دو مرد پس از ورود غیرمجاز به پایگاه نیروهای امریکایی در بریتانیا بازداشت شدند

راگو پوری، سکرتر اول نمایندگی هند در سازمان ملل متحد، روز پنج‌شنبه، ۱۶ میزان، در نشست کمیته ششم مجمع عمومی این سازمان گفت که مبارزه با هراس‌‌افکنی با صدور بیانیه‌ها و ژست‌های دیپلوماتیک ممکن نیست و حامیان و تأمین‌کنندگان مالی شبکه‌های افراطی باید پاسخگوی عملکرد خود باشند.
او با اشاره به تعیین جایزه هفت میلیون روپیه‌ای از سوی اسلام‌آباد برای اطلاعاتی که منجر به بازداشت مسعود اظهر، بنیان‌گذار و رهبر جیش محمد شود، تصریح کرد در شرایطی که خبرنگاران و رسانه‌ها امکان ارتباط با او را دارند، ادعای حکومت پاکستان مبنی بر بی‌خبری از موقعیت مکانی اظهر غیرقابل باور است.

او پاکستان را به سیاست‌های دوگانه متهم کرد و از حملات ۱۱ سپتامبر، حمله مرگبار سال ۲۰۰۸ در بمبئی و حمله پهلگام در کشمیر نام برد و گفت جهان نباید عاملان و سازمان‌دهندگان این حملات تروریستی را فراموش کند.
مسعود اظهر در سال ۱۹۹۹، پس از ربوده‌شدن یک هواپیمای مسافربری خطوط هوایی هند (پرواز IC-814) و فرود آن در قندهار در رژیم اول طالبان، در بدل آزادی ۱۵۵ گروگان از زندان هند آزاد شد.

او بلافاصله پس از آزادی گروه جیش محمد را بنیان گذاشت، گروهی که در دسامبر ۲۰۰۱ به پارلمان هند حمله کرد و دو قدرت هسته‌ای جنوب آسیا را تا آستانه یک جنگ تمام‌عیار کشاند. شورای امنیت سازمان ملل در همان سال جیش محمد و سرانجام در اول می ۲۰۱۹ خود اظهر را در فهرست سیاه تحریم‌های وابسته به القاعده قرار داد.
در سال‌های اخیر، مقام‌های پاکستانی ادعا کرده‌اند که اظهر دیگر در این کشور حضور ندارد و به خاک افغانستان منتقل شده است، ادعایی که طالبان در کابل آن را قاطعانه رد کرده و بازی اسلام‌‌آباد برای فرار از فشارهای بین‌المللی خوانده‌اند.
پاکستان در سال ۲۰۲۱ برای اطلاعاتی که منجر به بازداشت مسعود اظهر شود، ۵ میلیون روپیه جایزه تعیین کرده بود. در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ اداره تحقیقات فدرال پاکستان این مبلغ را به ۷ میلیون روپیه افزایش داد و نام اظهر را بار دیگر در فهرست افراد تحت تعقیب خود قرار داد که این اقدام با واکنش تند هند روبه‌ رو شد.

این رویارویی لفظی در سازمان ملل ریشه در مناقشه تاریخی و لاینحل هند و پاکستان بر سر منطقه کشمیر دارد، مناقشه‌ای که از زمان استقلال و جدایی دو کشور در سال ۱۹۴۷ تاکنون عامل سه جنگ بزرگ و درگیری‌های بی‌پایان مرزی بوده است.

دهلی‌نو پیوسته دستگاه استخبارات نظامی پاکستان را به تسلیح و هدایت گروه‌های شبه‌ نظامی از جمله جیش محمد و لشکر طیبه برای هدف قرار دادن امنیت داخلی هند متهم می‌کند، در حالی که اسلام‌آباد این ادعاها را رد کرده و تمرکز خود را بر نقض حقوق بشر و حق تعیین سرنوشت مردم کشمیر قرار داده است.

خبرگزاری رویترز گزارش داد بیشترین تلفات در شهر پریلوکی در استان چرنیهیف در شمال اوکراین به ثبت رسیده است؛ جایی که حمله موشکی روسیه یک ساختمان مسکونی پنج‌طبقه را ویران کرد.

