رقابت برای تعیین دبیرکل بعدی سازمان ملل متحد وارد مرحله تازهای شده و در حال حاضر هفت نامزد رسمی برای جانشینی آنتونیو گوترش، دبیرکل کنونی این سازمان، مشخص شدهاند که چهار تن آنان زن هستند. دبیرکل جدید از اول جنوری ۲۰۲۷ دوره پنجساله خود را آغاز خواهد کرد.
چهار نامزد زن عبارتاند از میشل باشله، رئیسجمهور پیشین شیلی و کمیسر عالی پیشین حقوق بشر سازمان ملل؛ ماریا فرناندای اسپینوسا، وزیر خارجه و وزیر دفاع پیشین اکوادور و رئیس پیشین مجمع عمومی سازمان ملل؛ ربکا گرینسپن، معاون پیشین رئیسجمهور کاستاریکا و دبیرکل کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل (آنکتاد)؛ و کارولین رودریگز-بیرکت، وزیر خارجه پیشین گویان.
سه نامزد مرد نیز رافائل ماریانو گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی از آرژانتین؛ مکی سال، رئیسجمهور پیشین سنگال؛ و اولارا اوتونو، دیپلومات و مقام پیشین سازمان ملل از اوگاندا هستند. اوتونو در ۲۴ جولای از سوی اوگاندا نامزد شد و با ورود او، شمار نامزدهای رسمی به هفت نفر رسید.
نخستین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت نشان داد که ربکا گرینسپن از کاستاریکا در صدر قرار دارد و پس از او کارولین رودریگز-بیرکت از گویان و رافائل گروسّی از آرژانتین قرار گرفتهاند.
نامزدان زن؛
ربکا گرینسپن – کاستاریکا
ربکا گرینسپن، اقتصاددان و دیپلومات کاستاریکایی، از باسابقهترین نامزدان این رقابت در ساختار سازمان ملل است. او پیش از ورود به سازمان ملل، در دولت کاستاریکا در بخشهای اقتصادی فعالیت کرد و در سال ۱۹۹۴ معاون رئیسجمهور این کشور شد.
گرینسپن سپس در سازمان ملل بهعنوان معاون دبیرکل و معاون مدیر برنامه توسعه سازمان ملل فعالیت کرد. او همچنین دبیرکل کنفرانس ایبرو-امریکا بود و از سال ۲۰۲۱ ریاست کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل را برعهده دارد.
کاستاریکا در مارچ ۲۰۲۶ بهگونه رسمی او را برای دبیرکلی سازمان ملل معرفی کرد. گرینسپن در نخستین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت در صدر قرار گرفت و از گزینههای اصلی این رقابت به شمار میرود.
میشل باشله – شیلی
میشل باشله، پزشک و سیاستمدار شیلیایی، دو بار رئیسجمهور شیلی بوده است؛ نخست از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ و بار دوم از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸. او پیش از ریاستجمهوری، وزیر بهداشت و وزیر دفاع شیلی نیز بود.
خانم باشله پس از پایان ریاستجمهوری، وارد ساختار سازمان ملل شد و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ نخستین مدیر اجرایی نهاد زنان سازمان ملل بود.
او سپس از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ بهعنوان کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل فعالیت کرد. او در فبروری ۲۰۲۶ با حمایت شیلی، برازیل و مکسیکو برای دبیرکلی نامزد شد.
با این حال، دولت جدید شیلی بعداً حمایت خود را از نامزدی او پس گرفت؛ اما نام او همچنان در فهرست رسمی نامزدان سازمان ملل قرار دارد.
ماریا فرنانددا اسپینوسا – اکوادور
ماریا فرنانددا اسپینوسا، دیپلومات، سیاستمدار و نویسنده اکوادوری است. او در دولت اکوادور سمتهای مختلفی از جمله وزارت خارجه را برعهده داشته است.
خانم اسپینوسا در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ ریاست مجمع عمومی سازمان ملل متحد را برعهده داشت و چهارمین زنی بود که به این سمت رسید.
