• العربية
  • فارسی
  • English
Brand
  • پروګرامونه
  • افغانستان
  • نړۍ
  • ښځې
  • کلتور او ټولنه
  • معلومات او ټېکنالوژي
  • سپورت
  • پروګرامونه
  • افغانستان
  • نړۍ
  • ښځې
  • کلتور او ټولنه
  • معلومات او ټېکنالوژي
  • سپورت
  • پوښ
  • ژبه
    • العربية
    • فارسی
    • English
  • پروګرامونه
  • افغانستان
  • نړۍ
  • ښځې
  • کلتور او ټولنه
  • معلومات او ټېکنالوژي
  • سپورت
د دې وېبپاڼې ټول قانوني حقونه د وولنټ میډیا دي
volant media logo
د محبوب شاه محبوب لیکنه

افواهات، احساسات او معلوماتي جګړه؛ د جګړې موازي جبهه او د ټولنیزو شبکو رواني جوړښت

محبوب‌ شاه محبوب
محبوب‌ شاه محبوب

د افغانستان انټرنشنل - پښتو مشر ایډیټر

۱۲ کب ۱۴۰۴ - ۳ مارچ ۲۰۲۶، ۱۷:۰۶ GMT+۰

د طالبانو او پاکستان د وروستیو نښتو په ترڅ کې د ټولنیزو رسنیو فضا د ګڼو ادعاوو شاهده ده، له دې بې‌اساسه خبرو چې ګواکې طالبان تر جمروده رسېدلي، تر هغو افواهاتو پورې چې ویل کېږي د پاکستان پوځیان په جلال‌اباد کې لیدل شوي، ټولې ادعاوې دي.

تر دې دمه هیڅ معتبره، رسمي، خپلواکه یا نړۍواله سرچینه دا ډول معلومات نه تاییدوي، خو د ټولنیزو رسنیو فضا پرې ډکه ده. ډېری دا روایتونه د هغو کسانو له‌خوا جوړېږي چې د موبایل د څو ثانیو ایډیټ په وسیله "خبر" تولیدوي.

دا د معاصرې جګړې هغه بڼه ده چې معلوماتي جګړه بلل کېږي، هغه جګړه چې د وسلو پر ځای د تصویر، ادعا، احساس او رواني فشار په وسیله پر مخ ځي.

په ټولنیزو علومو کې معلوماتي جګړه هغې هڅې ته ویل کېږي چې پکې د معلوماتو د بدلولو، پټولو، اغېزمنولو یا کنټرول له لارې د ټولنې رواني او فکري چلند ته شکل ورکول کېږي.
د لیکوال او څېړونکي لارسن او زېګلر (2017) څېړنې ښيي چې د معلوماتو د تحریف پروسې درې کچې لري:

  1. د واقعیت د ادراک ګډوډول
  2. د احساساتو پارول
  3. د ټولنیز چلند بدلول

د افغانستان، پښتونخوا او بلوچستان غوندې په جګړه‌ځپلو ټولنو کې دا کچې ډېرې چټکې او پیاوړې عمل کوي.

د ارواپوهنې ګڼو څېړنو (Kahneman, 2011) ثابته کړې چې انسان لومړی احساساتي او وروسته منطقي عکس‌العمل ښيي. ټولنیزې شبکې همدغې احساساتي برخې ته مستقیم لاسرسی پیدا کوي.

  • د چټکو ویډیوګانو لیدل
  • د جګړې انځورونه
  • د وېرې او غوسې پاروونکې جملې
  • د فوري شریکولو اسانتیا

دا ټول د انسان “ذهني لنډې لارې” (Cognitive shortcuts) فعالوي چې اصلي هدف یې چټک غبرګون دی نه دقیق تحلیل.

نو کله چې یو څوک یو ویجاړ شوی جېټ یا یو مصنوعي انځور ویني، ذهن د واقعیت او افواه تر منځ د توپیر کولو فرصت نه پیدا کوي.

