یک باشنده زابل می‌گوید طالبان مارکیت شخصی‌اش را غصب کرده است

به گفته آنان، از زمان توقف کمک‌های نهادهای امدادرسان، نه‌تنها دارو در مراکز بهداشتی این ولایت موجود نیست بلکه کمبود تجهیزات ابتدایی درمانی نیز به‌وضوح محسوس است.

به ادعای ساکنان، مسئولان بهداشتی طالبان از این وضعیت آگاهی دارند، اما با وجود این، ارائه خدمات ضروری به‌ویژه در بخش زایمان در شفاخانه‌ها و کلینیک‌های دولتی همچنان با اختلال جدی همراه است.

برخی منابع نیز هشدار می‌دهند که در پی نبود دارو و امکانات، شماری از زنان بیمار در جریان انتقال از ولسوالی‌ها به مرکز ولایت، جان خود را از دست می‌دهند؛ وضعیتی که نگرانی‌ها درباره پیامدهای انسانی این بحران را تشدید کرده است.

پس از درگیری‌ها بین طالبان و نیروهای پاکستانی و توقف واردات دارو از پاکستان، کمبود دارو در افغانستان تشدید شده و بیماران مزمن را تحت فشار قرار داده است.

پیشتر نور جلال جلالی، وزیر صحت عامه طالبان، نیز تایید کرد که افغانستان در تامین دارو با معضل جدی روبه‌رو شده است.

اول می برابر با یازدهم ثور مصادف است با روز جهانی گارگر. این روز درحالی فرا رسیده است که براساس گزارش اخیر ملل متحد، نرخ بیکاری در افغانستان به ۷۵ درصد رسیده و بیش از ۹۰ درصد جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند.

درحالی‌که طالبان از فراهم شدن زمینه کار به جوانان سخن می‌زند کاهش درآمد سرانه، افت تولید ناخالص داخلی و کاهش کمک‌های بشردوستانه، تصویر تیره‌ای از وضعیت اقتصادی افغانستان را ارائه می‌کند.

100%

جوانان در افغانستان از بی‌کاری ابراز نگرانی می‌کنند و مردم افغانستان از اوضاع بد اقتصادی به ستوه آمده‌اند. آنها خواستار فراهم شدن زمینه کار هستند.

فرزاد، جوانی از افغانستان می‌گوید که در این کشور کار ثابت و درآمد کافی وجود ندارد و بیشتر کارگران تنها برای زنده‌ماندن در شرایط دشوار و با دستمزد ناچیز کار می‌کنند.

رحمت‌الله پویا، دانشجویی از افغانستان گفت که کار در شرایط کنونی برای بسیاری از جوانان به یک آرزو تبدیل شده و نبود فرصت‌های شغلی پایدار، آینده نسل تحصیلکرده را با چالش جدی روبه‌رو کرده است.

او تاکید کرد که نبود عدالت در دسترسی به فرصت‌های شغلی، آینده کشور را با خطر مواجه می‌کند و منجر به مهاجرت گسترده جوانان می‌شود.

با تسلط دوباره طالبان بر افغانستان، بسیاری از جوانان شغل‌های خود را از دست داده و ناچار به ترک کشور شده‌اند. شماری از آنان در خارج از کشور به کارهای سخت و کم‌درآمد روی آورده‌اند‌.

100%

جاوید تاشه، تخنیک‌کار در فرانسه در صفحه خود در انستاگرام نوشته است که پس از بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، مسیر زندگی بسیاری از جوانان تغییر کرده و بخشی از آنان ناچار شده‌اند به کارگری در خارج از کشور روی بیاورند.

این جوان افزوده است که همچنان سرگرم مطالعه، نوشتن و پیگیری فعالیت‌های فرهنگی است هرچند که کار روزمره و شرایط دشوار مهاجرت بخش عمده‌ای از وقت و انرژی او را در بر گرفته است.

او نوشت: «خوب و بد این جهان شگفت‌انگیز روی شانه‌های ما زنان و مردان کارگر می‌چرخد و ما خود نهایتا در تمام ساز و برگ‌های جهان گم می‌شویم و تا بر حاصل زور و بازوی ما، اربابان ثروت اکت و ادا در بیاورند.»

