ترکیه حدود ۶۵ درصد از پهپادهای مسلح جهان را تأمین میکند و یکی از صادرکنندگان بزرگ این تسلیحات کاربردی است.
این کشور همچنین در حال تولید یا برنامهریزی برای تولید ناوهای جنگی، یک کشتی هواپیمابر، سامانههای دفاع هوایی و موترهای زرهی است. اندونیزیا سال گذشته اعلام کرد که ۴۸ جنگنده ترکی را که در حال توسعه است، خریداری خواهد کرد.
دو دهه سرمایهگذاری دولتی، ترکیه را به یک صادرکننده بزرگ پهپاد و دیگر تجهیزات نظامی تبدیل کرده است و این عضو ناتو اکنون در تلاش است از این شتاب استفاده کند؛ این در حالیست که غرب در حال بازسازی توان نظامی خود است و ائتلافهای امنیتی در حال تغییر شکل هستند.
ترکیه که زمانی بهشدت وابسته به تولیدکنندگان خارجی سلاح بود، اکنون نزدیک به ۴۰ کشور، عمدتا در خلیج فارس، آفریقا، آسیا و بخشهایی از اروپا را با تسلیحاتی تأمین میکند که از نظر بسیاری از خریداران، ارزانتر، سریعتر در دسترس و قابل تطبیقتر از گزینههای دیگرند.
در حالیکه کشورهای اروپایی پس از حمله روسیه به اوکراین در حال بازنگری در وابستگیهای امنیتی خود هستند و درباره دوام تضمینهای ایالات متحده تردید دارند، بسیاری از متحدان ناتو اکنون ترکیه را نه تنها بهعنوان یک قدرت نظامی در جناح جنوبشرقی این ائتلاف، بلکه بهعنوان یک شریک صنعتی بالقوه میبینند.
ترکیه امیدوار است میزبانی از رئیسجمهور ایالات متحده و دیگر رهبران ناتو در نشست ۷ و ۸ جولای، به گسترش فروش تسلیحات و تولید مشترک در بازارهای غربی، بهویژه اتحادیه اروپا کمک کند.
مقامهای ترکیه میگویند صنعت دفاعی یکی از محورهای اصلی نشست ناتو در انقره خواهد بود. دبیرکل ناتو گفته است که یک مجمع برنامهریزیشده در این نشست، گستردهترین نشست صنعتی ناتو تا کنون خواهد بود.
ترکیه قصد دارد صادرات دفاعی خود را در دو سال دو برابر کند؛ هدفی که به گفته نهاد دفاعی این کشور میتواند درآمدهای مهمی ایجاد کند.
ترکیه که میان دو بحران بزرگ اوکراین در شمال و ایران در جنوبشرق قرار دارد، از نظر امنیتی نیز با چالشهایی روبهرو است؛ بهویژه در بخشهایی مانند دفاع هوایی، موتورهای جت و تانک که میتواند از طریق توافقهای تجاری و فناوری تقویت شود.
یک پژوهشگر ارشد مؤسسه هادسن به رویترز گفته است صنعت دفاعی ترکیه با صادرات سیستمهای پیشرفته، بهویژه پهپادها، یک جهش بزرگ داشته است.
او افزوده است جنگ اوکراین نشان داد که جنگ مدرن تنها به تجهیزات پیشرفته وابسته نیست، بلکه به عمق صنعتی و پایداری تولید نیز نیاز دارد؛ حوزههایی که ترکیه در آن اعتبار کسب کرده است.
با این حال، این جاهطلبیها برای ترکیه با خطرات سیاسی و اعتباری نیز همراه است. ماه گذشته، این کشور نمونه اولیه یک راکت بالستیک قارهپیما را در یک نمایشگاه دفاعی در استانبول معرفی کرد که با انتقاد برخی کارشناسان درباره امکانپذیری و پیام سیاسی آن روبهرو شد، بهویژه پس از آنکه یک ویدیوی تبلیغاتی، پرتاب فرضی آن را به سمت امریکای شمالی نشان میداد.
بر اساس گزارش مؤسسه پژوهش صلح استکهلم، هزینههای نظامی جهان از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ حدود ۲۴ درصد افزایش یافته و به نزدیک ۲.۹ تریلیون دالر رسیده است.
در همین دوره، نهاد دفاعی ترکیه تعداد پروژههای تحقیق و توسعه را دو برابر کرده و به بیش از ۱۴۰۰ پروژه رسانده است.