معلوماتي جګړه د ټولنې پر رواني او ټولنیزو جوړښتونو څلور ستر اغېزې لري:

د ذهني روغتیا کمزورتیا

نا تایید شوې ویډیوګانې، د جګړې ادعاوې او وېروونکي روایتونه د خلکو د فشار هورمون (Cortisol) کچه لوړوي، چې په پایله کې یې وېره، خپګان، بې‌خوبۍ او د ورځني فعالیت کمزورتیا رامنځته کیږي. اوس یوه شېبه فکر وکړئ ایا په تاسو کې دا نښې پېدا شوي؟

د ټولنیز باور ماتېدل

کله چې معلومات غیر دقیق وي، عامه ذهنیت د بې‌باورۍ پر لور ځي.
دا بې‌باوري بیا په دوو لارو زیان رسوي:

  1. د خلکو ترمنځ د شک زیاتوالی
  2. د ملي او ټولنیزو بنسټونو پر باور منفي اغېز

اقتصادي بې‌ثباتي

اقتصادي څېړنې ښيي چې افواهات او رواني ناامنۍ د اسعارو پر تبادله مستقیم اغېز کوي.
همدا اوس د افغانۍ رسمي، نرخ یو ډالر په ۶۵.۳۰ دی خو په بازار کې یو ډالر په ۷۱ افغانۍ پلورل کیږي، چې د همدې رواني فشار پایله ده.
اقتصادي سیستمونه د باور پر بنسټ کار کوي؛ کله چې باور کم شي، ارزښت بدلېږي.

د واقعیت او دروغو تر منځ کرښه

کله چې یو کس په یوه ورځ لسګونه متضاد خبرونه ویني، د معلوماتو د فلټر کولو وړتیا یې کمېږي.
دا حالت د «معلوماتي ستړیا» (Information fatigue) په نوم یادیږي او د زده‌کوونکو، سوداګرو او کارکوونکو د پرېکړې ځواک کمزوری کوي.

خو اساسي پوښتنه لا هم پر ځای ده، ولې خلک د افواهاتو ملاتړ کوي؟

په جګړه‌ځپلو ټولنو کې خلک “منل کېدو” ته اړتیا لري؛ نو کله چې یو شخص د خپلې خوښې روایت وانه وري، هغه څوک چې دا روایت رد کړي، په اتومات ډول د مخالف یا دښمن په سترګه ورته کتل کېږي.

دا پدیده د ټولنیزو علومو په اصطلاح کې د Social Conformity په نوم یادېږي.
پایله یې دا ده چې ډېری خلک د حقایقو پر ځای د خپلې ډلې د احساساتو تایید ته لومړیتوب ورکوي.

د ګډوډۍ پر وړاندې یوازینۍ ستراتیژي: علمي، دقیق او مسوولانه چلند دی، د معلوماتي جګړې پر وړاندې موثره دفاع درې ساده اصول لري:

تر ټولو لومړۍ مساله دا ده، چې د سرچینې ارزونه وکړو او له ځانه درې پوښتنې وکړو:

  • دا خبر چا خپور کړی؟
  • کومه سرچینه یې لري؟
  • بل مستقل ځای یې تاییدوي؟

د بې‌اعتباره پاڼو او اشخاصو انسجامي له پامه غورځول هم یو مسوول چلند ګڼل کیږي. هغه حسابونه چې دوامدار نا تایید شوي مواد خپروي، باید قصدي “Unfollow” شي.

درېیمه مساله د سرعت پر ځای دقت ته لومړیتوب ورکول دي. په معلوماتي جګړه کې سریع شریکول خطرناک او احتیاطي ځنډ ګټور دی.

که یې لنډه کړو، د طالبانو او پاکستان ترمنځ اوسنی ټکر یوازې نظامي بُعد نه لري؛ بلکې د روایتونو، احساساتو، دروغو او بې‌منبعه محتواوو یوه موازي جګړه هم روانه ده. په دې فضا کې د هر فرد مسوولیت دی چې د معلوماتو په انتخاب کې دقیق، واقع‌بین او علمي چلند غوره کړي.

د حقیقت درناوی، د معلوماتو تصدیق او د افواهاتو مخنیوی هغه عناصر دي چې د ټولنې فکري سلامتۍ، ټولنیز ثبات او ملي یووالي ته لاره هواروي.

ترویج لرونکی

د امریکایۍ غورځېدلې الوتکې پیلوټ وايي د ایران په فضا کې یې هیښوونکی ډرون لیدلی
۱

د امریکایۍ غورځېدلې الوتکې پیلوټ وايي د ایران په فضا کې یې هیښوونکی ډرون لیدلی

۲

د پاکستان او روسیې چارواکو د ترهګرۍ پر ګواښونو خبرې کړې دي

۳

د حزب اسلامي پخوانی مخکښ سیاستوال قطب‌الدین هلال ومړ

۴

د پوتین استازی: د شانګهای همکارۍ سازمان د یو غړي مخالفت د طالبانو د ګډون مخه نیولې