سازمان خدمات اضطراری اوکراین پنج‌شنبه ۱۶ میزان اعلام کرد آمار قربانیان حمله به پریلوکی به ۲۲ نفر رسیده است. به گفته داخله اوکراین، دست‌کم پنج تن از کشته‌شدگان کودک هستند.

100%

همچنین با کشف پیکر دو نفر دیگر در آوار یک مجتمع مسکونی در کی‌یف، شمار جان‌باختگان حمله هوایی روسیه به پایتخت اوکراین به چهار نفر افزایش یافت.

مقام‌های کی‌یف شامگاه ۱۵ میزان خبر داده بودند سقوط بقایای یک پهپاد در حومه پایتخت دو کشته بر جای گذاشته است.

زلنسکی شمار مجروحان حملات روسیه به مناطق مختلف اوکراین را در مجموع ۱۰۰ نفر اعلام کرد.

او با اشاره به هم‌زمانی این حملات با سالروز تولد ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، گفت: «این هدیه تولدی بود که پوتین به خودش داد؛ کشتن کودکان و کشتن مردم.»

رئیس‌جمهور اوکراین افزود: «روس‌ها می‌خواستند ضربه‌ای دردناک و آشکار وارد کنند. این یکی از رذیلانه‌ترین حملات بود.»

به گزارش رویترز، روسیه در جریان این حملات ۷۰ موشک، از جمله شمار زیادی موشک بالستیک پرسرعت، و ده‌ها پهپاد تهاجمی شاهد به سوی اوکراین شلیک کرد.این حملات همچنین به تأسیسات صنعتی و زیرساخت‌های انرژی اوکراین آسیب رساند.

روسیه از سال ۱۴۰۰ کارزار نظامی خود را علیه اوکراین کلید زد و از آن زمان، درگیری‌های مرگبار میان دو کشور ادامه داشته است.

مقام‌های اوکراینی در هفته‌های اخیر بارها از متحدان خود خواسته‌اند ذخایر موشک‌های رهگیر سامانه پاتریوت این کشور را تأمین کنند.

پاتریوت تنها سلاح موجود در زرادخانه اوکراین است که توانایی سرنگونی موشک‌های بالستیک را دارد.

اولشکی؛ گرسنگی در سایه مین‌ها و پهپادها

رویترز پنج‌شنبه ۱۶ میزان در گزارشی دیگر از وخامت بحران انسانی در شهر اولشکی در جنوب اوکراین خبر داد؛ شهری که تحت اشغال روسیه قرار دارد و ساکنان آن با کمبود شدید مواد غذایی و خطر گرسنگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

بر اساس این گزارش، مردم اولشکی برای تهیه آب و غذا ناچارند جان خود را به خطر بیندازند و ساعت‌ها پیاده یا با دوچرخه از جاده‌های مین‌گذاری‌شده عبور کنند.

این شهر در نزدیکی خط مقدم جنگ و در شرق رودخانه دنیپرو قرار دارد. مسیر اصلی خروج از آن به مناطق تحت کنترول روسیه در عمق سرزمین‌های اشغالی منتهی می‌شود.

به گفته شاهدان عینی و گروه‌های امدادرسان، خودروهای سوخته در بخش‌های مختلف این مسیر پراکنده‌اند و آثار انفجار در طول جاده دیده می‌شود. پهپادهای تهاجمی نیز پیوسته بر فراز آن پرواز می‌کنند.

100%

ساکنان می‌گویند آخرین محموله‌های مواد غذایی در ماه مه به یکی از فروشگاه‌های محلی رسیده و از آن زمان، دسترسی به مواد خوراکی به‌شدت دشوار شده است.

زنی ساکن اولشکی که از بیم اقدامات تلافی‌جویانه نیروهای روسیه خواست نامش فاش نشود، به رویترز گفت: «وقتی شش ماه است نتوانسته‌اید به فروشگاه بروید، مگر ممکن است چیزی برای خوردن در خانه‌تان باقی مانده باشد؟»

این زن به‌تازگی برای تهیه مایحتاج خود راهی رادنسک در حدود ۲۰ کیلومتری جنوب‌شرقی اولشکی شده بود، اما هنگام بازگشت بر اثر انفجار مین زخمی شد.