او در برنامه خود برای دبیرکلی بر بازگرداندن اعتماد به سازمان ملل، افزایش کارآمدی این سازمان، پیشگیری از منازعات، مبارزه با فقر و نابرابری و رسیدگی به تغییرات اقلیمی تأکید کرده است.
کارولین رودریگز-برکت – گویان
کارولین رودریگز-برکت، دیپلومات و سیاستمدار گویانی، سابقه طولانی در دولت و دستگاه دیپلوماسی کشورش دارد. او وزیر امور بومیان و سپس وزیر خارجه گویان بوده است.
رودریگز-برکت همچنین بهعنوان نماینده دایمی گویان در سازمان ملل فعالیت کرده و در موضوعاتی مانند توسعه پایدار، تغییرات اقلیمی و تقویت نظام چندجانبه نقش داشته است.
گویان در جون ۲۰۲۶ او را بهصورت رسمی برای دبیرکلی سازمان ملل نامزد کرد. او در نخستین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت پس از ربکا گرینسپن در جایگاه دوم قرار گرفت.
مردان؛
رافائل ماریانو گروسی – آرژانتین
رافائل ماریانو گروسی، دیپلومات ارشد آرژانتینی و مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی است. آرژانتین در نوامبر ۲۰۲۵ او را برای دبیرکلی سازمان ملل نامزد کرد.
آقای گروسی پیش از رسیدن به ریاست آژانس بینالمللی انرژی اتمی، سالها در زمینه دیپلوماسی هستهای، منع گسترش سلاحهای هستهای و امنیت بینالمللی فعالیت کرده بود.
او از سال ۲۰۱۹ مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی است و در سالهای اخیر در موضوعات مهم هستهای، از جمله برنامه هستهای ایران و امنیت نیروگاه زاپوریژیای اوکراین، نقش دیپلوماتیک برجستهای داشته است.
گروسی در نخستین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت در جایگاه سوم قرار گرفت و در میان نامزدان مرد بهترین نتیجه را به دست آورد.
مکی سال – سنگال
مکی سال، مهندس و سیاستمدار سنگالی، از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴ رئیسجمهور سنگال بود. او پیش از ریاستجمهوری، نخستوزیر و رئیس مجلس این کشور نیز بود.
سال در مارچ ۲۰۲۶ از سوی بوروندی برای دبیرکلی سازمان ملل نامزد شد.
او همچنین در سالهای ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ ریاست اتحادیه آفریقا را برعهده داشت. آقای سال، در برنامه خود بر بازسازی چندجانبهگرایی، تقویت نقش سازمان ملل، حل منازعات و توجه بیشتر به مشکلات اقتصادی کشورهای در حال توسعه تأکید کرده است.
سال در اپریل ۲۰۲۶ در گفتوگوی رسمی نامزدان دبیرکلی با کشورهای عضو سازمان ملل شرکت کرد.
اولارا اوتونو – اوگاندا
اولارا اوتونو، دیپلومات و سیاستمدار اوگاندایی، آخرین نامزدی است که وارد رقابت دبیرکلی سازمان ملل شد.
اوگاندا در جولای ۲۰۲۶ نامزدی او را بهصورت رسمی اعلام کرد.
آقای اوتونو سابقه طولانی در سازمان ملل دارد.
او از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۵ نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در امور کودکان و درگیریهای مسلحانه بود و در این سمت بر حفاظت از کودکان در مناطق جنگی تمرکز داشت. او پیش از آن نیز در سیاست و دیپلماسی اوگاندا فعالیت کرده و وزیر خارجه این کشور بوده است.
اوتونو به دلیل سابقهاش در زمینه حفاظت از کودکان در جنگها، حقوق بشر و پیشگیری از منازعات شناخته میشود.
با این حال، او در مقایسه با دیگر نامزدان دیرتر وارد رقابت شده و در نخستین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت حضور نداشت.
دبیرکل سازمان ملل چگونه منصوب میشود؟
در نخستین رأیگیری غیررسمی شورای امنیت در ۳۰ جولای ۲۰۲۶، ربکا گرینسپن در صدر قرار گرفت و پس از او کارولین رودریگز-برکت و رافائل گروسی قرار داشتند.
