عصر جدید خروسها؛ فرانسه با زیدان و ستارههای هجومی به دنبال جامهای بیشتر
زیدان در حالی هدایت فوتبال فرانسه را بر عهده میگیرد که هم میراث پرافتخار خود به عنوان قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ را به دوش میکشد و هم یکی از بااستعدادترین نسلهای فوتبال جهان را در اختیار دارد. نسلی که انتظار میرود ناکامیهای اخیر در دیدارهای سرنوشتساز را به قهرمانی تبدیل کند.
به گزارش رویترز، بازگشت زیدان به تیم ملی فرانسه، این کشور را به مربیای سپرده است که هم در دوران بازی به همراه فرانسه نخستین جام جهانی تاریخ این کشور را به دست آورد و هم در عرصه مربیگری با رئال مادرید موفقیتهای بزرگی کسب کرد. او با رئال مادرید سه بار پیاپی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد و اکنون همین سطح از موفقیت از او در تیم ملی فرانسه انتظار میرود.
زیدان به عنوان مربی به آرامش، مدیریت بازیکنان بزرگ و توانایی دادن آزادی عمل به ستارهها شهرت دارد. او در رئال مادرید تیمی ساخت که در انتقال سریع توپ، تغییر آرایش و حفظ آرامش در دیدارهای بزرگ توانمند بود. فیلیپ دیالو، رئیس فدراسیون فوتبال فرانسه، نیز درباره او گفته است که زیدان از اعتمادبهنفس و انگیزه لازم برای هدایت «خروسها» به سوی پیروزی برخوردار است.
حضور ستارههایی مانند کیلیان امباپه، عثمان دمبله، مایکل اولیسه و دزیره دوئه در خط حمله، این فرصت را در اختیار زیدان قرار میدهد تا هویت هجومی فرانسه را بیش از پیش تقویت کند. انتظار میرود آزادی عمل بیشتر برای بازیکنان خلاق و تکنیکی، یکی از ویژگیهای اصلی تیم تحت هدایت او باشد.
فرانسه در سالهای اخیر با وجود برخورداری از استعدادهای فراوان، در لحظات تعیینکننده بارها ناکام مانده است. این تیم در فینال جام جهانی ۲۰۲۲ برابر آرژانتین شکست خورد و پس از آن نیز در سه تورنمنت پیاپی، با شکست برابر اسپانیا از ادامه رقابتها بازماند؛ آخرین مورد آن، شکست ۲ بر صفر برابر اسپانیا در مرحله نیمهنهایی جام جهانی امسال بود.
تیم اسپانیا در آن دیدار با کنترل جریان بازی، محدود کردن فضای انتقال توپ و مهار حملات فرانسه، به پیروزی رسید و در نهایت نیز با شکست آرژانتین قهرمان جهان شد. این ناکامیها باعث شده است برخی معتقد باشند فرانسه برای موفقیت در بالاترین سطح، به آزادی، خلاقیت و غیرقابل پیشبینی بودن بیشتری در خط حمله نیاز دارد.
دیدیه دشان با رویکردی منظم و ساختارمند، فرانسه را پس از ناکامی بزرگ جام جهانی ۲۰۱۰ دوباره به قله فوتبال جهان رساند و در سال ۲۰۱۸ قهرمان جهان کرد. اما اکنون زیدان مأموریت دارد با استفاده از نسل جدید ستارههای فرانسوی، تیمی تهاجمیتر و خلاقتر بسازد و این کشور را برای رقابتهای یورو ۲۰۲۸ و جام جهانی ۲۰۳۰ آماده کند.
زیدان نیز در نخستین اظهارات خود پس از پذیرفتن این مسئولیت گفته است که هدایت تیم ملی با مربیگری در یک باشگاه متفاوت است؛ اما این چالش او را نمیترساند؛ زیرا هدایت تیم ملی فرانسه همان کاری است که همیشه میخواسته انجام دهد.