او پس از این حادثه گفت: «هیچ مسیر امنی برای خروج وجود ندارد.»

این زن افزود پیش‌تر نیز سه نفر در همین مسیر که برخی ساکنان محلی آن را «جاده مرگ» می‌نامند، کشته شده بودند.

دمیترو لوبینتس، کمیشنر حقوق بشر اوکراین، با انتقاد از وضعیت غیرنظامیان در اولشکی گفت: «روسیه هر روز غیرنظامیان را بر سر یک دوراهی قرار می‌دهد: یا بمانند و از گرسنگی بمیرند، یا شهر را ترک کنند و خطر انفجار مین را به جان بخرند.»

او افزود کی‌یف پیشنهاد برقراری آتش‌بس محلی و ایجاد مسیرهای امن برای تخلیه ساکنان ارائه کرده بود، اما مسکو این پیشنهاد را رد کرد.

روسیه به وجود مشکلات حاد در تأمین مواد غذایی و اقلام پزشکی در اولشکی اذعان کرده، اما مسئولیت این بحران را متوجه اوکراین دانسته است.

با وجود برقراری آتش‌بس در غزه از یک سال پیش، حملات همچنان ادامه دارد و چشم‌انداز یک صلح پایدار هنوز دور به نظر می‌رسد.

در هفتم اکتبر ۲۰۲۳، نیروهای حماس و گروه‌های مسلح فلسطینی با عبور از مرز غزه وارد شهرها، شهرک‌ها و پایگاه‌های نظامی در جنوب اسرائیل شدند. براساس آمار مورد استفاده رویترز، حدود ۱۲۰۰ نفر در این حمله کشته شدند و ۲۵۱ نفر به گروگان گرفته شدند. بسیاری از قربانیان غیرنظامی بودند. کشتار شرکت‌کنندگان جشنواره موسیقی، خانواده‌ها در شهرک‌های مرزی و ربودن زنان، کودکان، سالمندان و سربازان، جامعه اسرائیل را با یکی از عمیق‌ترین شوک‌های امنیتی روبه‌رو کرد.

اسرائیل در پاسخ، عملیات گسترده هوایی و زمینی در غزه را آغاز کرد. سه سال بعد، ابعاد تلفات فلسطینی چندین برابر قربانیان هفتم اکتبر شده است.

براساس اطلاعات وزارت بهداشت غزه، شمار کشته‌شدگان از ۷۴ هزار نفر گذشته است. الجزیره با استناد به آمار این وزارتخانه گزارش داد که دست‌کم ۲۱ هزار کودک در میان کشته‌شدگان‌اند و بیش از ۱۷۵ هزار نفر نیز زخمی شده‌اند. این آمار تنها مرگ‌های ثبت‌شده را دربرمی‌گیرد و هزاران مفقود یا افرادی که زیر آوار مانده‌اند ممکن است در آن محاسبه نشده باشند.

اسرائیل می‌گوید بخش قابل توجهی از کشته‌شدگان جنگجویان حماس بوده‌اند، اما وزارت بهداشت غزه آمار جداگانه‌ای از نیروهای مسلح و غیرنظامیان منتشر نمی‌کند.

ویرانی مادی نیز ابعادی کم‌سابقه یافته است. ارزیابی نهایی مشترک سازمان ملل، اتحادیه اروپا و بانک جهانی، هزینه بازسازی و احیای غزه را حدود ۷۱.۴ میلیارد دالر در یک دهه برآورد کرده‌اند. بیش از ۶۱ میلیون تُن آوار در غزه باقی مانده و سازمان ملل می‌گوید پاک‌سازی کامل آن، حتی با دسترسی مناسب به ماشین‌آلات، ممکن است سال‌ها طول بکشد.

