وزیران خارجه سازمان شانگهای درباره اوضاع افغانستان گفتوگو کردند

وزارت خارجه روسیه اعلام کرد که وزیران امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در نشست دو روزه در قرغیزستان، درباره اوضاع افغانستان گفتوگو و تبادل نظر کردهاند.

وزارت خارجه روسیه اعلام کرد که وزیران امور خارجه کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای در نشست دو روزه در قرغیزستان، درباره اوضاع افغانستان گفتوگو و تبادل نظر کردهاند.
وزارت خارجه روسیه روز جمعه دوم اسد، در بیانیهای گفت که وزیران خارجه کشورهای عضو شانگهای، در کنار بررسی تحولات افغانستان، بر تقویت همکاریها برای ایجاد «معماری امنیتی برابر و تجزیهناپذیر» در اوراسیا و افزایش نقش این سازمان در شکلدهی به نظم جهانی عادلانهتر تاکید کردهاند.
در این نشست، اسحاقدار، وزیر امور خارجه پاکستان، با ابراز نگرانی از وضعیت امنیتی مرتبط با افغانستان، گفت که تهدید تروریسم برخاسته از این کشور یکی از جدیترین چالشها برای اسلامآباد است.
او از سازمان همکاری شانگهای خواست طالبان را به اجرای تعهدات ضدتروریستی و نابودی پناهگاههای گروههای مسلح وادار کند.
اسحاق دار مدعی شد که گروههایی مانند تحریک طالبان پاکستانی، ارتش آزادیبخش بلوچستان و جنبش اسلامی ترکستان شرقی با «چشمپوشی و تسهیلگری» طالبان، از خاک افغانستان برای آموزش، جذب نیرو و سازماندهی حملات استفاده میکنند.
از سوی دیگر، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، تحولات افغانستان را یکی از موضوعات مهم مشترک میان کشورهای منطقه خواند و بر تشکیل یک «حکومت فراگیر» با مشارکت همه اقوام در افغانستان تاکید کرد.
او همچنین خواستار افزایش همکاریهای منطقهای در چارچوب سازمان همکاری شانگهای برای مقابله با تروریسم، افراطگرایی و قاچاق مواد مخدر شد.
مقامات طالبان همواره اتهامات درباره حضور و فعالیت گروههای مسلح در افغانستان را رد کرده و گفتهاند که اجازه نخواهند داد از خاک این کشور علیه هیچ کشوری استفاده شود.

جبهه آزادی میگوید که در حمله بر مواضع طالبان در زیباک بدخشان، دستکم ۲۱ نیروی طالبان شامل چند فرمانده این گروه کشته و ۳۷ عضو دیگر طالبان زخمی شدند. جبهه آزادی اعلام کرد که پایگاهها و مواضع طالبان را در ارتفاعات اطراف کندک سرحدی زیباک تصرف و نیروهای طالبان را عقب رانده است.
این جبهه روز جمعه با انتشار بیانیهای اعلام کرد که عملیات نیروهایش از صبح پنجشنبه، اول اسد، از چندین جهت بر پایگاهها، قطعات و مواضع نظامی طالبان در زیباک آغاز شده و تاکنون ادامه دارد.
به گفته جبهه آزادی، نیروهای این جبهه طالبان را از پایگاهها و مواضعش در ارتفاعات اطراف یک پایگاه مرزی در زیباک عقب راندهاند.
این جبهه میگوید که طالبان چندین بار برای بازپسگیری نقاط از دسترفته تلاش کرده، اما موفق نشده و با تحمل تلفات به مواضع قبلی خود بازگشته است.
جبهه آزادی گفته در این درگیری یک نیرویش کشته شده است. طالبان پیشتر با تایید این درگیری، گفت که پنج تن از مهاجمان را کشته است.
جبهه آزادی میگوید دستکم ۳۷ زخمی طالبان با چرخبال به شفاخانههای شهر فیضآباد، مرکز بدخشان، و چند ولسوالی دیگر منتقل شدهاند.
در بیانیه این جبهه آمده است که مقدار زیادی مهمات، اسلحه سبک و سنگین، تجهیزات نظامی و وسایل جنگی طالبان به دست نیروهای جبهه آزادی افتاده است.