۵

بروکسل ته د طالبانو تللي پلاوي خپل سفر پای ته ورساوه

•
•
•

نور کیسې

جګړه، تبلیغات او متضاد ارقام؛ د کابل ـ اسلام اباد د بحران څو اړخیز انځور

۱۱ کب ۱۴۰۴ - ۲ مارچ ۲۰۲۶، ۱۵:۳۰ GMT+۰
•
محبوب‌ شاه محبوب
جګړه، تبلیغات او متضاد ارقام؛ د کابل ـ اسلام اباد د بحران څو اړخیز انځور
100%

د افغانستان او پاکستان د واکمنو اړیکې د وروستیو لسیزو تر ټولو خطرناک پړاو ته رسېدلې دي. دواړه لوري له ۲۰۲۶ کال راهیسې په هغه پوځي کړکېچ کې ښکېل دي چې پاکستان یې «پرانیستی جنګ» بولي او طالبان یې «ځوابي عملیات» ګڼي.

دا وضعیت نه یوازې د دواړو هېوادونو ترمنځ مستقیمه نښته جاري ساتلې، بلکې د سیمې د امنیتي معادلو لپاره هم ژورې پایلې لرلی شي.

د کړکېچ پیل او د جګړې پراختیا

د بحران تازه څپه هغه مهال راپورته شوه چې پاکستان په ننګرهار او پکتیکا کې هوايي بریدونه وکړل. د ملګرو ملتونو د سیاسي استازولۍ دفتر (یوناما) د راپور له مخې، په دغو بریدونو کې ملکي وګړي هم وژل شوي دي. له دې وروسته طالبانو د پاکستان پر سرحدي پوستو ځوابي بریدونه وکړل او نښته نوره هم پراخه شوه. طالبان ادعا کوي چې پاکستان د افغان خاورې دننه بریدونه پيل کړي او دوی مجبور شوي چې مقابله وکړي.

جګړې اوس پراخه تبلیغاتي بڼه خپله کړې ده. د دواړو خواوو د تلفاتو شمېرې متضادې دي او لا هم خپلواکو او نړۍوالو سرچینو په کره توګه نه دي تایید کړې. طالب چارواکي ادعا کوي چې تر ۱۰۰ ډې

ر پاکستاني پوځیان یې وژلي او شاوخوا ۲۵ پوستې یې نیولې دي. په مقابل کې پاکستانی اړخ د ۴۳۵ طالبانو د وژل کېدو او ۳۱ پوستو د نیولو دعوه کوي. دغه شمېرې د ژورنالیستیکي معیارونو له مخې خپلواک تثبیت ته اړتیا لري.

طالبانو د لږ تر لږه ۵۲ ملکي افغانانو د وژل کېدو راپور هم ورکړی، چې دا مساله ملي او نړۍوالې اندېښنې زیاتوي.

د امریکايي وسلو ویجاړی

تر ټولو بحث‌پاروونکی اړخ د پاکستان له لوري د طالبانو په واک کې د ملي اردو د پخوانیو پوځي وسایطو د ویجاړۍ تکراري خبرونه دي. دا موضوع هغه روایت تقویه کوي چې ګواکې پاکستان غواړي په افغانستان کې له امریکا پاتې شوې وسلې له منځه یوسي.

دا چې د دغو اعلانونو هدف چا ته ډاډ ورکول دي، ښايي دا پوښتنه له جګړې وروسته روښانه شي.

ځینې شننونکي باور لري چې د روانې جګړې یوه موخه هم د همدې وسلو ویجاړول دي، څو پاکستان ته د پېښو راتلونکو امنیتي ګواښونو مخه ونیول شي.

سیاسي او اقتصادي فشارونه

د جګړې دوام یوازې امنیتي تلفات نه زیاتوي، بلکې د کابل او اسلام‌اباد سیاسي او اقتصادي چاپېریال هم سختوي. پاکستان له ژور اقتصادي بحران، د اسعارو له نوسان، لوړ انفلاسیون او بانکي ستونزو سره مخ دی. اوږدمهاله جګړه د پوځ او حکومت ترمنځ پر همغږۍ هم اغېز کولی شي او د عملیاتو لوړ لګښتونه د اقتصاد پر اوږو دروند بار ګرځي.

له بلې خوا طالبان هم د نړۍوال مشروعیت د نه شتون، اقتصادي رکود او داخلي ثبات د کمزورۍ له امله په حساس حالت کې دي. بانکي سیسټم هم تر بندیزونو لاندې دی. داسې شرایط معمولا د سخت دریځه سیاستونو احتمال لوړوي.