طبق داده‌های سازمان ملل، تقریباً تمام مراکز درمانی و مکاتب غزه آسیب دیده‌اند یا از فعالیت عادی بازمانده‌اند. اقتصاد محلی نیز عملاً فروپاشیده است؛ کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل تخمین زده که ۹۲ درصد مراکز اقتصادی غزه آسیب دیده یا نابود شده و بیکاری به حدود ۷۸ درصد رسیده است.

جنگ اما در غزه محدود نماند. حزب‌الله لبنان یک روز پس از آغاز جنگ حملات خود به اسرائیل را با عنوان حمایت از غزه آغاز کرد و تبادل آتش در مرز به جنگی تمام‌عیار در سال ۲۰۲۴ تبدیل شد. اسرائیل مناطق گسترده‌ای در جنوب و شرق لبنان و حومه جنوبی بیروت را بمباران کرد و عملیات زمینی انجام داد. تا زمان آتش‌بس در نوامبر ۲۰۲۴، مقام‌های لبنان از کشته‌شدن بیش از ۳۷۰۰ نفر خبر داده بودند و حدود ۱.۴ میلیون نفر آواره شدند.

آتش‌بس لبنان نیز پایان بحران نبود. با آغاز جنگ مستقیم امریکا و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فبروری ۲۰۲۶، جبهه لبنان بار دیگر شعله‌ور شد. رویترز گزارش داده که تنها تا ۱۹ مارچ بیش از هزار نفر در حملات اسرائیل در لبنان کشته و حدود یک میلیون نفر آواره شده بودند.

همزمان حملات امریکا و اسرائیل در ایران و پاسخ تهران به اسرائیل، پایگاه‌های امریکایی و کشورهای منطقه، جنگی را شکل داد که تا پاییز ۲۰۲۶ همچنان ادامه دارد و هزاران کشته برجای گذاشته است.

اسرائیل در سوریه نیز بارها اهداف نظامی، مسیرهای انتقال سلاح و مواضع مرتبط با ایران و حزب‌الله را هدف قرار داده است.

یکی از بحث‌های تازه در اسرائیل، این است که آیا حمله هفتم اکتبر قابل پیش‌بینی بود یا خیر. روزنامه هاآرتص در سپتامبر ۲۰۲۶ گزارش داد که محمد بن زاید، رئیس امارات متحده عربی، حدود ده روز پیش از حمله به بنیامین نتانیاهو هشدار داده بود که حماس در حال آماده‌سازی یک اقدام بزرگ است.

گزارش‌های بعدی گفتند استخبارات امارات متحده عربی نیز اطلاعات مشابهی را به شین‌بت منتقل کرده بود. نتانیاهو این گزارش را «دروغ» خوانده، آن را رد کرده و اعلام کرده است علیه هاآرتص اقدام حقوقی می‌کند. امارات نیز به‌طور رسمی جزئیات این ادعا را تایید نکرده است.

گزارش دیگری که وال‌استریت ژورنال منتشر کرده و الجزیره آن را بازتاب داده، می‌گوید عباس کامل، رئیس وقت استخبارات مصر، چند روز پیش از هفتم اکتبر نیز درباره احتمال حمله حماس هشدار داده بود. گزارش‌ها از هشدارهای دیگری در سپتامبر همان سال نیز سخن می‌گویند. نتانیاهو دریافت چنین هشدار مشخصی را رد کرده و دولت مصر نیز درباره گزارش تازه توضیح علنی نداده است. بنابراین هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت که نتانیاهو اطلاعات مشخصی درباره زمان و ابعاد عملیات هفتم اکتبر در اختیار داشته و عمداً آن را نادیده گرفته است. آنچه روشن است این است که دستگاه‌های امنیتی اسرائیل پیش از حمله، حماس را عمدتاً «مهار‌شده» ارزیابی می‌کردند؛ فرضی که صبح هفتم اکتبر فرو ریخت.

در غزه، آتش‌بسی که با میانجی‌گری امریکا در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ اجرایی شد، جنگ گسترده را متوقف کرد و به آزادی آخرین گروگان‌های اسرائیلی و صدها زندانی فلسطینی انجامید. اما یک سال بعد، رویترز می‌گوید اهداف اصلی توافق هنوز تحقق نیافته است.

