ظریفه ادیبا، برگزارکننده فراخوان «نامههایی از نسل به یغما رفته» میگوید درد مردم افغانستان را نباید بر اساس جنسیت تقسیم کرد؛ دختری که از آموزش محروم شده، پدری که برای آینده دخترش میگرید و جوانی که با دیدن صنفهای خالی آه میکشد، همه بخشی از یک رنج مشترکاند.