که څه هم پاکستان د هوايي ځواک، ټېکنالوژۍ او لوژستیک له پلوه د طالبانو په پرتله ډېر امکانات لري، خو ستراتیژیک بار یې دروند دی. د اوږدې جګړې هره ورځ د تیلو، مهماتو او تجهیزاتو لوړ لګښتونه لري او نامعلوم پای یې د پاکستان اقتصاد نور هم زیانمنولای شي.

په همدې فضا کې ټي ټي پي او ورته ډلې هم د بسیج او تبلیغ فرصت ترلاسه کوي، چې دا د پاکستان د کورني امنیت لپاره جدي ګواښ ګڼل کېږي.

دا نښته په داسې وخت کې زور اخلي چې سیمه له پراخو جیوپولیټیک بدلونونو سره مخ ده. د سیمې امنیتي توازن نازک شوی او هر نوی کړکېچ کولی شي د فشارونو کړۍ نوره هم تنګه کړي. پاکستان، چې پخوا د لوېدیځ مهم شریک و، اوس له څو اړخیزو فشارونو سره مخ دی.

د طالبانو نسبي سیاسي ګټه؟

سره له دې چې طالبانو پوځي زیانونه لیدلي، خو په کوردننه یې ځینې نسبي لاسته راوړنې هم لرلې دي. دوی جګړه د «حاکمیت دفاع» بولي. دغه شعار د هغوی د لیکو د منسجمېدو او حتا د ځینو مخالفو افغانانو د ملاتړ سبب شوی دی.

په افغانستان کې د پاکستان پر وړاندې تاریخي بې‌باوري شته. دې جګړې د طالبانو پر ضد داخلي نیوکې تر یوه بریده کمزورې کړې او پر هغه روایت یې سیوری غوړولی چې ګواکې طالبان د پاکستان تر نفوذ لاندې دي.

طالبان هڅه کوي نړۍوالو ته وښيي چې د یوه اټومي هېواد پر وړاندې جګړه اداره کوي او پاکستان د خپلو امنیتي مسایلو له مخې دا جګړه په ترهګرۍ ضد جګړه توجیه کوي.

د طالبانو او پاکستان جګړه د ادعاوو، متقابلو تبلیغاتو، تاریخي بې‌باورۍ او سیمه‌ییزو سیالیو ګډ انځور دی. نه طالبان مطلق بریالي کېدای شي او نه هم پاکستان کولی شي په بشپړ ډول خپل اهداف ترلاسه کړي. خو تر ټولو ډېر زیان یې د افغانستان ولس ویني.

تلپاتې حل د توپونو او وسلو په ډزو کې نه دی. حل لاره په ډیالوګ، ډېپلوماسۍ، د باور جوړونې میکانیزمونو او ګډو امنیتي ترتیباتو کې ده. که دواړه لوري د جګړې پر ځای د سیاسي حل لور ته حرکت ونه کړي، دا بحران به نه یوازې دوه هېوادونه، بلکې ټوله سیمه له اوږدمهالې بې‌ثباتۍ سره مخ کړي.

ګوترېش: مصنوعي ځیرکتیا راتلونکې باید یوازې د څو هېوادونو له‌خوا ونه‌ټاکل شي

۳۰ سلواغه ۱۴۰۴ - ۱۹ فبروری ۲۰۲۶، ۱۸:۴۳ GMT+۰
ګوترېش: مصنوعي ځیرکتیا راتلونکې باید یوازې د څو هېوادونو له‌خوا ونه‌ټاکل شي
100%

د ملګرو ملتونو سر منشي انټونیو ګوترېش وایي، د مصنوعي ځیرکتیا راتلونکې باید یوازې د څو هېوادونو له‌خوا ونه‌ټاکل شي او نه هم د څو میلیاردرانو د خوښې او ارادې پر بنسټ پرېښودل شي.

هغه د پنجشنبې په ورځ (د سلواغې ۳۰مه) په خپله اېکس‌پاڼه لیکلي، چې مصنوعي ځیرکتیا باید د هر چا وي او هر څوک ورته لاسرسی ولري.

ګوترېش زیاته کړه: «مصنوعي ځیرکتیا باید د هر چا په ګټه وي.مصنوعي ځیرکتیا باید د هر چا لپاره خوندي وي».

مصنوعي ځیرکتیا یا اې‌ای په ساده توګه هغه ټېکنالوژي ده، چې کمپیوټرونه یا ماشینونه په‌کې د انسانانو د هوښیارو فعالیتونو تقلید کوي.

