دادگاه برای 'توهین' به مقامات طالبان مجازات شلاق و حبس تعیین کرد

ارغوان می‌گوید: «در این پنج سال، دردناک‌تر از محروم شدن از تمام حقوق، عادت کردن به مکتب نرفتن است.» او می‌گوید برای به دست آوردن آرزوهایی که طالبان از او گرفته است، مخفیانه می‌جنگد.

بسته شدن مکتب‌ها و دانشگاه‌ها یکی از سیاست‌های سرکوب و تبعیض علیه زنان و دختران افغان در اداره طالبان است. فعالان حقوق بشر با راه‌اندازی یک کارزار جهانی می‌گویند که طالبان آپارتاید جنسیتی را در افغانستان حکمفرما کرده‌اند. به این معنی که زنان به علت زن بودن از حقوق برابر با مردان مانند کار و آموزش محروم شده‌اند.

کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای از حکومت‌ها خواستند تا آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به‌عنوان بخشی از کنوانسیون پیشگیری و مجازات جرایم علیه بشریت به‌رسمیت بشناسند.

ارغوان که حدود پنج سال قبل دانش‌آموز صنف دهم مکتب بود و آرزوی رفتن به دانشگاه را در سر می‌پروراند، می‌گوید: «دیگر کسی با شوق نمی‌پرسد: مکتب‌ها چه زمانی باز می‌شود تا یونیفرم نو بخرم؟ قلم‌های رنگه تهیه کنم؟ کتاب‌هایم را با زرورق‌های رنگی بپوشانم؟ دوستان خود را در مکتب ببینم؟»

این دانش‌آموز از ازدواج اجباری برخی از دوستانش یاد می‌کند که پس از بسته شدن مکتب‌ها در افغانستان گسترش یافته است.

صندوق کودکان سازمان ملل هشدار داده است که ازدواج‌های اجباری و زیر سن دختران افزایش یافته است. ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل برای افغانستان، نیز گفته است که خانواده‌های افغان به‌دلیل فقر اقتصادی دختران را به ازدواج وامی‌دارند.

با این‌حال، ارغوان می‌گوید حاضر نشد به شرایطی که طالبان بر آن‌ها تحمیل کرده، تن بدهد. او با چند تن از دوستانش تصمیم گرفت مضمون‌های علوم طبیعی و ریاضی را در یک آموزشگاه خصوصی بخواند. اما طالبان دروازه این آموزشگاه‌ها را نیز به روی دختران بست.

طالبان به ارغوان و دیگر دختران می‌گوید که افغانستان تحت حاکمیت این گروه به زنان آموزش‌دیده نیازی ندارد و سواد ابتدایی برای دختران کافی است. برعکس، طالبان دختران را تشویق می‌کند که به جای مکتب‌ها به مدارس مذهبی بروند.

پس از به قدرت رسیدن طالبان، هم شمار مدارس دینی زیاد شده است و هم طلاب دختر. منتقدان نگران‌اند که سرمایه‌گذاری گسترده طالبان بر مدارس دینی، جامعه افغانستان را افراطی کند.

ارغوان هنوز هم به دنبال آخرین روزنه‌های آموزش است. او اکنون هنر تذهیب را فرا می‌گیرد و می‌گوید: «در جست‌وجوی راهی تازه، به دنیای هنر پناه بردم. ظرافت هنر تذهیب توجه‌ام را جلب کرد. این هنری است که صبر، دقت و عشق می‌طلبد.» ارغوان معتقد است که «هنر نه‌تنها بیان احساس، بلکه راهی برای بقاست.»

او علاوه بر هنر تذهیب، مهارت خیاطی را نیز آموخته است و به‌این ترتیب راهی هرچند باریک برای تامین مخارج خود پیدا کرده است.

آشنایی ارغوان با کتاب، او را به دنیای نویسندگی و خاطره‌نویسی کشانده است. او اکنون زیر نظر یک استاد ادبیات فارسی، نویسندگی را فرا می‌گیرد. او می‌گوید که می‌نویسد تا قصه‌های رنج و محرومیت زنان افغان فراموش نشود.

این پناهجویان پس از سقوط کابل به این اردوگاه منتقل شده بودند.

در اواخر ماه جدی سال گذشته، گرگوری میکس، عضو دموکرات مجلس نمایندگان امریکا اعلام کرد که حکومت امریکا کانگرس را از تصمیم خود برای تعطیلی اردوگاه السیلیه در قطر مطلع کرده است.

