اورلاندو گیل دروازهبان ۲۶ ساله پاراگوئه در نخستین حضورش در جام جهانی، با مهار دو ضربه پنالتی در مقابل آلمان، تیمش را به مرحله بعد رساند. مسیر حرفهای او بسیار متفاوت از ستارههای معمولی است، به طوری که چهار سال پیش به خاطر بیماری پسرش مجبور به فروش لباسهایش شد.
اورلاندو گیل دروازهبان بلندقامت سالها در تیمهای پایه بازی کرد و حتی تا مدتها فرصت چندانی برای حضور در تیمهای بزرگسالان نداشت.
تا اوایل سال ۲۰۲۵، گیل تنها چند بازی محدود در سطح حرفهای انجام داده بود و هنوز چهره شناختهشدهای در فوتبال نبود.
از فقر تا فوتبال حرفهای
کمتر از چهار سال پیش، زمانی که پسرش بهصورت نارس به دنیا آمد و خانوادهاش با مشکلات مالی جدی روبهرو شدند، گیل مجبور شد برای تامین هزینههای درمان، لباسها و وسایل ورزشی خود را بفروشد.
همسرش بعدها نوشت که آنها «هیچ چیزی نداشتند» و او برای کمک به خانوادهاش حتی پیراهن تیم ملی جوانان خود را نیز فروخت.
فرصت در ارجنتاین
زندگی حرفهای گیل زمانی تغییر کرد که باشگاه سنلورنسوی ارجنتاین به او فرصت داد. او ابتدا در تیم ذخیرهها بازی کرد، اما بهتدریج به ترکیب اصلی راه یافت و عملکرد خوبش باعث شد به تیم ملی پاراگوئه دعوت شود.
او نخستین بازی ملی خود را در سال ۲۰۲۵ انجام داد و خیلی زود به دروازهبان اصلی تیم تبدیل شد.
درخشش در جام جهانی
پاراگوئه که یکی از تیمهای کمامید این جام محسوب میشد، با تکیه بر دفاع منسجم و درخشش گیل توانست به مراحل حذفی برسد.
در دیدار حساس مقابل آلمان، این تیم تحت فشار شدید قرار داشت به طوری که آلمان مالکیت و تعداد شوتهای بیشتری داشت، اما گیل با واکنشهای متعدد، تیمش را در بازی نگه داشت.
در نهایت، بازی به ضربات پنالتی کشیده شد و گیل با مهار دو ضربه، قهرمان میدان شد و یکی از بزرگترین شگفتیهای جام جهانی را رقم زد.
هرچند او در دیدار مرحله یکشانزدهم نهایی تا حدی خوششانس بود که یک ضربه آزاد به سودش اعلام شد و مانع گل دوم آلمان شد، اما با دو مهار دیدنی در ضربات پنالتی، جایزه بهترین بازیکن مسابقه فیفا را از آن خود کرد.