جبهه آزادی تاکید کرده است که نیروهایش مناطقی را از طالبان تصرف کرده و به نبرد با طالبان ادامه خواهد داد.
نورالله نظری، سخنگوی فرقه عمر ثالث طالبان در بدخشان، میگوید گروهی از افراد مسلح روز پنجشنبه تلاش کردند از چترال وارد منطقه توپخانه ولسوالی زیباک شوند، اما با مقاومت نیروهای مرزی طالبان روبهرو شدند.
«مرد خوب پیدا نمیشود» تازهترین فیلم شهربانو سادات فیلمساز افغان که در بخش مسابقه جشنواره زردآلوی طلایی در ایروان به نمایش درآمد و پیشتر هم بهعنوان افتتاحیه جشنواره برلین نمایش داده شده بود، سعی دارد تصویری از موقعیت زنان را پیش از تسلط دوباره طالبان در سال ۲۰۲۱ ترسیم کند.
شهربانو سادات که در ایران متولد شده و حالا ساکن آلمان است، با دو فیلم «گرگ و گوسفند» و «پرورشگاه» در بخش دوهفته کارگردانان جشنواره کن شرکت کرده بود و حالا در فیلم سوم از این مجموعه، که بر اساس زندگینامه منتشر نشده انور هاشمی و همینطور تجربیات زندگی خودش ساخته شده و قرار است دو فیلم دیگر هم در پی آن ساخته شود، موقعیت یک زن را در جامعه مردسالار افغانستان میکاود.
او اینبار موقعیت یک زن فیلمبردار به نام نارو را تصویر میکند که در شبکه تلویزیونی اصلی افغانستان در سال ۲۰۲۱، درست پیش از به قدرت رسیدن دوباره طالبان کار میکرد.
فیلم با مشکلات او به عنوان یک زن آغاز میشود؛ جایی که کار او جدی گرفته نمیشود و درها به روی او بسته به نظر میرسند. اما نارو با تثبیت خود به عنوان یک فیلمبردار با تسلط به اصول خبرنگاری، به زحمت راه را برای خود باز میکند.
در این میان مساله او با مردان، یک مساله لاینحل به نظر میرسد؛ جایی که او قادر نیست حضانت بچهاش را از شوهرش بگیرد و گمان میکند «هیچ مرد خوبی پیدا نمیشود».
فیلم حول و حوش همین جمله (عنوان فیلم No Good Men) بنا میشود و در واقع جستوجویی است زنانه برای پیدا کردن مرد خوب.
همه چیز از دیالوگهای او با دوستان نزدیکش آغاز میشود، جایی که نارو این باورش را توضیح میدهد. فیلم اما جرقه خفیفی از یک رابطه را میزند: رابطه نارو با قدرت، شناختهشدهترین خبرنگار تلویزیون. اما این رابطه هم با شک و تردید همراه است و نارو آشکارا از آن پرهیز دارد.
فیلم حتی بحث اخلاقیات را پیش میکشد و به داوری درباره وضعیت تاهل قدرت و در پی آن فاصله گرفتن بیشتر نارو میپردازد، اما فیلمساز در نهایت پایان دیگری را رقم میزند که چندان مورد انتظار تماشاگر نیست.
فیلم اما بین یک فیلم عاشقانه داستانگو و یک فیلم سیاسی- اجتماعی در نوسان است و نمیتواند به پیوند درستی بین آنها برسد. از سویی فیلم به مخاطب عام نظر دارد و میخواهد یک داستان عاشقانه را در یک موقعیت جذاب پیش ببرد و از سوی دیگر گاه به بیانیهای سیاسی- اجتماعی پهلو میزند.
عنوان تند و تیز فیلم آغاز این نوع پیام سیاسی- اجتماعی است که در دل فیلم حل نمیشود و جدا میایستد.
به نظر میرسد فیلمساز میخواهد در حین روایت داستانش انبوهی بغض فروخفته زنان را بیرون بریزد، در نتیجه برخی صحنههای فیلم گویی به میدانی برای نوعی تسویهحساب بدل میشود.
