جرگه صلح با تاکید بر آتش‌بس از دیپلوماسی میان طالبان و اسلام‌آباد حمایت کرد

او گفت که لایحه «مقابله با حذف [حضور] زنان و دختران» در افغانستان، با حمایت نمایندگان هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه در کمیته روابط خارجی مجلس تصویب شده است.

اکنون این لایحه به صحن عمومی مجلس نمایندگان امریکا فرستاده شده است و در صورت تصویب نهایی، وزارت خارجه امریکا موظف خواهد شد گزارش‌های منظمی درباره وضعیت زنان افغانستان به کانگرس ارائه کرده و اقدامات متناسب با آن اتخاذ کند.

این طرح در ۲۶ مارچ (۶ حمل) در کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان تصویب شد.

برایان مست، رئیس کمیته روابط خارجی مجلس و از هم‌حزبی‌های دونالد ترامپ، گفت که این لایحه به پاسخ‌گو ساختن طالبان کمک می‌کند. او در این نشست افزود که پس از به قدرت رسیدن طالبان، رنج زنان و دختران افغان به‌طور مداوم افزایش یافته است.

این لایحه وزارت خارجه امریکا را موظف می‌کند تا ۱۸۰ روز پس از تصویب، گزارش مفصلی درباره این‌که آیا محدودیت‌های طالبان بر زنان افغان مصداق «جنایت علیه بشریت» است یا خیر، ارائه کند.

افزون بر آن، در چارچوب این طرح، مواردی چون شکنجه، نقض فاحش حقوق بشر و دیگر رفتارها و مجازات‌های غیرانسانی در حاکمیت طالبان که با کنوانسیون‌های بین‌المللی در تضاد است، مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

خانم کاملاگر ضمن تایید تصویب این طرح از سوی کمیته مجلس نمایندگان، تصاویری از خود با شماری از دختران دانشجوی افغان در صفحه اکس خود منتشر کرده و گفت: «مایه افتخار است که این لحظه را با دختران افغان که در ایالات متحده مشغول تحصیل هستند، آموزشی که طالبان از آنان دریغ کرد، شریک می‌کنم.»

رندی فاین، عضو دیگر کمیته روابط خارجی نیز طالبان را «رژیمی شرور و خشن» توصیف کرد و گفت که رفتار این گروه با زنان و دختران «نفرت‌انگیز» است.

او افزود که طالبان زیر نام دین، دختران را از رفتن به مکتب و دانشگاه منع کرده و محدودیت‌های شدید اجتماعی بر آنان وضع کرده‌اند.

مسیرهای منتهی به کامدیش و برگمتال پس از آن بسته شدند که نیروهای پاکستانی در امتداد این جاده‌ها بر موترها تیراندازی کردند.

وزارت امور داخله طالبان امروز سه‌شنبه، ۱۱ حمل، مصاحبه والی نورستان را در شبکه اجتماعی اکس منتشر کرده است.

والی نورستان گفت: «ما دو راه بدیل دیگر داریم. از پارون از طریق گذرگاه پپروک کندو می‌توان به ولسوالی کامدیش رفت. این راه را سال گذشته ساخته بودیم، اما برف آن را مسدود کرده بود. اکنون تیم‌ها در حال کار هستند تا این مسیر دوباره بازگشایی شود.»

زین‌العابدین عابد همچنین شایعات درباره تصرف بخشی از خاک افغانستان توسط نیروهای مرزی پاکستان را رد کرد.

او تاکید کرد: «به مردم اطمینان می‌دهم که حتی یک بلیست جایی از برگمتال و کامدیش را آن‌ها نگرفته‌اند. نه ما این اجازه را می‌دهیم و نه آن‌ها جرات چنین کاری را دارند. همه این‌ها تبلیغات است. این اظهارات کاملاً نادرست است و ما آن را رد می‌کنیم.»

والی طالبان افزود که در حال حاضر مسئولان و نیروهای طالبان در ولسوالی‌های برگمتال و کامدیش مستقر هستند.

قول اردوی ۲۰۱ خالد بن ولید طالبان در شرق افغانستان، روز ۷ حمل، شماری از خبرنگاران رسانه‌های داخلی را با چرخبال به ولسوالی برگمتال نورستان منتقل کرده بود.

وزارت امر به معروف نیز روز شنبه با نشر اعلامیه‌ای اعلام کرده بود که شماری از بزرگان قومی و باشندگان نورستان در کابل با خالد حنفی، سرپرست این وزارت، دیدار کرده و خواستار رسیدگی فوری به مشکلات‌شان، به‌ویژه بازگشایی راه‌ها، شده‌اند.

