قیمت جهانی نفت پس از توقف حملات امریکا و ایران پنج درصد کاهش یافت

راجنات سینگ، وزیر دفاع هند در مراسم «بیست‌وهفتمین سالگرد پیروزی هند در جنگ کارگیل» گفت که جنگ سال ۱۹۹۹ تنها یک پیروزی نظامی و دیپلماتیک برای هند نبود، بلکه شجاعت و فداکاری نیروهای هندی را نیز به نمایش گذاشت.

جنگ کارگیل در سال ۱۹۹۹ پس از نفوذ نیروهای پاکستانی و شبه‌نظامیان به منطقه کارگیل در کشمیر تحت کنترول هند آغاز شد. این درگیری حدود دو ماه ادامه یافت و با عقب‌نشینی نیروهای پاکستانی پایان یافت. جنگ کارگیل همچنان یکی از مهم‌ترین نقاط تنش در روابط هند و پاکستان به شمار می‌رود.

وزیر دفاع هند با انتقاد از سیاست‌های پاکستان، این کشور را به حمایت از تروریسم متهم کرد و گفت مسیر توسعه هند با پاکستان متفاوت است.

راجنات سینگ در ادامه با مقایسه هند و پاکستان گفت که هند بر نوآوری، فناوری و توسعه اقتصادی تمرکز دارد، اما پاکستان به دنبال گسترش نفوذ و حمایت از تروریسم است. او مدعی شد: «هند کشتی طراحی می‌کند، استارتاپ‌ها را توسعه می‌دهد و نیمه‌هادی تولید می‌کند، اما پاکستان طرح‌های تروریستی می‌سازد، تروریسم را گسترش می‌دهد و بمب‌گذاران انتحاری تولید می‌کند.»

او همچنین گفت که هند به دلیل برنامه‌های فضایی خود در جهان شناخته می‌شود، در حالی که پاکستان «جنگ‌های نیابتی» را پیش می‌برد. به گفته او، هند ماهواره به فضا پرتاب می‌کند و نرم‌افزار به جهان صادر می‌کند، اما پاکستان تروریسم صادر می‌کند و مراکز افراط‌گرایی را فعال نگه می‌دارد.

وزیر دفاع هند هشدار داد که اگر پاکستان دست به هرگونه اقدام علیه هند بزند، نیروهای مسلح این کشور آماده‌اند «پاسخی فراتر از تصور» به آن بدهند.

در مقابل، وزارت امور خارجه پاکستان در بیانیه‌ای اظهارات وزیر دفاع هند را محکوم کرد و آن را «تحریک‌آمیز» و «غیرمسئولانه» خواند. اسلام‌آباد همچنین اعلام کرد که این اظهارات با قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل درباره کشمیر در تضاد است و صلح و امنیت منطقه را تهدید می‌کند.

کشمیر از سال ۱۹۴۷ و پس از تقسیم هند بریتانیا، میان هند و پاکستان مورد مناقشه بوده است. هر دو کشور ادعای حاکمیت بر سراسر این منطقه را دارند، اما هر یک بخش‌هایی از آن را در کنترول خود دارند. این اختلاف تاکنون به چندین جنگ، از جمله جنگ کارگیل در سال ۱۹۹۹، و دهه‌ها تنش میان دو کشور انجامیده است.

اختلافات تاریخی میان هند و پاکستان ریشه در تقسیم شبه‌قاره در سال ۱۹۴۷ دارد، زمانی که ایالت‌های مختلف بر اساس مذهب و جغرافیا بین دو کشور تقسیم شدند.

در سال‌های اخیر، موضوع سند و کشمیر همواره یکی از مهم‌ترین عوامل تنش در روابط دو کشور بوده است.

• 

  پاکستان اظهارات وزیر دفاع هند درباره بازپس‌گیری سند را خطرناک خواند

شرع روز یک‌شنبه، ۴ اسد، در گفت‌وگو با شبکه الجزیره گفت حکومت او تلاش می‌کند با جلب حمایت گروهی از کشورها، اسرائیل را به اتخاذ سیاستی «متوازن‌تر» در قبال سوریه ترغیب کند.

او افزود: «ما از ورود به رویارویی‌ها اجتناب می‌کنیم.»

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که اسرائیل از زمان سقوط حکومت بشار اسد در دسامبر ۲۰۲۴ و روی کار آمدن حکومت جدید به رهبری احمد شرع، حضور نظامی خود را در بخش‌هایی از خاک سوریه گسترش داده است.

نیروهای اسرائیلی پس از سقوط حکومت اسد وارد منطقه حائل غیرنظامی‌شده در خاک سوریه، از جمله بخش سوری کوه حرمون، شدند. اسرائیل همچنین در ماه‌های اخیر بارها مواضعی را در سوریه هدف حمله قرار داده و اعلام کرده است که برای حفاظت از اقلیت دروزی در جنوب‌غرب سوریه نیز مداخله کرده است.