فدراسیون فوتبال فرانسه روز سهشنبه اعلام کرد زینالدین زیدان، کاپیتان و قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸، به عنوان سرمربی جدید تیم ملی این کشور انتخاب شده است. زیدان با قراردادی چهار ساله جانشین دیدیه دشان شده و تا جام جهانی ۲۰۳۰ هدایت «خروسها» را بر عهده خواهد داشت.
این مربی ۵۴ ساله پس از پایان دوره ۱۴ ساله حضور دشان روی نیمکت تیم ملی فرانسه، هدایت این تیم را به دست میگیرد. دشان پس از کسب مقام چهارم در جام جهانی ۲۰۲۶ از سمت خود کنار رفت و آخرین دیدار او با شکست ۶ بر ۴ مقابل انگلستان به پایان رسید.
زیدان پس از معرفی رسمی خود گفت هدایت تیم ملی فرانسه تنها هدفی بوده که پس از پایان دوران مربیگریاش در رئال مادرید دنبال میکرده است. او گفت: «تیم ملی فرانسه تنها چیزی بود که میخواستم. همیشه با نگاه یک سرمربی آینده، این تیم را دنبال میکردم و به همین دلیل پس از رئال مادرید هدایت هیچ باشگاه دیگری را نپذیرفتم.»
زیدان که در سال ۱۹۹۸ همراه با فرانسه قهرمان جهان شد و در همان سال توپ طلای فوتبال جهان را نیز به دست آورد، در دوران بازی ۱۰۸ بار برای تیم ملی کشورش به میدان رفت و ۳۱ گل به ثمر رساند. او از اعضای نسل طلایی فرانسه است که اکنون پس از لوران بلان و دیدیه دشان، به سومین بازیکن تیم قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ تبدیل شده که هدایت تیم ملی این کشور را بر عهده میگیرد.
او درباره بازگشت به تیم ملی فرانسه گفت: «قهرمانی در سال ۱۹۹۸ بهترین اتفاقی بود که در زندگی ورزشیام رخ داد. سالها منتظر آن لحظه بودم و اکنون بسیار هیجانزده و خوشحالم.»
زیدان در دوران مربیگری باشگاهی نیز کارنامهای درخشان دارد. او پس از آغاز مربیگری در رئال مادرید، این تیم را بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ به سه قهرمانی پیاپی در لیگ قهرمانان اروپا رساند؛ دستاوردی که هنوز هیچ مربی دیگری موفق به تکرار آن نشده است. او در دوره دوم حضورش روی نیمکت رئال مادرید نیز یک قهرمانی لالیگا به دست آورد و در سال ۲۰۲۱ از این باشگاه جدا شد.
دیدیه دشان طی ۱۴ سال هدایت تیم ملی فرانسه، در ۱۸۵ مسابقه ۱۲۰ پیروزی به دست آورد و این تیم را به قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۸ و لیگ ملتهای اروپا در فصل ۲۰۲۱ رساند. او همچنین فرانسه را به دیدار نهایی یورو ۲۰۱۶ و جام جهانی ۲۰۲۲ رساند.
زیدان اکنون مأموریت دارد نسل جدید تیم ملی فرانسه را برای جام جهانی ۲۰۳۰ آماده کند. او در نخستین دیدارهای خود احتمالاً در لیگ ملتهای اروپا برابر ترکیه به میدان خواهد رفت و سپس فرانسه در دوم اکتبر در ورزشگاه استادو فرانس میزبان ایتالیا خواهد بود.
زیدان درباره سبک کاری خود نیز گفت که هواداران بهزودی تفاوتهای تیم تحت هدایت او را خواهند دید. او تأکید کرد که ضمن حفظ نقاط قوت تیم ملی، قصد دارد شیوه و فلسفه خودش را در تیم پیاده کند و گفت: «دشان، دشان بود؛ بلان، بلان بود و زیزو، زیزو است. من کاری را انجام میدهم که به آن باور دارم و تلاش میکنم تیم ملی فرانسه به پیروزیهایش ادامه دهد.»