د مصنوعي ځیرکتیا سیسټمونه کولای شي زده‌کړه وکړي، فکر وکړي، پېژندنه وکړي او پرېکړې وکړي. دا سیسټمونه د انسانانو له‌خوا د لویو ډیټاګانو پر بنسټ جوړیږي او ترتیبیږي او په دې توګه د خپلو کړنو دقت او سرعت لوړوي.

د مصنوعي ځیرکتیا سیسټمونه په بېلابېلو کچو وېشل شوي. لکه؛ ضعیف AI، عمومي AI او سوپرAI.

ضعیف اې‌ای: دا ډول مصنوعي ځیرکتیا یوازې ځانګړو دندو ته جوړې شوې او یوازې په یوې ځانګړې برخې کې فعالیت کوي.

مثلاً د سیري یا الیکسا په څېر غږ پېژندونکي سیسټمونه چې یوازې د غږونو پېژندلو او ځواب ورکولو وړتیا لري.

عمومي اې‌ای: عمومي مصنوعي ځیرکتیا کولای شي انسانانو ته ورته هوښیار فعالیتونه تر سره کړي. دا سیسټمونه کولای شي په بېلابېلو برخو کې زده‌کړه وکړي، ورکړي او نوې تجربې ترلاسه کړي.

سوپر اې‌ای: دا هغه ډول مصنوعي ځیرکتیا ده، چې له انسانانو په فکري استحکام او هوښیارۍ کې برلاسې ده. دا ډول AI لا تر اوسه نه‌ده رامنځته شوې، خو په راتلونکي کې د دې جوړېدو احتمال شته.

مصنوعي ځیرکتیا په عمومي ډول د ډیټا پر بنسټ کار کوي. په دې پروسه کې ماشینونه د لویې کچې ډیټا تحلیلوي او د دې ډیټا پر بنسټ زده‌کړه کوي، معلومات وړاندې کوي او د پوښتنې ځواب وايي. د ماشین زده کړه (Machine Learning) او ژوره زده‌کړه (Deep Learning) د مصنوعي ځیرکتیا مهمې برخې دي.

په ماشیني زده‌کړه کې ماشینونه د ډیټا پر بنسټ بېلابېلې بڼې او الګوګانې زده‌کوي. په ژوره زده‌کړه کې بیا نیورل شبکه (Neural Network) کارول کېږي، چې د انسان دماغ ته ورته فعالیت کوي او د ډېرو پېچلو معلوماتو تحلیل کولای شي.

مصنوعي ځیرکتیا هغه ټېکنالوژي ده، چې د انسانانو ژوند او ټولنه کې یې لوی بدلونونه رامنځته کړي دي. که څه هم AI ډېرې ګټې لري خو ځینې ننګونې او خطرونه هم له ځان سره لري.

د دې لپاره چې اې‌ای د انسانانو د ژوند د ښه کولو لپاره وکارول شي اړینه ده، چې د دې ټېکنالوژۍ کارونې لپاره مناسب قوانین او اخلاق وضع شي.

مصنوعي ځیرکتیا په راتلونکې کې نور هم پرمختګ کوي او کولای شي د نړۍ د راتلونکو مسایلو د حل لپاره یوه مهمه وسیله شي.

د افغانستان تکراري برخلیک: جګړې، نړۍوال فشار او د غرامت د ادعا بې‌وسي

۲۷ سلواغه ۱۴۰۴ - ۱۶ فبروری ۲۰۲۶، ۱۸:۳۷ GMT+۰
•
محبوب‌ شاه محبوب
د افغانستان تکراري برخلیک: جګړې، نړۍوال فشار او د غرامت د ادعا بې‌وسي
100%

افغانستان د څو بهرنیو مداخلو او جګړو کوربه پاتې شوی، خو له زیانونو سره، هېڅ حاکم نه‌دی توانېدلی چې د جنګي غرامت موضوع راپورته کړي. داخلي بې‌ثباتي، کمزوری دولتي بنسټ، پټ توافقات او نړۍوالې انزوا همېشه خاموشي خپره کړې. دا یو تاریخي درس او د افغانستان د انزوا تکرارېدونکی سرنوشت دی.

