاع تحولات دیگر منطقهای و جهانی، بهویژه جنگ امریکا و اسرائیل با ایران قرار گرفته است.