انتخاب دبیرکل سازمان ملل با رأی مستقیم همه کشورهای عضو انجام نمیشود. شورای امنیت ابتدا یک نامزد را توصیه میکند و سپس مجمع عمومی سازمان ملل او را بهعنوان دبیرکل منصوب میکند.
پنج عضو دایمی شورای امنیت، یعنی امریکا، روسیه، چین، فرانسه و بریتانیا، نیز حق وتو دارند و میتوانند مانع انتخاب یک نامزد شوند.
انتخاب دبیرکل سازمان ملل دو مرحله اصلی دارد. شورای امنیت باید یک نامزد را به مجمع عمومی پیشنهاد کند و برای تصویب این پیشنهاد، دستکم ۹ رأی از ۱۵ عضو شورا لازم است؛ همچنین هیچیک از پنج عضو دایمی شورا ــ چین، فرانسه، روسیه، بریتانیا و امریکا ــ نباید با استفاده از حق وتو مانع آن شود. پس از آن، مجمع عمومی ۱۹۳ عضوی سازمان ملل دبیرکل را منصوب میکند.
دور نخست رأیگیری غیررسمی در ۳۰ جولای برگزار شد و شورای امنیت قصد دارد ۲۱ آگست دور دوم این رأیگیری را برگزار کند.
با توجه به احتمال ادامه رقابت و نیاز به دستیابی به اجماع، ممکن است چندین دور رأیگیری انجام شود و روند انتخاب تا سپتامبر یا اکتبر ادامه یابد.
آنتونیو گوترش، دبیرکل کنونی سازمان ملل، در پایان سال ۲۰۲۶ پس از دو دوره پنجساله از سمت خود کنار میرود. دبیرکل جدید از ۱ جنوری ۲۰۲۷ دوره پنجساله خود را آغاز خواهد کرد.
اگر یکی از چهار نامزد زن انتخاب شود، او نخستین زن دبیرکل سازمان ملل خواهد بود. با این حال، نتیجه نهایی به میزان حمایت نامزدها در شورای امنیت و بهویژه توانایی آنان در جلب نظر پنج عضو دایمی این شورا بستگی دارد.
فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) با صدور بیانیهای شدیداللحن، آنچه را «تلاشهای هماهنگ و مداوم برای تضعیف این نهاد و رئیس آن، جیانی اینفانتینو» خوانده، بهشدت محکوم کرد.
فیفا با انتشار بیانیهای با اشاره به تلاشها برای برکناری جیانی اینفانتینو نوشت: «کسانی که از حمایت اعضای فیفا برخوردار نیستند، نباید با طرح اتهام، القا یا انتشار اطلاعات نادرست، به دنبال دستیابی به اهدافی باشند که از طریق روندهای دموکراتیک و رسمی فیفا قادر به تحقق آن نیستند.»
این بیانیه شنبهشب پس از آن منتشر شد که یوفا بار دیگر تهدید کرد در صورت ادامه روند کنونی، کشورهای اروپایی مسابقات آینده جام جهانی را تحریم خواهند کرد.
این موضع در پی طرح لغوشده FIFA Forward Enterprise (FFE) مطرح شد؛ طرحی که قرار بود بخشی از سهام فعالیتهای تجاری و برگزاری رقابتهای فیفا، از جمله جام جهانی و جام جهانی باشگاهها، به سرمایهگذاران خصوصی واگذار شود.
همچنین این بیانیه پس از انتشار گزارشی در روزنامه دیلی تلگراف منتشر شد که مدعی بود یوفا زمانی که اینفانتینو دبیرکل این نهاد بود، مبلغی ششرقمی به فردی که به عنوان شریک عاطفی او معرفی شده، پرداخت کرده است. تلگراف هویت این فرد را فاش نکرد.
یوفا در بیانیهای اعلام کرد از این ادعاها آگاه است و تایید کرد به این فرد مبلغی هنگام ترک سازمان پرداخت شده و هزینههای دوره امبیای او نیز تامین شده است. یوفا افزود مقررات مربوط به این موارد از سال ۲۰۱۶ سختگیرانهتر شده و قوانین فعلی برای همه کارکنان، صرفنظر از جایگاهشان، اعمال میشود.