یک جوان افغان دیگر از بریتانیا گفته است که کارگران، چه در داخل کشور و چه در غربت، بار اصلی اقتصاد و ساختن زندگی را بر دوش دارند.

طالبان روز کارگر و مناسبت‌های دیگری چون روز مادر، روز قانون اساسی، روز استقلال و هفته‌ شهید را از تقویم رسمی حذف کرده است.

به گفته این منابع، طالبان در ابتدا شماری از زنان ساکن این خانه را نیز بازداشت کرده و به آن‌ها گفته‌اند که به دلیل ارتباط و همکاری با فوزیه کوفی تحت پیگرد قرار گرفته‌اند.

گفته شده بستگان خانم کوفی از چهار روز به این طرف در بازداشت طالبان هستند.

فوزیه کوفی در سال‌های اخیر به‌طور مداوم درباره حقوق بشر، آزادی‌های سیاسی و اجتماعی و وضعیت زنان در افغانستان موضع‌گیری کرده و از طالبان انتقاد کرده است.

این اقدام در ادامه فشارهای طالبان بر منتقدان صورت گرفته است. پیش از این نیز خانه برخی دیگر از چهره‌های سیاسی، از جمله محمد محقق، مصادره شده بود.

به باور ناظران، این اقدامات بخشی از رویکرد تازه طالبان برای خاموش‌کردن صدای مخالفان است.

در روزهای اخیر برخی چهره‌های سیاسی، از جمله زنان، از فوزیه کوفی انتقاد کرده بودند که اعضای خانواده‌اش به کابل رفت‌وآمد می‌کنند.

افغانستان اینترنشنال تلاش کرد موضع خانم کوفی را در این زمینه بگیرد، اما موفق نشد.

منابع می‌گویند این رویداد روز جمعه، چهارم ثور در منطقه مفتح مشهد رخ داده است. براساس اطلاعات رسیده به افغانستان اینترنشنال، هنوز هویت مهاجمان و انگیزه آنان مشخص نشده است.

این منابع افزودند که عبدالستار جمالی و امرالدین رسولی، دو زخمی این رویداد، از ولایت غور هستند و برای نجات جان خود از طالبان به ایران پناه آورده بودند. افغانستان اینترنشنال نمی‌تواند این ادعاها را به‌طور مستقل تایید کند.

در ویدیویی که به افغانستان اینترنشنال رسیده، دیده می‌شود یکی از زخمیان از ناحیه گردن آسیب دیده است.

منابع همچنین می‌گویند وضعیت یکی از زخمیان وخیم است. تاکنون مقام‌های جمهوری اسلامی ایران در این باره اظهار نظر نکرده‌اند.

براساس اطلاعات رسیده، یکی از مهاجمان از محل فرار کرده است.

هدف قرار گرفتن مهاجران افغان در ایران بی پیشینه نیست. در حوت سال گذشته نیز نماینده غور در پارلمان پیشین افغانستان هدف حمله مسلحانه قرار گرفته و زخمی شده بود.

در جدی همان سال جنرال سریع نیز در تهران ترور شد. او از فرماندهان شناخته‌شده ضد طالبان بود که پس از سقوط کابل نیز از مخالفت با این گروه دست بر نداشت.

در مورد شهروندان افغان، از ۶۴۶۲ درخواست پناهندگی، ۱۲۳ نفر (معادل ۱.۹ درصد) به افغانستان بازگردانده شده‌اند.

مقام‌های وزارت داخله بریتانیا تأکید کرده‌اند که این ارقام شامل کسانی نیز می‌شود که درخواست اولیه‌شان رد شده، اما هنوز در مراحل استیناف و اعتراض حقوقی قرار دارند و بنابراین فعلاً امکان اخراج‌شان وجود ندارد.