آنان شکایت کرده‌اند که با بسته شدن مسیرهای منتهی به ولسوالی‌های برگمتال و کامدیش از طریق ولسوالی ناری ولایت کنر، با کمبود مواد غذایی مواجه شده‌اند و بیماران با مشکلات جدی روبرو هستند.

او در مصاحبه با نیویارکر گفت طالبان افغان اکنون همان رفتاری را با پاکستان دارد که اسلام‌آباد سال‌ها با ایالات متحده داشت.

این پژوهشگر سیاسی افزود: «مشکل اساسی این است که طالبان پاکستانی که حملات علیه پاکستان انجام می‌دهد و طالبان افغان که پاکستان از آن حمایت می‌کرد، عمدتاً دو روی یک سکه هستند. آن‌ها ایدئولوژی یکسانی دارند.»

عقیل شاه گفت آن‌ها ساختار و رهبری متفاوتی دارند، «اما تی‌تی‌پی حالا محکم در افغانستان مستقر شده و طالبان افغانستان همان کاری را با پاکستان می‌کند که پاکستان با امریکایی‌ها می‌کرد؛ به تی‌تی‌پی پناهگاه می‌دهد.»

این کارشناس پاکستانی‌ افزود پس از خروج امریکا از افغانستان، پاکستان به بزرگ‌ترین هوادار جهانی طالبان تبدیل شد و در مجامع بین‌المللی تبلیغ می‌کرد که «شما باید این رژیم را بپذیرید. فراگیر خواهد بود...» اما حالا، به گفته این نویسنده، رویکرد دوگانه پاکستان درباره طالبان یعنی دانستن طالبان پاکستانی به عنوان «بد» و طالبان افغان به عنوان «خوب» برای نخستین بار کاملاً فروپاشیده است.

او ابراز داشت که حالا آن‌ها طالبان افغانستان را یک رژیم تروریستی می‌دانند و حتی از تغییر رژیم در افغانستان سخن می‌گویند.

عقیل شاه توضیح داد که تی‌تی‌پی از پناهگاه امن در افغانستان برای انجام حملات گسترده علیه پاکستان استفاده می‌کند؛ حملاتی که نه تنها در مناطق شمالی (خیبرپختونخوا و بلوچستان) بلکه در شهرهای بزرگ مانند اسلام‌آباد نیز رخ می‌دهد.

او این وضعیت را «کابوسی» برای امنیت ملی پاکستان توصیف کرد و تاکید کرد که ریشه آن در سیاست‌های خود پاکستان است.

او افزود: «سیاست قبلی پاکستان که «عمق استراتژیک» نامیده می‌شد، این بود که داشتن افغانستان با دولتی اسلام‌گرای دوست در حیاط خلوت پاکستان، نفوذ هند را کاهش می‌دهد، اما این سیاست به شدت وارونه شده و ضربه خورده است.»

این استاد علوم سیاسی با اشاره به گذشته گفت که پاکستان همیشه طالبان پاکستانی را مسئول حملات مرگبار در کشور می‌دانست، اما طالبان افغان را «خوب» تلقی می‌کرد؛ رویکردی که امریکایی‌ها را به شدت عصبانی می‌کرد.

او اضافه کرد: «حالا باورنکردنی است که آن‌ها چرخش کرده‌اند و پذیرفته‌اند که دو شاخه طالبان با هم متحد هستند.»

به گفته این استاد دانشگاه، طالبان افغانستان «هیچ تمایلی برای رها کردن متحدان استراتژیک خود ندارد» و به پاکستان پاسخ می‌دهد: «این مشکل خودت است. ما می‌توانیم مذاکرات را تسهیل کنیم، اما تی‌تی‌پی اینجا نیست. ما آن‌ها را پناه نمی‌دهیم.»

او تاکید کرد که این دقیقاً همان پاسخی است که پاکستان قبلاً به امریکایی‌ها می‌داد.

عقیل شاه در پایان این بخش از مصاحبه اشاره کرد که این چرخش پاکستان نسبت به طالبان افغانستان، نتیجه یک ارزیابی استراتژیک عمیق داخلی نبوده، بلکه بیشتر واکنشی به سیاست‌های ناکام قبلی است.

همزمان، این وزارتخانه بخشی از محدودیت‌های اعمال‌شده بر درخواست‌های پناهندگی را برای شهروندان کشورهای غیرپرخطر کاهش داده است.

این محدودیت‌ها و برخورد سخت‌گیرانه با پناهجویان افغان پس از حمله یک پناهجوی افغان به گارد ملی امریکا در ماه نوhمبر ۲۰۲۵ تشدید شد. رحمان‌الله لکنوال، یک عضو گارد ملی امریکا را در واشنگتن به قتل رساند و یک تن دیگر را زخمی کرد.