وکلای پژمان جمشیدی، فوتبالیست پیشین تیم ملی ایران و بازیگر سینما میگویند او از اتهام تجاوز به عنف تبرئه شده؛ اما به اتهام «رابطه نامشروع» به ۹۹ ضربه شلاق محکوم شده است. شاکی پرونده نیز گفته است که ستره محکمه این کشور پس از بررسی فرجامخواهی، این حکم را بدون تغییر تأیید کرده است.
به گزارش ایران اینترنشنال، علی محمدزاده، یکی از وکلای جمشیدی، روز یکشنبه ۴ اسد در گفتوگو با خبرگزاری دولتی ایرنا از صدور رأی نهایی پرونده خبر داد و گفت موکلش از اتهام تجاوز به عنف و همچنین اتهام «زنا عادی» تبرئه شده است. به گفته او، جمشیدی تنها به دلیل اتهام «رابطه نامشروع» به ۹۹ ضربه شلاق محکوم شده است.
محمدزاده گفته است که به این بخش از حکم اعتراض خواهد کرد؛ زیرا به باور او موکلش نباید از بابت رابطه نامشروع نیز محکوم میشد. در مقابل، کامبیز برجاس، دیگر وکیل جمشیدی، به خبرگزاری مهر گفته است که رأی نهایی صادر شده و حکم شلاق در نوبت اجرا قرار دارد.
اظهارات دو وکیل درباره وضعیت کنونی پرونده یکسان نیست؛ محمدزاده از احتمال اعتراض به حکم شلاق سخن گفته، در حالی که برجاس رأی را نهایی و در آستانه اجرا توصیف کرده است.
ملیکا پارسادوست، شاکی پرونده، نیز به وبسایت امتداد گفته است که حکم ۹۹ ضربه شلاق پس از فرجامخواهی به شعبه ۲۹ ستره محکمه کشور ارجاع شده و بدون تغییر تأیید شده است.
پارسادوست با تأکید بر اینکه تبرئه جمشیدی از اتهام تجاوز به عنف، روایت او از آنچه «خشونت جنسی» میخواند را تغییر نمیدهد، گفته است: «آنچه بر من رخ داده، یک خشونت جنسی بوده است.»
بر اساس ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی ایران، رابطه نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا میتواند تا ۹۹ ضربه شلاق مجازات داشته باشد. بر اساس همین ماده، اگر این عمل با عنف و اکراه انجام شده باشد، فردی که مرتکب اکراه شده است مجازات میشود.
شاکی پرونده، محکومیت جمشیدی و مجازاتنشدن خود را نشانه احراز اکراه و نبود رضایت دانسته است؛ اما وکلای جمشیدی این برداشت را رد کرده و گفتهاند که محکمه اتهامهای تجاوز به عنف و آدمربایی و نیز وقوع رابطه جنسی را احراز نکرده است.
با این حال، متن کامل رأی محکمه و توضیح رسمی قوه قضاییه درباره مبنای صدور حکم تاکنون منتشر نشده است؛ بنابراین، امکان بررسی مستقل درباره برداشتهای متفاوت شاکی و وکلای جمشیدی از استدلال قضات وجود ندارد.
پرونده پژمان جمشیدی از میزان ۱۴۰۴، پس از بازداشت او، رسانهای شد. جمشیدی که پیشتر در تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس بازی کرده و پس از آن وارد عرصه بازیگری شده است، چند روز بعد با قرار وثیقه از زندان آزاد شد. پس از آن نیز دو جلسه دیگر محکمه برای رسیدگی به پرونده او برگزار شد.
جمشیدی در یک سال گذشته فعالیت هنری خود را ادامه داده و در دو فیلم «شاخ» و «مازراتی» بازی کرده است. فیلمبرداری این دو اثر در میزان و عقرب ۱۴۰۴ پایان یافت و پیشتولید فیلم «دیازپام» نیز در میانه ماه سرطان با حضور او و مهدی هاشمی آغاز شد.