زمانی که شوهر فرزند نارو را میبرد، رویارویی نارو با قدرت و دعوای کلامی آنها کاملا بیمنطق است و بیشتر انتقامی بیجهت از همه مردان به نظر میرسد (این تنها صحنهای نیست که با رفتار و گفتار اغراقآمیز نارو روبرو هستیم).
فیلم میخواهد محدودیتهای ظالمانه مردان را - به حق- نقد کند، اما در یافتن راه و رسمی هنرمندانه به بنبست میرسد و به صحنهها و دیالوگهای شعاری پناه میبرد که در سطح میماند.
هر چند در پایان قرار است به نتیجهای خلاف عنوان فیلم و برخی صحنههای شعاری آن برسیم، اما شیوه ترسیم کردن موقعیتها و نوع دیالوگهای فیلم، نتیجهگیری نهایی را کمرنگ جلوه میدهد و بیشتر، فیلم را به تصویری تند و تیز و شعاری علیه دنیای مردانه بدل میکند که با ورود طالبان و محدودیتهای بیشتر کامل میشود.
با این حال فیلم در تصویر کردن یک برهه حساس، زمان به قدرت رسیدن دوباره طالبان، موفق است و میتواند به عنوان سندی از وضعیت زنان افغانستان در این برهه تلقی شود که با روز تاریخی هجوم مردم به فرودگاه به پایان میرسد.
اما درونیات نارو و عدم قدرت تصمیمگیریاش، حتی در صحنههای پایانی، برای زنی که در محل کارش استوار و ثابتقدم به نظر میرسید، چندان مجابکننده نیست و پایان کازابلانکایی فیلم هم شاید بتواند برای تماشاگر عام جذاب باشد، اما صحنهای بهیادماندنی را شکل نمیدهد.
منابع به افغانستان اینترنشنال میگویند که درگیری میان طالبان و جبهه آزادی در ولسوالی زیباک بدخشان، جنگ خط به خط است. در چنین جنگی دو طرف برای حفظ یا تصرف خطوط دفاعی میجنگند. حملات جبهه آزادی علیه طالبان در سالهای گذشته عمدتا چریکی و تاکتیکی بوده است.
به گفته منابع، نیروهای طالبان و جبهه آزادی در منطقه توپخانه زیباک بدخشان مواضع مشخصی دارند و رودررو میجنگند.
درگیریها میان جبهه آزادی و طالبان روز پنجشنبه آغاز شد و با گذشت ۱۵ ساعت همچنان ادامه دارد.
منابع گفتند که هر چند صبح روز جمعه دوم اسد، نبردها اندکی فروکش کرد اما از ظهر جمعه، درگیریها شدت گرفته است.
داوود ناجی، رئیس کمیته سیاسی جبهه آزادی افغانستان اعلام کرد نبرد با طالبان وارد مرحله جدیدی شده است. آقای ناجی تأیید کرد که جبهه آزادی حملات خود را علیه طالبان در ولسوالی زیباک ولایت بدخشان آغاز کرده است.
به گفته منابع، نیروهای جبهه آزادی تجهیزات کافی در اختیار دارند و برای تصرف مواضع طالبان تلاش میکنند.
منابع همچنین افزودند که طالبان برای مقابله با نیروهای جبهه آزادی، نیروهای کماندوی خود را با چرخبال به منطقه اعزام کردهاند.
یک منبع گفت که نیروهای جبهه آزادی از حالت دفاع برای حفظ مناطق بیرون شده و برای تصرف پاسگاههای طالبان بار دیگر حمله کردند.
منابع گفتند در این درگیری به نیروهای هر دو طرف تلفات وارد شده است، اما شمار دقیق کشتهشدگان و زخمیها روشن نیست.
مقامات طالبان درگیری را تایید کردند و مدعی شدند که دستکم پنج تن از نیروهای مخالف در این درگیری کشته شدهاند. جبهه آزادی تاکنون درباره تلفات نیروهای خود چیزی نگفته است.
پیشتر منابع گفتند چند فرمانده محلی طالباندر درگیریهای زیباک کشته شدهاند.
زرقا یفتلی، بنیانگذار «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال» تأیید کرد که نیروهای استخبارات طالبان به دفتر این نهاد در کابل یورش برده و شش تن از همکاران به شمول دو عضو خانواده او را بازداشت کردند. او گفته است تاکنون از وضعیت همکارانش اطلاعی ندارد.