این اقدام با واکنش‌های متفاوت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها مواجه شده است. جین شاهین، عضو ارشد کمیته روابط خارجی مجلس سنای امریکا، هشدار داد که ایالات متحده با تعطیلی اردوگاه السیلیه در قطر، پناهجویان افغان را در دامان خطر و بی‌سرنوشتی رها می‌کند.

شبکه ان‌بی‌سی‌ نیوز روز یکشنبه (نهم حمل) گزارش داد که وزارت خارجه امریکا به برخی از ساکنان اردوگاه السیلیه پیشنهاد پول داده تا به افغانستان برگردند که می‌تواند خطر پی‌گرد، زندان و مرگ برای شماری از این پناهجویان، به‌ویژه اگر در ارتش افغانستان کار می‌کردند، به همراه داشته باشد.

محمد که سابقه خدمت با ارتش امریکا را دارد و خانواده‌اش یک‌ونیم سال در این اردوگاه زندگی کرده‌ است، می‌گوید به آنان پیشنهاد شده که در بدل دریافت یک هزار تا چهار هزار و ۵۰۰ دالر برای هر نفر، به افغانستان بازگردند.

او به ان‌بی‌سی نیوز گفت: «حتی اگر یک میلیون دالر هم بدهند، مهم نیست. من چگونه می‌توانم جان پدرم، برادرم یا خواهرم را با پول معامله کنم؟»

گزینه دیگری که حکومت ترامپ پیش روی پناهجویان ساکن اردوگاه گذاشته است، انتقال به یک کشور سوم است. با این که گزینه کشور سوم خطر را برای پناهجویان آسیب‌پذیر کمپ رفع می‌کند، اما هیچ تضمینی وجود ندارد که آن کشورها این پناهجویان را در بلندمدت به افغانستان بازنگردانند.

امریکا تاکنون هیچ کشوری را که حاضر به پذیرش این افراد باشد، به‌طور رسمی معرفی نکرده و می‌گوید هیچ‌کس به‌زور بازگردانده نمی‌شود.

یک سخنگوی وزارت خارجه امریکا به شبکه ان‌بی‌سی گفت که نگه‌داشتن این افراد در السیلیه به‌طور نامحدود «مناسب یا انسانی» نیست. به گفته او، انتقال ساکنان اردوگاه به کشورهای سوم «راه‌حلی مثبت» است که به آنان امکان می‌دهد در خارج از افغانستان زندگی جدیدی را آغاز کنند.

حکومت بایدن، رئیس جمهور پیشین، این پناهجویان را با وعده انتقال به امریکا به السیلیه آورد، اما حکومت ترامپ که با شعار کاهش پذیرش پناهجویان و اخراج گسترده آنان در انتخابات پیروز شد، از وعده انتقال پناهجویان افغان شانه خالی کرده است.

حامیان انتقال پناهجویان افغان به امریکا می‌گویند که اخراج ساکنان اردوگاه السیلیه آن‌ها را در معرض آزار و مرگ به دست طالبان قرار می‌دهد. در میان ساکنان اردوگاه، کماندوهای پیشین افغانستان، ترجمان‌ها، بستگان نظامیان و کهنه‌سربازان امریکایی و دیگر افرادی هستند که با ارتش امریکا در افغانستان همکاری داشته‌اند.

نمایندگی سیاسی سازمان ملل در افغانستان تایید کرد که طالبان نیروهای امنیتی و اعضای دولت پیشین افغانستان را آزار داده و به قتل رسانده است. طالبان این گزارش را رد کرده و بر عفو عمومی تاکید دارد. با این حال، این گروه انتقام‌گیری شخصی از نظامیان پیشین را رد نکرده است.

با آغاز جنگ در خاورمیانه، ساکنان السیلیه در وضعیت دشواری قرار گرفته‌اند. به گزارش ان‌بی‌سی، این اردوگاه در نزدیکی پایگاه هوایی نیروهای امریکایی در قطر قرار دارد که هدف حملات راکتی ایران قرار گرفته است.

در یک سال گذشته، موشک‌های ایران دو بار در نزدیکی این اردوگاه در قطر اصابت کرده است. افغان ایواک، سازمان حامی پناهجویان افغان اعلام کرد که در پی حمله راکتی ایران به قطر، سقف یکی از واحدهای مسکونی در کمپ السیلیه آسیب دیده است.