خبرگزاری دولتی سوریه (سانا) نیز روز یک‌شنبه گزارش داد که گلوله‌باران نیروهای اسرائیلی در روستای معریه یک ترانسفورمر برق را تخریب کرده و برق خانه‌های این منطقه را قطع کرده است.

اظهارات رئیس‌جمهور سوریه هم‌زمان با سفر آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، به دمشق مطرح شد. این نخستین سفر یک دبیرکل سازمان ملل به سوریه از سال ۲۰۰۹ بود.

گوترش در پیامی در شبکه اجتماعی اکس، بر احترام به حاکمیت، استقلال، وحدت و تمامیت ارضی سوریه تأکید کرد و گفت: «نقض توافق جداسازی نیروها در سال ۱۹۷۴ از سوی اسرائیل غیرقابل قبول است و باید متوقف شود.»

توافق جداسازی نیروها در سال ۱۹۷۴، پس از جنگ اعراب و اسرائیل، میان سوریه و اسرائیل با میانجی‌گری سازمان ملل امضا شد و منطقه حائل میان دو طرف را ایجاد کرد که نیروهای حافظ صلح سازمان ملل بر آن نظارت می‌کنند.

احمد شرع که در پی عادی‌سازی روابط خارجی سوریه است، سال گذشته به نخستین رئیس‌جمهور این کشور از سال ۱۹۶۷ تبدیل شد که در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک سخنرانی کرد.

حکومت او در تلاش است که پس از نزدیک به ۱۴ سال جنگ داخلی و دهه‌ها انزوای بین‌المللی، روابط خارجی و اقتصاد سوریه را بازسازی کند.

شرع همچنین گفت دولتش «هیچ برنامه‌ای برای مداخله نظامی» در لبنان ندارد. این در حالی است که او و گروه حزب‌الله لبنان در جریان جنگ داخلی سوریه در دو سوی درگیری قرار داشتند.

مجله بریتانیایی «استایلست» با استناد به نظر روان‌درمانگران، متخصصان مغز و اعصاب و تجربه زنان در گزارشی نوشت که این زنان در معرض اضطراب دایمی و افسردگی قرار دارند.

جنیفر کاکس، روان‌درمانگر و نویسنده کتاب «زنان عصبانی هستند»، می‌گوید بسیاری از زنانی که در طول سال‌ها با آن‌ها کار کرده، بخش بزرگی از زندگی خود را صرف جلوگیری از خشم مردان کرده‌اند.

به گفته او، بسیاری از زنان یاد می‌گیرند چگونه خبرهای بد را با احتیاط مطرح کنند، درخواست‌های شان را به شکلی بیان کنند که طرف مقابل عصبانی نشود و به طور دایم مراقب رفتار و واکنش‌های او باشند.

کاکس می‌گوید این وضعیت باعث می‌شود زنان هم‌زمان نقش همسر، مادر، درمانگر و حتی مدیر برنامه زندگی شریک خود را بر عهده بگیرند و این مسئولیت به مرور زمان فرساینده است.

زنانی که با مجله استایلست گفت‌وگو کرده‌اند نیز تجربه مشابهی را توصیف می‌کنند. یکی از آن‌ها می‌گوید همسرش ممکن است به دلیل خراب شدن موتر یا یک اتفاق کوچک، تمام روز را با عصبانیت سپری کند. دیگری می‌گوید هنگام بیرون رفتن همیشه نگران است که مبادا رفتار رهگذران یا رانندگان باعث انفجار خشم شریک زندگی‌اش شود و تمام روزشان خراب شود.

به گفته کاکس، چنین فضایی فرد را وادار می‌کند که دایماً مراقب باشد چه بگوید یا چه کاری انجام دهد تا خشم طرف مقابل را برنینگیزد.

تأثیر بر مغز و سیستم عصبی

دکتر فی بیگتی، متخصص مغز و عصب‌شناس، می‌گوید زندگی در چنین شرایطی سیستم عصبی را در حالت آماده‌باش دایمی قرار می‌دهد. استرس مداوم باعث ترشح پیوسته هورمون کورتیزول می‌شود. این هورمون در کوتاه‌مدت برای مقابله با خطر مفید است، اما اگر برای مدت طولانی بالا بماند، به سلامت آسیب می‌زند.

به گفته او، افزایش مزمن کورتیزول می‌تواند خواب را مختل کند، خلق‌وخو را پایین بیاورد، تمرکز را کاهش دهد و خطر اضطراب و افسردگی را افزایش دهد.