اسرائیل همچنان حدود دو سوم غزه را در کنترول دارد، حماس خلع سلاح نشده و بازسازی عملاً آغاز نشده است. از زمان آتش‌بس نیز بیش از ۱۴۰۰ فلسطینی در حملات اسرائیل کشته شده‌اند. اسرائیل می‌گوید این حملات در پاسخ به تهدیدها و تلاش حماس برای تجدید سازمان انجام شده است، ادعایی که حماس رد می‌کند.

سه سال پس از هفتم اکتبر، برای اسرائیلی‌ها خاطره کشتار و گروگان‌گیری هنوز زخمی باز است و برای فلسطینیان غزه، سه سال جنگ به مرگ ده‌ها هزار نفر، آوارگی تقریباً تمام جمعیت و نابودی بخش بزرگی از سرزمین‌شان انجامیده است. جنگی که از یک صبح در جنوب اسرائیل آغاز شد، امروز به مجموعه‌ای از بحران‌های به‌هم‌پیوسته در غزه، لبنان، سوریه، ایران و خلیج تبدیل شده است.

آتش‌بس وجود دارد، اما صلح هنوز نه: مسئله خلع سلاح حماس، خروج اسرائیل از غزه، آینده اداره این منطقه و مهم‌تر از همه یک راه‌حل سیاسی برای مناقشه اسرائیل و فلسطین همچنان بی‌پاسخ مانده است.

آکادمی سلطنتی علوم سویدن چهارشنبه ۱۵ میزان، نام برندگان را اعلام کرد. آن‌ها جایزه نقدی ۱۲ میلیون کرون سویدن، معادل حدود ۱.۲ میلیون دالر، را تقسیم خواهند کرد.

نوبل کیمیا سومین جایزه اعلام‌شده در هفته نوبل است و پس از معرفی برندگان پزشکی در ۱۳ میزان و فیزیک در ۱۴ میزان، اعلام شد.
مولکول‌هایی شبیه دست‌های انسان

هاینر لینکه، رئیس کمیته نوبل کیمیا، هنگام معرفی برندگان گفت جایزه امسال به پژوهش‌هایی بنیادی در کیمیا اختصاص دارد.

او برای توضیح موضوع به دست‌های انسان اشاره کرد: بسیاری از مولکول‌ها در دو شکل وجود دارند که تصویر آینه‌ای یکدیگرند. این دو شکل، مانند دست راست و چپ، شبیه به هم هستند، اما نمی‌توان آن‌ها را کاملا بر یکدیگر منطبق کرد.

چنین مولکول‌هایی «کایرال» نامیده می‌شوند؛ واژه‌ای که از کلمه یونانی «دست» گرفته شده است.

سنتز نامتقارن به ساخت مولکول‌ها به شیوه‌ای مربوط می‌شود که تولید یکی از این دو شکل آینه‌ای را ترجیح می‌دهد.

خودکاتالیزی نیز فرایندی است که در آن محصول یک واکنش، به پیشبرد همان واکنش کمک می‌کند.

کشف اثرات غیرخطی و خودکاتالیزی در این حوزه، محور پژوهش‌هایی بوده است که کاگان و سوآی را به جایزه امسال رساند.

از مولکول‌های آینه‌ای تا چارچوب‌های متخلخل

نوبل کیمیا ۲۰۲۵ به سوسومو کیتاگاوا، ریچارد رابسون و عمر یاغی، برای توسعه «چارچوب‌های فلزی‌ـ‌آلی» تعلق گرفت.

این ساختارهای مولکولی می‌توانند در مقابله با چالش‌هایی مانند تغییرات اقلیمی و کمبود آب شیرین کاربرد داشته باشند.

جایزه کیمیا در طول تاریخ خود، به کشف‌های اثرگذاری از شکافت هسته‌ای تا روش‌های تعیین توالی ژنتیکی رسیده است. دستاوردهایی که شناخت بشر را از ماده و حیات تغییر داده‌اند.