یکی از رانندگان به‌شرط حفظ هویت گفت: «موترهای ما مملو از بار است، مرز تورخم نیز بسته است و ما در بی‌سرنوشتی مطلق قرار داریم.»

او با انتقاد از رفتار خشونت‌آمیز پولیس پاکستان با رانندگان افغان گفت که پولیس این کشور به اسناد قانونی رانندگان افغان اعتنایی نمی‌کند. رانندگان افغان در خیبرپختونخوا هشدار داده‌اند که اگر به مشکلات‌شان رسیدگی نشود، «موترهای خود را به آتش خواهند کشید.»

از حدود یک ماه بدین‌سو، گذرگاه مرزی تورخم بر روی تردد مسافران و رانندگان افغان مسدود شده است که بر اثر آن ده‌ها خانواده و موتر باربری افغان در خاک پاکستان گیر افتاده و در بی‌سرنوشتی قرار گرفته‌اند.

روز گذشته شماری از مهاجران افغان با اشاره به وضعیت اسفبار خود در گذرگاه‌های مرزی به افغانستان اینترنشنال گفتند که از حدود یک ماه بدین‌سو، حدود ۲۰۰ خانواده افغان در مناطق خیبر و لندی‌کوتل گیر مانده‌اند.

هرچند پاکستان در ششم حمل سال جاری، پس از حدود یک ماه، گذرگاه تورخم را به‌روی بازگشت مهاجران باز کرد، اما پس از زخمی‌شدن یک سرباز، دوباره این گذرگاه را بست.

بازگشایی گذرگاه‌های مرزی در سایه تشدید تنش‌ها بین کابل و اسلام‌آباد در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

وزارت خارجه طالبان روز یکشنبه، نهم حمل در شبکه اکس نوشت که امیرخان متقی، سرپرست وزارت خارجه در دیدار با علیرضا بیکدلی، معاون سفیر ایران از «موضع مثبت» جمهوری اسلامی درباره تنش این گروه با پاکستان قدردانی کرده است.

محمدرضا بهرامی، مدیرکل بخش آسیای جنوبی وزارت خارجه ایران در میزان پارسال اعلام کرد که تهران آماده است برای حل تنش‌ها میان اداره طالبان و پاکستان میانجی‌گری کند. او خواهان ایجاد فضای اعتماد افغانستان و کشورهای همسایه شده بود.

متقی گفت که اداره طالبان خواستار حل اختلافات با پاکستان از طریق «گفت‌وگوی معنادار و واقعی» است. اما، تاکید کرد که در مذاکرات باید «خواسته‌های معقول» مطرح شود.

مقام‌های طالبان بارها گفته‌اند که خواسته‌های اسلام‌آباد به معنای این است که افغانستان امنیت پاکستان را تضمین کند. آن‌ها درخواست پاکستان برای اخراج تی‌تی‌پی از افغانستان را غیرمعقول توصیف کرده‌اند.

وزیر خارجه طالبان همچنین مبادلات تجاری میان افغانستان و ایران را رو به رشد خواند. سفیر ایران نیز همکاری‌های دوجانبه میان افغانستان و ایران، به‌ویژه در بخش تجارت را مثبت ارزیابی کرد.

دفتر مطبوعاتی والی طالبان در ننگرهار یکشنبه، نهم حمل در خبرنامه‌ای نوشت که در پی بارندگی‌های شدید و تغییر هوا صاعقه‌ به خانه فردی به نام گل‌بشر در این روستا اصابت کرده است.

همچنین، براثر باد و باران‌های شدید سه خانه مسکونی، در ولسوالی اچین فروریخته است که تلفاتی در پی نداشته است.

اداره رسیدگی به حوادث طالبان پیشتر اعلام کرده بود که در پی بارندگی‌ها و جاری‌شدن سیلاب‌ در یک‌شبانه‌روز گذشته در چندین ولایت، دست‌کم ۱۷ نفر جان باخته‌اند. همچنین، ۲۶ تن دیگر نیز در این رویدادها زخمی شده‌اند.

این اداره افزود که بارندگی‌های شدید یک‌شبانه‌روز گذشته سبب جاری شدن سیلاب در ولایت‌های بادغیس، سرپل، پروان، دایکندی، لوگر، میدان‌وردک، فراه، هرات، غور، سمنگان، فاریاب، جوزجان و لغمان شده است.