بیگتی همچنین هشدار می‌دهد که استرس مزمن حتی می‌تواند بر ساختار مغز اثر بگذارد. در این شرایط، آمیگدال یا مرکز پردازش ترس و هیجان بیش‌فعال‌تر می‌شود، در حالی که هیپوکامپ، بخشی از مغز که در حافظه نقش دارد، عملکرد ضعیف‌تری پیدا می‌کند. به همین دلیل، بسیاری از افراد دچار فراموشی یا کاهش تمرکز می‌شوند.

او تأکید می‌کند این نوع اختلال حافظه با زوال عقل متفاوت است و معمولاً پس از کاهش استرس بهبود می‌یابد.

چرا برخی مردان خشم خود را این‌گونه بروز می‌دهند؟

بر اساس این گزارش، پژوهش‌ها نشان می‌دهد زنان و مردان میزان مشابهی از احساس خشم را تجربه می‌کنند، اما مردان بیشتر آن را به شکل پرخاشگری بیرونی بروز می‌دهند، در حالی که زنان معمولاً خشم را به درون خود معطوف می‌کنند.

کاکس معتقد است بسیاری از مردان از کودکی یاد گرفته‌اند احساساتی مانند ترس، آسیب‌پذیری یا اضطراب را پنهان کنند و تنها راه قابل قبول برای ابراز هیجان‌های شدید، خشم است. او می‌گوید در بسیاری از موارد، پشت عصبانیت‌های مکرر، احساساتی مانند ترس، درد یا ناتوانی در مدیریت استرس قرار دارد.

دکتر بیگتی نیز توضیح می‌دهد که در مغز، آمیگدال مسئول پردازش هیجان‌ها و تهدیدهاست و قشر پیش‌پیشانی وظیفه تنظیم این هیجان‌ها را بر عهده دارد. هنگامی که این سیستم به‌خوبی عمل نکند، فرد ممکن است برای آرام شدن به اطرافیان تکیه کند؛ وضعیتی که متخصصان آن را «تنظیم بیرونی هیجان» می‌نامند.

در چنین شرایطی، شریک زندگی ناچار می‌شود دایماً احساسات فرد عصبانی را مدیریت کند که به گفته کارشناسان، بسیار خسته‌کننده و فرساینده است.

چه زمانی باید کمک گرفت؟

کاکس توصیه می‌کند اگر فرد احساس امنیت می‌کند، درباره تأثیر خشم شریک زندگی خود صادقانه صحبت کند و به او بگوید که این رفتار باعث ترس، اضطراب یا خستگی او شده است.

او می‌گوید واکنش ایده‌آل این است که فرد مسئولیت رفتار خود را بپذیرد و برای تغییر آن تلاش کند. با این حال، بسیاری از افراد در ابتدا با توجیه فشارهای کاری یا مشکلات روزمره از پذیرش مسئولیت خودداری می‌کنند.

این گزارش توصیه می‌کند اگر خشم مداوم باعث اختلال در ارتباط شده است، مراجعه به روان‌درمانگر، چه به‌صورت فردی و چه زوج‌درمانی، می‌تواند مفید باشد.

اما اگر خشم شریک زندگی باعث ترس، احساس تهدید یا تغییر دایمی رفتار فرد برای جلوگیری از واکنش او شده باشد، کارشناسان هشدار می‌دهند که این وضعیت می‌تواند مصداق آزار روانی یا خشونت خانگی باشد. در چنین شرایطی، اولویت باید حفظ امنیت فرد و دریافت کمک تخصصی باشد.

علی محمدزاده، یکی از وکلای پژمان جمشیدی، روز یک‌شنبه ۴ اسد به خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، گفت که رأی نهایی پرونده موکلش صادر شده و او از اتهام تجاوز به عنف و همچنین اتهام «زنا» تبرئه شده است، اما به اتهام «رابطه نامشروع (مادون زنا)» به ۹۹ ضربه شلاق محکوم شده است.

محمدزاده افزود که به این بخش از حکم اعتراض خواهد کرد، زیرا به باور او موکلش نباید به اتهام رابطه نامشروع نیز محکوم می‌شد.

کامبیز برجاس، دیگر وکیل جمشیدی، نیز به خبرگزاری مهر گفت رأی نهایی پرونده صادر شده و حکم ۹۹ ضربه شلاق «در نوبت اجرا» قرار دارد.

ملیکا پارسادوست، شاکی پرونده، به وب‌سایت امتداد گفت که این حکم ابتدا در شعبه نهم دادگاه کیفری یک تهران صادر و پس از فرجام‌خواهی، از سوی شعبه ۲۹ دیوان عالی کشور عیناً تأیید شده است.

