په ملګرو ملتونو کې د افغانستان د دایمي استازولۍ سرپرست نصیراحمد فایق ویلي، چې د طالبانو د حکومتولۍ ډول یوازې د یادې ډلې د ګټو خوندي کولو لپاره جوړ شوی او د افغانستان خلکو ته هېڅ ډول ځوابویونکی نهدی.
هغه د ملګرو ملتونو د امنیت شورا په غونډه کې ویلي، چې د طالبانو حکومت د افغانستان د خلکو د اړتیاوو او غوښتنو په پوره کولو کې پاتې راغلی دی. د فایق په وینا؛ د طالبانو په یوشمېر کړیو کې د فساد، له واک څخه ناوړه ګټه اخیستنه او د شتمنۍ تمرکز په ښه ډول مستند شوي دي.
هغه زیاته کړې، چې د افغانستان د کانونو زېرمې له روڼتیا او عامه څار پرته استخراجېږي او طالبانو د خلکو غوښتنې او د نړۍوالې ټولنې پرلهپسې غوښتنې له پامه غورځولې دي.
فایق ټینګار وکړ، چې واک ته د طالبانو له بېرته رسېدو نږدې پنځه کاله وروسته افغانستان لاهم له ژور سیاسي، اقتصادي، ټولنیز او بشري ناورین سره مخ دی او اوسنی وضعیت نه یوازې تلپاتې نهدی؛ بلکې ورځ تر بلې لا ټکنی کېږي.
هغه وویل، مېلیونونه افغانان لا هم پر بشري مرستو تکیه لري او فقر، بېکاري او د اقتصادي فرصتونو لهمنځه تګ د یوه بشپړ نسل راتلونکې له جدي پېچلتیا سره مخ کړې ده. د هغه په وینا؛ له عامه ژوند څخه د ټولنې د پراخو قشرونو، په ځانګړې توګه د ښځو او ځوانانو اېستل د بشري ناورین د لا ژورېدو لامل شوی دی.
فایق زیاته کړې: «دغه اقدامات لنډمهالي نهدي؛ بلکې د ټولنې د نیمایي برخې د عامه ژوند له ډګر څخه د اېستلو لپاره یوه قصدي او سیستماتیکه هڅه ده؛ داسې چلند چې نه د اسلام په اصلي لارښوونو کې ریښه لري او نه د افغانستان له تاریخ او دودونو سره سمون خوري».
په ملګرو ملتونو کې د افغانستان استازي همدارنګه د ښځو او نجونو پر وړاندې سیستماتیک تبعیض ته اشاره کړې او ویلي دي، چې له زدهکړو محرومیت، ټولنیز محدودیتونه او له عامه ډګره د ښځو اېستل پر افغانستان درنې اغېزې پرېښې دي.
هغه خبرداری ورکړی: «د ځوانانو او ښځو یو بشپړ نسل نور په خپل هېواد کې د ځان لپاره کومه راتلونکې نه ویني». فایق ټینګار وکړ، چې د دغه وضعیت دوام نه یوازې د افغانستان راتلونکی ګواښي؛ بلکې په سیمه کې د لا زیاتې بېثباتۍ او د افراطیت ګواښ زیاتېدو لامل هم کېدای شي.
هغه په پای کې د ملګرو ملتونو امنیت شورا غړو ته په خطاب کې وویل، چې شورا یو پیاوړي، لا همغږي او متحد دریځ ته اړتیا لري. نوموړي زیاته کړه: «د بشري حقونو، د ښځو د حقونو، ټولګډونه حکومتولۍ او نړۍوالو ژمنو ته له بشپړ درناوي پرته، د مشروعیت ترلاسه کولو او نړۍوالې ټولنې ته د افغانستان د بېرته ورګډېدو لپاره هېڅ لاره نهشته».