فیفا در واکنش به گزارش تلگراف اعلام کرد اینفانتینو این ادعاها را «قویا رد میکند» و آنها را «کاملا نادرست» میداند.
اتهام نزنید
اما فیفا شامگاه شنبه در بیانیهای اعلام کرد: «بهطور فزایندهای آشکار شده است که تلاشی هماهنگ و مستمر از سوی برخی افراد برای تضعیف فیفا و رییس آن در جریان است.»
در ادامه این بیانیه آمده است: «کسانی که از حمایت اعضای فیفا برخوردار نیستند، نباید با طرح اتهام، القا یا انتشار اطلاعات نادرست، به دنبال دستیابی به اهدافی باشند که از طریق روندهای دموکراتیک و رسمی فیفا قادر به تحقق آن نیستند.»
فیفا همچنین تاکید کرد از هیچ روندی درباره انتخابات ریاست این نهاد که با اساسنامه، روندهای دموکراتیک و چارچوبهای حاکمیتی آن مغایرت داشته باشد، حمایت یا آن را تسهیل نخواهد کرد.
در این بیانیه آمده است: «همسو با بیانیههای اخیر کنفدراسیون فوتبال امریکای جنوبی (CONMEBOL) و کنفدراسیون فوتبال افریقا (CAF)، و همچنین پس از گفتوگو با فدراسیونها و کنفدراسیونهای عضو فیفا در سراسر جهان، فیفا از هیچ روندی درباره انتخابات ریاست این نهاد که با اساسنامه، روندهای دموکراتیک و چارچوب حاکمیتی آن مغایرت داشته باشد، حمایت، آن را تسهیل یا تحمل نخواهد کرد.»
فیفا تاکید کرده است: «رئیس فیفا بهصورت دموکراتیک از سوی فدراسیونهای عضو انتخاب شده و همچنان با همان ماموریت به فعالیت خود ادامه میدهد.»
در بخش دیگری از این بیانیه آمده است: «رئیس فیفا بیش از ۳۰ سال از فعالیت حرفهای خود را صرف فوتبال اروپا و جهان کرده و در ایجاد تغییرات مهم در این ورزش، بهویژه گسترش دسترسی، منابع و فرصتها در فوتبال جهان، نقش داشته است.»
فیفا افزود: «تغییر، ناگزیر منافع تثبیتشده را به چالش میکشد، اما مخالفت با این تغییرات نمیتواند توجیهی برای تضعیف جایگاه دموکراتیک رییس فیفا یا نهادی باشد که او برای هدایت آن انتخاب شده است.»
فیفا تاکید کرد: «مسئولیت ما در برابر ۲۱۱ فدراسیون عضو و فوتبال در سراسر جهان است. ما اجازه نخواهیم داد این تلاشها ما را از تقویت این نهاد، خدمت به اعضا و ادامه مسیر جهانیتر کردن فوتبال بازدارد. رییس و مدیریت فیفا همچنان با تمرکز کامل این ماموریت را دنبال میکنند و بیش از هر زمان دیگری برای تحقق آن مصمم هستند.»
اصرار یوفا بر تحریم رقابتهای فیفا
یوفا روز ۳۰ جولای اعلام کرده بود کشورهای عضو این نهاد رقابتهای فیفا را تحریم خواهند کرد و با وجود عقبنشینی اینفانتینو از طرح FFE و عذرخواهی او، بر این موضع تاکید کرده است.
یوفا همچنین در بیانیه دیگری اعلام کرد که اعتمادش را به ریاست جیانی اینفانتینو از دست داده است و این موضع همچنان پابرجاست.
کنفدراسیون فوتبال امریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (کنکاکاف) نیز از این طرح انتقاد کرد و خواستار «بازنگری جامع» در دوره ریاست اینفانتینو شد.
در حالی که روسای فدراسیونهای فوتبال ناروی و اردن بهصورت علنی از فیفا و اینفانتینو انتقاد کردهاند، رئیس فیفا همچنان از حمایت برخی فدراسیونهای عضو، از جمله فدراسیونهای فوتبال آرژانتین و مکسیکو برخوردار است.
