او در یادداشتی در رسانه آلمانی «فرانکفورتر روندشاو» نوشت که حکومت آلمان برای فراهمکردن زمینه اخراج مهاجران به افغانستان، به تعامل با طالبان روی آورده است. به گفته او، این اقدام بیشتر تحت تاثیر فشارهای سیاسی داخلی و گفتمان ضدمهاجران انجام شده است.
خانم نویمن گفت تمرکز اصلی حکومت آلمان بر این است که چه تعداد مهاجر افغان را با چه سرعت و تحت چه شرایطی میتوان اخراج کرد، در حالی که پیامدهای امنیتی و انسانی این تصمیم کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
او هشدار داد که بسیاری از افغانهایی که از اروپا اخراج میشوند، پس از بازگشت با فقر شدید، بیکاری، نبود خدمات دولتی و آیندهای نامعلوم روبهرو خواهند شد.
به گفته این نماینده پارلمان اروپا، افغانستان یکی از فقیرترین کشورهای جهان است و بخش بزرگی از جمعیت آن حتی به ابتداییترین امکانات زندگی دسترسی ندارند. او افزود در چنین شرایطی، شبکههای مذهبی و مدارس دینی که برخی از آنها تحت نفوذ طالبان قرار دارند، خلای ناشی از ضعف حکومت موثر را پر میکنند.
نویمان تاکید کرد که پیوستن بسیاری از جوانان بازگشته به این شبکههای افراطی، بیشتر از سر نیاز و برای بقا است تا باور ایدئولوژیک.
او با اشاره به تجربه ایران گفت حکومتهای اقتدارگرا معمولاً با جذب اقشار محروم و ارائه حمایتهای اقتصادی و اجتماعی، وفاداری سیاسی ایجاد میکنند؛ الگویی که به گفته او طالبان نیز میتواند از آن بهره ببرد.
این سیاستمدار آلمانی هشدار داد که بازگرداندن مهاجران بدون فراهمکردن چشمانداز روشن برای زندگی آنان، بهطور مستقیم به تقویت ساختارهای حامی طالبان منجر میشود.
او افزود که این روند تنها بر افغانستان تاثیر نمیگذارد، بلکه میتواند در درازمدت امنیت اروپا، از جمله آلمان، را نیز تهدید کند. زیرا، گروههای افراطی و شبکههای تندرو از چنین شرایطی برای جذب نیرو استفاده میکنند.
نویمن در پایان، حکومت آلمان را متهم کرد که تحت تاثیر فشارهای حزب راستگرای «آلترناتیف برای آلمان» به سمت سیاستهای «کوتاهبینانه» در قبال مهاجران حرکت کرده است.
او تاکید کرد که امنیت و سیاست مهاجرتی باید در کنار هم دیده شوند و اخراج مهاجران بدون درنظرگرفتن وضعیت افغانستان، نهتنها بحران را حل نمیکند، بلکه میتواند به بیثباتی بیشتر منجر شود.