پس از این رویداد، حکومت دونالد ترامپ اقدامات گسترده‌ای را در برابر پناهجویان اعمال کرد که شامل توقف رسیدگی به درخواست‌های پناهندگی، بررسی مجدد پرونده‌های مهاجران افغان و محدودیت شدید بر برنامه ویزای ویژه مهاجران برای همکاران سابق نیروهای امریکایی شد.

بر اساس اعلام وزارت امنیت داخلی، فرآیند بررسی و ارزیابی امنیتی هیچ تغییری نکرده است.

یک سخنگوی این وزارت‌خانه تاکید کرده که «حداکثر سطح بررسی و ارزیابی امنیتی برای تمام اتباع خارجی بدون وقفه ادامه دارد».

در عین حال، اداره مهاجرت امریکا اعلام کرده که تعلیق بررسی درخواست‌های پناهندگی برای متقاضیان کشورهای غیرپرخطر برداشته شده است.

مقام‌های امریکایی می‌گویند این اقدام به حکومت اجازه می‌دهد منابع خود را بیشتر بر پرونده‌های شهروندان کشورهای پرخطر متمرکز کند.

افغانستان در کنار کشورهایی مانند مالی، نیجریه، یمن، سوریه، سومالیا و سیرالئون، در فهرست حدود ۳۹ کشوری قرار دارد که به قول مقام‌ها اطلاعات کافی و قابل اعتماد برای بررسی‌های امنیتی در پرونده‌های مهاجرتی به ایالات متحده ارائه نمی‌دهند.

حکومت امریکا همچنین هشدار داده که ضعف‌های موجود در بررسی‌های گذشته درخواست‌های اقامت دایم و شهروندی، خطرات جدی برای امنیت عمومی ایجاد کرده و حتی منجر به تایید پرونده‌هایی شده که نباید پذیرفته می‌شدند.

پس از این سیاست‌های دولت ترامپ، شرایط برای مهاجران افغان در امریکا به طور قابل توجهی سخت‌تر شده است. صدور گرین کارت برای بسیاری از پناهجویان متوقف یا تایید نشده باقی مانده، شماری از افراد بازداشت شده‌اند و در معرض اخراج قرار دارند.

هم‌زمان، هزاران همکار سابق نیروهای امریکایی و مترجمان افغان در بی‌سرنوشتی کامل به سر می‌برند. بسیاری از آن‌ها داخل افغانستان یا در کشورهای همسایه در خطر هستند و ده‌ها خانواده که در مراکز موقتی مانند دوحه منتظر انتقال بودند، اکنون در بلاتکلیفی طولانی‌مدت گیر مانده‌اند.

کارشناسان سازمان ملل روز سه‌شنبه، ۱۱ حمل، با نگرانی عمیق نسبت به محدودیت‌های فزاینده طالبان بر زنان شاغل، آن را «حمله مستقیم به حقوق زنان به‌ویژه حق اشتغال زنان» خوانده‌اند.

آنان همچنین استقرار نیروهای مسلح طالبان در دروازه‌های ورودی دفاتر سازمان ملل در افغانستان را «تکان‌دهنده» توصیف کردند.

طالبان از ماه سپتامبر سال گذشته ورود زنان کارمند در دفاتر سازمان ملل را ممنوع کرده است، اقدامی که به گفته کارشناسان سازمان ملل، وضعیت اجتماعی و اقتصادی زنان را وخیم‌تر ساخته است.

آنان در این بیانیه مشترک افزودند: «ادامه اجرای این ممنوعیت و محدودیت‌های گسترده‌تر برای زنان، غیرقابل قبول، نقض حقوق بین‌الملل و به‌شدت زیان‌بار برای آینده افغانستان است.»

کارشناسان سازمان ملل از تمامی نهادها و برنامه‌های سازمان ملل که در افغانستان فعالیت دارند خواستند تا موضعی مشترک، قوی و مبتنی بر اصول برعلیه این اقدام طالبان اتخاذ کنند.

آنان از دبیرکل سازمان ملل خواستند تا یک واکنش هماهنگ در سازمان ملل انجام داده و در عین حال از کشورهای عضو بخواهد فشارهای دیپلوماتیک پایدار برای لغو فوری این محدودیت‌ها اعمال کنند.

کارشناسان بر ضرورت حمایت و همبستگی با زنان افغان تاکید کرده و گفته‌اند: «ایستادن در کنار زنان افغان، از جمله کسانی که با سازمان ملل کار می‌کنند، برای حفظ اقدامات بشردوستانه، دفاع از حقوق بشر و حفاظت از آینده افغانستان حیاتی است.»