کنفدراسیون فوتبال افریقا (CAF) نیز در بیانیهای اعلام کرد اعضای آن «به اتفاق آرا حمایت خود» از اینفانتینو را بار دیگر تایید کردهاند و بر ادامه همکاری با فیفا تاکید کردند.
کنفدراسیون فوتبال امریکای جنوبی (CONMEBOL) نیز ضمن ابراز نگرانی از «اقدامهای یکجانبه و بدون استفاده از سازوکارهای نهادی و گفتوگو»، خواستار «وحدت خانواده فوتبال» پیش از انتخابات ریاست فیفا در ماه مارچ شد.
یک سازمان یهودی میکوشد با ترکیب هوش مصنوعی و راهنمایی خاخامها، راهی مطمئنتر برای آشنایی مجردها و تشکیل زندگی مشترک فراهم کند؛ رویکردی که فناوری را به خدمت ارتباط انسانی درمیآورد.
سازمان یهودی «خبد» قرار است ۱۸ اسد رویدادی مجازی برگزار کند که برگزارکنندگان امیدوارند به بزرگترین برنامه آشنایی سریع یهودیان در جهان تبدیل شود. انتظار میرود ۱۳ هزار فرد مجرد از بیش از ۳۰ کشور در این رویداد شرکت کنند.
به گزارش فاکسنیوز این برنامه اندکی پس از «تو بِآو» برگزار میشود؛ مناسبتی در تقویم یهودیان که بهطور سنتی با عشق و همسریابی پیوند دارد.
در این رویداد، هوش مصنوعی با بررسی اطلاعات، علایق، الگوهای رفتاری و ارزشهای شرکتکنندگان، گزینههای مناسب را برای پنج دور گفتوگوی ویدئویی دونفره پیشنهاد میکند. با این حال، مسئولیت بررسی هویت و صلاحیت تکتک شرکتکنندگان برعهده خاخامهای محلی یا همسران آنهاست.
برگزارکنندگان میگویند این نظارت انسانی در دورهای اهمیت بیشتری یافته است که اعتماد به هویت افراد در فضای مجازی دشوارتر شده است. گسترش استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در اپلیکیشنهای آشنایی، این پرسش را برای برخی کاربران به وجود آورده است که آیا فرد پشت یک پروفایل واقعا همان کسی است که ادعا میکند و آیا پیامهایش را خودش نوشته است یا یک ابزار هوش مصنوعی.
کوتلارسکی گفت: «موضوع فقط پیوند دادن افراد به یکدیگر نیست؛ بحث بر سر راهنمایی آنها و کمک به پیشرفتشان در این مسیر است.»
به گفته او، سرعت و توان پردازش هوش مصنوعی میتواند روند یافتن گزینههای مناسب را آسانتر کند، اما فناوری قادر نیست جایگزین قضاوت، اعتماد و شناخت انسانی شود؛ بهویژه زمانی که فردی آشنا با دو طرف بتواند درباره سازگاری آنها راهنمایی ارائه دهد.
برگزارکنندگان این طرح را بخشی از تلاشی گستردهتر برای تقویت ازدواج و خانواده میدانند؛ آن هم در دورهای که افراد دیرتر ازدواج میکنند و جستوجوی شریک زندگی بیش از گذشته به اپلیکیشنها و صفحهنمایشها وابسته شده است.
کوتلارسکی این ابتکار را فراتر از یک پلتفرم دوستیابی یا ازدواج توصیف کرد و گفت هدف نهایی آن کمک به افراد برای ایجاد روابطی پایدار است. او تاکید کرد که هوش مصنوعی باید فرایند یافتن همسر را بهبود دهد، اما رابطهای واقعی در نهایت بر چیزی استوار است که فناوری قادر به بازآفرینی آن نیست: ارتباط انسانی.
خاخام مندی کوتلارسکی، مدیر اجرایی «مرکوس ۳۰۲»، میگوید هدف این ابتکار کنار گذاشتن فناوری نیست، بلکه استفاده از آن در کنار عنصر انسانی است که به باور او در آشناییهای امروزی کمرنگ شده است.
او به فاکسنیوز دیجیتال گفت: «هوش مصنوعی میتواند دادهها و اطلاعات را گردآوری کند و بر اساس علایق، الگوها و ارزشها افرادی را که با یکدیگر تناسب دارند پیشنهاد دهد؛ اما همچنان به عنصر انسانی نیاز است.»