پارسادوست تأکید کرد که تبرئه جمشیدی از اتهام تجاوز به عنف، روایت او از آنچه رخ داده را تغییر نمی‌دهد. او گفت: «اجازه نمی‌دهم خشونتی که متحمل شده‌ام به چیزی غیر از آنچه واقعاً بوده تقلیل داده شود.»

او همچنین مدعی شد که دادگاه رابطه را بدون رضایت او و همراه با اکراه و عنف تشخیص داده و به همین دلیل تنها پژمان جمشیدی به ۹۹ ضربه شلاق محکوم شده است. به گفته او، آنچه بر وی گذشته «خشونت جنسی» بوده است.

پرونده جمشیدی در ماه میزان ۱۴۰۴، پس از شکایت این زن و طرح اتهام تجاوز به عنف تشکیل شد.

بر اساس گزارش روزنامه هفت صبح، شاکی پرونده گفته بود که پس از آشنایی با این بازیگر در یکی از پروژه‌های کاری و با وعده همکاری حرفه‌ای، چند شب بعد همراه او سوار موتر شد و سپس «به اجبار به خانه‌اش منتقل و مورد تجاوز قرار گرفت». او در شکایت خود نوشت: «مرا با اجبار به خانه‌اش برد، دست و پایم را بست و به من تجاوز کرد.»

شاکی همچنین گفته بود که پس از این رویداد به طب عدلی معرفی شد و معاینات و آزمایش‌های لازم روی او انجام گرفت.

خانواده پژمان جمشیدی از آغاز این پرونده، اتهام‌های مطرح‌شده علیه او را رد کرده‌اند.

رسانه‌های آلمان گزارش داده‌اند که این مظنون روز یکشنبه در جریان عملیات پولیس کشته شد. پولیس برلین اعلام کرد مأموران حدود ساعت شش عصر او را در یک مجموعه باغ‌های تفریحی شناسایی کردند.

به گفته پولیس، او با سلاح سرد به سوی مأموران حمله کرد و پولیس به سویش شلیک کرد. با وجود تلاش نیروهای امدادی، او در محل جان باخت.

سخنگوی دادستانی فدرال نیز کشته شدن این فرد را تأیید کرده است.

الکساندر دوبرینت، وزیر داخله آلمان، گفت عبدالبلوط به دلیل سوابق متعدد جرمی، گرایش به افراط‌گرایی و ارتباط با محافل اسلام‌گرا، برای نهادهای امنیتی فردی شناخته شده بود. به گفته او، این مظنون شهروند آلمان، متولد سال ۲۰۰۵ و از خانواده‌ای لبنانی‌تبار بود.

دوبرینت افزود که همه شواهد موجود نشان می‌دهد این رویداد یک حمله با انگیزه اسلام‌گرایانه بوده است.

100%

به گفته مقام‌ها، عبدالبلوط ابتدا با یک موتر به میان جمعیت راند و سپس با سلاح سرد به چندین نفر حمله کرد.

تحقیقات نشان می‌دهد او در ماه می ۲۰۲۵ از طریق ترکیه به لبنان سفر کرده بود و قصد داشت از آنجا به سوریه برود و به داعش بپیوندد. اما در ماه جولای همان سال در لبنان بازداشت و به اتهام تحریک به درگیری‌های مذهبی و فرقه‌ای به سه ماه زندان محکوم شد.

او پس از آزادی، در نوامبر ۲۰۲۵ به آلمان بازگشت و در میدان هوایی برلین براندنبورگ بازداشت شد.

عبدالبلوط در ماه می امسال نیز به اتهام «آماده‌سازی برای ارتکاب یک اقدام خشونت‌آمیز جدی علیه امنیت کشور» به یک سال و ۱۰ ماه زندان محکوم شده بود، اما دادگاه اجرای این حکم را برای شش ماه به تعویق انداخته بود.

پولیس آلمان همچنین در سوم جولای ۲۰۲۶، در پی ظن نقض قانون سلاح، خانه او را در منطقه شونه‌برگ برلین بازرسی کرد، اما تنها یک تفنگ ساختگی در آنجا یافت.

وزیر داخله آلمان با هشدار درباره احتمال حملات مشابه، گفت سطح تهدید امنیتی در این کشور افزایش یافته است.

فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، نیز پیش از مراسم یادبود قربانیان در کلیسای سنت ماری برلین گفت: «ما با تمام توان از آزادی، جامعه باز و ارزش‌های لیبرال خود دفاع خواهیم کرد.»

این حمله تازه‌ترین مورد از سلسله حملات با موتر به تجمع‌های عمومی در آلمان در سال‌های اخیر است و بار دیگر بحث درباره امنیت و مهاجرت را در این کشور تشدید کرده است.