گزارشگر سازمان ملل می‌گوید نگران سرکوب زنان در هرات است

منابع محلی در هرات به افغانستان اینترنشنال گفتند که ماموران امر به معروف روز سه‌شنبه به شماری از مکاتب دخترانه در این ولایت مراجعه کرده و دستوراتی تازه درباره پوشش دانش‌آموزان داده‌اند.
آنها به مسئولان مکاتب گفتند که دختران در صنوف چهارم، پنجم و ششم، مکلف به پوشیدن چادر نماز اند.

منابع افزودند که این دستور شامل دختران کم‌سن، از جمله کودکان هفت تا هشت‌ساله نیز می‌شود و در برخی مکاتب به مدیران هشدار داده شده است که اجرای این دستور الزامی است.

یک منبع دیگر به افغانستان اینترنشنال گفت که ماموران طالبان در یکی از مکاتب دخترانه، قد شماری از دانش‌آموزان را اندازه‌گیری کرده و به دخترانی که قدشان بیش از یک متر و ۳۰ سانتی‌متر است، دستور داده‌اند چادرنماز بپوشند.

به گفته این منبع، طالبان به دانش‌آموزان هشدار داده‌اند که در صورت سرپیچی از این دستور، با پیامدهای جدی مواجه خواهند شد.

افغانستان اینترنشنال نمی‌تواند به‌گونه مستقل این ادعاها را تأیید کند و تاکنون مقام‌های طالبان در هرات در این مورد ابراز نظر نکرده‌اند.

امر به معروف طالبان در هرات به تازگی نظارت بر پوشش زنان و دختران را افزایش داده و برخی کسانی که حجاب مورد نظر این گروه رعایت نکرده‌اند، بازداشت شده و مورد بدرفتاری قرار گرفته‌اند.

شمار زیادی از ما دانشجویان افغان که موفق به دریافت بورسیه‌های تحصیلی از کشورهای مختلف شده‌ایم، برای انجام مراحل اداری، مصاحبه‌های ویزا و تکمیل پرونده‌های خود ناچاریم به سفارت‌خانه‌های کشورهای خارجی در پاکستان مراجعه کنیم.

اما به دلیل بسته بودن یا دشوار شدن روند دریافت ویزای پاکستان، بسیاری از ما قادر به سفر نیستیم. در نتیجه، فرصت‌های مهم تحصیلی خود را از دست می‌دهیم یا با تأخیرهای جدی روبه‌رو شده‌ایم.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

آنچه بیشتر از همه قلبم را می‌شکند، فقط بسته شدن درهای آموزش و کار نیست، این است که بعضی‌ها این وضعیت را درست می‌دانند. حتی در خانه خودم بارها شنیده‌ام که می‌گویند زن فقط باید آشپزی کند، خانه را تمیز کند، از فرزندان مراقبت کند و سکوت کند.

هر بار که این حرف‌ها را می‌شنوم، از خودم می‌پرسم: آیا آرزوهای من هیچ ارزشی نداشت؟ آیا تمام توانایی‌ها و رویاهایم فقط به این دلیل که زن هستم باید فراموش شوند؟

بعضی شب‌ها به دختران افغانستان فکر می‌کنم. به دخترانی که نمی‌دانند چه زمانی دوباره پشت میز درس خواهند نشست. به زنانی که هر روز بخشی از امیدشان را از دست می‌دهند، اما باز هم برای خانواده‌هایشان لبخند می‌زنند.

ما زنان افغانستان دشمن کسی نیستیم. ما فقط می‌خواهیم حق داشته باشیم که یاد بگیریم، کار کنیم، تصمیم بگیریم و برای آینده خود رویا داشته باشیم.

من این پیام را می‌فرستم چون نمی‌خواهم درد و سکوت زنان افغانستان عادی شود. پشت هر آمار و هر خبر، یک انسان ایستاده است، انسانی با قلبی پر از آرزو که فقط می‌خواهد شنیده شود.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

من که با مادرم می‌خواستم پیش داکتر بروم، نقاب زده بودم و فقط چشم‌هایم معلوم می‌شد. حجاب من رعایت بود، اما باز هم مرا از تاکسی پایین کرد و اجازه رفتن نداد.

امروز به بهانه چادری به من اجازه بیرون رفتن نمی‌دهند. فردا شاید اصلا اجازه بیرون شدن از خانه را به ما زنان افغانستان ندهند.

چرا جهان ساکت است؟ تا چه وقت در حق ما ظلم شود؟

افسردگی گرفته‌ام. تا مجبور نشوم، از خانه بیرون نمی‌روم. همه تفریح‌گاه‌ها به روی ما بسته است.

حتی چندین بار که همراه شوهرم بودم، در بازرسی‌ها طالبان مرا ایستاد کرده و گفت چرا چادری به سر نداری، دیگر بدون چادری بیرون نشو.

از این وضعیت خسته شده‌ایم. جهان نباید در برابر ظلمی که در حق ما زنان افغانستان می‌شود، ساکت باشد.»

«نوشته‌هایی که در این صفحه بازتاب داده می‌شود، تجربه‌ها، درددل‌ها و مشکلات مردم به قلم خود آن‌هاست. افغانستان اینترنشنال در محتوای این نوشته‌ها دست نمی‌برد.»

افغانستان اینترنشنال با چندین تاجر و صراف گفت‌وگو کرده، اما به دلیل نگرانی‌های امنیتی، هویت آنان محفوظ نگه داشته شده است.

یکی از صرافان گفت که افراد وابسته به حماد به بهانه کمک به مسجد و مدرسه، از او پول نقد خواسته‌اند. به گفته او، کسانی که از پرداخت این پول خودداری کنند، تهدید می‌شوند. این صراف نگران است که در صورت نپرداختن باج، مأموران طالبان به بهانه فرستادن حواله برای مخالفان، به صرافی‌های آنان یورش ببرند.

یک تاجر دیگر گفت: «افراد مربوط به این مقام استخبارات با دو موتر رفت‌وآمد می‌کنند، اشخاص را با خود می‌برند، به دفترشان منتقل و در آنجا بازداشت می‌کنند. به نظر می‌رسد این اقدامات به‌صورت خودسرانه و مخفیانه انجام می‌شود.»

مسئول یک شرکت نیز گفته است که این افراد بدون ارائه دلیل مشخص، از او ۳۰۰ هزار افغانی مطالبه کرده‌اند.

شماری از این تاجران و صرافان می‌گویند که چندین بار موضوع را با والی طالبان در ننگرهار در میان گذاشته‌اند، اما او ظاهراً توان برخورد با این مقام را ندارد. گفته می‌شود که عبدالله حماد از حمایت عبدالحق وثیق، رئیس عمومی استخبارات طالبان، برخوردار است.

تاجران و صرافان از مقام‌های طالبان خواسته‌اند برای جلوگیری از آنچه «خودسری‌های مولوی عبدالله حماد» می‌خوانند، اقدام کنند.

افغانستان اینترنشنال تلاش کرده است دیدگاه مقام‌های محلی طالبان را نیز در این زمینه جویا شود، اما موفق به دریافت پاسخ نشده است.

پیش از این نیز افغانستان اینترنشنال، گزارش‌هایی درباره موارد مشابه، از جمله غصب و باج‌گیری منتسب به عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه طالبان، منتشر کرده بود.

در آن گزارش‌ها آمده بود که او یک مارکیت تجارتی را در ولایت خوست تصرف کرده و شماری از تاجران نیز از او به اتهام باج‌گیری شکایت کرده‌اند.