اهدای مدال‌ها در سالگرد درگذشت نوبل

جوایز نوبل بر اساس وصیت آلفرد نوبل، مخترع و بازرگان سویدن، بنیان گذاشته شدند و از سال ۱۹۰۱، با وقفه‌هایی عمدتا در دوران جنگ‌های جهانی، اهدا شده‌اند.

جایزه اقتصاد بعدتر و با تأمین مالی بانک مرکزی سویدن، به مجموعه نوبل اضافه شد.

برندگان مدال‌های خود را ۱۰ دسامبر، سالگرد درگذشت آلفرد نوبل، از کارل گوستاو شانزدهم، پادشاه سویدن، در مراسمی در استکهلم دریافت می‌کنند و پس از آن، ضیافتی در تالار شهر برگزار می‌شود.

جایزه صلح، تنها جایزه نوبل که در سویدن اهدا نمی‌شود، در مراسمی جداگانه در اسلو به برنده یا برندگان تحویل داده خواهد شد.

در همین حال، واشنگتن‌پست به نقل از دو فرد آگاه و یک مقام بریتانیایی گزارش داد که پنتاگون در آخر هفته گذشته، به دلیل نگرانی از احتمال حمله پهپادی ایران، حدود ۱۲ بمب‌افکن بی‌یک لنسر را از پایگاه فیرفورد بریتانیا خارج کرد.

نگرانی‌ها درباره امنیت این بمب‌افکن‌ها از اواخر سپتامبر، پس از بازداشت پنج مرد در نزدیکی پایگاه فیرفورد، افزایش یافت. مقام‌های ارشد امریکایی و بریتانیایی گفته‌اند که احتمال دارد ایران به این افراد پول داده باشد، اما هنوز مشخص نیست هدف آنان چه بوده است. پنج مظنون اولیه و یک نفر دیگر که بعداً بازداشت شد، با قرار وثیقه آزاد شده‌اند.

پولیس بریتانیا روز سه‌شنبه از بازداشت مظنون هفتم خبر داد. این مرد ۲۲ ساله و شهروند بریتانیا است و به ظن برنامه‌ریزی برای یک اقدام تروریستی بازداشت شده است.

یک مقام بریتانیایی به واشنگتن‌پست گفت که بازداشت‌ها نگرانی‌هایی ایجاد کرده بود، اما آنچه در نهایت به خروج بمب‌افکن‌ها انجامید، احتمال یک حمله گسترده پهپادی بود.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، روز دوشنبه تأیید کرد که انتقال بمب‌افکن‌ها به دلیل یک تهدید امنیتی صورت گرفته است. او گفت: «آنها تصادفی پرواز نکردند. تهدیدهایی وجود داشت و به‌جای این‌که دشمن را تحریک کنیم، ترجیح دادیم آنها را کمی جابه‌جا کنیم.»

ترامپ افزود که امریکا می‌داند چه کسی پشت این تهدید بوده است.

جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور امریکا، نیز گفت که انتقال بمب‌افکن‌ها از روی «احتیاط حداکثری» انجام شده است. او ایران را متهم کرد که در پی انجام حملات علیه امریکا است.

افراد آگاه از این تصمیم گفته‌اند که خروج بمب‌افکن‌های بی‌یک از فیرفورد، توان امریکا برای انجام عملیات دوربرد را از بین نمی‌برد و این هواپیماها در صورت نیاز می‌توانند از پایگاه‌های داخل امریکا نیز به مأموریت اعزام شوند.

این جابه‌جایی بار دیگر نگرانی‌ها درباره آسیب‌پذیری پایگاه‌های نظامی در برابر حملات پهپادی را برجسته کرده است. پهپادهای نسبتاً ارزان در سال‌های اخیر نشان داده‌اند که می‌توانند تجهیزات نظامی گران‌قیمت و پیشرفته را حتی در فاصله زیاد از خطوط جنگ هدف قرار دهند.

هنوز مشخص نیست بمب‌افکن‌های بی‌یک چه زمانی به فیرفورد بازخواهند گشت. امریکا دهه‌هاست از این پایگاه هوایی در بریتانیا استفاده می‌کند.