یوې تاریخي کیسې ته تم کیږو؛ د ۱۹۸۹ کال د فبرورۍ په لسمه، په کابل کې د شوروي اتحاد سفارت د ولسمشر ډاکتر نجیب‌الله له دفتره د بېړني ملاقات غوښتنه کوي. په همدې ورځ د شوروي اتحاد لوړپوړی پلاوی —یولي وارنسوف، د ۴۰م پوځ قوماندان جنرال بوریس ګروموف او د شوروي پوځونو مشر سلاکار والنتین وارنیکوف—له ولسمشر نجیب الله سره ډېر مهم سیاسي بحث کوي. دا هغه وخت و چې شوروي پوځونه د وتلو وروستیو شېبو ته رسېدلي وو او د مسکو لپاره د جګړې سیاسي او حقوقي اغېزې خورا حساسې شوې وې.

د ډاکتر نجیب‌الله د دفتر رییس اسحاق توخی په خپل کتاب «د افغان واکمنو کرونولوژیک تاریخ» کې لیکي، چې د شوروي پلاوي اصلي هدف دا و چې ولسمشر نجیب‌الله یو رسمي سند لاسلیک کړي. د سند غوښتنه دا وه، چې افغانستان به د شوروي اتحاد پر وړاندې هېڅ ډول جنګي غرامت، جبران او یا رسمي ادعا نه‌کوي. په ساده ژبه، شوروي غوښتل د لس کلنې جګړې ټول حقوقي عواقب د یوې امضا په بدل کې پای ته ورسوي.

اسحاق توخی زیاتوي، چې ډاکتر نجیب‌الله دا غوښتنه رد کړه. هغه دلیل وړاندې کړ، چې دا ډول ملي پرېکړه د ولسمشر په صلاحیت کې نه‌ده؛ یوازې لویه جرګه یې کولی شي.

د نجیب الله دغه دریځ هم قانوني ارزښت درلود او هم سیاسي حساسیت.

شوروي اتحاد داسې انګېرله، که د نجیب‌الله حکومت ډېر ژر سقوط وکړي، مجاهدین ښايي د شوروي له یرغل څخه د جنګي غرامت غوښتنه وکړي. خو کله چې مجاهدین واک ته ورسېدل، نه دا غوښتنه وشوه او نه یې د غرامت موضوع تعقیب شوه.

100%

تاریخي تکرار

دا پېښه بې‌سارې نه‌وه. په نولسمه او شلمه پېړۍ کې برېتانویانو هم د افغانستان له شاهانو ورته تضمین غوښتې و، څو د خپلو یرغلونو او جګړو مسوولیت په بشپړ ډول له ځانه لرې کړي. افغان لوري هغه وخت هم ورته ځواب ورکړی و: دا واک یوازې د ملت دی.

دا موضوع د ۲۰۲۰م کال د دوحې په مذاکراتو کې هم راپورته شوې وه. د جمهوري نظام د سولې د ټیم یو غړی وايي، چې په دوحې تړون کې د جنګي غرامت موضوع د پټو ضمایمو برخه وه او طالبانو پر دې هوکړه کړې وه، چې دوی به له امریکا او ناټو څخه د جګړې تاوان نه‌غواړي.

دا ټول مثالونه یو ګډ ټکی لري: هر بهرنی قدرت، چې په افغانستان کې دخیل وي، هڅه کوي د جګړې د هر ډول حقوقي تعقیب مخه مخکې له مخکې وتړي.

خو اساسي پوښتنه دا ده، چې ولې افغان حکومتونه له جګړو وروسته دومره منزوي وي، چې د غرامت نوم هم نه‌شي اخیستلی؟

دا مساله څو ژور تاریخي، سیاسي او حقوقي ریښې لري:

۱. حکومتونه اکثراً د جګړې له لارې رامنځته شوي وي

د طالبانو اوسنۍ واکمني یې تازه مثال دی. نه نړۍوال مشروعیت لري او نه د قانوني دعوو د تعقیب ظرفیت په‌کې موجود دی. کله چې دولت د مشروعیت له بحران سره مخ وي، د نړۍوالو پر وړاندې د ادعا کولو ځواک هم نه‌لري.

۲. افغانستان له هرې خارجي مداخلې وروسته په داخلي بحران کې ډوبېږي

د برېتانویانو له مداخلې وروسته د امان‌الله خان پر وړاندې د یو شمېر خلکو منفي ذهنیت او پر هغه د الحاد تور پورې کولو پر هغه د ولس باور کم کړ او په نړۍواله کچه یې هم منزوي کړ، له شوروي مداخلې وروسته کورنی جنګ، د امریکا په مشرۍ د ناټو له مداخلې وروسته ګډوډي او بیا د طالبانو راتګ. دا تسلسل، حکومتونه کمزوري او ناپایدار ساتي.

