یونیسف: افغانستان تا ۴ سال دیگر با کمبود ۲۵ هزار آموزگار و کادر درمانی زن روبهرو خواهد شد
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل هشدار داد که با ادامه محدودیتهای طالبان، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ با کمبود ۲۵ هزار آموزگار و کادر درمانی زن روبهرو خواهد شد.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل هشدار داد که با ادامه محدودیتهای طالبان، افغانستان تا سال ۲۰۳۰ با کمبود ۲۵ هزار آموزگار و کادر درمانی زن روبهرو خواهد شد.
یونیسف گفت بحران کنونی در حال حاضر کودکان را از آموزش و خدمات درمانی محروم ساخته و اقتصاد افغانستان و خدمات اساسی وابسته به زنان متخصص را تضعیف کرده است.
این سازمان در گزارش تازهای که روز دوشنبه نشر شد، گفت سهم زنان در ادارههای دولتی افغانستان از ۲۱ درصد به ۱۷.۷ درصد میان سالهای ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ کاهش یافته است.
یونیسف بار دیگر اعلام کرد که بیش از یک میلیون دختر به دستور طالبان از آموزش منع شدهاند. ملل متحد هشدار داد که اگر این ممنوعیت تا سال ۲۰۳۰ ادامه یابد، بیش از دو میلیون دختر از آموزش فراتر از دوره ابتدایی محروم خواهند شد.
کاترین راسل، مدیر اجرایی یونیسف، گفت: «افغانستان توان از دست دادن آموزگاران آینده، نرسها، پزشکان، قابلهها و مددکاران اجتماعی را ندارد؛ کسانی که خدمات اساسی را حفظ میکنند. اگر دختران همچنان از آموزش محروم بمانند، این واقعیت رخ خواهد داد.»
او از طالبان خواست محدودیتها بر آموزش دختران را لغو کند و همچنین از جامعه جهانی خواستار متعهد ماندن به حق آموزش دختران افغان شد.
براساس بررسی یونیسف، تا سال ۲۰۳۰ افغانستان ممکن است تا ۲۰ هزار آموزگار زن و ۵۴۰۰ کارمند صحی زن را از دست بدهد.
این سازمان گفت بخش آموزش هماکنون اثرات این وضعیت را احساس میکند. شمار آموزگاران زن در آموزش ابتدایی بیش از ۹ درصد کاهش یافته و از نزدیک به ۷۳ هزار نفر در سال ۲۰۲۲ به حدود ۶۶ هزار نفر در سال ۲۰۲۴ رسیده است.
این کاهش، آموزش کودکان بهویژه دختران را تهدید میکند، زیرا حضور آموزگاران زن باعث میشود دختران بیشتر به مکتب بروند.
ملل متحد همچنین هشدار داد که کاهش شمار کارمندان صحی زن، دسترسی به خدمات صحی مادران، نوزادان و کودکان را مستقیماً کاهش خواهد داد و زنان و کودکان را با خطر بیشتری روبهرو میسازد.
بیش از هزار نفر از متحدان پیشین نیروهای امریکایی و اعضای خانوادههایشان، پس از فرار از افغانستان بیش از یک سال است که پشت حصار یک پایگاه متروک امریکایی در حاشیه دوحه، در بلاتکلیفی گیر ماندهاند.
همزمان با بالا گرفتن بحثها درباره طرح حکومت امریکا برای انتقال افغانها از قطر به جمهوری دموکراتیک کنگو، شماری از این پناهجویان در گفتوگو با خبرگزاری فرانسه از نگرانیها، ترس از بازگشت به افغانستان و آینده نامعلوم خود سخن گفتهاند.
رسولی، مترجم سابق نیروهای امریکایی در افغانستان که اکنون از ۱۹ ماه است در اردوگاه السيليه زندگی میکند گفت: «همه ما در اضطراب شدید زندگی میکنیم. احساس میکنیم در برزخ ماندهایم. نه تنها من و خانوادهام، بلکه همه کسانی که اینجا هستند.»
این اردوگاه در منطقهای بیابانی در حاشیه دوحه موقعیت دارد و پس از خروج امریکا از افغانستان در سال ۲۰۲۱ به محل انتقال و بررسی پرونده افغانهایی تبدیل شد که امیدوار بودند در امریکا اسکان مجدد یابند.
آنها میگویند در صورت بازگشت به افغانستان با خطرات احتمالی و تهدیدهای امنیتی روبهرو خواهند شد. روند بررسی پروندههای پناهجویان این کمپ اما پس از تصمیم دونالد ترامپ برای تعلیق پذیرش پناهندگان متوقف شده بود.
رسولی ۳۶ ساله افزود: «بازگشت به افغانستان برای ما امن نیست و گزینه روشن دیگری هم نداریم.» شبنم، زنی که پدرش با نیروهای امریکایی کار کرده بود گفت که ساکنان این اردوگاه هیچ اطلاع رسمی درباره انتقال به کنگو دریافت نکردهاند.
او اما تاکید کرده است که انتشار این خبر باعث «بلاتکلیفی و فشار روانی» در بین پناهندگان شده است. شبنم افزود: «نگرانی ما امنیت است. ما خواهان کشوری بهتر و امنتر هستیم تا بتوانیم زندگیمان را از نو بسازیم.»
محمود ۳۸ ساله، از همکاران سابق نیروهای امریکایی در افغانستان نیز از بیش از یک سال است با خانواده خود در این کمپ زندگی میکند. او گفت: «شایعات مختلفی چه درباره اسکان مجدد و چه درمورد تعطیلی اردوگاه منتشر شده است.»
طرح انتقال پناهجویان افغان به جمهوری دموکراتیک کنگو با واکنشهای گسترده چهرههای برجسته امریکایی و اعضای کانگرس این کشور نیز به همراه بوده است.
تاکنون امریکا تایید نکرده است که این پناهجویان را به کنگو خواهد فرستاد اما وزارت خارجه این کشور گفته که انتقال ساکنان این کمپ به کشور سوم میتواند امنیت و فرصت آغاز زندگی تازه را برای آنها فراهم کند.
طالبان نیز پس از رسانهای شدن این خبر از افغانهای مقیم قطر خواست تا «با اطمینان و آرامش خاطر» به افغانستان بازگردند.