در همین مدت، فیلمهای «جزایر قناری»، «ناجورها»، «کوسه»، «قسطنطنیه» و «آنتیک» با بازی جمشیدی نیز به نمایش درآمدهاند.
محمدجواد صفری، دروازهبان اول تیم ملی فوتسال افغانستان، بهدلیل مصدومیت نمیتواند شیران خراسان را در مسابقات بینالمللی کانتیننتال تایلند همراهی کند.صفری در گفتوگو با پایگاه خبری فوتسال گفته که به دلیل یک مصدومیت جزئی، نتوانسته در اردوی آمادگی تیم ملی فوتسال افغانستان حضور یابد.
این دروازهبان همچنین نتوانسته است تیم باشگاهیاش، گیتیپسند اصفهان، را در تورنمنت فوتسال مشهد همراهی کند.
او درباره وضعیت خود گفته است: «متأسفانه دچار مصدومیت جزئی شدم و به همین دلیل نتوانستم گیتیپسند را در تورنمنت مشهد و همچنین تیم ملی افغانستان را در رقابتهای کانتیننتال همراهی کنم.» صفری ابراز امیدواری کرده است که هرچه زودتر دوره ریکاوری خود را پشت سر بگذارد و پیش از آغاز لیگ برتر ایران، با آمادگی کامل به تیم باشگاهیاش بازگردد.
این دروازهبان تیم ملی افغانستان درباره تغییرات در کادر فنی تیم ملی فوتسال نیز از مجید مرتضایی، حمید معصومیان و دیگر اعضای کادر فنی پیشین قدردانی کرده و برای آنان آرزوی موفقیت کرده است.
صفری همچنین گفته است که همزمانی تورنمنت تایلند با تمرینات گیتیپسند و مصدومیتش سبب شد نتواند در اردوی تیم ملی حضور داشته باشد و از نزدیک با کادر فنی جدید کار کند. او با ابراز خرسندی از حضور دژان ددوویچ، جواد اصغریمقدم و مرتضی سمایی در کادر فنی تیم ملی، ابراز امیدواری کرده است که با همکاری این مربیان، فوتسال افغانستان در رقابتهای آسیایی و مسیر راهیابی به جام جهانی به موفقیتهای بیشتری دست یابد.
صفری که در دو فصل گذشته همراه با گیتیپسند اصفهان دو بار قهرمان لیگ برتر فوتسال ایران شده است، درباره حضورش در این تیم گفت که در کنار باقر محمدی، دروازهبان تیم ملی ایران، رقابت سالم و انگیزهبخشی داشته و از تجربه بازی در کنار او بهره برده است. به گفته صفری، اعتماد کادر فنی و حمایت همتیمیها در هفتههای پایانی فصل به او کمک کرد تا عملکرد خوبی داشته باشد و در قهرمانی تیم سهم بگیرد.
او با وجود داشتن پیشنهادهایی از چند تیم لیگ برتری ایران و باشگاههایی از اروپا، تصمیم گرفت قراردادش را با گیتیپسند ادامه دهد. صفری گیتیپسند را یکی از بزرگترین باشگاههای فوتسال ایران توصیف کرده و گفته است که از اعتماد کادر فنی این تیم قدردانی میکند و تلاش خواهد کرد با عملکردش در میدان، پاسخ این اعتماد را بدهد.
صفری فصل گذشته برای قرارگرفتن در ترکیب اصلی گیتیپسند با باقر محمدی رقابت داشت و در هفتههای پایانی توانست جایگاه ثابتی در ترکیب تیم قهرمان ایران به دست آورد. پس از جدایی باقر محمدی، سپهر محمدی، دروازهبان شناختهشده و پیشین تیم ملی ایران، به گیتیپسند پیوست.
صفری درباره رقابت با دروازهبان جدید تیمش نیز گفت که حضور در کنار سپهر محمدی، دروازهبان باسابقه تیم ملی ایران و دارنده تجربه حضور در جام جهانی و کسب مقام سوم جهان، برایش افتخار است و تأکید کرد که برای او مهم نیست چه کسی دروازهبان اول یا دوم باشد؛ هدف اصلی، موفقیت گیتیپسند است.