۳. د لویو قدرتونو سیالۍ افغانستان نیابتي میدان ګرځوي

کله چې دولت د یوه قدرت پر ملاتړ ولاړ وي، د بل قدرت له ملاتړه بې‌برخې کېږي. نو د غرامت هر ډول بحث نړۍوال فشارونه لا پسې حساسوي. غوره بېلګه یې د طالبانو حکومت دی، مخکې له دې چې واک ته ورسیږي، څو ځله یې د رهبرۍ په کچه د غرامت موضوع یاده کړې وه، خو د دوحې له تړون او واک ته له رسېدا وروسته یې ان یو ځل هم د غرامت مساله یاده نه‌کړه.

۴. دولتونه له بشپړ داخلي مشروعیته محروم وي

یو دولت چې د ټول ملت استازیتوب ثابت نه‌شي کړی، د نړۍوالو په سترګو کې د دعوې قانوني ظرفیت له لاسه ورکوي. د برهان‌الدین رباني په مشرۍ د مجاهدینو حکومت او د ملا هبت‌الله په مشرۍ د طالبانو حکومت د افغانستان د ټول ملت استازیتوب نه‌دی ثابت کړی، نو له همدې امله د ځان د بقا په موخه د غرامت مساله یاده شوې نه وه/ ده.

۵. د دولتونو ناپایداري د حقوقي تعقیب لړۍ شنډوي

افغانستان په څو لسیزو کې د سیاسي نظامونو مسلسل بدلونونه لیدلي، شاهي نظام په جمهوري نظام بدل شوی، جمهوري په کمونیستي اوښتی، ورپسې د نظام بڼه مجاهدینو بدله کړه، بیا پسې افغانستان طالبي نظام تجربه کړ او په ۲۰۰۱ کال کې افغانستان یو ځل بیا د جمهوري نظام تجربه کړ او دا دی اوس یو ځل بیا افغانستان د طالبي نظام تر کنټرول لاندې دی.

دا ناپایداره بدلون د دې سبب شوی، چې هر حکومت د ځان د بقا لپاره هر ډول معاملې ته تیار شي او داسې موضوع په نړۍواله کچه راپورته نه‌کړي، چې پر دوی د نړۍوال فشار سبب شي.

په داسې شرایطو کې نه د نړۍوال حقوقي اسناد تنظیمیږي، نه قانوني تسلسل موجود وي او نه نړۍوالې محکمې دولت د اعتبار وړ ګڼي.

که په لنډه یې ووایو، افغانستان تل جګړو زیانمن کړی، خو د دې زیانونو جبران هېڅکله نه‌دی اخیستل شوی. دا د هېواد په سیاسي تاریخ کې یو تکرارېدونکی، دردناک او مهم درس دی:
کله چې ملت او دولت کمزوري وي، د جګړې قربانیان دعوه نه‌شي کولی، چې ولې مې کور وران شو او ولې ووژل شوم؟

اوباما وايي له ځمکې څخه بهر فضایي مخلوقات شتون لري

۲۷ سلواغه ۱۴۰۴ - ۱۶ فبروری ۲۰۲۶، ۱۵:۰۳ GMT+۰
اوباما وايي له ځمکې څخه بهر فضایي مخلوقات شتون لري
100%

د امریکا پخواني ولسمشر بارک اوباما په یوه پوډکاسټ کې ویلي چې د ځمکې څخه بهر فضایي مخلوقات ریښتیا دي خو هغه یې نه دي لیدلي. اوباما ویلي، چې هغه ځمکې ته د فضايي مخلوماتو د راتګ هیڅ په اړه شواهد نه دي لیدلي.

د امریکا پخواني ولسمشر بارک اوباما په دې باور دی، چې د هستۍ نړۍ د پراختیا له امله، له ځمکې څخه بهر د مخلوماتو ژوند احتمال لري چې په بل ځای کې شتون ولري.

اوباما تېره اونۍ وروسته له هغه د خلکو پام ځانته راواړاوه کله چې هغه په ​​یوه امریکایي پوډکاسټ کې د فضايي مخلوقاتو شتون تایید کړ.

کوربه له اوباما څخه وپوښتل، «کله چې تاسو ولسمشر شوئ، نو لومړۍ پوښتنه څه وه چې تاسو یې ځواب غوښته؟» هغه په ​​خندا سره ځواب ورکړ«بهرنیان [فضايي مخلومات] چیرته دي؟»

د اوباما ځوابونو په نړیوالو رسنیو او همدارنګه په ټولنیزو رسنیو کې سرلیکونه جوړ کړل.

