این سازمان همزمان با آغاز نشست تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در ترکیه، هشدار داد که میلیونها نفر دیگر نیز در معرض خطر آوارگی ناشی از تغییرات اقلیمی قرار دارند.
این سازمان روز دوشنبه، ۱۸ عقرب، در بیانیهای گفت شمار موارد آوارگی ناشی از بلایای طبیعی در سال گذشته، ۱۳ درصد بیشتر از میانگین سالانه دهه گذشته بوده است. به گفته این سازمان، یک فرد ممکن است بیش از یکبار مجبور به ترک خانهاش شده باشد و هر جابهجایی جداگانه در آمار محاسبه شده است.
بر اساس آمار مرکز نظارت بر آوارگی داخلی، توفانها بهتنهایی در سال ۲۰۲۵ باعث ۱۷.۹ میلیون مورد آوارگی شدند. در فیلیپین، توفانهای استوایی و سیلابها بیش از یکسوم موارد آوارگی ناشی از بلایای طبیعی در جهان را رقم زدند. بسیاری از این جابهجاییها تخلیه پیشگیرانه مناطق پرخطر برای نجات جان مردم بود.
در سال ۲۰۲۴ نیز بلایای طبیعی باعث ۴۵.۸ میلیون مورد آوارگی در جهان شدند که بالاترین رقم ثبتشده تا آن زمان بود. آمار سال ۲۰۲۵ در مقایسه با این رقم کاهش یافته، اما همچنان از میانگین ده سال گذشته بیشتر است.
در افغانستان نیز بلایای طبیعی در سال ۲۰۲۵ تلفات و خسارات گستردهای برجا گذاشتند. زمینلرزه ۶ ریشتری ۳۱ آگست در شرق کشور، بهویژه ولایتهای کنر، ننگرهار و لغمان، یکهزار و ۹۹۲ کشته و سههزار و ۶۳۱ زخمی برجا گذاشت. بر اساس ارزیابی مشترک سازمان ملل متحد و نهادهای بینالمللی، بیش از هشتهزار و ۳۰۰ خانه در این زمینلرزه تخریب یا آسیب دید و هزاران نفر آواره شدند.
افغانستان همچنین با خشکسالیهای طولانی، کمبود آب و سیلابهای فصلی روبهرو است. بر اساس برنامه نیازمندیها و پاسخ بشردوستانه سازمان ملل برای سال ۲۰۲۶، حدود ۱۵.۹ میلیون نفر در افغانستان به کمکهای آب، بهداشت و فاضلاب نیاز دارند. خشکسالی، سیلابهای مکرر، زمینلرزهها و آسیبدیدن زیرساختهای تأمین آب از عوامل تشدیدکننده این نیازها هستند.
ایمی پوپ، مدیرکل سازمان بینالمللی مهاجرت، گفت هیچکس نمیخواهد خانهاش را ترک کند و مردم میخواهند در امنیت زندگی کنند و در صورت فراهمشدن شرایط، به خانههایشان بازگردند.
او تأکید کرد که هشدارهای زودهنگام، ساخت خانههای مقاوم و حفاظت از زمین و منابع آب میتوانند از آوارگی مردم جلوگیری کنند. به گفته او، تحقق این اقدامات به سرمایهگذاری درازمدت نیاز دارد، نه راهحلهای موقتی پس از وقوع بلایای طبیعی.
بر اساس گزارش برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، کشورهای در حال توسعه تا سال ۲۰۳۵ برای سازگاری با تغییرات اقلیمی سالانه به ۳۱۰ تا ۳۶۵ میلیارد دالر نیاز خواهند داشت. با این حال، منابع مالی عمومی بینالمللی اختصاصیافته به این بخش در سال ۲۰۲۳ تنها ۲۶ میلیارد دالر بود که در مقایسه با ۲۸ میلیارد دالر در سال ۲۰۲۲ کاهش نشان میدهد.
مدیرکل سازمان بینالمللی مهاجرت هشدار داد که کمبود سرمایهگذاری باعث میشود جوامع آسیبپذیر توانایی کافی برای محافظت از خود در برابر سیلابها و خشکسالیها را نداشته باشند و افراد بیشتری مجبور به ترک خانههایشان شوند. او گفت بسیاری از آوارگان در شهرهای پرجمعیت و سکونتگاههای غیررسمی مستقر میشوند و بار دیگر در معرض خطرهای مشابه قرار میگیرند.
سازمان بینالمللی مهاجرت از دولتها، بانکهای توسعهای، صندوقهای اقلیمی و بخش خصوصی خواسته است سرمایهگذاری در برنامههای سازگاری با تغییرات اقلیمی و افزایش تابآوری جوامع محلی را بیشتر کنند. این سازمان تأکید کرده است که منابع مالی باید بهگونهای در دسترس باشند که دولتهای محلی و سازمانهای فعال در مناطق آسیبپذیر نیز بتوانند از آن استفاده کنند.
این سازمان همچنین اعلام کرد که از سال ۲۰۲۰ تاکنون بیش از ۵۰۰ پروژه مرتبط با جابهجایی ناشی از تغییرات اقلیمی را در ۸۰ کشور راهاندازی کرده است که بیش از ۲۰۰ پروژه آن همچنان فعال است.
سیویکمین نشست سالانه تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد (کاپ ۳۱) روز دوشنبه، ۹ نوامبر، در شهر انتالیای ترکیه آغاز شد و تا ۲۰ نوامبر ادامه خواهد داشت. نمایندگان کشورها، سازمانهای بینالمللی و کارشناسان اقلیم در این نشست گردهم آمدهاند تا درباره راههای مقابله با تغییرات اقلیمی، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و کمک به کشورهای آسیبپذیر گفتوگو کنند.
در این نشست، تأمین منابع مالی برای مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی، سازگاری جوامع آسیبپذیر با این تغییرات و کاهش خطرهای ناشی از رویدادهای شدید طبیعی از موضوعات مهم گفتوگو است. این نشست در حالی برگزار میشود که سازمانهای بینالمللی درباره افزایش آوارگی ناشی از سیلابها، توفانها، خشکسالی و دیگر رویدادهای طبیعی هشدار داده است.