پلتفرم «Met@Chabad» که این برنامه را برگزار میکند، تنها بر معرفی افراد به یکدیگر متمرکز نیست. این مجموعه دورههایی درباره آشنایی و روابط عاطفی برگزار میکند و به شرکتکنندگان مشاوره شخصی میدهد. خاخامها و همسرانشان نیز در جایگاه مربی و مشاور به افراد کمک میکنند تا معیارهای خود برای انتخاب همسر را بهتر بشناسند، روابطشان را مدیریت کنند و برای ازدواج آماده شوند.
یک پژوهش تازه در آلمان نشان میدهد استفاده بیشاز حد از اینترنت با افزایش استرس، بدتر شدن خلقوخو و بیتوجهی به فعالیتهای روزمره مرتبط است. پژوهشگران میگویند وسوسه استفاده از اینترنت مهمترین عامل ادامه این رفتار است و احساس لذت و رهایی از فشار روانی نیز به تقویت آن کمک میکند.
این پژوهش جدید که توسط پژوهشگران دانشگاه «دویسبورگ اسن» آلمان انجام شده و در مجله علمی بینالمللی «پلاس ون» منتشر شده است، ۹۰۰ بزرگسال آلمانی را در سال ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار داده است.
این افراد گفته بودند که در طول سال دستکم یکبار از بازیهای آنلاین، محتوای پورنوگرافیک، شبکههای اجتماعی یا خرید اینترنتی استفاده کردهاند.
شرکتکنندگان سپس به مدت دو هفته، هر شب یک ارزیابی انجام دادند و در آن میزان خلقوخو و استرس، وسوسه استفاده از اینترنت و مجموع زمانی را که در آن روز در اینترنت سپری کرده بودند، گزارش کردند.
در این ارزیابی همچنین میزان لذتی که از استفاده از اینترنت میبردند و اینکه آیا در نتیجه استفاده از اینترنت فعالیتهای دیگر را نادیده گرفتهاند یا نه، بررسی شد.
نتایج نشان داد افرادی که استفاده زیادتری از اینترنت داشتند، خلقوخوی بدتر، استرس بیشتر، زمان طولانیتر استفاده از اینترنت و بیتوجهی بیشتر به سایر بخشهای زندگی خود داشتند.
آندریاس اولکر، یکی از نویسندگان پژوهش، گفت: «بیشتر از استرس واقعی یا خلقوخو، این میل لحظهای برای آنلاین شدن است که تعیین میکند افراد به فعالیتهای اینترنتی روی بیاورند و هم پیامدهای لذتبخش و هم پیامدهای زیانبار آن را تجربه کنند.»
نتایج پژوهش فرضیه پژوهشگران را تأیید کرد که استرس روزانه، خلقوخو و میزان وسوسه میتوانند میزان استفاده روزانه فرد از اینترنت را پیشبینی کنند. این عوامل همچنین بر میزان لذت و احساس رهایی ناشی از استفاده از اینترنت و میزان نادیده گرفتن فعالیتهای دیگر در زندگی روزمره تأثیر میگذارند.
پژوهشگران تأکید کردند که همه انواع استفاده از اینترنت پیامدهای منفی ندارند، بلکه مشکل زمانی ایجاد میشود که استفاده از اینترنت بیش از حد یا مشکلزا باشد.
سیلکه اممولر، یکی دیگر از نویسندگان پژوهش، گفت: «باید تأکید کنیم که تنها درصد کمی از کاربران اینترنت، الگوهای استفاده آسیبشناختی پیدا میکنند. استفاده از اینترنت میتواند تا زمانی که سایر بخشهای مهم زندگی بهطور منظم نادیده گرفته نشوند، موجب شادی، سرگرمی و یا رهایی از استرس شود.»
پژوهشهای قبلی نشان دادهاند که جوانان مبتلا به اعتیاد به اینترنت ممکن است دچار تغییراتی در شیمی مغز شوند که میتواند به رفتارهای اعتیادآور بیشتر منجر شود.