این روند ناکارآمد تنها به افغان‌ها محدود نیست. از میان ۱۰۶۳۸ متقاضی پاکستانی، فقط ۴۵۰ نفر (حدود ۴.۲ درصد) اخراج شده‌اند. از ۷۴۱۹ متقاضی ایرانی نیز تنها ۸۲ نفر بازگردانده شده‌اند و از ۸۹۴۸ درخواست پناهندگی اریتره‌ای‌ها، فقط ۶۴ نفر اخراج گردیده‌اند.

روزنامه تلگراف در تحلیلی نوشت که میزان پایین اخراج، منجر به ماندن هزاران مهاجر در بریتانیا شده که درخواست رد شده و آن‌ها در اقامتگاه‌های دولتی، از جمله هتل‌ها و خانه‌های اشتراکی، اسکان داده است.

واکنش محافظه‌کاران: سیاست مهاجرتی «جذب‌کننده» است

نیل اوبراین، نماینده محافظه‌کار و وزیر سایه، با انتقاد از این وضعیت گفت که افزایش بی‌سابقه درخواست‌های پناهندگی به این دلیل است که مهاجران باور دارند با رسیدن به خاک بریتانیا، به نوعی اجازه اقامت خواهند گرفت. او افزود که بسیاری از متقاضیان حتی پس از رد درخواست اولیه، بارها درخواست جدید می‌دهند یا از طریق استیناف‌های طولانی، اقامت دریافت می‌کنند.

او تأکید کرد که حتی در مواردی که درخواست نهایی رد می‌شود، شمار زیادی از مهاجران ناپدید شده و از سیستم خارج می‌شوند و در نتیجه، تعداد واقعی کسانی که به کشورهای‌شان بازگردانده می‌شوند «بسیار ناچیز» است.

جان واین، بازرس پیشین مرزی بریتانیا نیز از دولت خواسته است تا در برابر کشورهایی مانند پاکستان، هند و بنگلادش که در مجموع نزدیک به ۲۵ هزار درخواست پناهندگی داشته‌اند، سیاست سخت‌گیرانه‌تری اتخاذ کند.

توافق جدید با فرانسه برای کنترول مرز

وزارت داخله بریتانیا اوایل ماه جاری از امضای توافق سه‌ساله با فرانسه خبر داد. طبق این توافق، لندن ۶۶۲ میلیون پوند برای تقویت گشت‌های ساحلی فرانسه پرداخت خواهد کرد تا جلوی عبور مهاجران از کانال مانش گرفته شود.

از این مبلغ، ۵۰۱ میلیون پوند برای تأمین هزینه واحدهای پولیس و فعالیت‌های اجرایی اختصاص یافته و ۱۶۰ میلیون پوند دیگر مشروط به موفقیت طرح در کاهش عبور مهاجران پرداخت می‌شود. با این حال، اگر طرح ناکام بماند، پرداخت بخش اضافی پس از یک سال متوقف خواهد شد.

یک سخنگوی وزارت داخله بریتانیا اعلام کرد که تعداد افرادی که در انتظار تصمیم اولیه درباره درخواست پناهندگی هستند، تا پایان دسامبر ۲۰۲۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۸ درصد کاهش یافته است.

او افزود که از زمان انتخابات ۲۰۲۴، نزدیک به ۶۰ هزار مهاجر غیرقانونی و مجرم خارجی اخراج شده‌اند که این رقم نسبت به ۱۹ ماه پیش از آن تقریباً یک سوم افزایش داشته است.

حکومت بریتانیا همچنین اقدامات تنبیهی از جمله جریمه ویزایی یا حتی ممنوعیت صدور ویزا را علیه کشورهایی که در بازگرداندن شهروندان‌شان همکاری نمی‌کنند، در نظر گرفته است.

وزارت داخله بریتانیا در حال اصلاح قوانین مربوط به حقوق بشر است تا جلوی سوءاستفاده از درخواست‌های حقوقی «بی‌اساس» برای به تأخیر انداختن اخراج گرفته شود.

این آمار در حالی منتشر می‌شود که هزاران پناهجوی افغان همچنان در بریتانیا در بلاتکلیفی به سر می‌برند و روند بازگرداندن آن‌ها به کشورشان که تحت کنترول طالبان است، با چالش‌های جدی مواجه است.