همزمان با روز جهانی محو فقر، بخش زنان سازمان ملل متحد اعلام کرد که در سال ۲۰۲۶، در سراسر جهان ۴۲۶ میلیون زن و دختر در فقر شدید زندگی می‌کنند. این سازمان خواستار سرمایه‌گذاری بیشتر برای حمایت از زنان در بخش‌های تأمین اجتماعی، صحت و آموزش شد.
بخش زنان سازمان ملل متحد روز شنبه، ۲۷ میزان، با انتشار پیامی تأکید کرد: «زنان با بحرانی دوگانه روبه‌رو هستند؛ سهم آنان در میان افراد فقیر بیشتر است، اما نقش‌شان در تصمیم‌گیری‌ها برای ریشه‌کنی فقر کمتر است.»
بر اساس اطلاعات منتشرشده، میزان فقر شدید در سراسر جهان بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۴ کاهش یافته است؛ به‌ویژه در میان کودکان و نوجوانان. در این مدت، میزان فقر در میان افراد صفر تا ۱۴ ساله بین پنج تا هشت درصد کاهش یافته، در حالی که این کاهش در میان بزرگ‌سالان بین چهار تا شش درصد بوده است.
با این حال، در سال ۲۰۲۴ هنوز ۹.۹ درصد زنان و ۹.۵ درصد مردان جهان در فقر شدید زندگی می‌کردند. بر اساس این گزارش، ۲۹۵ میلیون زن و دختر در جنوب صحرای افریقا با فقر روبه‌رو هستند و از روند توسعه جهانی عقب مانده‌اند.
بزرگ‌ترین شکاف فقر میان زنان و مردان در گروه سنی ۱۵ تا ۳۴ سال دیده می‌شود. در این گروه سنی، میزان فقر در میان زنان نزدیک به دو واحد درصد بیشتر از مردان است.
بخش زنان سازمان ملل متحد همچنین گفته است که این آمار ممکن است تصویر کاملی از فقر زنان ارائه نکند؛ زیرا در محاسبات، فرض بر این است که منابع خانواده به‌طور مساوی میان اعضای آن تقسیم می‌شود. با این حال، در واقعیت، نابرابری قدرت در داخل خانواده و سنت‌های اجتماعی که به مردان اختیار بیشتری برای کنترول منابع می‌دهند، می‌توانند وضعیت زنان را بدتر کنند.
بر اساس برآورد این سازمان، اگر روند کنونی ادامه یابد، ریشه‌کن کردن فقر شدید تا سال ۲۰۳۰ دشوار خواهد بود.
همچنین، اگر معیار بالاتر فقر، یعنی درآمد روزانه ۸.۳۰ دالر، در نظر گرفته شود، بیش از ۴۰ درصد جمعیت جهان در فقر زندگی خواهند کرد.
بر اساس این گزارش، زنان در سطح جهان تنها ۱۹ درصد وزیران مسئول بخش‌های اقتصادی و ۴۰ درصد وزیران مسئول حمایت اجتماعی و تأمین اجتماعی را تشکیل می‌دهند.
این گزارش نشان می‌دهد که در کشورهایی که زنان بیش از ۲۰ درصد کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارند، میزان واکسیناسیون تا ۱۲ واحد درصد بیشتر از کشورهایی است که سهم زنان در پارلمان‌های آن‌ها کمتر است.
بر اساس این گزارش، حضور زنان در رهبری مالی و سیاسی با افزایش هزینه‌های عمومی در بخش‌های صحت و آموزش و کاهش مرگ‌ومیر کودکان ارتباط دارد. همچنین، زمانی که زنان در خانواده‌ها کنترول بیشتری بر مصارف دارند، سهم بیشتری از منابع به مواد غذایی، آموزش کودکان و خدمات صحی اختصاص می‌یابد.
این گزارش تأکید می‌کند که سرمایه‌گذاری عمومی در بخش‌های حمایت اجتماعی، صحت و آموزش، از مؤثرترین راه‌ها برای مبارزه با فقر زنان است.
بخش زنان سازمان ملل متحد از دولت‌ها و نهادهای بین‌المللی خواسته است که سرمایه‌گذاری در بخش‌های تأمین اجتماعی، صحت و آموزش را افزایش دهند تا زنان و دختران برای رهایی از فقر و دسترسی به فرصت‌های اقتصادی، حمایت لازم را دریافت کنند.
افغانستان نیز با فقر گسترده روبه‌رو است. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۶ برنامه توسعه سازمان ملل متحد، حدود ۲۸ میلیون نفر، یعنی نزدیک به سه‌چهارم جمعیت افغانستان، در سال ۲۰۲۵ توانایی تأمین نیازهای اولیه خود را نداشتند. این گزارش می‌گوید محدودیت‌ها بر کار و آموزش زنان، کاهش کمک‌های بین‌المللی و مشکلات اقلیمی، از جمله خشکسالی، وضعیت اقتصادی مردم را بدتر می‌کند.
بخش زنان سازمان ملل متحد در ارزیابی وضعیت جنسیتی افغانستان در سال ۲۰۲۴ نیز گفته بود که تنها ۲۴ درصد زنان افغان در نیروی کار سهم دارند، در حالی که این میزان در میان مردان ۸۹ درصد است. این ارزیابی نشان می‌دهد که محرومیت زنان از آموزش، کار و فرصت‌های اقتصادی، افزون بر تشدید نابرابری جنسیتی، مانع بهبود وضعیت اقتصادی خانواده‌ها نیز می‌شود.