زرقا یفتلی از فعالان حقوق زن سال گذشته جایزه بینالمللی «زاید برای همبستگی انسانی ۲۰۲۶» را از کشور امارات متحده عربی دریافت کرد.
منابع آگاه در کابل روز چهارشنبه به افغانستان اینترنشنال گفتند که ماموران طالبان اوایل هفته به دفتر «نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال» یورش برده و شش کارمند آن را بازداشت کردند.
به گفته منابع، طالبان تجهیزات، اسناد و وسایل کاری این نهاد را نیز ضبط کردند.
زرقا یفتلی روز پنجشنبه اول اسد، در اطلاعیهای نوشت که این نهاد از سال ۲۰۰۳ در کابل ثبت شده و در زمینه حمایت از حقوق زنان و کودکان از طریق پژوهش، دادخواهی، آموزش و مشارکت در تدوین قوانین فعالیت میکرده است.
او تاکید کرد که پس از تسلط طالبان بر افغانستان، مدیریت این نهاد را به یکی از همکارانش سپرده و از آن زمان تاکنون هیچ مسئولیت اجرایی یا مدیریتی در آن نداشته است.
به گفته او، فعالیتهای پژوهشی، دادخواهی و آموزش آنلاین دختران از طریق «شبکه پژوهشی و دادخواهی زنان و کودکان» در کانادا و «مکتب کابل» انجام شده و ارتباطی با نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال یا افراد بازداشتشده نداشته است.
خانم یفتلی یورش استخبارات طالبان و بازداشت کارمندان این نهاد را ادامه سرکوب نهادهای حقوق بشری دانست و گفت با گذشت شش روز، از سرنوشت آنان اطلاعی در دست نیست. او از سازمان ملل و نهادهای حقوق بشری خواست برای آزادی بازداشتشدگان اقدام فوری کنند. طالبان تاکنون در این باره اظهار نظر نکرده است.
دادگاه قانون اساسی آلمان حکم داده است که توقف عمومی پذیرش افغانهای در معرض خطر، بدون بررسی وضعیت هر فرد، خودسرانه است. پیش از این وزارت داخله آلمان وعده پذیرش شماری از خانوادههای افغان را باطل کرده بود.
دهها خانواده افغان که پذیرش آلمان را دریافت کرده بودند در چهار سال گذشته در پاکستان منتظر سرنوشت خود بودند.
این دادگاه روز جمعه، دوم اسد، شکایت یک زن افغان و دو پسر خردسال او را پذیرفت. دولت آلمان در دسامبر ۲۰۲۱ به این خانواده وعده داده بود که آنان را به آلمان منتقل کند.
دادگاه گفت که لغو همه وعدههای حکومت پیشین آلمان، تصمیمی خودسرانه بوده است.
براساس حکم دادگاه، دولت آلمان اختیار دارد درباره پذیرش شهروندان خارجی تصمیم بگیرد، اما باید وضعیت هر فرد را جداگانه بررسی کند.
دادگاه گفت که دولت باید خطرها، شرایط و منافع شخصی هر فرد را در تصمیم خود در نظر بگیرد.
دولت آلمان در سال ۲۰۲۱، در دوره انگلا مرکل، راههایی را برای انتقال افغانهایی ایجاد کرد که با نیروهای آلمانی کار کرده بودند یا برای دموکراسی و حاکمیت قانون فعالیت داشتند. حکومت بعدی آلمان نیز برنامه فدرال پذیرش افغانها را ایجاد کرد.
پس از انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۵، حکومت جدید به رهبری فریدریش مرتس تصمیم گرفت برنامههای داوطلبانه پذیرش را تا حد امکان متوقف کند.
وزارت داخله آلمان در دیسامبر گذشته گفت که وعدههای پذیرش صادرشده در دوره حکومتهای پیشین دیگر اعتبار ندارد. وعده پذیرش این زن افغان نیز شامل این تصمیم شد.
پیش از آن، حکومت آلمان به دهها افغان پول پیشنهاد کرده بود تا از وعده پذیرش خود صرفنظر کنند. مهلت پذیرش این پیشنهاد در نیمه نوامبر پایان یافت.