اوباما د یکشنبې په ماښام وویل چې«ما غوښتل چې پوښتنو ته ژر ځواب ورکړم، خو اوس چې دې موضوع پام ځانته را اړولی دی، اجازه راکړئ تشریح کړم،» اوباما د یکشنبې په ماښام د خپلو نظرونو روښانه کولو لپاره وویل. د احصایې له مخې فضا دومره پراخه ده چې د فضايي مخلوقاتو د ژوند احتمال لري چې بل ځای شتون ولري.

هغه زیاته کړه: « د سیسټمونو ترمنځ واټن دومره لوی دی چې د فضايي موجداتو د راتګ احتمال کم دی، او زما د ولسمشرۍ په جریان کې ما هیڅ داسې شواهد نه دي لیدلي چې فضايي مخلوقات ځمکې ته راغلي وي.»

دا لومړی ځل نه دی چې اوباما د دې مسلې په اړه خبرې کړې دي. هغه مخکې هم ویلي و: «هغه څه چې ریښتیا دي او زه واقعیا جدي یم دا دي چې په اسمان کې د شیانو انځورونه او ریکارډونه شتون لري چې موږ په سمه توګه نه پوهیږو چې دوی څه دي.»

هغه وویل: «موږ نشو کولی تشریح کړو چې دوی څنګه حرکت وکړ یا د دوی لاره څه وه. دوی هیڅ د توضیح وړ نمونه نه درلوده.»

۲۰۱۹ کال د جون په میاشت کې د بریتانوي سروې شرکت یوګو لخوا ترسره شوې سروې وموندله چې ۵۴ سلنه امریکایی لویان پدې باور دي چې حکومت احتمال لري حکومت د ناپیژندل شویو الوتونکو شیانو په اړه د ادعا په پرتله په ډیر څه پوه شي.

د حمدالله محب شرکت له ابوظبي سره د پراختیايي پروژو د څارنې په موخه یو تړون لاسلیک کړ

۲۰ سلواغه ۱۴۰۴ - ۹ فبروری ۲۰۲۶، ۲۱:۴۵ GMT+۰
د حمدالله محب شرکت له ابوظبي سره د پراختیايي پروژو د څارنې په موخه یو تړون لاسلیک کړ
100%

د افغانستان د تېر نظام د ملي امنیت شورا د سلاکار حمدالله محب تر مدیریت لاندې "اوربېټ‌ورکس" شرکت د ابوظبي له حکومت سره د پراختیايي پروژو د دقیقې څارنې په موخه د سپوږمکۍ له معلوماتو (ډېټا) څخه د ګټنې یو تړون لاسلیک کړ.

د "اوربېټ‌ورکس" اجراییه رییس حمدالله محب ویلي، چې د دغه تړون پر بنسټ به د ابوظبي پراختیایي صندوق وکولی شي، چې د ځمکې د مشاهدې او سپوږمکۍ انځورونو په مرسته د پروژو پرمختګ، احتمالي ګواښونه او اغېزې په ژوندۍ بڼه وڅاري.

حمدالله محب په ۱۴۰۳ کال کې په متحده عربي امارات کې د یوه فضايي شرکت په جوړولو سره د کوچنیو او منځنیو سټلایټونو د تولید بازار ته ننوت. هغه د دوشنبې په ورځ (د سلواغې ۲۰مه) ویلي، د ده د شرکت د محصولاتو په وسیله د ابوظبي پراختیايي صندوق د دې جوګه کېږي چې له لرې څخه د نړۍ په هر ګوډ کې پر خپلو پروژو دقیق څار ولري.

دا پروژه د نړۍ په کچه د پراختیایي چارو په مدیریت کې یو بدلون ګڼل کېږي او تر دې وروسته به پر کاغذونو او راپورونو د تکیې پر ځای دا ټېکنالوژي پرېکړه کوونکو ته دا واک ورکوي، چې د خپلو پروژو پرمختګ په خپلو سترګو وګوري، روڼتیا رامنځته کړي او حساب ورکونه نوره هم پیاوړې کړي.

د یادونې وړ ده، چې دغه تړون تېره اوونۍ د "دولتونو په نړۍواله سرمشریزه" کې لاسلیک شو، خو د ابوظبي پراختیایي صندوق او اوربېټ‌ورکس شرکت په خپلو رسمي ادرسونو کې د دغې پروژې د لګښتونو په اړه څه نه دي ویلي.