په ننګرهار کې د طالبانو والي په یوې ادارې غونډې کې د طالب چارواکو ځیرک موبایلونه مات کړي
باوري سرچینو افغانستان انټرنشنل ـ پښتو ته ویلي، چې د دغه ولایت طالب والي د یوې اداري غونډې پر مهال د رییسانو او ولسوالانو ځیرک (سمارټ) موبایلونه مات کړي او هغوی ته یې امر کړی چې د خپلو اړوندو ادارو د کارکوونکو ځیرک موبایلونه هم ولایتي ادارې ته وسپاري.
د دغه سرچینې په وینا، چې نه غواړي نوم یې خپور شي، دا پېښه د ننګرهار ولایت په مقام کې د یوې اداري غونډې پر مهال رامنځته شوې ده. سرچینه وایي، والي د غونډې له ګډونوالو غوښتي وو چې د طالبانو د مشر ملا هبتالله د امر پر بنسټ خپل ځیرک موبایلونه وسپاري.
د سرچینې په خبره، له موبایلونو تر راټولولو وروسته والي دغه وسایل مات کړي دي.
سرچینه زیاتوي چې دا اقدام د امنیتي اندېښنو او د معلوماتو د خپرېدو د مخنیوي په موخه ترسره شوی، خو ځینو سیمهییزو چارواکو دا چاره «سخته او غیرمعمولي» بللې ده.
تر اوسه د ننګرهار ولایتي ادارې په دې اړه رسمي څرګندونې نه دي کړې او د دې ادعاوو په اړه یې خپل دریځ نه دی روښانه کړی.
دا په داسې حال کې ده چې تر دې وړاندې هم په ننګرهار او ځینو نورو ولایتونو کې د طالبانو د چارواکو له لوري د بېلابېلو محدودیتونو د لګولو راپورونه خپاره شوي دي.
طالبانو له واک ته رسېدو وروسته یو پراخ کمپاین پیل کړی چې د افغانستان ځوانان د طالباني تفکر پر لور جذب کړي، خو دې هڅو سره له دې چې د هېواد ستونزې نه دي اوارې کړي بلکې وضعیت یې لا نور ترینګلی کړی دی.
په تېرو دریو کلونو کې د دیني مدرسو شمېر د تېرو شلو کلونو پرتله پنځه برابره زیات شوی، چې اوس یې شمېر نږدې ۷۰۰۰ ته رسېدلی او لا هم زیاتېږي. افغانان اړ دي چې خپل اولادونه ښوونځي ته ولېږي، آن که دا ښوونځی مدرسه هم وي.
د طالبانو د پوهنې وزارت د مدرسو او دارالحفاظونو مشر عبدالرزاق صدیق رسنیو ته ویلي و: «افغانستان یوه مذهبي ټولنه ده او هر کس باید لومړنۍ او د لوړې کچې دیني زدهکړې ولري. له همدې امله موږ د دیني مدرسو وده ضروري بولو».
خو دا فکر آن د طالبانو دننه هم پراخ ملاتړ نه لري. ځینې طالب چارواکي وایي چې افغانستان یوازې طالب او ملا ته اړتیا نه لري بلکې انجینرانو او ډاکټرانو ته هم اړتیا ده. دا وضعیت نړۍ ته یو انزوا طلبه او افراطي افغانستان معرفي کوي چې نه یوازې کولتوري ستونزې لري، بلکې سیمه او نړۍ ته قوي امنیتي ګواښ هم پېښولی شي.
که څه هم افراطي فکرونه پراخېږي، خو ټکنالوژي دا وړتیا لري چې له افراطیت سره مبارزه وکړي. انټرنټ او رسنۍ هغه څه دي چې په اوسني عصر کې ورسره ځوانان په بېلابېلو ډولونو نښلول شوي دي. د شمېرو له مخې، د افغانستان ۶۷ سلنه وګړي لږ تر لږه میاشت کې یو ځل ټلوېزیون ګوري، چې دا ۱۲ میلیونه ماشومان او ۱۴ میلیونه ځوانان رانغاړي.
نجیب پیکان زیاتوي، چې تر ټولو مهمه مسئله له دې ځوانانو سره د اړیکو جوړول دي: «افغان ځوانان په دوو برخو وېشل کېدای شي. لومړی، تحصیلکرده او ناراضه ځوانان دي چې په میدان یوازې پرېښودل شوي او د بدلون ځواک یې له لاسه ورکړی. دا هغه ځوانان دي، چې که څه هم ناهیلې دي، خو د ځان ژغورلو یوازینۍ لاره د آزادې نړۍ سره همکاري ګڼي.دویم، هغه ځوانان دي چې د طالبانو په اداره کې دي؛ هغوی افراطي شوي. هر کال نیم میلیون طالبان له مدرسو فارغېږي او د افراطیت پر لور ګام اخلي.»
د حالاتو د بدلون لپاره باید له دواړو ډلو سره کار وشي. تر ټولو مهمه لاره دا ده چې د رسنیو، خبرو اترو، کنفرانسونو او مشورو له لارې د ځوانانو ترمنځ پل جوړ شي، ترڅو هغوی انتقادي فکر ته وهڅول شي او خپل بحثونه له دین او آخرت څخه ور هاخوا هم وغځوي.
دا ځوانان کار غواړي، او د کار موندلو لپاره اړیکو ته اړتیا لري. له هغو هېوادونو درس اخیستل کېدای شي، چې د ځوانانو کچه پکې لوړه ده، او دغه ځوانان د سمې لارې پر لور هڅول کېدای شي.