فدراسیون تکواندو افغانستان برترینهای چهارمین دوره رقابتهای آزاد تکواندو ولایت غزنی «جام محسن رضایی» را معرفی کرد. این رقابتها به مناسبت گرامیداشت از محسن رضایی، نخستین دارنده مدال طلای افغانستان در رقابتهای قهرمانی تکواندوی آسیا، برگزار شد.
در این مسابقات ورزشکارانی از ولایتهای مختلف کشور در بخش کیوروگی (مبارزه) با یکدیگر رقابت کردند.
در بخش نوجوانان و در روز نخست، در وزن اول، میلاد احمد از تیم تکواندوکاران غزنی B مقام نخست را به دست آورد، علیرضا از غزنی C دوم شد و سید سمیعالله از غزنی A و مرتضی از لوگر بهصورت مشترک در جایگاه سوم قرار گرفتند.
در وزن سوم، حبیبالله از غزنی B اول، امیرحسین از هرات دوم، وکیل احمد از هلمند سوم و علیدالله از پنجشیر چهارم شدند. در وزن پنجم نیز احمد سهیل از پنجشیر مقام نخست را کسب کرد و علی محسنی از غزنی A، ابوذر از کاپیسا و علیرضا از پنجشیر به ترتیب در جایگاههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن هفتم، جمیلالدین از ننگرهار اول، سید سلیمان از پنجشیر دوم، امید از هرات سوم و سید هارون از کاپیسا چهارم شدند. در وزن نهم نیز شعیب از تیم تکواندوکاران پنجشیر مقام نخست را به دست آورد.
در روز دوم رقابتهای نوجوانان، در وزن دوم احمدالله از غزنی A اول، مهدی یعقوبی از غزنی C دوم، امیرعلی از غزنی A سوم و محسن از هرات چهارم شدند. در وزن چهارم نیز ادریس از پروان مقام نخست را کسب کرد و خلیل احمد از ننگرهار، بلال از کاپیسا و احسانالله از پنجشیر در جایگاههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن ششم، محمد سلیمان از غزنی B قهرمان شد و احمد فرزاد از پنجشیر، دلآغا از هلمند و دستگیر از هلمند به ترتیب دوم تا چهارم شدند. در وزن هشتم احمدالله از پروان و در وزن دهم رحمتالله از پنجشیر مقام نخست را به دست آوردند.
برترینهای رده جوانان
در رده جوانان نیز ورزشکاران در وزنهای مختلف به رقابت پرداختند. در وزن اول، عاطف از پنجشیر اول، سعدی از هرات دوم، اجمل رحیمی از پروان سوم و جلال از هرات چهارم شدند.
در وزن دوم، ابوالفضل از هرات مقام نخست را کسب کرد و رحمن حیدری از غزنی B، یوسف عمری از بلخ و سمیر انوری از پنجشیر به ترتیب در جایگاههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن سوم، محمد افضل از غزنی B قهرمان شد و نوید تیموری از هرات، علیبابا از غزنی A و پیمان از سمنگان در ردههای دوم تا چهارم ایستادند.
در وزن چهارم، سمیعالله از غزنی B مقام نخست را به دست آورد و صبور احمدی از هرات، سید اکرام از پکتیا و ربیعالله از ننگرهار به ترتیب دوم تا چهارم شدند.
در وزن پنجم، خواجه محمد عزیز از پنجشیر اول، مجیبالرحمن از بلخ دوم، محمد زبیر از پکتیا سوم و سباوون از پروان چهارم شدند.
در وزن ششم، احمد سید احمد رضایی از غزنی B به مقام نخست رسید و نجیبالله از پنجشیر، شهیر ناصری از غزنی A و احمد شکیب از غزنی C به ترتیب جایگاههای دوم تا چهارم را به دست آوردند.