این تأثیرات در شبکههای عصبی مختلف مغز مشاهده شده و همچنین افزایش فعالیت در بخشهایی از مغز هنگام استراحت افراد را نشان داده است.
عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان روز جمعه، ۱۶ اسد در شهر مکه توافقنامه مهم دفاعی امضا کردند.
این توافقنامه از سوی محمد بن سلمان ولیعهد عربستان سعودی، رجب طیب اردوغان رئیسجمهور ترکیه و شهباز شریف نخستوزیر پاکستان امضا شد.
خبرگزاری رسمی عربستان سعودی گزارش داد که این توافقنامه بر بنیاد روابط تاریخی و دیرینه میان سه کشور، پیوندهای پایدار برادری و همبستگی اسلامی، همچنین منافع مشترک راهبردی و همکاریهای طولانیمدت دفاعی میان آنها امضا شده است.
خبرگزاری سعودی افزوده است که این توافقنامه نشاندهندهٔ تعهد سه کشور برای تقویت امنیت جمعی و تلاش مشترک برای حمایت از صلح، امنیت و ثبات در منطقه و فراتر از آن است.
بر اساس مفاد این توافقنامه، هدف آن تقویت بازدارندگی مشترک در برابر هرگونه اقدام تجاوزکارانه عنوان شده و تصریح شده است که حملهٔ مسلحانه علیه هر یک از سه کشور، حمله علیه هر سه کشور تلقی خواهد شد.
این توافق همچنین چارچوبی برای گسترش همکاریهای دفاعی در تمامی بخشها میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان ایجاد میکند.
دیدار ولیعهد عربستان سعودی با رئیسجمهور ترکیه
وزارت خارجه پاکستان در بیانیهای اعلام کرد که هدف این توافقنامه تقویت بازدارندگی جمعی در برابر هرگونه اقدام تجاوزکارانه است و تصریح میکند که هر حمله مسلحانه علیه هر یک از سه کشور، حمله علیه همه آنها تلقی خواهد شد.
این توافق در حالی امضا میشود که سه کشور با مجموعهای از چالشهای امنیتی و تحولات منطقهای روبهرو هستند.
جزئیات کامل این توافقنامه هنوز منتشر نشده است، اما مقامهای ترکیه و پاکستان پیشتر گفته بودند که این سند، همکاریهای دفاعی و حوزههای مرتبط دیگر را در بر خواهد گرفت.
یک مقام امنیتی ترکیه گفته بود که این توافق در دیدار سهجانبه میان رهبران سه کشور در عربستان سعودی نهایی خواهد شد.
همکاری نظامی و امنیتی گستردهتر
هنوز جزئیات دقیق مفاد این توافقنامه اعلام نشده است؛ اما این پیمان، عربستان سعودی ــ یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت جهان ــ را با پاکستان بهعنوان یک قدرت هستهای و ترکیه بهعنوان عضو ناتو با دومین ارتش بزرگ این پیمان نظامی، در یک چارچوب همکاری دفاعی نزدیکتر قرار میدهد.
تلویزیون «خبرترک» ترکیه گزارش داده است که این توافق احتمالاً شامل برگزاری تمرینهای مشترک نظامی، آموزش نیروها، انتقال فناوریهای دفاعی و تبادل اطلاعات استخباراتی خواهد بود.
دیدار نخستوزیر پاکستان با ولیعهد عربستان سعودی
عربستان سعودی که زیرساختهای حیاتی و تأسیسات نفتی آن در سالهای اخیر هدف حملات قرار گرفته است، به دنبال گسترش و تنوعبخشی به همکاریهای دفاعی خود با کشورهای دیگر است.
این توافق همچنین پس از آن صورت میگیرد که پاکستان و عربستان سعودی در ماه سپتامبر یک پیمان دفاع متقابل امضا کردند؛ پیمانی که بر اساس آن، حمله به یکی از دو کشور، حمله علیه کشور دیگر تلقی میشود.
افزایش تنشهای منطقهای
این توافق در شرایطی امضا شده است که تنشها میان ترکیه و اسرائیل بر سر جنگ غزه و دیگر بحرانهای منطقهای افزایش یافته است. همزمان، جنگ ایران و درگیریهای منطقهای در لبنان نیز بر فضای امنیتی منطقه تأثیر گذاشته است.
شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، روز پنجشنبه برای یک سفر سهروزه وارد جده شد. عاصم منیر، رئیس ستاد ارتش پاکستان در این سفر شهباز شریف را همراهی میکند.
مقامها گفتند که رهبران سه کشور علاوه بر بررسی راههای کاهش تنش میان ایالات متحده و ایران، درباره گسترش تجارت، روابط اقتصادی و همکاریهای امنیتی گستردهتر نیز گفتوگو خواهند کرد.
دو منبع آگاه روز پنجشنبه به رویترز گفتند که ترکیه، عربستان و پاکستان قرار است فردا جمعه در عربستان سعودی یک توافقنامه مشترک دفاعی امضا کنند.
این منابع جزئیاتی درباره مفاد این توافقنامه یا محورهای همکاری سه کشور ارائه نکردند.
رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، روز جمعه برای دیدار با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، راهی ریاض شد.
برهانالدین دوران، رئیس اداره ارتباطات ریاستجمهوری ترکیه، اعلام کرد که اردوغان در این سفر یکروزه در نشستی سهجانبه با ولیعهد عربستان و نخستوزیر پاکستان شرکت خواهد کرد.
این دیدار در حالی برگزار میشود که ترکیه، عربستان و پاکستان در ماههای اخیر رایزنیهای خود را درباره تحولات منطقه، بهویژه پیامدهای جنگ ایران، افزایش دادهاند.
شهباز شریف نیز روز پنجشنبه در رأس یک هیئت بلندپایه، با همراهی عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، وارد عربستان شد. انتظار میرود امنیت منطقه، همکاریهای دفاعی و تحولات خاورمیانه از محورهای اصلی گفتوگوهای او در ریاض باشد.
حکومت ترکیه هنوز برنامه رسمی این نشست را منتشر نکرده است. با این حال، منابع آگاه میگویند امنیت منطقه، تهدیدها در مسیرهای کشتیرانی، پیامدهای جنگ ایران و گسترش همکاریهای دفاعی از مهمترین موضوعات مورد بحث خواهد بود.
این نشست یک هفته پس از آن برگزار میشود که عربستان از تشکیل یک ائتلاف چندملیتی دریایی برای حفاظت از مسیرهای کشتیرانی و انتقال انرژی در دریای سرخ، تنگه بابالمندب و خلیج عدن خبر داد. ریاض اعلام کرده بود این طرح در واکنش به افزایش تهدیدهای حوثیهای مورد حمایت ایران شکل گرفته است.
ترکیه، بهعنوان عضو ناتو، و پاکستان، بهعنوان یک قدرت هستهای، از جمله ۱۴ کشوری هستند که از این ابتکار حمایت کردهاند. با این حال، انقره هنوز اعلام نکرده است که آیا در عملیات این ائتلاف مشارکت خواهد کرد یا خیر.
این سفر همچنین پس از نشست اخیر وزیران خارجه ترکیه، مصر، پاکستان و عربستان در امان انجام میشود. این چارچوب همکاری که با نام «آر-۴» شناخته میشود، پس از نشستهای ماه مارچ در ریاض شکل گرفت و هدف آن هماهنگی درباره تحولات منطقه، پیشبرد راهحلهای دیپلماتیک و مقابله با چالشهای امنیتی عنوان شده است.
همکاریهای دفاعی
روابط دفاعی ترکیه و عربستان در سالهای اخیر گسترش یافته است. عربستان در سال ۲۰۲۳ قرارداد بزرگی برای خرید پهپاد از شرکت ترکیهای بایکار امضا کرد و سال بعد نیز دو کشور بر سر تولید مشترک پهپاد، انتقال فناوری و آموزش نیروها به توافق رسیدند.
دو کشور همچنین در ماه فبروری توافقنامهای برای همکاری در تولید چرخبال ترابری «گوکبَی» امضا کردند. همزمان، گفتوگوها درباره مشارکت احتمالی عربستان در برنامه ساخت جنگنده نسل پنجم ترکیه، «کان» (KAAN)، ادامه دارد.