در وزن هفتم، کرزی از تخار قهرمان شد و ساحل امینی از پنجشیر، خالدالرحمن از پکتیا و احسانالله از پنجشیر در ردههای دوم تا چهارم قرار گرفتند.
در وزن هشتم نیز محمد ادریس از بلخ مقام نخست را کسب کرد و حسین ابراهیمی از غزنی B، عبدالرحمن از پنجشیر و انعامالله از ننگرهار به ترتیب دوم تا چهارم شدند.
موهای بلند و فرفری مارک کوکوریا، مدافع اسپانیایی، در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته؛ اما پشت این ظاهر متفاوت، داستانی عاطفی نهفته است. کوکوریا موهایش را بلند نگه میدارد تا پسر بزرگش، ماتئو که مبتلا به اوتیسم است، بتواند در میان بازیکنان در زمین، پدرش را بهراحتی تشخیص دهد.
این ویژگی ظاهری کوکوریا در جریان جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت؛ هرچند این پرسش پیش از آن نیز، بهویژه در یورو ۲۰۲۴، بارها مطرح شده بود که چرا این مدافع اسپانیایی حتی در حساسترین مسابقات موهایش را نمیبندد یا کوتاه نمیکند. اکنون مشخص است که این تصمیم تنها به سلیقه شخصی یا سبک ظاهری او ارتباط ندارد.
کوکوریا که یکی از مهرههای مهم اسپانیا در مسیر قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ بود، بارها به دلیل مدل موهایش با تمسخر و انتقاد روبهرو شده است. برخی حتی معتقد بودند چنین ظاهری برای یک فوتبالیست حرفهای مناسب نیست و او باید موهایش را کوتاه کند. با این حال، این مدافع ۲۸ ساله بارها تأکید کرده است که موهایش برای او معنای ویژهای دارد؛ زیرا به ماتئو کمک میکند تا پدرش را در زمین فوتبال سریعتر پیدا کند.
کلائودیا رودریگس، شریک زندگی کوکوریا، در مستند «Married to the Game» که از آمازون پرایم پخش شده، درباره شرایط زندگی پسرشان گفته است که تغییرات مداوم در زندگی روزمره برای ماتئو دشوار است. سفر، تغییر محل اقامت، برنامه غذایی، ساعتهای متفاوت، دوری از مکتب و جلسههای درمانی، همگی میتوانند برای او چالشبرانگیز باشند.
رودریگس میگوید خانواده در تصمیمهای روزمره همواره شرایط ماتئو را در نظر میگیرند و گاهی حتی از انجام برخی برنامهها صرفنظر میکنند، زیرا ممکن است برای او مناسب نباشد. به گفته او، حضور ماتئو نگاه اعضای خانواده به زندگی را تغییر داده و به آنها درسهای زیادی آموخته است.
کوکوریا نیز درباره زمانی که خانواده با تشخیص اوتیسم ماتئو روبهرو شدند، گفته است: «وقتی به شما میگویند فرزندتان اوتیسم دارد، هیچ پدر و مادری برای شنیدن چنین خبری آماده نیست. ما مجبور شدیم چیزهای زیادی یاد بگیریم.»
کوکوریا و رودریگس که از سال ۲۰۱۸ با یکدیگر آشنا شدهاند، سه فرزند به نامهای ماتئو، ریو و بلا دارند. رودریگس در سالهای فعالیت حرفهای کوکوریا، از دوران حضور او در برایتون و چلسی تا انتقالش به رئال مادرید، همواره یکی از نزدیکترین حامیان او بوده است.
موهای بلند و فرفری کوکوریا حالا دیگر تنها یک ویژگی ظاهری نیست؛ بلکه بخشی از هویت او و نشانهای برای پسرش است. این مدافع اسپانیایی نیز میگوید به این ظاهر عادت کرده و قصد ندارد موهایش را کوتاه کند؛ موهایی که زمانی هدف تمسخر قرار میگرفتند، اکنون به یکی از محبوبترین و شناختهشدهترین نشانههای او در میان هواداران فوتبال تبدیل شدهاند.